กระบี่ฟ้าสังหาร

ขณะที่ทั้งสองกำลังสำแดงบทเพลงแห่งรัก “ ตูมมม “

เกิดการระเบิดอย่างรุนแรงแลหนักหน่วง แรงระเบิดส่งแรงสั่นสะเทือนออกทั่วอาณา ผู้คนมากมายต่างกรีดร้องอย่างหวาดผวา เมื่อแรงระเบิดได้ปลุกสิ่งที่ชั่วร้ายขึ้น

“ หือ “ ชิงหยางพลันคิ้วขมวดแลละจากปากสวย

เขามองยังใบหน้าที่งามล้ำของนางแลคลี่ยิ้มบางให้นาง

“ ชิงหยางเจ้า “ นางเอ่ยเสียงแผ่ว

“ เจ้ายังมิได้รับอนุญาตให้ทำกับข้าเช่นนี้ “ นางเอ่ยออกมา พร้อมกับใบหน้าที่แดงระเรื่อ

“ เอาน่า มิว่าเจ้าจะอนุญาตรึไม่ ข้าก็ทำไปแล้ว “ ชิงหยางเอ่ยแลยกยิ้ม

“ เจ้าเอาเปรียบข้า “ นางเอ่ย

“ เช่นนั้นแล้วข้าให้เจ้าจูบคืน “ เขาเอ่ยออกมาพร้อมกับขยิบตาให้นาง

“ คนบ้า “ นางพึมพำ

“ ไปดูข้างนอกกันเถิดว่าเกิดสิ่งใดขึ้น “ ชิงหยางเอ่ย

“ อึ้ม “ นางพยักหน้า

ทั้งสองมายังปากถ้ำ แลมองขึ้นไปด้านบน

“ คงต้องใช้แล้ว “ เขาพึมพำ

หนานหลิงหลงงุนงงว่าชายหนุ่มพูดถึงสิ่งใด

“ วิ้ง “ พลันปรากฏกระบี่ปราณล่องลอยอยู่ต่อหน้า

นางพลันเบิกตาโพลงมองยังกระบี่ปราณอย่างโง่งม “ เจ้า เจ้า “ นางมิรู้ว่าจะพูดเช่นใด นางได้แต่อ้ำอึ้ง

“ ไปกัน “ ชิงหยางเอ่ยแลคว้าเอวบางของนางเข้าหาแลกระโดดขึ้นยังกระบี่ปราณ

“ ไป “ ชิงหยางเอ่ย

“ วู๊มม “ กระบี่ปราณของเขาพลันล่องลอยขึ้นสูงแลพุ่งทะยานขึ้นสู่ปากเหวในทันใด

หนานหลิงหลงมองยังพื้นเบื้องล่างขาทั้งสองข้างของนางพลันสั่นเทา เพราะเบื้องล่างนั้นมันเป็นหุบเหวลึกที่หาก้นเหวมิพบเจอ

เมื่อทั้งสองมาถึงยังพื้นดิน เด็กหนุ่มทำการสลายกระบี่ปราณในทันใด “ ฟู่ว “ เขาเป่าปากออกมาอย่างแรง

สองตาของเด็กหนุ่มกวาดมองทั่วอาณา หัวคิ้วของเขาพลันขมวดเข้าเป็นปม เมื่อพบพานกับเหล่ายอดยุทธระดับสูงที่มิรู้ว่ามาจากที่ใด ทั้งยอดยุทธเหล่านั้นยังออกไล่ล่าทั้งปีศาจแลสัตว์อสูรระดับสูง

หญิงสาวนางหนึ่งที่กำลงทะยานร่างกลางเวหา นางพลันเหลียวมองทั้งสองแลพยักหน้าช้าๆ

“ น้องสาว เวลานี้ขั้นฝึกของเจ้ายังต่ำนัก หากข้าจะนำพาเจ้าไปด้วยเห็นทีเป็นเรื่องลำบากยิ่ง “ หญิงสาวผู้นั้นเอ่ยออกมา

“ แต่หากมินำพาเจ้าไปด้วย ด้วยการฝึกฝนของแดนดินต่ำต้อยเช่นนี้ผู้ที่มีพรสวรรค์เลิศล้ำเช่นเจ้า ก็คงมิอาจเติบใหญ่ได้ “ นางเอ่ย

“ ข้าจะลองเสี่ยงนำพาเจ้าไปด้วย แต่มันก็ขึ้นอยู่กับเจ้าว่าเจ้าจะสามารถข้ามผ่านอุปสรรคไปได้รึไม่ “ นางเอ่ย

“ พี่สาวท่านจะพานางไปที่ใด “ ชิงหยางร้องออก

“ ไปที่ใดมิใช่ธุระกงการใดของเจ้า เจ้าจงส่งนางให้ข้าแต่โดยดี “ นางเอ่ย

“ ช้ามิไป “ หนานหลิงหลงร้องออก

“ ข้ามิรู้ว่าพวกท่านเป็นผู้ใด แลมิรู้ว่าพวกท่านเป็นคนดีรึคนร้าย “ หนานหลิงหลงร้องออก

“ เจ้านี่ช่างดื้อด้านเสียจริง “ หญิงสาวผู้นั้นร้องออกมา

“ ข้ารึอุตส่าห์หวังดีจะพาเจ้าไปยังดินแดนที่เป็นแดนฝึกฝนที่แท้จริง แต่เจ้ากลับจะทิ้งทุกอย่างเพื่ออยู่กับเด็กหนุ่มสวะเช่นนี้ “ น้ำเสียงของนางที่เปล่งออกมานั้นมันเต็มไปด้วยพลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่

“ เจ้าอย่าได้อยู่เพื่อขัดขวางหนทางเติบใหญ่ของนาง “ หญิงสาวร้องออก พร้อมกับวาดมือออก

“ เปรี้ยงง “ แสงสังหารพุ่งทะยานเข้าหาชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว

“ ตูมม “ แสงสังหารระเบิดออก

“ อ้ากก “ ชิงหยางร้องลั่นพร้อมกับร่างที่ล่องลอยไปไกล

“ ชิงหยาง “ หนานหลิงหลงทะยานร่างตามติดอย่างรวดเร็ว

“ หึ “ หญิงสาวแค่นเสียงใส่ พร้อมกับวาดมือออกอีกครา

“ อ้ากก “ เด็กหนุ่มกรีดร้องลั่นเมื่อถูกแรงกดดันเหี้ยมโหดบีบรัดทั่วกายา

“ อ้ากก “ เขากรีดร้องออกมาอีกคราเมื่อนางนั้นเพิ่มแรงกดดัน

“ กร้อบ “ กระดูกทั่วร่างของเขาพลันแตกหัก

“ อ่อค “ โลหิตสดๆพ่นพรวดออกอาบย้อมทั่วกายาจนแดงฉาน

“ ไม่ “ หนานหลิงหลงร้องลั่น

นางโอบประคองร่างของเด็กหนุ่มไว้ในอ้อมกอดแน่น สองตาหงส์ของนางมองยังหญิงสาวผู้นั้นอย่างเคียดแค้น

“ อ่อค “ ชิงหยางกระอักโลหิตออกอีกครา เมื่อนางเพิ่มแรงกดดัน

“ ฮือ ฮือ “ หนานหลิงหลงร่ำไห้น้ำตาอาบรดแก้มสวยของนาง

“ อ้ากก “ ชิงหยางกรีดร้องลั่นเมื่อแรงกดดันทะลวงเกราะเก่าแก่ของเขา

“ ตายยากตายเย็นเสียจริง “ หญิงสาวเอ่ย

“ พี่สาวได้โปรด “ หนานหลิงหลงเอ่ย

“ ท่านโปรดปราณีเว้นชีวิตของเขาได้รึไม่ “ หนานหลิงหลงเอ่ยออกมา น้ำเสียงอันสั่นเครือของนางสะท้านทั่วหัวใจของเด็กหนุ่ม

“ หากเจ้าอยากให้ข้าหยุด ข้าย่อมหยุดได้ แต่เจ้าต้องไปกับข้า “ นางเอ่ย

“ ฮื่อห์ “ หนานหลิงหลงถอนหายใจออกมาอย่างแรง

นางมองยังเด็กหนุ่ม แลใช้มือเรียวของนางลูบไล้ไปทั่วใบหน้าของเขา แลทำความสะอาดคราบโลหิตที่ติดเต็มใบหน้าของเขา

“ จุ๊บ “ นางบรรจงจูบลงยังหน้าผาก แลปากหนาของเขา

“ ชิงหยางสัญญากับข้า เจ้าจะออกตามหาข้า “ นางเอ่ย

“ แน่นอน ข้าจะออกตามหาเจ้า “ ชิงหยางเอ่ย น้ำเสียงที่แผ่วเบาแลแหบแห้งของเขามันสะท้านในจิตใจของนางยิ่ง

หนานหลิงหลงส่งแหวนมิติวงหนึ่งให้กับเขา “ ฝากแหวนมิติวงนี้ให้ท่านพ่อของข้าด้วย แลบอกท่านว่ามิต้องเป็นห่วง “ นางเอ่ย น้ำเสียงที่สุดแสนเศร้าสร้อยของนางนั้นมันบีบรัดหัวใจของเขาเป็นอย่างยิ่ง

“ แต่นี้ต่อไป ข้าจะแต่งตัวเป็นหญิงสาวเพื่อเจ้าเพียงผู้เดียว “ นางเอ่ย

“  ได้เวลาแล้ว “ หญิงสาวเอ่ย

“ อืม “ นางพยักหน้า

หนานหลิงหลงงรวบผมไว้แลใช้ปิ่นไม้ไผ่สอดเข้า แลหยัดกายลุกยืน

“ วู๊มม “ ร่างของนางพลันลอยล่องไปหาหญิงสาวผู้นั้น

“ ไป “ หญิงสาวเอ่ยออกมา แลทะยานร่างไปอย่างรวดเร็ว

ชิงหยางหยัดกายลุกนั่ง แลมองยังคนรักของตน “ หลิงหลงข้ารักเจ้า “ ชิงหยางร้องออกสุดเสียง

“ ชิงหยาง ข้าก็รักเจ้า เจ้าสัญญาแล้วว่าจะออกตามหาข้า “ นางร้องตอบกลับ

“ ข้าจะออกตามหาเจ้า “ ชิงหยางร้องลั่น

เมื่อหนานหลิงหลงลับสายตาไป เขาถอนหายใจออกมาอย่างแรง

“ ข้าต้องแข็งแกร่งกว่านี้ เพื่อเจ้า “ ชิงหยางเอ่ย น้ำเสียงที่ดุดันหนักแน่นของเขานั้นราวกับภูเขาใหญ่ยักษ์

“ ไอ้หนู เจ้าคงมิมีวันได้อยู่ถึงวันนั้นดอก “ ชายหนุ่มผู้หนึ่งเอ่ย

ชิงหยางเหลียวมองยังชายผู้นั้น แลค่อยหยัดกายลุกยืน

“ เจ้าเป็นผู้ใด “ เด็กหนุ่มเอ่ยถาม

“ ข้าเป็นคนที่จะส่งเจ้าไปยังปรภพ “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ น้ำหน้าเช่นเจ้า “ ชิงหยางเอ่ย

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า “ ชายหนุ่มระเบิดเสียงหัวเราะลั่น

“ เจ้าเนี่ยนะช่างมีอารมณ์ขันเสียจริง “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ เจ้าทำข้าเสียเวลามากแล้ว “ ชายหนุ่มเอ่ย

เขาเงื้อฝ่ามือขึ้นสูง แลวาดลงอย่างรวดเร็ว “ เปรี้ยงง “ สุรเสียงก้องดังลั่นทั่วอาณา

“ อ้ากก “ เพียงพลังคลื่นเสียงที่ดังสนั่นก็ทำเอาโลหิตของเด็กหนุ่มพ่นพรวดออกจากทั้งเจ็ดทวาร

“ อ่อค “ เขากระอักโลหิตออก พร้อมกับร่างที่ทรุดฮวบลงยังพื้นอีกครา

“ ได้เวลาตายแล้ว ไอ้สวะ “ ชายหนุ่มร้องลั่น

เขาเองที่มิได้เป็นสิ่งใดกับเด็กหนุ่มแต่เขากลับเคียดแค้นเด็กหนุ่ม เพราะคำสั่งของหญิงสาวที่ให้เขาลดตัวลงมาจัดการเด็กหนุ่ม มันเป็นเรื่องอัปยศของเขายิ่ง เพราะเด็กหนุ่มนั้นมีขั้นฝึกเพียงขั้นหลอมกายาระดับสอง ทั้งอายุยังแค่เพียงสิบห้า

“ อย่าได้โทษข้า เพราะเจ้ามันไปขัดขวางความยิ่งใหญ่ของนางเอง “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ อ้ากก “ ชิงหยางกรีดร้องลั่นเมื่อฝ่ามือยักษ์วาดลง

“ กร้อบ “ กระดูกทั่วร่างของเขาพลันแหลกละเอียด

“ อ่อค “ โลหิตสดๆพ่นพรวดอาบย้อมทั่วกายาจนแดงฉาน

สองตาของเขามองยังจุดจบที่เคลื่อนลงมา เขาได้แต่ยิ้มเศร้าให้กับตนเอง

“ ข้ามันมิเอาไหน คนรักของตนก็มิอาจรั้งไว้ได้ ข้ามันแค่สวะเหมือนที่ไอ้สาระเลวเถียนปี้เหลาบอก “ ชิงหยางพึมพำ

“ ข้ามันมิเอาไหน จนป่านนี้ก็ยังมิได้พบเจอท่านพ่อกับท่านแม่สักครา “ เขาเอ่ย

“ อ้ากก “ ชิงหยางพลันร้องตะโกนออกสุดเสียง เขารวบรวมพลังทั้งหมดที่มีแลหมุนวนเคล็ดวิชาชิงสวรรค์

“ ย้ากก “ เขาหยัดกายลุกยืนแลระเบิดพลังออกสุดขีด

“ เปรี้ยยงง “ ใบหลิวผ่าสมุทรพุ่งทะยานออกอย่างเร็วรี่