ผู้ร่วงหล่น

แจ๊คกัดกินแขนของนักเวทคนหนึ่งก่อนจะคายทิ้งออกมาอย่างไม่ไยดี

ถุ้ยยยย

“ถ้าตอนนั้นฉันไม่ได้ต้องการธาตุทั้ง 5 ภายในร่างกายของพวกมัน ฉันคงจะกินเนื้อดิบ ๆ แบบนี้ไม่ได้ ไม่อร่อยแถมน่าขยะแขยง”

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

เมื่อแจ๊คได้ยินเสียงกรี๊ดของผู้หญิงจึงยกหัวขึ้นมาพบกับชาวบ้านแต่ละคนกำลังแสดงอาการที่แตกต่างกันจึงหัวเราะขึ้นมาเพราะคิดอะไรดี ๆ ออก

ไม่รอช้าแจ๊คได้หยิบแขนและขาของเหล่านักเวทที่ตกตามพื้นก่อนจะเดินเข้าไปในครัวของร้านอาหาร

เมื่อเห็นแจ๊คเดินเข้าไปในครัวทำให้ชาวบ้านธรรมดารู้สึกหายใจได้บ้าง ก่อนจะมองหน้ากัน เจ้าของร้านได้ตบหลังพนักงานคนหนึ่งก่อนจะพูดขึ้น

“แก แกนำตัวอะไรเข้ามา-------”

เสียงเจ้าของร้านดังมาก ๆ จนทำให้เจ้าของร้านตกใจก่อนจะนำมือมาปิดปากของตนเอง ส่วนพนักงานรู้สึกหวาดกลัวจนไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้

แต่ภายในใจเขาคิดว่า ถ้าแกไม่ได้ไปพูดแบบนั้นเรื่องทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้นมาไหม สิ่งที่พนักงานคิดคือทำไมเขาต้องมาซวยเพราะปากของไออ้วนคนนี้

ส่วนคนธรรมดาคนอื่นเห็นเจ้าของร้านโทษพนักงานคนนั้นอย่างรุนแรง แต่ไม่มีใครสงสารพนักงานคนนั้นกลับกันพวกเขายิ่งโกรธพนักงานคนนั้นขึ้นเรื่อย ๆ

“ใช่ ใครใช้ให้นายนำผู้นำพาแห่งความมืดเข้ามาในร้านอาหาร”

“ต้องจัดการมัน”

“นำตัวมันไปให้ผู้นำพาแห่งความมืด จัดการ----------!!!!”

“ฆ่ามัน-------------------!!!!!!”

เมื่อทุกคนตกอยู่ในความสิ้นหวังทำให้พวกเขาต้องหาคนมาเป็นแพะเพื่อให้พวกเขารอดและคนที่จะเป็นแพะในตอนนี้คือพนักงานคนนี้

พนักงานคนที่ถูกคนธรรมดาลุ่มด่าจึงทำอะไรไม่ถูกพร้อมกับเดินถอยหลังเพื่อหลบหนีออกจากกลุ่มคนพวกนี้

เจ้าของร้านเดินเข้ามาดึงเสื้อของพนักงานคนนั้นทันทีพร้อมกับโยนพนักงานคนนั้นเข้าไปในกลุ่มคนธรรมดาอย่างรุนแรง

ปัง

โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

หลังพนักงานคนนั้นเข้าไปอยู่กลางกลุ่มคนธรรมดา คนธรรมดาได้หยิบเก้าอี้ มีด ซ้อมและอื่น ๆ มากมายมาตี แทงและกระทืบพนักงานคนนั้นทันที

“ช่วยด้วยยยยยยยยยย”

“ตาย-------------------!!!”

“แกต้องตายเพื่อชดใช้ความผิด---------------!!!!”

เสียงแรกของเสียงกรีดร้องของพนักงานที่ร้องออกมาให้คนอื่นช่วยเหลือ แต่เสียงต่อมาคือชาวบ้านธรรมดาลรุมทำร้ายร่างกายของพนักงานคนนั้นอย่างบ้าคลั่ง

ดวงตาของคนธรรมดาทั้งหมดมีแต่ความสิ้นหวัง มืดมิดและหวาดกลัวที่อยากจะหลุดออกไปจากสถานการณ์ในตอนนี้ ระหว่างที่คนธรรมดากำลังรุมทำร้ายร่างกายพนักงานอยู่นั้น

ได้มีเสียงเปิดประตูขึ้นอย่างรุนแรง

ปัง

จนทำให้ทุกคนหันไปมองและเห็นแจ๊คที่กำลังลากหม้อทำอาหารขนาดใหญ่ออกมา ภายในหม้อนั้นมีซุปปลาจำนวนมากเพื่อรอเสริฟให้กับลูกค้า

แต่ตอนนี้ซุปนั้นคงจะไร้ประโยชน์ แจ๊คเทซุปในหม้อทิ้งทั้งหมดก่อนจะนำแขนและขาของเหล่านักเวทลงไปในหม้ออาหารขนาดใหญ่

“มันจะเป็นซุปไม่ได้ถ้าไม่มีน้ำแกง”

สิ้นสุดเสียงแจ๊คได้เดินไปหานักเวทคนหนึ่งที่กำลังถูกตรึงร่างกายอันไร้แขนและขาอยู่ นักเวทคนนั้นเห็นแจ๊คเดินเข้ามาใกล้จนสั่นไปด้วยความหวาดกลัว

แจ๊คเห็นดังนั้นจึงหัวเราะขึ้นพร้อมกับยกมือขึ้นมากางนิ้วทั้ง 5 ออกก่อนจะจิกนิ้วทั้ง 5 ลงไปในท้องของนักเวทคนนั้นอย่างช้า ๆ

นักเวทคนนั้นดิ้นทุรนทุรายอย่างทรมานทำให้คนอื่นที่เห็นรู้สึกได้ว่านักเวทคนนั้นได้รับความเจ็บปวดมากแค่ไหน

เลือดจากตัวนักเวทไหลออกมานิ้วทั้ง 5 ของแจ๊คช้า ๆ แจ๊คยังไม่หยุดพร้อมกับออกแรงกระชากหน้าท้องของนักเวทคนนั้นอย่างจนเห็นลำไส้ภายในร่างกาย

เลือดพุ่งกระจายออกจากหน้าท้องนักเวท แจ๊คนำหม้อมารับเลือดของนักเวทคนนั้น แต่เขาไม่หยุดแค่นั้นได้นำลำไส้ใหญ่ ตับและอวัยวะภายในออกมาลงในหม้อ

นักเวทคนที่ถูกแจ๊คกระชากอวัยวะภายในออกมาดิ้นจนพื้นไม้ด้านล่างสั่นจนเกิดเสียงกระทบอย่างรุนแรง ดวงตาแดงก่ำพร้อมกับมีน้ำตาไหลออกมา

หลังได้วัตถุดิบพร้อมแจ๊คจึงเดินจากไป แจ๊คไม่ได้นำหัวใจออกมาทำให้นักเวทคนนั้นไม่ได้ตายทันทีและตายอย่างช้า ๆ จนสุดท้ายเลือดไหลหมดตัวตาย

แจ๊คไม่ได้ทำแค่คนเดียว แจ๊คได้เลือกนักเวทผู้โชคร้ายอีก 10 คนมาเป็นวัตถุดิบอาหาร บางคนแจ๊คควักลูกตาออกมา บางคนตัดจมูก หูและฟัน

จนในที่สุดหม้ออาหารขนาดใหญ่เต็มไปด้วยอวัยวะมนุษย์จากซุปปลาที่น่าอร่อยตอนนี้กลายเป็นอาหารสุดสยองขวัญที่มีแต่ปีศาจเท่านั้นที่จะกินได้

เมื่อเห็นอาหารที่น่าพอใจแจ๊คได้ตักอาหารที่เต็มไปด้วยอวัยวะของมนุษย์ลงไปในชามหลายสิบอันก่อนจะยืนไปให้เหล่าคนธรรมดาได้กิน

คนธรรมดาเห็นแจ๊คยืนอาหารที่เต็มไปด้วยอวัยวะของมนุษย์จึงรู้สึกอยากจะอ้วกออกมา

“กินสิ่งนี้แล้วพวกเจ้าจะรอด มันคืออาหารชนชั้นสูง ฮ่า ๆ”

เมื่อได้ยินแจ๊คพูดขึ้นอาหารชนชั้นสูงทำให้เจ้าของร้านและนักเวทคนที่ด่าแจ๊คสีหน้าขาวซีดลง นักเวทคนที่ด่าแจ๊ค แจ๊คยังไม่ได้ทำอะไรกับมันเพราะมีคำสาปบางอย่างที่แจ๊คต้องการนักเวทผู้ที่มีพลังวิญญาณเก่งกล้ามาทดสอบ

คนธรรมดาถอยหลังหนีจนไปติดกับกำแพง 5 สีที่แจ๊ควางเอาไว้ แจ๊คไม่ได้ทำอะไรพวกคนธรรมดาเพราะยังไงดวงวิญญาณของพวกมันก็เป็นแหล่งพลังงานให้กับแจ๊คได้อยู่จึงค่อย ๆ เลี้ยงความรู้สึกหวาดกลัว สิ้นหวัง ดวงวิญญาณจะได้มีรสชาติ

แจ๊คไม่รู้ว่าดวงวิญญาณของพวกมันมีรสชาติหรือเปล่า

ผู้ชายคนหนึ่งได้รวบรวมความกล้าพูดขึ้นมาว่า

“ถ้า.....ถ้าพวกฉัน..ไม่กินละ”

“มันเป็นคำถามที่ดีมาก”

แจ๊ครู้สึกแปลกใจที่มดปลวกมีความกล้าที่จะพูดกับตน แจ๊คได้ยกมือขึ้นมาชี้ไปทางชายที่พูดเมื่อสักครู่นี้

ฉัวะ

เหมือนกับมีลำแสงอะไรบางอย่างพุ่งออกมามือของแจ๊คผ่านร่างกายของชายคนนั้น ชายคนนั้นมองไม่เห็นว่าแจ๊คทำอะไรเห็นแค่แจ๊คชี้มาทางตนเท่านั้น

จึงรู้สึกโล่งอกเพราะผู้นำพาแห่งความมืดยังสามารถพูดคุยกับพวกเขาได้ ชายคนนั้นกำลังอ้าปากพูดอะไรบางอย่าง

ทว่าสีหน้าของชายคนนั้นดูแตกตื่นก่อนจะมีเส้นสีแดงปรากฏขึ้นตามร่างกายของเขา เส้นสีแดงนั้นมีสวยงามมากราวกับลูกเต๋านับร้อยนับพัน

ตูม ตูม

ร่างกายของชายคนนั้นระเบิดออกกลายเป็นลูกเต๋ากระจัดกระจายอยู่กลางอากาศอย่างสวยงาม คนธรรมดาที่เห็นดังนั้นจึงส่งเสียงกรีดร้องออกมากันทั้งหมด

“ฮ่า ๆ นี้คือตัวเลือกของคนที่ไม่กินคือความตายยังไง”

แจ๊คหัวเราะขึ้นพร้อมกับยืนมือไปจับดวงวิญญาณของชายคนนั้น ดวงวิญญาณนี้มีสีอ่อนมากและแจ๊คสัมผัสได้ถึงความสิ้นหวัง หวาดกลัวและมืดมิดก่อนจะตายลง

ไม่รอช้าแจ๊คดูดซับดวงวิญญาณนี้ไปทันที ก่อนจะหันหลังกลับไปมองนักเวทที่ยังเหลือรอดอยู่ นักเวทเหลืออยู่แค่ 5 คนเท่านั้น

ดวงตาของนักเวทที่จ้องมองแจ๊คนั้นมีความรู้สึกแตกต่างกัน ความสิ้นหวัง โกรธแค้น บ้าคลั่ง อ้อนวอนและเสียใจ แจ๊คหยิบเข็มคำสาปขึ้นมา 20 เล่ม

ก่อนจะปาเข็มคำสาปไปคนละที 4 เล่ม คนที่ด่าแจ๊คนั้นโดนคำสาปที่ทรมานมากที่สุดคือคำสาปแห่งความเสียใจที่คนรักตาย คำสาปแห่งเปลวเพลิง คำสาปดูดเลือดทั้งเป็น คำสาบสูญเสียตัวตนและคำสาปแห่งวิญญาณ

นักเวททั้ง 5ได้โดนคำสาปดิ้นทุรนทุรายอย่างรุนแรงพื้นไม้สั่นสะเทือนเยอะกว่าตอนที่แจ๊คกรีดเลือดออกมาสด ๆ นักเวททั้ง 5 รู้สึกอยากจะตายเพียงแค่โดนคำสาป 1 วินาที

ความทรงจำต่าง ๆ ได้เข้ามาสู่สมองดวงวิญญาณของพวกเขา นักเวทที่เหลือรอดคิดว่านักเวทที่ตายไปก่อนหน้านี้ยังรู้สึกสบายกว่าถูกคำสาปมาก

ระหว่างที่แจ๊คกำลังสนุกกับการดิ้นรนของนักเวท ได้มีคนธรรมคนหนึ่งเดินเข้ามากินอาหารในชามจนหมดสิ้น

แจ๊คหันกลับไปและรู้สึกแปลกใจเพราะคนที่กินคือพนักงานที่ถูกคนอื่นลุ่มทำร้ายร่างกายแจ๊คได้รู้ทุกอย่างแต่เลือกที่จะไม่สนใจ

พนักงานคนนั้นมองแจ๊คด้วยสายตาที่หวาดกลัวก่อนจะพูดขึ้น

“ผม...ผมกินหมดแล้วจะรอดชีวิตใช่ไหม”

“แน่นอน”

แจ๊คเห็นการกระทำของพนักงานคนนั้นจึงหัวเราะขึ้นพร้อมกับหันไปหาคนธรรมดาที่เหลือรอดและพูดขึ้นมาว่า

“จะเหลือแค่ 3 คนเท่านั้นที่รอดจากฉันไปได้ คนที่เหลือต้องตาย----”

“อะไ----------”

ฉัวะ

“เหลือ 15 คน รอดแค่ 3 คน”

คนธรรมดาคนหนึ่งกำลังจะพูดแต่ถูกแจ๊คฆ่าตายไปก่อน คนที่เหลือได้หันไปมองหน้ากันและกันก่อนจะฆ่าฟันกันด้วยความบ้าคลั่งเพื่อที่จะมีชีวิตรอดไปให้ได้

เจ้าของร้านถูกแจ๊คทรมานระหว่างที่คนธรรมดากำลังฆ่าฟันกันเอง เสียงอันเวทนาได้ดังไปทั่วร้านอาหารจนในที่สุดก็เหลือแค่ 3 คนเท่านั้น คนแรกคือพนักงานร้านอาหาร คนที่สองเป็นคนแล่เนื้อขาย คนสุดท้ายคือเป็นคนที่ฝึกฝนร่างกายมาก่อนเล็กน้อย

สองคนสุดท้ายอยู่ในอาการเหนื่อยล้าและมีบาดแผลเต็มตัว พวกนักอันธพาลตอนแรกก็ตายด้วยเช่นกันจากสองคนนี้ แจ๊คยิ้มก่อนที่กำลังจะพูดอะไร

“ผู้นำพาแห่งความมืด ออกมา------------------------------!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”