ระบบบรรพบุรุษหลังโลกาวินาศ 5 แต้มระบบ
ขณะที่บรรพบุรุษตระกูลพีไรซ์กำลังเหม่อลอยคิดถึงเื่ราวที่เกิดขึ้นอยู่นั้น ก็มีเสียงดังมาจากประตูหน้าศาลบรรพชน
“กึกๆ ครืด”
แผ่นไม้ที่ขัดประตูเอาไว้ถูกดึงออก บานประตูขนาดใหญ่สองบานค่อยๆ เปิดออก
“เอี๊ยด”
ร่างสองร่างค่อยๆ เดินเข้ามาพร้อมกับถังไม้ที่ใส่น้ำไว้เต็มถัง ร่างหนึ่งเป็หญิงในชุดสีน้ำตาล อีกร่างเป็ชายชราที่ใส่ชุดคล้ายๆ กัน
จินละสายตาจากหน้าต่างระบบ เบนไปมองหน้าทางเข้า
ดูจากรูปลักษณ์และการแต่งกายของทั้งคู่แล้ว ดูเหมือนจะไม่ใช่สมาชิกตระกูล แต่ก็ไม่ได้มีจิตมุ่งร้าย จึงพอจะเดาได้ว่าคงเป็คนงานภายในตระกูล
ทั้งคู่เดินเข้ามาโดยไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากนัก แบ่งพื้นที่รับผิดชอบ วางอุปกรณ์ หยิบผ้าออกมาจากถังไม้แล้วเริ่มลงมือเช็ดถูทำความสะอาดทันที
ร่างโปร่งแสงลอยนิ่งอยู่เหนือหัวพวกเขา แต่ไม่มีใครมองเห็น
จินลอยนิ่งอยู่อย่างนั้น เฝ้ามองคนงานของตระกูลตั้งใจทำความสะอาดอย่างขยันขันแข็ง ลอบพยักหน้าเล็กน้อย คิดในใจว่าเลือกคนงานได้ดีจริงๆ มีความตั้งใจไม่เลว
ผ่านไปราวหนึ่งชั่วโมง ทั้งคู่ก็ออกไป
ไม่นาน ผู้มาเยือนที่จินคุ้นหน้าคุ้นตาก็มาถึง
เดินนำมาด้วยชายผมขาวร่างสูง ดูภายนอกเหมือนเป็ชายวัยกลางคนหากจินไม่ได้ตรวจสอบข้อมูลของสมาชิกตระกูลก็คงไม่รู้ว่าอีกฝ่ายอายุหกสิบสองปีแล้ว
คนที่ตามมาคือเมลิก ผู้าุโสองของตระกูลพีไรซ์ สวมใส่ชุดสีเทาทั้งตัว
ทั้งคู่เดินเข้ามาจนถึงส่วนในสุดของศาลบรรพชน บนกำแพงเต็มไปด้วยรายชื่อของบรรพบุรุษผู้ล่วงลับไปแล้ว
มาคัส หัวหน้าตระกูลเป็ฝ่ายที่ย่อตัวคุกเข่าลงไปก่อน ตามด้วยเมลิกที่นั่งอยู่ด้านข้างเยื้องไปด้านหลังเล็กน้อย
ผู้าุโทั้งสองคนโค้งทำความเคารพด้วยท่าทางแปลกๆ พร้อมกัน
ร่างโปร่งแสงที่ยืนมองอยู่ด้านข้างก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่ก็พอจะเข้าใจได้ว่าวัฒนธรรมในโลกนี้เปลี่ยนแปลงไปมากแล้ว สิ่งต่างๆ คงไม่ได้เหมือนสมัยที่เขายังมีชีวิตอยู่ไปเสียทุกอย่าง
ขณะที่เฝ้ามองลูกหลานทั้งสองทำความเคารพป้ายบรรพชนอยู่นั้น เสียงของระบบก็ดังขึ้น
[ได้รับแต้มระบบ 30 แต้ม]
[ได้รับแต้มระบบ 22 แต้ม]
“หืม?”
ร่างโปร่งใสที่กำลังมองลูกหลานทั้งสองคนเคารพบรรพบุรุษพลันเลิกคิ้วขึ้นทันที
เขาเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาดู เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นมามันกะทันหันเกินไปจนไม่ทันตั้งตัว
[แต้มระบบ : 90,052 แต้ม]
บรรทัดสุดท้ายของค่าสถานะส่วนตัวเปลี่ยนแปลงไป มีแต้มเพิ่มขึ้นมาจากของเก่าถึงห้าสิบสองแต้ม
ร่างโปร่งใสจ้องมองหน้าต่างระบบสลับกับมองชายสองคนที่อยู่เบื้องหน้า
สายตาของมาคัสมาดมั่นเด็ดเดี่ยว ส่วนสายตาของเมลิกนั้นดูสงบนิ่ง เดาไม่ออกเหมือนกันว่ากำลังคิดอะไรอยู่
เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง มาคัสค่อยๆ หันหน้ามาทางเมลิกแล้วพยักหน้าให้หนึ่งครั้ง ก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้น
เมลิกเหมือนจะเข้าใจสิ่งที่อีกฝ่ายสื่อสาร ค่อยๆ ลุกขึ้นแล้วเดินตามมาคัสออกไปจากศาลบรรพชนเช่นเดียวกัน ไม่ลืมที่จะปิดประตูบานใหญ่แล้วนำแผ่นไม้มาขัดประตูไว้ตามเดิม
จินในร่างิญญาทอดสายตามองไปทางประตูหน้า จนกระทั่งประตูทั้งสองบานปิดสนิทแน่น
หันหน้ากลับมามองหน้าจอของระบบอีกครั้งหนึ่ง ตัวเลขยังคงเป็เก้าหมื่นกับอีกห้าสิบสองแต้มเช่นเดิม
เขาพอจะอนุมานได้แล้วว่าจำนวนแต้มที่เพิ่มขึ้นนั้นมาจากไหน รวมถึงจำนวนแต้มที่คงเหลืออยู่ก่อนหน้านี้ด้วย
ต้องขอบคุณภรรยาของเขาที่เป็คนวางรากฐานตระกูลไว้เช่นนี้ ตลอดสามร้อยปีที่ผ่านมา คงจะมีลูกหลานมากราบไหว้บรรพชนอยู่บ้าง จำนวนแต้มคงเหลือจึงเพียงพอที่จะช่วยเหลือสมาชิกตระกูลในวันแรกที่เขาฟื้นคืนชีพมาในรูปแบบของิญญา
'ถ้าอยากได้แต้มระบบ ต้องทำให้ลูกหลานมาที่ศาลบรรพชนแห่งนี้บ่อยๆ' ร่างโปร่งใสคิดอยู่คนเดียวภายในใจ
ค่อยๆ นึกวางแผนว่าจะชักนำลูกหลานภายในตระกูลมาทำความเคารพบรรพชนบ่อยๆ ได้อย่างไร หรือจะเข้าฝันไปบอกตรงๆ ดี?
แล้วลูกหลานจะเชื่อหรือไม่ ไม่ใช่จะคิดไปว่าเป็เพียงความฝันตื่นหนึ่งหรอกหรือ?
ิญญาบรรพบุรุษอย่างจินยืนคิดอยู่อย่างนั้น ยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะใช้วิธีการแบบไหนดี
เวลาก็ผ่านเลยไปจนถึง่เช้า
เช้านี้อากาศสดใส ทุกอย่างแตกต่างไปจากเมื่อวาน
เหมือนว่าอาการของมาดิออสหรือผู้าุโสี่จะดีขึ้นมาแล้ว สามารถพูดคุยตอบโต้ได้ดี เพียงแต่ยังอ่อนเพลียเกินกว่าลุกเดินเหินไปไหนมาไหน
ภายในตระกูลมีข่าวลือว่านี่เป็พรของบรรพบุรุษที่ทำให้ผ่านเหตุการณ์เลวร้ายมาได้ บางคนในตระกูลก็เชื่อเื่ราวนี้และขอให้หัวหน้าตระกูลจัดพิธีเคารพบรรพชนขึ้น
หัวหน้าตระกูลเองก็ไม่ได้คัดค้าน สั่งให้ทุกคนเตรียมสิ่งของมากราบไหว้บรรพชนร่วมกัน แม้จะมีหลายคนไม่เชื่อว่านี่เป็พรของบรรพบุรุษ แต่ก็ยอมเข้าร่วมพิธีเพราะการเคารพบรรพบุรุษนั้นก็ไม่ใช่สิ่งเสียหายอะไร ปกติก็จัดพิธีทุกปีอยู่แล้วตามความเชื่อของตระกูล
ร่างโปร่งใสยืนอยู่หน้าป้ายบรรพชน เฝ้ามองลูกหลานเตรียมการมากมาย สุดท้ายก็ก้มลงเคารพบรรพชนพร้อมกัน
[ได้รับแต้มระบบ 29 แต้ม]
[ได้รับแต้มระบบ 20 แต้ม]
[ได้รับแต้มระบบ 15 แต้ม]
[ได้รับแต้มระบบ 14 แต้ม]
.
.
.
[ได้รับแต้มระบบ 8 แต้ม]
[ได้รับแต้มระบบ 6 แต้ม]
ร่างิญญาที่ลอยอยู่หน้าป้ายชื่อบรรพชนขมวดคิ้วด้วยความสงสัย
ดูเหมือนว่าแต้มระบบที่ได้จากลูกหลานแต่ละคนจะไม่เท่ากัน เป็เพราะอะไรกันแน่?
'ยี่สิบเก้าแต้มกับยี่สิบแต้มนี่น่าจะเป็มาคัสกับเมลิก เพราะเมื่อเย็นวานที่มาเคารพบรรพชนก็ให้แต้มใกล้เคียงกัน'
ร่างิญญายกมือขึ้นมาแตะปลายคาง ครุ่นคิดถึงเหตุผลที่สมาชิกแต่ละคนมอบแต้มให้ไม่เท่ากัน
'ความาุโงั้นหรือ? อายุมากก็ยิ่งให้แต้มมาก?'
'ไม่ ไม่น่าใช่ สมาชิกรุ่นเยาว์บางคนยังให้แต้มที่มากกว่าสมาชิกาุโเลย'
จิน บรรพบุรุษตระกูลพีไรซ์จ้องมองสมาชิกที่เข้าร่วมพิธีเคารพบรรพชน เหมือนว่าสมาชิกที่แต่งเข้าตระกูลก็มอบแต้มระบบให้เขาเช่นกัน มากบ้างน้อยบ้างแตกต่างกันไป
และในที่สุดเขาก็เห็นความแตกต่างของแต่ละคน
มันคือแววตาและท่าทาง!
เป็แววตาและท่าทางยามที่มองไปยังป้ายชื่อบรรพชน
ที่จริงแล้วมันไม่ใช่เื่ของแววตาและท่าทางโดยตรงหรอก เพียงแต่จินสามารถสังเกตและวิเคราะห์ออกมาได้ผ่านพฤติกรรมเหล่านี้ก็เท่านั้นเอง
'มันคือความเชื่อ มันคือความศรัทธา!'
ในที่สุดเขาก็เข้าใจ ยิ่งสมาชิกตระกูลเคารพบรรพบุรุษด้วยใจจริงมากเท่าไหร่ ยิ่งมอบแต้มให้เขามากเท่านั้น
ในที่สุดเขาก็รู้วิธีที่จะได้รับแต้มให้มากขึ้น ต้องทำให้สมาชิกในตระกูลเคารพตัวเขาให้มาก!
ร่างโปร่งใสครุ่นคิดอยู่ภายในใจว่าจะทำวิธีไหนดีให้สมาชิกตระกูลเคารพบรรพชนอย่างเขาให้มากขึ้น
ขณะนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น
[พิธีเคารพบรรพชนประสบความสำเร็จ ได้รับโปรโมชั่นสุ่มลดราคาสินค้าจำนวน 5 ชิ้น ดังต่อไปนี้]
[1.แต้มโชคสำหรับการฝึกฝนของตระกูล 30 แต้ม ราคา 8,000 แต้มระบบ
2.ยันต์เข้าฝัน 1 แผ่น ราคา 500 แต้มระบบ
3.ดาบัผงาด 1 เล่ม ราคา 100,000 แต้มระบบ
4.เกราะหนังเกล็ดโลหะ 1 ตัว ราคา 10,000 แต้มระบบ
5.วิชาบ่มเพาะระดับกลาง 'กระทิงคลั่ง' ราคา 14,000 แต้มระบบ]