สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 82

“จะเที่ยงแล้วเหรอเดี๋ยวพวกเด็กๆจะลงมาแล้วสินะ” สตีฟพูดพลางมองดูนาฬิกาที่อีกสิบนาทีก็จะเที่ยงแล้ว

“ลูกพี่เส้นพวกนี้ให้เรายกไปวางข้างนอกได้เลยใช่มั้ย” เจมส์ถามหลังจากตักเส้นที่ลวกขึ้นมาใส่ไว้ในถาดทั้งหมดเรียบร้อย

“อืม...ยกไปได้เลยเดี๋ยวจัดการไอศครีมนี่ก่อนจะรีบตามไป” สตีฟพูดก่อนจะเดินไปดูเครื่องปั่นไอศครีม

เจมส์และทอมมี่ช่วยกันยกเส้นสปาเก็ตตี้และซอสคาโบนาร่าออกไปเตรียมไว้ด้านนอกส่วนสตีฟก็ตรวจดูว่าไอศครีมมันได้ที่หรือยัง

“ลูกพี่พวกเด็กประถมลงมาแล้ว !!!” เจมส์ตะโกนเข้ามาในห้องครัว

“โอเคไอศครีมได้ที่แล้ว !!!” สตีฟตอบกลับก่อนจะปิดเครื่องและยกถังไอศครีมที่ปั่นเสร็จแล้วขึ้นมา

ตอนนั้นเองระหว่างที่สตีฟกำลังยกถังไอศครีมเดินผ่านหม้ออัดแรงดันที่มีเจ้าตุ๊กตาซ่อนเอาไว้จู่ๆคิ้วขวาของสตีฟก็กระตุก

“คิ้วขวากระตุกแปลกแฮะร้อยวันพันปีไม่เคยเป็น” สตีฟพูดออกมาเบาๆก่อนจะรู้สึกถึงแรงอัดอากาศและความร้อน

บึ้ม !!!! เสียงระเบิดดังขึ้นในห้องครัวร่างของสตีฟกระเด็นไปกระแทกกับกำแพงจนร่างของเขาฝังเข้าไปในนั้น

อัก !!! เสียงสตีฟสำลักน้ำลายเบาๆ

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน !!!” สตีฟพูดออกมาก่อนจะแกะร่างออกมาจากกำแพงสตีฟมองดูรอบๆภายในห้องครัวฝุ่นควันฟุ้งไปทั่วห้องจมูกของสตีฟได้กลิ่นคล้ายกับกลิ่นอะไรไหม้

กริ๊ง !!!!!!!!!!!!!!! เสียงสัญญาณเตือนไฟไหม้ดังไปทั่วบริเวณก่อนปริงเกอร์จะปล่อยละอองน้ำลงมาจากเพดาน

“หูอื้อไปหมดเลยเกิดอะไรขึ้น” สตีฟพูดออกมาตอนนี้เขาไม่เข้าใจสถานการณ์เท่าไหร่แต่เมื่อสปริงเกอร์ที่ติดอยู่บนกำแพงปล่อยละอองน้ำออกมาฝุ่นในห้องครัวก็เริ่มจางลงก่อนสตีฟจะเห็นสภาพห้องครัวที่ข้าวของกระจัดการกระจายไปหมด

“เฮ้ย !! หม้อนั่น !!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากเห็นสภาพหม้ออัดแรงดันที่กลายเป็นรูไม่รอช้าสตีฟรีบเดินไปดูทันที

“นี่มันระเบิดแต่ได้ยังไงกัน !!!!” สตีฟอุทานอย่างตกใจหลังจากเห็นสภาพหม้อมันเป็นรูเพราะแรงระเบิดแน่ๆแต่มันระเบิดได้ยังไงกันล่ะ

“หรือว่าจะเป็นตุ๊กตานั่น !!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากนึกถึงสาเหตุของการระเบิดได้เพียงสาเหตุเดียว

“อ๊ะจริงสิแล้วเจ้าเด็กพวกนั้นล่ะ” สตีฟนึกขึ้นได้ว่าเจมส์และทอมมี่อยู่ด้านนอกเขารีบวิ่งออกไปดูทันที

กรี๊ด !!!!! เสียงเด็กๆประถมกรีดร้องกันลั่นไปทั่วโรงอาหารเด็กหลายคนมุดหลบอยู่ใต้โต๊ะหลายคนกำลังวิ่งหนีออกจากโรงอาหารไป

“ดีนะเราไม่ได้เอาเจ้าตุ๊กตานั่นไว้ข้างนอก และก็โชคดีที่เอามันใส่ไว้ในหม้อแรงดันนั่นไม่อย่างนั้นแรงระเบิดอาจจะรุนแรงกว่านี้ก็ได้” สตีฟพูดออกมาก่อนจะมองหาเจมส์และทอมมี่ก่อนจะเห็นว่านอนหมดสติอยู่ที่พื้น

“มีเลือดออกที่หูงั้นเหรอหรือว่าเยื่อแก้วหูจะขาดเพราะเสียงระเบิด” สตีฟดูอาการของเจมส์และทอมมี่

“เฮ่เจมส์ ทอมมี่ !!!” สตีฟลองเรียกและเขย่าทั้งสองเบาๆดูแต่ไม่มีทีท่าว่าจะฟื้น

“เอาไงดีพาไปห้องพยาบาลก่อนดีมั้ย” สตีฟไม่รู้ว่าจะเอาไงดีตอนนั้นเองเสียงระเบิดก็ดังขึ้นอีกครั้ง

บึ้ม !! บึ้ม !! บึ้ม !! บึ้ม !! ระเบิดหลายลูกดังไปทั่วบริเวณ

“บ้าจริงไอ้เจ้าบ้านั่นมันวางระเบิดไว้กี่ลูกกันเนี่ย !!!” สตีฟสบถออกมาก่อนจะตัดสินใจลากเจมส์และทอมมี่ไปนอนไว้ในห้องเก็บของสด ซึ่งที่นั่นสตีฟมั่นใจว่าไม่มีระเบิดแน่นอนและตอนนี้ห้องนั้นน่าจะปลอดภัยที่สุด

หลังจากเอาเจมส์และทอมมี่ที่หมดสติไปแอบไว้เรียบร้อยแล้วเขาก็รีบวิ่งออกมาดูข้างนอกโรงอาหารทันที

“นี่มัน !!!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากเห็นควันไฟลอยอยู่ไปทั่วทุกที่เสียงกรีดร้องของเด็กๆดังไปทั่วบริเวณ

“ช่วยหนูด้วย !!!!” เสียงเด็กประถมคนหนึ่งกำลังร้องขอความช่วยเหลือเธอกำลังถูกชายแปลกหน้าอุ้มและใช้มือพยายามปิดปากอยู่

“นั่นมันวายร้ายนี่ !!!!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากตรวจดูค่าสถานะของชายคนนั้นไม่รอช้าสตีฟวิ่งเข้าไปและกระโดดถีบวายร้ายคนนั้นทันที

ผัวะ !! ตู้ม !! ร่างของวายร้ายโชคร้ายที่โดนสตีฟถีบกระเด็นไปไกลหลายสิบเมตรส่วนเด็กก็ลอยคว้างไปในอากาศก่อนสตีฟจะกระโดดไปรับเด็กคนนั้นลงมาอย่างนุ่มนวล

“ไม่เป็นไรนะ !!!” สตีฟถามเด็กคนนั้น

“คุณลุงพ่อครัวนี่ !!!!” เด็กคนนั้นพูดออกมาหลังจากเห็นว่าใครที่ช่วยตนไว้

“อืมลุงเองหนูอยู่ ชั้นอะไรเพื่อนๆไปไหนหมด” สตีฟถาม

“หนูอยู่ ป.2 ค่ะเพื่อนๆโดนจับตัวไปทางนั้นหมดแล้ว !!!” เธอพูดก่อนจะชี้ไปทางหน้าโรงเรียนซึ่งสตีฟเห็นหลังกลุ่มคนอยู่หลายคนพวกนั้นกำลังแบกเด็กๆหนีไป

“อืม...เดี๋ยวลุงจะไปช่วยเองหนูไปหลบในห้องครัวก่อนด้านในจะมีพี่ชายอยู่สองคนนอนหมดสติอยู่ช่วยดูแลพี่ชายพวกนั้นด้วย และถ้าเกิดพี่ชายสองคนนั้นฟื้นขึ้นมาช่วยอธิบายสถานการณ์ด้วยทำได้มั้ย” สตีฟถาม

“ดะ ดะ ได้ค่ะ” เด็กหญิงป.2 คนนั้นพูด

“ดีมากเด็กดี !!” สตีฟพยักหน้าอย่างพึ่งพอใจก่อนจะค่อยๆวางเธอลง และเมื่อเท้าเธอสัมผัสพื้นเธอก็วิ่งกลับเข้าไปในโรงอาหารทันที

“ไอ้วายร้ายพวกนี้มาจับเด็กๆสินะ เดี๋ยวเจอตรูเล่นแน่ !!!” สตีฟพูดออกมาอย่างมีอารมณ์ก่อนจะพุ่งไปทางหน้าโรงเรียนทันที

ฟุ่บ !!!! ร่างของสตีฟหายไปจากจุดที่ยืนอยู่และมาปรากฎตัวอยู่ข้างหลังพวกวายร้ายทันที

“เฮ่จะไปไหนพวกปล่อยเด็กๆเดี๋ยวนี้ !!” สตีฟส่งเสียงออกมาทำให้เหล่าวายร้ายพวกนี้หยุดกึกก่อนจะหันมาดูทันทีว่าใคร

“อะไรของไอ้หมอนี่วะไม่เห็นหรือไงกำลังลักพาตัวเด็กอยู่” วายรายคนหนึ่งพูดก่อนจะตรวจดูสถานะของสตีฟ

“ฮ่าๆๆๆๆ ดูสิวะพวกไอ้หมอนี่เลเวลหนึ่งว่ะแต่ดันมาทำเป็นสั่งให้ปล่อยเด็กๆ” วายร้ายคนนั้นหัวเราะออกมา

“คุณลุงพ่อครัวหนีไปครับพวกนี้มันเลเวลสูงมาก” เด็กผู้ชายชั้นประถมคนหนึ่งพูดบอกกับสตีฟ

“ใช่คุณลุงรีบหนีไปแบบที่หัวหน้าห้องบอกเร็วและรีบไปตามอาจารย์มาช่วยพวกเราด้วย” เด็กผู้ชายอีกคนพูด

สตีฟได้ยินดังนั้นก็หรี่ตามองพวกวายร้ายที่กำลังหัวเราะกันสนุกสนานสตีฟตรวจสอบสถานะพวกนี้ดู

โธ่เอ้ยก็แค่เลเวลห้าสิบกว่า แถมมีกันอยู่สิบกว่าคนเองพวกนี้อ่อนชิบ สตีฟคิดในใจ

“เฮ่ฉันว่าจัดการไอ้เจ้าเลเวลหนึ่งนี่เลยดีกว่า” วายร้ายอีกคนเห็นว่าเสียเวลาจึงพูดขึ้นมาก่อนจะชักมีดออกมาและวิ่งใส่สตีฟทันที

“โอ้ถึงกับใช้สกิลแดชของนายพุ่งเข้าไปจัดการเลยเหรออย่างนี้หมอนี่ก็ตายน่ะสิเพราะสกิลของนายสามารถเร่งความเร็วไปอยู่จุดสูงของของค่าสถานะความเร็วของตัวเองได้ในครึ่งวินาที” วายร้ายคนหนึ่งพูดหลังจากเห็นเพื่อนพุ่งเข้าไป

ควับ !! เจ้าวายร้ายคนนั้นพุ่งเข้ามาหาสตีฟก่อนจะฟันมีดใส่คอหวังปาดหลอดลมสตีฟ

ฟุ่บ !! สตีฟแอ่นหัวไปด้านหลังเล็กน้อยเพื่อให้หลบพ้นรัศมีการฟันเจ้าวายร้ายนั่นมองสตีฟอย่างตกใจเพราะไม่นึกว่าเลเวลหนึ่งอย่างสตีฟจะหลบได้

“นี่เร็วสุดแล้ว ???” สตีฟถาม

“กะ กะ แกอย่ามาดูถูกกันนะ !!!!” วายร้ายคนนั้นพูดออกมาอย่างหัวเสียเพราะมันนึกว่าสตีฟดูถูกมันอยู่

ควับ !! ควับ !! ควับ !! ควับ !! มันฟันใส่สตีฟอีกหลายทีแต่สตีฟก็แค่โยกร่างหลบไปมาสบายๆโดยมือยังล้วงกระเป๋าอยู่

เหล่าวายร้ายที่ยืนมองอยู่ต่างอ้าปากค้าง ส่วนเด็กๆชั้นประถมเหล่านี้ก็อึ้งที่เห็นสตีฟหลบมีดได้หมด

เด็กๆพวกนี้นั้นถึงเลเวลจะยังแค่หนึ่งแต่ได้รับการเรียนการสอนการต่อสู้แบบทหารตั้งแต่เข้าเรียน เด็กๆพวกนี้จึงพอมีฝีมือเรื่องการต่อสู้อยู่บ้างแต่ที่พวกเขาถูกจับนั้นก็เพราะวายร้ายพวกนี้เลเวลสูงมากเกินไป

“เฮ้อเสียเวลาจริงๆขอจบเลยแล้วกัน” สตีฟถอนหายใจออกมาก่อนจะปล่อยหมัดออกไปหนึ่งหมัด

ตู้ม !! ฟิ้ว !!!!! ร่างของวายร้ายที่เข้ามาหวังจัดการสตีฟลอยกระเด็นข้ามถนนไปกว่าสองร้อยเมตรก่อนจะกระแทกกับตึกฝั่งตรงข้าม

ตู้ม !!! เสียงร่างของวายร้ายคนนั้นกระแทงกับตึกอย่างแรงจนตึกถึงกับร้าวก่อนร่างของมันจะร่วงลงมากองกับพื้น ถ้ามีคนไปดูสภาพหมอนั่นตอนนี้ล่ะก็จะรู้ได้ทันทีว่าตายไปแล้ว

“ฮีโร่ !!!!” เหล่าวายร้ายเมื่อได้สติอุทานออกมาพร้อมกันเพราะเลเวลหนึ่งอย่างสตีฟไม่มีทางที่จะทำอะไรแบบนี้ได้นอกเสียจากว่าเป็นฮีโร่และกำลังปลอมสถานะอยู่เท่านั้น

พวกวายร้ายไม่รอช้าหยิบอาวุธออกมาและเตรียมใช้สกิลของตนจัดการสตีฟทันที แต่สตีฟไม่ปล่อยให้มันมีโอกาสได้ทำอะไรทั้งนั้นเพราะถ้าเกิดการต่อสู้ขึ้นเด็กๆอาจจะโดนลูกหลงได้

ฟุ่บ !! ร่างของสตีฟหายไปจากตรงหน้าพวกมันก่อนจะไปปรากฎที่ด้านหลัง

ตุบ !! ตุบ !! ตุบ !! ตุบ !! ตุบ !! ตุบ !! ร่างของวายร้ายทั้งหมดค่อยๆล้มลงกับพื้นทีละคนๆ

“เอาล่ะเด็กๆช่วยกันหาอะไรไปมัดเจ้าพวกนี้ทีสิ” สตีฟพูดก่อนหันไปบอกพวกเด็กๆเขามองไปที่ริมกำแพงก่อนจะเห็นเหล็กเส้นสำหรับก่อสร้างอยู่หลายเส้นซึ่งขนาดของมันใหญ่พอๆกับนิ้วโป้งของผู้ใหญ่

“ไอ้นั่นน่าจะใช้ได้นะกำลังของพวกเลเวลห้าสิบไม่น่าจะทำลายมันได้ง่ายๆ” สตีฟพูดก่อนจะเดินไปลากเหล็กเส้นพวกนั้นมา ส่วนพวกเด็กๆเมื่อเห็นว่าได้ของที่จะใช้มัดมาแล้วพวกเขาก็เลยไปช่วยกันลากพวกวายร้ายมารวมกันเอาไว้

“ละ ละ ลุงเป็นใครกันแน่ !!!” เด็กที่เป็นหัวหน้าห้องชั้น ป.2 ถามสตีฟหลังจากสตีฟลากเหล็กเส้นกลับมา

“ก็แค่พ่อบ้านที่ผ่านทางมา” สตีฟพูดออกมาก่อนจะลงมือดัดเหล็กพวกนั้นด้วยมือเปล่ามัดมือมัดเท้าของเจ้าวายร้ายพวกนี้เอาไว้หลายๆชั้น

“ปิดตาพวกมันด้วยสิครับคุณลุงเวลามันฟื้นจะได้ไม่กล้าทำอะไรเพราะมองไม่เห็น” เด็กที่เป็นหัวหน้าห้องพูด

“โอ้ฉลาดดีนี่เรานั่นสินะถ้าปิดตามันเอาไว้มันจะได้ไม่กล้าทำอะไรเพราะไม่แน่หนึ่งในพวกมันอาจจะมีสกิลอะไรที่ทำลายเหล็กเส้นพวกนี้ได้ก็ได้” สตีฟพูดออกมา

“เรื่องพวกนี้มีสอนในชั้นเรียนน่ะครับ” เด็กหัวหน้าห้องนั่นพูด

สตีฟพยักหน้าก่อนจะให้เด็กๆช่วยกันฉีกเสื้อเจ้าพวกนี้มาปิดตาของพวกมันเอาไว้เองหลังจากนั้นสตีฟก็มองไปที่ป้อมยามและเห็นร่างของคนคุ้นตานอนแน่นิ่งอยู่ในนั้น

“อาจารย์ไก่ !!!” สตีฟอุทานออกมาก่อนจะวิ่งไปดูในป้อมยามทันที

อีกด้านหนึ่ง

ฉัวะ !! แหมะ !! แหมะ !! เสียงเลือดค่อยๆหลดลงพื้นทีละหยดๆ

“อาจารย์ซาร่า !!!” เสียงของเหล่าบรรดานักเรียนร้องเรียกชื่อของอาจารย์พวกเขาหลังจากพลาดถูกฟันไปอีกหนึ่งแผล

“ไม่เป็นไรเด็กๆอย่าออกมาจากบาเรียนั่นนะ อาจารย์จะปกป้องพวกเธอเองส่วนเธอออเดเรีย อย่าเสียสมาธิบาเรียเริ่มไม่เสถียรแล้ว !!!” ซาร่าพูดกับลูกศิษย์ของเธอที่อยู่ในบาเรียของเด็กคนหนึ่งที่มีสกิลนี้

ซึ่งในบาเรียนั้นมีเด็กกว่ายี่สิบคนกระจุกอยู่ด้านในส่วนซาร่านั้นเธออยู่ด้านนอกคอยปกป้องพวกเด็กๆอยู่

“เคี๊ยกๆๆๆๆๆ รสชาตินี้แหละ รสชาตินี้แหละ !!!!’ เสียงโจ๊กเกอร์หัวเราะดังไปทั่วห้องเรียนแห่งนี้

“แกไอ้โรคจิตอยู่ไหนออกมานะ !!!” ซาร่าพูดพลางหัวมองหาตัวของโจ๊กเกอร์ไปทั่วห้อง

วู่บ !! ร่างของโจ๊กเกอร์ค่อยๆโผล่ขึ้นมาจากเงาของโต๊ะตัวหนึ่งนักเรียนของเธอที่อยู่ในบาเรียที่เห็นก็รีบตะโกนเตือนซาร่าทันที

“อาจารย์ทางขวา !!!!!!!” เสียงนักเรียนของเธอตะโกนเตือน

ซาร่าหันไปก่อนจะพุ่งเข้าใส่ด้วยพลังแรงโน้มถ่วงของเธอทันที

ตู้ม !!! ซาร่าชกใส่ร่างของโจ๊กเกอร์เต็มแรงทันทีจนโต๊ะถึงกับหักลง

อัก !! โจ๊กเกอร์กระอักเลือดออกมาก่อนจะรีบหลบเข้าไปในเงาอีกครั้ง

“ชิ !! สกิลเคลื่อนที่ผ่านเงาของแกนี่น่ารำคานจริงๆ” ซาร่าสบถออกมาเธอนั้นทิ้งตรงนี้ไปไม่ได้เพราะมีลูกศิษย์ของเธออยู่ด้านหลังเธออยากจะจัดการกับโจ๊กเกอร์ไวๆจะได้ไปช่วยเหลือเด็กๆต่อ

เด็กนักเรียนพวกนี้ส่วนใหญ่เลเวลเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณยี่สิบดังนั้นถ้าเธอไม่อยู่คอยปกป้องล่ะก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะรอดจากโจ๊กเกอร์ที่เป็นวายร้ายระดับ S

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 82 พ่อบ้านที่ผ่านทางมา

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 82 พ่อบ้านที่ผ่านทางมา

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้