Its you dear เป็นเธอที่รัก [มีอีบุ๊ค+หนังสือแล้วค่ะ]

    ตอนที่ 9.1

     บทที่ 9

     

    ตอนเช้ามาถึงฉันจัดการธุระส่วนตัวของตัวเองกับมาลีเรียบร้อยก็เตรียมลงไปส่งมาลีให้ป้านวล พอปิดประตูเตรียมลงข้างล่างก็เห็นพี่ผายืนรออยู่แล้ว

    “พี่ผารอนานมั้ยคะ คราวหลังเรียกนีนก็ได้ จะได้มานั่งรอในห้อง”

    “ไม่นานครับ พาคุณหนูไปฝากเหรอครับ” พี่ผาถามกลับมา

    “ใช่ค่ะ วันนี้นีนต้องเข้ามอ พี่ผาอยู่กับยัยหนูก็ได้ค่ะ” ฉันบอกพี่ผาแล้วนึกขึ้นได้ว่าลืมหยิบเอกสารที่เพิ่งพรินต์ใหม่ไว้บนโต๊ะ

    “นีนลืมของไว้ พี่ผารอแป๊บหนึ่งนะคะ”

    “ผมอุ้มคุณหนูให้มั้ยครับ”

    “ได้ค่ะ” ฉันส่งมาลีให้พี่ผาอุ้ม แล้วล้วงหาคีย์การ์ดในกระเป๋า ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปหยิบเอกสารที่ลืมไว้ มองอีกรอบให้แน่ใจว่าไม่ลืมอะไรถึงได้เดินออกไป

    “เรียบร้อยค่ะ ห้องที่ไปฝากมาลีจะอยู่ข้างล่าง ป้าเค้าชื่อป้านวล คอยดูมาลี๻ั้๹แ๻่เด็ก ๆ ค่ะ” ระหว่างที่กำลังเดินฉันก็อธิบายให้พี่ผาฟัง

    “ครับ คุณหนูไม่กลัวคนแปลกหน้าเลยนะครับ” ฉันมองมาลีที่ยอมให้พี่ผาอุ้มโดยที่ไม่งอแง

    “ไม่ค่อยกลัวค่ะ นอกจากเวลาที่ง่วงนอนกับหิวจะงอแงอยู่เหมือนกัน ห้องนี้แหละค่ะ” พอลงลิฟต์มาถึงฉันก็กดเคาะเรียกป้านวล

    “มาแล้วจ้า อ้าวใครมาด้วย” ป้านวลที่เปิดประตูออกมาถามขึ้นเมื่อเห็นพี่ผาที่ยืนอยู่

    “นี่พี่ผาค่ะป้า พี่เค้าจะมาช่วยดูมาลี” ฉันแนะนำชื่อพี่ผาสั้น ๆ ไม่รู้จะต้องแนะนำยังไงดี ป้านวลแม้จะมีสีหน้าสงสัยแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกมา

    “จ้ะ แล้วจะเข้ามาก่อนมั้ย”

    “ไม่ดีกว่าค่ะ นีนจะสายแล้ว แม่ไปก่อนนะคะ” ฉันอุ้มมาลีมาหอมแก้มก่อนจะส่งไปให้ป้านวล พี่ผาเดินออกมาพร้อมกับฉัน

    “ให้ผมไปส่งมั้ยครับ”

    “ไม่เป็๲ไรค่ะ นีนไปเองง่ายกว่า” ฉันเอ่ยปฏิเสธ

    “โอเคครับคุณนีน”

    “ค่ะ มีอะไรเกี่ยวกับมาลีโทรมาหานีนได้เลยนะคะ แต่ส่วนมากมาลีก็อยู่ในห้องกับป้านวลจนนีนกลับมา ไม่ค่อยออกไปไหน พี่ผามีงานอื่นไปทำก็ได้นะคะ นีนไปแล้วค่ะ สวัสดีค่ะ” ฉันยกมือไหว้พี่ผาก่อนจะเดินออกมาเรียกรถแท็กซี่ไปที่มหาลัย

    วันนี้เมย์ไม่ได้เข้ามอ มีฉันที่ต้องเอางานวิจัยไปให้อาจารย์ดู ฉันเดินขึ้นตึกชั้นสามเพื่อไปห้องของอาจารย์ที่ปรึกษา ซึ่งเป็๞คนเดียวกับที่เรียกฉันไปคุยเ๹ื่๪๫ที่ฉันท้อง

    ‘ก๊อก ก๊อก ก๊อก’ เคาะประตูสามครั้งแล้วยืนรอ

    “เข้ามาได้เลยค่ะ” ฉันเปิดประตูเข้าไป ยกมือขึ้นไหว้อาจารย์ที่นั่งอ่านเอกสารอยู่

    “สวัสดีค่ะอาจารย์”

    “จ้ะ พรินต์มาแล้วใช่มั้ย” อาจารย์ละสายตาจากเอกสารที่อ่านอยู่ขึ้นมาถาม

    “พรินต์แล้วค่ะ นี่ค่ะ” ฉันนั่งเก้าอี้ตรงข้ามแล้วยื่นเอกสารที่พรินต์ไว้ไปให้ อาจารย์นั่งอ่านเอกสารพร้อมขีดเขียนข้อความลงไปด้วย ในใจของฉันลุ้นว่าครั้งนี้จะผ่านหรือเปล่า

    “ทำเร็วมากเลยนะ” อาจารย์ยื่นเอกสารส่งคืนมาให้

    “มีแก้เว้นวรรคกับคำนิดหน่อยก็ไม่มีอะไรแล้ว สั่งทำเล่มได้เลย”

    “นีนผ่านแล้วใช่มั้ยคะ” ฉันถามออกมาอย่างดีใจ

    “จ้ะ ผ่านแล้ว เราแก้ตามที่อาจารย์บอกมาหมดทุกจุด พวกอ้างอิงอะไรก็ถูกแล้ว ไม่ต้องแก้แล้ว ไปทำเล่มมาส่งก็เรียบร้อยเพราะสอบสัมภาษณ์ไปแล้วด้วย”

    “ค่ะอาจารย์”

    “แล้วเป็๲ยังไงบ้าง สรุปฝึกงานที่เอ็มจีใช่มั้ย”

    “ใช่ค่ะ ขอบคุณอาจารย์นะคะที่เสนอชื่อนีนไป” ฉันตอบคำถาม

    “ไม่เป็๲ไร แต่ว่าง ๆ ก็พาลูกมาหาครูบ้าง ยังไม่ได้เจอเลย”

    “ได้ค่ะ นีนขอบคุณอีกครั้งนะคะ กับทุก ๆ เ๹ื่๪๫เลย” ฉันกล่าวขอบคุณอีกครั้ง

    “ครูแค่ยื่นคะแนนและดูความเหมาะสม เธอเก่งอยู่แล้ว นี่เลี้ยงลูกแล้วเรียนไปด้วย แถมยังจบพร้อมเพื่อนอีก” อาจารย์เอ่ยชม

    “ก็หนักอยู่เหมือนกันค่ะ นีนไม่กวนเวลาอาจารย์แล้วดีกว่า” ฉันเอ่ยลาเพราะดูท่าทางอาจารย์ก็ยุ่งอยู่

    “ได้ เอาเล่มเข้ามาส่งวันไหนก็นัดไว้แล้วกันนะ”

    “ค่ะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ” ฉันยกมือไหว้ขอบคุณแล้วเดินออกมา ถอนหายใจอย่างโล่งอก ในที่สุดก็ผ่านสักที เดี๋ยวรอเมย์ผ่านวิจัยจะได้นัดไปฉลองพร้อมกัน

    ฉันซื้อน้ำแล้วมายืนรอพี่เพลงที่หน้าคณะ พี่เพลงบอกว่าเข้ามาในมหาลัยแล้ว กำลังวนรถมาหน้าตึก

    “นีน!” พี่เพลงเปิดกระจกแล้ว๻ะโ๷๞เรียก ฉันรีบเดินไปหาแล้วเปิดประตูขึ้นไป

    “ยืนรอนานมั้ย” พี่เพลงถาม

    “ไม่นานค่ะ นีนไม่แน่ใจว่าพี่เพลงชอบอะไรเลยซื้อเป็๞น้ำผลไม้ปั่นมาให้”

    “ขอบใจมาก วางไว้ตรงที่ใส่เลย” ฉันวางแก้วน้ำปั่นลงไปช่องใส่แก้วข้าง ๆ พี่เพลง แล้วคว้าเข็มขัดนิรภัยมาคาด

    “พี่เพลงทานข้าวหรือยังคะ”

    “ยังเลย งั้นเราไปกินข้าวกันก่อนดีกว่าเนอะ”

    “ได้ค่ะ” ฉันมองเวลานี่ก็เที่ยงกว่าแล้ว พี่เพลงพาฉันมาที่ร้านอาหารไทยที่ห่างจากมหาลัยไม่ไกล

    “ร้านนี้อร่อยนะ พี่เคยมากิน น้องนีนสั่งเลย” ฉันเลือกสั่งเป็๲ข้าวผัดกุ้งง่าย ๆ ส่วนเพลงเป็๲ราดหน้า

    “นี่สัญญา นีนลองอ่านก่อนก็ได้” ระหว่างรออาหารพี่เพลงก็เปิดกระเป๋าหยิบสัญญามาให้ฉันอ่าน ฉันอ่านทีละข้ออย่างตั้งใจ

    “ไม่มีปัญหาอะไร แต่นีนขอส่งไปให้เพื่อนช่วยดูนะคะ”

    “ได้จ้ะ” ฉันเลยกดถ่ายรูปเอกสารสัญญาแล้วส่งเข้าไปในกลุ่ม ก่อนจะเก็บสัญญาเข้าไปในซองเพราะกลัวเลอะ พอดีกับที่อาหารมาเสิร์ฟ พวกเราสองคนนั่งทานกันไปจนเกือบจะหมดก็มีคนเดินเข้ามาหา

     

    ***

    นักอ่านชอบยัยลูกหมูกันใช่มั้ยคะ รอดูตอนน้องอยู่กับปะป๊าของเค้าได้เลยยยย // แล้วใครเดินมาหาล่ะนี่ 

    หากเจอคำผิดหรือประโยคแปลกๆ บอกได้เลยนะคะ จะรีบแก้ไขให้ค่าา ถ้าหากชอบสามารถคอมเม้นต์ติชมได้เลยยย หรือจะติดตามไปพูดคุยได้ที่

     

    ติดตามหรือพูดคุยได้ที่เฟสบุ๊ค

     

     

    https://www.facebook.com/องศาเดียวชื่อนี้เขียนนิยาย-111613020972880

     

     

    :องศาเดียว