ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

พวกเขาตะโกนให้อี้เฉินออกมา หมายจะช่วงชิงตำแหน่งผู้ติดตามของ อี้เฉินไป
คุณชายตระกูลใหญ่หลายกลุ่มต่างมาท้าอี้เฉินประลองหมายให้อี้เฉินสละสิทธิ์

ผู้อาวุโสตระกูลกง หลายๆ คนไม่คัดค้านแถมยังให้ท้ายพวกคุณชายตระกูลใหญ่

ผู้อาวุโสบางคนมองว่าอี้เฉินไม่สมควรได้เป็นผู้ติดตามคุณหนูของพวกเขา ปราณพลังในกายาอี้เฉินไม่มีจุดใดบ่งบอกว่าเขาเป็นจอมยุทธผู้มีพรสวรรค์เลยแม้แต่น้อย เขาไม่เหมาะสมกับตำแหน่งผู้ติดตาม

"ออกมา ออกมา" เสียงดังอื้ออึงทั่วบริเวณ

"ข้าว่ามันไม่กล้ารับคำท้าประลอง กับคุณชายของข้าแน่ๆ"

"ข้าว่ามันกลัวจนหัวหดไปแล้วถึงได้เงียบขนาดนี้ ฮ่าๆ"

"พวกเจ้าดูนั้นมันออกมาแล้ว"

อี้เฉินที่กำลังเดือดดาลจากการรบกวนของเมี่ยนจือ อยากหาที่ระบายพอดี

อี้เฉินเดินออกไปนอกที่พักอย่างไม่เกรงกลัวเขาก้าวเดินขึ้นไปบนลานประลอง "ใครจะเป็นรายแรกที่ขึ้นมา"

นายน้อยหลายคนที่เห็นปราณพลังของอี้เฉินที่แพร่กระจายออกมาเบาบางอย่างมากแทบไม่มีแรงกดดัน
พวกเขาต่างแย่งกันขึ้นลานประลอง หลายๆ คนมองว่าอี้เฉิน กระจอกจะจัดการเมื่อไรก็ได้

"ข้า "ข้า" "ให้ข้าขึ้นประลองก่อน" พวกเขาต่างแย่งกันขึ้นประลอง หมายชิงตำแหน่งผู้ติดตามไปจากอี้เฉิน

"พวกเจ้าทั้งหมดประลองกันก่อนดีกว่าหรือไม่ ว่าแค่จะเป็นคนแรกที่ประลอง"

พวกเขาได้ยินถึงกับหน้ามืดทะมึน เป็นโทสะ อยากจะตบอี้เฉินให้ตายคามือ

"เจ้ากล้าหยามพวกเรา เหล่านายน้อยตระกูลใหญ่หรือ ช่างใจกล้าห่อฟ้านัก"

"ช่างสามหาวนัก กล้าพูดจาเยี่ยงนี้กับนายน้อยของพวกเรา"

"พวกเจ้าทั้งหมดขึ้นมาในทีเดียวเลย มัวแต่แย่งกันเป็นเด็กไปได้" อี้เฉินยืนมือไพล่หลัง อย่างกับผู้ชนะ หลายคนเห็นต่างเดือดดาล

"ดีดี แบบนี้ก็ดี"

รอบๆ เริ่มเดือดระอุ นายน้อยหลายคนอยากจะจัดการอี้เฉินใจจะขาดอยู่แล้ว ถึงพวกเขาจะขั้น นภา

ด้วยกัน แต่ไม่มีใครกล้าหยามหน้าพวกเขา แบบอี้เฉิน

ปราณพลังนายน้อยทั้ง 5แพร่กระจายทั่วทิศ โพยพุ่งสู่ท้องนภา แม้แต่อากาศรอบๆ ยังบิดเบี้ยวจากแรงกดดันจากพวกนายน้อยทั้ง5

แม้แต่อี้เฉินยังรู้สึกแสบร้อนกายา

นายน้อยคนหนึ่ง พุ่งทะยานออกมา มองอี้เฉินด้วยสายตาดูแคลน เอาเท้าที่ห่อหุ้มปราณพลังเหยียบ

เข้าใส่หัวอี้เฉิน หมายให้หัวอี้เฉินแหลกเละ

"แหลกไปซะ"
อี้เฉินระเบิดพลังกายาขึ้นไปสู่จุดสูงสุด ขับเคลื่อนอักขระล้อมรอบกายา อักขระอัดแน่นสารพางค์กาย ดั่งคนร่างทองส่องสว่าง

เขาไม่สามารถใช้ปราณพลังได้ หากมีคนจดจำปราณพลังในสงครามระหว่างแคว้นได้ เขาได้กลายเป็นศพไร้ที่กลบฝังแน่

อี้เฉินหมุนควงหมัด อัดเข้ากับ เท้าที่พุ่งเข้ามาใส่หัวเขา แรงระเบิด ดังกึกก้อง
แม้แต่เท้าของนายน้อยคนนั้น ยังมีเสียงกระดูกแตก ดังออกไปไกล
หลายคนต่างตกตะลึง "เหตุใดมันถึงรุนแรงขนาดนั้น"

แขนอี้เฉินเองชาหนึบ หากไม่มีอักขระปกป้องกายา ป่านนี้แขนของเขาคงแหลกเละ

อี้เฉิน สลักอักขระล้อมรอบหมัด อัดเข้าเต็มแรง แม้แต่อากาศรอบๆ ยังแหวกออกเป็นทาง

"อ๊าก"

นายน้อยที่โจมตี เข้ามาโดนหมัดอี้เฉินกระเด็นตกเวทีไปไกล เลือดไหลซึมบริเวณปาก
"พวกเจ้าระวังตัวด้วย ไอ้หมอนี้มันร่างกาย แข็งแกร่ง อย่าปะทะตรงๆ"

"ฮ่าๆ เจ้าอ่อนแอเองมากกว่า เดี๋ยวดูพวกเรา"
ไม่ทันสิ้นเสียงพวกเขา

อี้เฉิน พุ่งทะยานบุกเข้าใส่เหล่าคุณชาย ทั้ง4คน ชนิดตั้งตัวไม่ติด ถูกอี้เฉินถีบหน้าออกไป 2คน

ใบหน้ามีแต่รูปรอยฝ่าเท้าเป็นฝุ่นติดบนใบหน้า

"อ๊าก ๆ" "เจ้าช่างใจกล้าห่อฟ้านักกล้าลอบโจมตีพวกข้า"

"ฮ่าๆ พวกเจ้าเองก็ไม่เอาไหนเหมือนกัน เหตุใดจึงแพ้เล่า ตั้งหลายคน"

“เจ้าเลิกล้อพวกข้าสองคนได้แล้ว เราต้องร่วมมือกันสิ”

อี้เฉิน เตะชายหนุ่มอีกคนลงลานประลองออกไป หน้าไถพื้นดินไปอีกคน

พวกเขาต่างหน้าเขียวคล้ำ อย่างจะมุดดินหนีอยู่ก็ไปอับอาย

"เจ้า เจ้า ให้พวกข้าสู้ใหม่อีกครั้ง"

"ยังไม่ยอมอีกหรือ" อี้เฉินจับขาคุณชายที่เหลือคนเดียวได้ เขาจับขาคุณชายฟาดลงกับพื้นประลองอย่างแรง

เลือดใหลซึมทั่วร่าง ก่อนจะโยนออกไป คุณชายพวกนี้จะขั้นพลัง นภาแต่ ทักษะการต่อสู้จริงนั้นยังน้อยเกินไป

อี้เฉินจ้องมองด้วยดวงตาคมกล้า เหมือนเป็นสัญญาณบอก ใครกล้ามาท้าทายจะเป็นเช่นนี้

หลายคนที่อยู่ที่นั่น ต่างใจสั่นสะท้าน "ไอ้หมอนี่มันใจกล้าห่อฟ้าจริง ๆ"
พวกที่มาท้าประลองเริ่มหวาดกลัว พวกเขาเริ่มถอนหนีกันออกไป

"เจ้าระวังตัวไว้เรื่องนี้ไม่จบแน่"

แม้แต่ ผู้อาวุโสที่ดูการประลอง ต่างตกใจเหตุใด อี้เฉินถึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ แม้แต่ปราณพลังก็ยังไม่ได้ขับเคลื่อน

ข่าวลือแพร่กระจายดังรองเท้าติดปีก "ไอ้บ้าที่ไหนไม่รู้ จัดการคุณชายตระกูลใหญ่ไปหลายคน"

เมืองหลวงอรุณ ต่างซุบซิบนินทา บางตระกูลถึงกับเป็นโทสะ เหตุใดตระกูลกง ไม่ห้ามปราบปล่อยให้ประลองกันจนบาดเจ็บ

ผู้อาวุโสชราตระกูลกง ต้องประกาศออกไปเพื่อกลบข่าวต่างๆ หลังจากคุณหนูกงจือเอิน เลื่อนขั้นนภา

จะจัดงานประลองหาผู้ติดตามคุณหนูใหม่

ฝูงชนที่รู้ข่าวต่างเป็นปีติ ทั้งเมืองหลวงพูดคุยแต่เรื่องนี้ จอมยุทธ์หลายๆ คนอยากติดตามคุณหนูเข้าร่วมไปยังสำนักเซียน
หลายๆ ตระกูลจึงค่อยคลายโทสะลง

สำนักเซียน จะให้ผู้ติดตามเพียงสองคน ต่อ คนที่รับคำเชิญของสำนักเซียน สำนักเซียนส่วนใหญ่จะรับเฉพาะ ยอดยุทธ

หรือไม่ก็พวกตระกูลใหญ่ๆ เท่านั้นที่จะถูกเชื้อเชิญ

ที่สำนักเซียน เป็นศูนย์รวมอัจฉริยะผู้มีพรสวรรค์ ใครๆ ล้วนอยากเข้าร่วมถึงจะอยู่สำนักรองก็ตาม