The Dark Ages

เมื่อมาหมาบ้าเสร็จธุระของมันแล้วมันก็ได้มองกลับมาที่ภานุทันที ซึ่งภานุนั้นไม่ใช่คนที่กล้าหาญแต่อย่างใดเพียงแค่มันเห็นสายตาของหมาบ้าที่มันใช้จ้องมานั้น แผ่นหลังของชายหนุ่มก็เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเสียแล้ว อาการของภานุไม่ใช่อาการที่ผิดปกติแต่อย่างใด แต่หากให้นักเรียนที่แข็งแกร่งที่สุดมายืนอยู่ต่อหน้าของหมาบ้านั้นย่อมมีสภาพไม่แตกต่างกัน

“แก…ตามฉันมา”

เสียงกล่าวที่ราวกับเสียงเรียกหาของยมทูตได้ดังขึ้น ทำให้ภานุต้องเดินตามหมาบ้าออกจากห้องเรียนไปอย่างไม่มีทางเลือกเพราะขืนทำตัวอืดอาดและทำให้มันไม่พอใจมากขึ้นกว่าเดิมบางทีชายหนุ่มอาจจะได้รับโทษจากความโกรธของหมาบ้าหนักกว่าเดิม ในระหว่างที่เดินออกไปนั้นภานุก็ได้เดินผ่านเจ้าอ้วนหวัง และสองพี่น้องอันกับซัน พวกมันหันมายิ้มให้ชายหนุ่มด้วยความจริงใจพร้อมกับกล่าวออกมาพร้อมเพรียงกัน

“โชคดีนะ…”

ภานุทำเพียงชูนิ้วกลางให้พวกมันเป็นการตอบกลับเท่านั้น ซึ่งแท้จริงแล้วภานุก็ไม่ได้รู้ความหมายที่แท้จริงของการชูนิ้วกลาง ชายหนุ่มเพียงรู้แต่ว่ามันคือการด่าที่เจ็บแสบ เขาได้ยินเรื่องที่ทั้งหมดมาจากเจ้าอ้วนหวัง และก็ทำตามทันทีจนกลายเป็นนิสัยเมื่อเขาเกิดอาการไม่พอใจใคร

ภานุเดินตามหลังของหมาบ้าที่เดินไม่เร็วไม่ช้าเกินไปอย่างติดๆ ในระหว่างนั้นแน่นอนว่าชายหนุ่มจะต้องเกิดความคิดฟุ้งซ่านเป็นธรรมดา เพราะไม่รู้ว่าหมาบ้ามันจะพาเขาไปลงโทษแบบใด ทั้งสองใช้เวลาเดินเท้าอยู่ภายในโรงเรียนกว่าสิบนาที ในที่สุดหมาบ้าที่เดินมาตลอดก็ได้หยุดฝีเท้าของมันลงพร้อมกับหันใบหน้าอันน่ากลัวของมันมาจ้องที่ชายหนุ่ม

สีหน้าของภานุเปลี่ยนไปทันทีเมื่อได้สังเกตสภาพแวดล้อมโดยรอบล่าสุด ในตอนนี้ชายหนุ่มมองข้ามสีหน้าท่าทางน่ากลัวของหมาบ้าไปอย่างสิ้นเชิง กลับหันไปมองโดมขนาดใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังของหมาบ้าแทน

“สนามประลองฝึกฝน! ”

สนามประลองฝึกฝนนั้นคือสถานที่ที่นักเรียนจะต้องเคยเข้ามาอย่างน้อยหนึ่งครั้ง อาจจะไม่ได้เข้าร่วมในฐานะผู้ประลอง แต่อย่างน้อยในฐานะผู้ชมก็ต้องเคย สนามประลองฝึกฝนถูกสร้างเอาไว้เพื่อให้เหล่านักเรียนที่มีความขัดแย้งกันได้มาสะสางความแค้นที่มีต่อกันด้วยการต่อสู้ที่ถูกกฎเกณฑ์ ซึ่งการที่หมาบ้าพาเขามายืนที่ทางเข้าของสถานที่แห่งนี้ทำให้ภานุอดกังวลไม่ได้ว่า หมาบ้านั้นต้องการจะท้าประลองมัน และแล้วความคิดของภานุนั้นก็ถูกต้องจริงๆ เมื่อหมาบ้าได้กล่าววาจาออกมา

“แกมาประลองกับฉัน! ”

ทันทีที่หมาบ้ากล่าวจบใบหน้าของภานุกลับกลายเป็นซีดเสียวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาไม่คิดเลยตนเองที่แทบจะไม่เคยยุ่งเกี่ยวหรือถูกหมาบ้าทำโทษมาก่อน มาในวันนี้ซึ่งเป็นครั้งแรกของเขากับการถูกหมาบ้าทำโทษกลับต้องได้รับโทษที่เหมือนกับโทษประหาร

ดูเหมือนหมาบ้าเองก็สังเกตเห็นท่าทางและเดาความคิดของภานุออก มันจึงยิ้มขึ้นพร้อมกับกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงและท่าทางสบายๆ

“ไม่ต้องห่วงหรอก…อย่างน้อยแกก็ไม่ถูกฉันฆ่าตาย หากแกพยายามดิ้นรนต่อสู้อย่างเต็มที่! ”

“อึก…”

ภานุอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย แม้เขาจะหวาดกลัวแต่ตอนนี้กลับมีสิ่งที่เขากลัวยิ่งกว่านั้นคือเขาจะทำให้พ่อแม่ของเขาต้องเดือดร้อน หากเขาได้รับบาดเจ็บและเข้าโรงพยาบาล

ภานุตกอยู่ในภวังค์ความคิดอยู่ตลอดเวลา เมื่อมารู้ตัวอีกทีชายหนุ่มก็ได้มาโผล่อยู่กลางสนามประลองเสียแล้ว สนามประลองฝึกฝนนั้นไม่ได้ต่างอะไรจากโรงเชือดสักนิดในความคิดของภานุ มันมีลานขนาดใหญ่ที่เอาไว้ใช้สำหรับการประลองโดยที่รอบๆ นั้นเต็มไปด้วยที่นั่งคนดู ส่วนในสุดขอบของสนามนั้นเต็มไปด้วยเครื่องมือและอาวุธทุกชนิดเท่าที่สามารถหาได้ แน่นอนว่าอาวุธพวกนั้นมีให้ผู้ประลองเลือกสรรได้ตามถนัด

กฎของลานประลองนั้นมีเพียงสองข้าเท่านั้น นั่นคือห้ามสังหารและห้ามจงใจทำให้คู่ต่อสู้พิการ หากฝ่าฝืนมันผู้นั้นจะต้องได้รับโทษทางกฎหมายทันที ซึ่งโทษทางกฎหมายสำหรับเรื่องนี้นั้นแน่นอนว่ามันหนักหนาเกินกว่าเด็กอย่างภานุจะจินตนาการได้

ภานุยังคงยืนนิ่งในขณะเดียวกันก็มองจ้องไปที่หมาบ้าที่กำลังเดินไปเลือกอาวุธของมัน ทันทีที่เห็นมันหยิบดาบโค้งและใช้ลิ้นเลียไปที่ปลายดาบ ภานุก็สั่นสะท้านทันที

“จะยืนบื้ออีกนานไหม แกไม่เลือกอาวุธของแกหรือยังไง? ”

หมาบ้ากล่าวขึ้นเมื่อเห็นท่าทางหวาดกลัวของภานุในแววตาของมันนั้นตอนนี้มองภานุเป็นลบอย่างสิ้นเชิง เพราะชายหนุ่มเบื้องหน้ามันนั้นไม่ใช่แค่หวาดกลัว แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องตัดสินอนาคตของตัวเองยังขี้ขลาดและลังเลอีก

【ชื่อ: ภานุ】

【สถานะ: สมบูรณ์】

【ระดับ: 0】

【พรสวรรค์: กลืนกิน】

หน้าต่างข้อมูลบางอย่างปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของภานุทันทีโดยอัตโนมัติ เหมือนกับรับรู้ว่าภานุจำเป็นต้องสู้ในอีกไม่ช้า หน้าต่างข้อมูลนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกของคนในดินแดนแห่งสายหมอกแต่อย่างใด เพราะทุกคนนั้นล้วนเห็นมัน มันจะปรากฏขึ้นมาทุกครั้งเมื่อเรียกหา หรือในสถานการณ์ที่จำเป็นต้องต่อสู้หรือเอาชีวิตรอด ด้วยหน้าต่างดังกล่าวผู้คนจะสามารถรับรู้ถึงความสามารถของตัวเองรวมถึงสภาพร่างกายของตนเองด้วยเช่นเดียวกัน นับว่ามีประโยชน์อย่างมาก หลายคนเชื่อว่าสิ่งนี้นั้นเป็นความปรานีของพระผู้เป็นเจ้าที่มอบให้เพื่อช่วยเหลือมนุษย์

โดยปกติแล้วหน้าต่างข้อมูลของผู้คนนั้นจะปรากฏเพียงสามบรรทัดเท่านั้น นั่นคือชื่อ สถานะ และระดับ แต่ของภานุกลับปรากฏช่องพรสวรรค์ขึ้นมา ซึ่งเป็นพระผู้เป็นเจ้าที่มอบให้กับผู้ที่โชคดี มีไม่มากนักที่จะเป็นเหมือนกับภานุ อย่างไรก็ตามตั้งแต่เกิดมาจนถึงบัดนี้นั้น พรสวรรค์ที่ชื่อว่ากลืนกินของภานุก็ยังไม่ปรากฏออกมาให้ชายหนุ่มได้ประจักษ์ การมีพรสวรรค์แต่ไม่รับรู้ว่ามันทำสิ่งใดได้นั้นนับว่าเป็นโชคร้ายของภานุอย่างแท้จริง