สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 64

อะนันตะปัดชะเย !! เสียงท่องบทสวดของคนกว่าสองพันคนดังออกมาจากในห้องอาหารจนมันก้องไปทั่วทั้งห้องทดลองแห่งนี้ ถ้าใครมาเห็นภาพนี้เข้าล่ะก็จะต้องอึ้ง ทึ่งและอ้าปากค้างเป็นแน่

“นี่เราท่องมากี่รอบแล้ว” สตีฟถามแบล็คที่นั่งอยู่ข้างๆ

“เก้าสิบรอบแล้วครับ” แบล็คพูดเขานั้นคอยนับอยู่ตลอด

“เล่นเอาเมื่อยเลยนี่เราจำเป็นต้องท่องให้ครบเก้าสิบเก้ารอบจริงเหรอเนี่ย” สตีฟบ่นออกมานี่พวกเขาท่องมากว่ายี่สิบนาทีแล้วถึงบทสวดมันจะไม่ยาวแต่มันจำเป็นต้องสวดถึงเก้าสิบเก้ารอบ

“คงจำเป็นมั้งครับก็หลวงพี่จอนนี่บอกว่าเลขเก้ามันเป็นเลขมงคลนี่ครับ” แบล็คเองก็ไม่แน่ใจได้แต่หวังว่าเจ้าน้ำมนต์ที่ใช้คนกว่าสองพันคนช่วยกันปลุกเสกนี่จะใช้ได้จริงๆ

จากนั้นพวกเขาก็ใช้เวลาอีกกว่าห้านาทีจนในที่สุดการปลุกเสกน้ำมนต์ก็เสร็จสิ้น

“ขอบคุณพวกโยนมากตอนนี้พิธีปลุกเสกน้ำมนต์ก็เสร็จสิ้นแล้ว” จอนนี่พูดก่อนจะวางเทียนไขในมือลง

“เอาล่ะครับพวกเราขอขอบคุณทุกคนมากๆที่ให้ความร่วมมือ เชิญทุกคนไปพักผ่อนได้เลยครับเดี๋ยวถ้าพวกเราขึ้นไปด้านบนได้แล้วเราจะมาแจ้งให้ฟังอีกที” แบล็คยืนขึ้นก่อนจะหันไปพูดกับเหล่าเด็กๆและคนแก่ที่เหลือ

“ไม่เป็นไรยังไงพวกเธอก็ทำเพื่อพวกเรามาตั้งมา แค่นี้จะเป็นอะไรไปเล่า” ชายชราคนหนึ่งพูดออกมาก่อนจะค่อยๆลุกและเดินกลับไปพักผ่อนทุกคนค่อยๆทยอยออกไปจนเหลือแต่เหล่าฮีโร่เกือบสามสิบคน (คาลอสยังนอนเป็นผักอยู่)

“นี่น่ะเหรอครับน้ำมนต์” สตีฟชะโงกหน้าดูน้ำในภาชนะที่มีคราบเทียนไขลอยอยู่

“ใช่นี่ล่ะน้ำมนต์ที่ผ่านการปลุกเสก ถ้าเสร็จเรื่องแล้วอาตมาขอตัวไปพักผ่อนก่อนนะ” จอนนี่ลุกขึ้นก่อนจะเดินออกไปปล่อยให้ที่เหลือเป็นเรื่องของพวกฮีโร่ไป

“น้ำนี่มันจะใช้ได้จริงๆเหรอ” คามิล่าพูดอย่างไม่แน่ใจ

“ไม่รู้สิครับ แต่ตอนนี้เราก็มีของเหลวครบสามชนิดแล้ว ถ้าอย่างนั้นผมรีบไปจัดการเจ้าสไลม์ดีกว่า จะได้รีบขึ้นไปด้านบนผมชักจะเป็นห่วงทีมของผมแล้วเหมือนกัน” สตีฟพูดเขานั้นห่วงพวกซาช่าว่าได้กินอาหารกันบ้างหรือเปล่า

“ถ้าอย่างนั้นรีบเก็บมันใส่หลอดนี่แล้วไปกันเถอะคุณสตีฟ” โรนัลด์เข็นรถเข็นของเขามาใกล้ๆสตีฟก่อนจะยื่นหลอดทดลองเปล่าๆให้เขา

“ขอบคุณครับ คุณเองจะไปด้วยงั้นเหรอครับ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะถาม

“ก็ต้องไปสิไม่อย่างนั้นใครจะเปิดประตูกั้นแต่ละชั้นให้คุณล่ะ” โรนัลด์ตอบ

จริงๆไม่ต้องมีคุณก็ได้ประตูนั่นผมพังมันได้สบายๆเลย สตีฟคิดในใจแต่ก็ไม่ได้จะปฏิเสธความหวังดีของโรนัลด์

“ถ้าอย่างนั้นก็ไปกันเถอะครับทุกคนรออยู่ที่นี่นั่นแหละครับ” สตีฟตักน้ำมนต์ใส่หลอดทดลองจนเต็มก่อนจะหันไปพูดกับฮีโร่คนอื่นๆ

“พวกเราฝากความหวังไว้ที่นายนะทำให้สำเร็จล่ะ” คามิล่าพยักหน้า

“ใช่ๆฝากด้วยนะคุณสตีฟ !!!” ฮีโร่คนอื่นๆพูดพลางยิ้มให้กับสตีฟ

“ไม่ต้องห่วงครับทุกคนผมทำได้แน่” สตีฟมั่นใจมากว่าต้องทำสำเร็จจริงๆสไลม์นี่ไม่มีทางฆ่าเขาได้หรอก แต่เขาก็ฆ่ามันไม่ได้เหมือนกันจากนั้นสตีฟก็เข็นโรนัลด์ที่นั่งอยู่บนรถเข็นออกจากเขตพักอาศัยมุ่งหน้ากลับไปที่เขตทดลองอีกครั้ง

เขตทดลอง

“รบกวนคุณอุ้มผมอีกรอบด้วยแล้วกัน” โรนัลด์พูดหลังจากสตีฟเข็นมาจนถึงบันไดซึ่งรถไม่สามารถเข็นลงไปได้

“ครับ” สตีฟพยักหน้าก่อนจะแบกโรนัลด์ขึ้นหลังอีกครั้ง

“พาผมไปตรงนั้น” โรนัลด์ชี้ไปที่ผนังกำแพง

ติ๊ด !! ติ๊ด !! ติ๊ด !! ติ๊ด !! คำเตือนประตูกั้นชั้นที่หนึ่งกำลังจะเปิด โรนัลด์เพียงแค่ทาบฝ่ามือลงไปบนกำแพงประตูก็เปิดออกทันทีหลังจากประตูเปิดแล้วสตีฟก็เดินลงไปและให้โรนัลด์เปิดประตูชั้นถัดๆไปจนถึงชั้นที่เก้า

“คุณรออยู่ข้างบนนะครับผมจะลุยเอง” สตีฟพูด

“ไม่ให้ผมเปิดประตูก่อนเหรอ” โรนัลด์ถาม

“ผมพังมันได้สบายๆครับ ว่าแต่ของเหลวสามชนิดนี่ต้องเอามาผสมกันก่อนหรือเปล่าครับ หรือค่อยๆสาดใส่มันทีละชนิด” สตีฟถามโรนัลด์

“ผสมกันได้เลยครับ ถ้าอย่างนั้นโชคดีนะครับ” โรนัลด์บอกก่อนสตีฟจะเอาโรนัลด์ลงมาจากหลังและวางเขาไว้ตรงบันได

สตีฟไปยืนอยู่หน้าประตูกั้นชั้นที่เก้าสตีฟไม่รอช้ายกข้าขึ้นมาก่อนจะถีบใส่มันทันที

ตู้ม !!! โคร่ม !! ประตูทั้งบานถูกสตีฟถีบจนกระเด็นหลุดออกไป

“เอาล่ะอยู่ไหนกันนะเจ้าวุ้นสไลม์นั่น !!!” สตีฟพูดพลางสาดส่องสายตาไปทั่วบริเวณห้องของชั้นที่เก้าซึ่งมีสภาพคล้ายสวนพฤกษชาติ

“สวนอีเดนอย่างนั้นเหรอ” สตีฟอ่านชื่อที่ติดอยู่ตรงทางเข้า

“สวยดีนะที่นี่ถ้าจำไม่ผิดสวนอีเดนคือสวนของพระเจ้าสินะ” สตีฟพูดพลางอดชื่นชมความสวยงามของมันไม่ได้ตอนนั้นเองสตีฟก็เห็นอะไรบางอย่างนอนอยู่กลางสวนแห่งนี้

“นั่นมันตัวอะไร” สตีฟพูดพลางรีบใช้ระบบตรวจสอบทันที

หน้าต่างสไลม์ Level : 195เป็นสัตว์กลายพันธ์ที่ถูกดัดแปลงพันธุกรรมจนมีร่างกายเป็นของเหลว

“สไลม์ตัวจริงอย่างนั้นเหรอทำไมมันถึงมีรูปร่างแบบนั้นล่ะ” สตีฟอดตกใจไม่ได้เพราะสไลม์นั้นดันมีรูปร่างคล้ายมนุษย์เพียงแต่มีร่างเป็นของเหลวใสๆคล้ายกับวุ้น

“อ๊ะหรือว่ามันจะมีสกิลอะไรสักอย่างที่ใช้สำหรับเปลี่ยนรูปร่างตัวเองเพราะคุณโรนัลด์บอกเอาไว้ว่าเวลาที่มันจัดการใครไปมันมีโอกาสที่จะได้สกิลของคนๆนั้นไปด้วย นี่คงเป็นหนึ่งในสกิลที่มันมีสินะ” สตีฟพูดพลางวิเคราะห์ความเป็นไปได้ดูก่อนจะเดินเข้าไป

แกร๊บ !! เสียงสตีฟเหยียบใบไม้แห่งดังขึ้นทำให้ร่างที่นอนอยู่กลางสวนลืมตาตื่นขึ้นมา

ร่างของเจ้าสไลม์ค่อยๆลุกขึ้นมานั่งก่อนจะหันมามองทางสตีฟ

“มะ มะ มะ มา ........แล้ว..........เหรอ....!!!!” เจ้าสไลม์นั่นพูดออกมาด้วยเสียงหลายๆเสียงไม่ว่าจะเด็ก ผู้หญิง ผู้ชาย หรือเสียงคนแก่

“มันพูดได้ด้วย !!!” สตีฟอุทานออกมาอย่างตกใจเพราะตั้งแต่ตอนเจอเจ้าไซครอปก็ยังไม่เจอสัตว์กลายพันธ์ตัวไหนพูดได้อีกเลย

ตอนนั้นเองเจ้าสไลม์ก็ค่อยลุกขึ้นยืนก่อนร่างของมันจะเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง

“มันจะโจมตี !!” สตีฟจำได้ว่าถ้าร่างมันเปลี่ยนสีคือมันจะโจมตีด้วยความร้อนของร่างมัน

ซี่ !!!! ควันค่อยๆลอยออกมาจากร่างของเจ้าสไลม์ก่อนพื้นหญ้ารอบๆตัวมันจะกลายเป็นสีดำทันที

สตีฟรู้สึกได้ถึงอุณหภูมิที่สูงขึ้นอย่างมากแตกต่างจากตอนที่เจอร่างรองของมันหรือร่างด็อพเพิลเก็งเกอร์

“นี่มันน่าจะหลายร้อยองศา !!!” สตีฟอุทานออกมาเพราะเพียงแค่พริบตาที่ร่างของมันกลายเป็นสีแดงหญ้าก็ไหม้เลยแบบนี้ต้องร้อนมากแน่ๆขนาดสตีฟที่ยืนอยู่ห่างตั้งสิบกว่าเมตรยังรู้สึกได้ถึงความร้อนเลย

“ขืนเป็นแบบนี้ของเหลวในหลอดนี่เข้าไม่ถึงตัวมันแน่ๆ !!!” สตีฟมองของเหลวในหลอดทดลองที่คาดว่าเมื่อโดนร่างของสไลม์แล้วร่างมันจะสลายหรือตาย

“ต้องทำให้มันกลับเป็นสีฟ้าก่อนหรือไม่ก็หาทางยัดหลอดนี่เข้าไปในร่างของมันให้ได้” สตีฟคิดพลางกำหลอดทดลองไว้ก่อนจะพุ่งเข้าโจมตีมันทันที

ฟุ่บ !! สตีฟหายจากจุกที่ยืนอยู่ก่อนจะมาปรากฎตรงหน้าของมันทันที

ร้อนโว้ยนี่ถ้าร่างตรูไม่แข็งแกร่งมีหวังหน้าพองไปแล้วเนี่ย !!! สตีฟอดตะโกนในใจไม่ได้สตีฟคิดว่าอุณหภูมิของเจ้าสไลม์ตอนนี้น่าจะหลายร้อยองศาสตีฟไม่รอช้าออกหมันข้างที่กำหลอดทดลองอยู่ต่อยไปทันที ซึ่งสตีฟคิดเอาไว้ว่าทันทีที่ต่อยได้สตีฟจะกำหลอดทดลองให้แตก

ฟุ่บ !! เสียงหมัดของสตีฟพุ่งเข้าใส่เจ้าสไลม์แต่แทนที่หมัดของสตีฟจะเข้าปะทะกับร่างของมันดันกลายเป็นว่าสตีฟต่อยผ่านร่างของมันมาซะงั้น

“เฮ้ย !!” สตีฟร้องอุทานออกมาหลังต่อยไม่โดนร่างของสไลม์เพราะมันได้ทำให้ร่างตัวเองกลายเป็นรูตามรูปหมัดของสตีฟ (คล้ายรูตรงอกของฮอลโลว์ในการ์ตูนเรื่องบลีชประมาณนั้นครับ)

สตีฟรีบชักหมัดกลับมาก่อนจะต่อยไปอีกครั้ง

ฟุ่บ !! ฟุ่บ !! ฟุ่บ !! ฟุ่บ !! สตีฟต่อยไปอีกหลายหมัดแต่เจ้าสไลม์มันก็สร้างรูทำให้หมัดของสตีฟต่อยผ่านร่างมันไปเสมอ

ซี่ !!! เสื้อผ้าของสตีฟเริ่มจะมีควันลอยออกมาเพราะอยู่ใกล้ร่างของมันมากเกินไป

“แย่แล้วเสื้อผ้าเริ่มไหม้กระเป๋าตรู !!!” สตีฟอุทานออกมาก่อนจะรีบถอยออกมาหลายเมตรเขานั้นเป็นห่วงกระเป๋ามิติที่เก็บไว้ในกระเป๋าผ้ากันเปื้อนมาก

“ลำบากแล้วสิถึงความร้อนจะทำอันตรายเราไม่ได้เท่าไหร่แต่เสื้อผ้าเราไม่รอดแน่ๆ” สตีฟพูดออกมาอย่างเคร่งเครียดถึงแม้ตอนเข้าไปอยู่ใกล้ๆเจ้าสไลม์นี่จะรู้สึกเหมือนอยู่กลางทะเลทรายก็เถอะ แต่เขายังพอทนได้นี่ก็ต้องขอบคุณค่าพลังกายที่มากมายจนผิดมนุษย์ของเขา

สไลม์ที่อยู่กลางห้องเมื่อเห็นว่าสตีฟถอยไปแล้วร่างของมันก็กลับกลายเป็นสีฟ้าอีกครั้งก่อนมันจะค่อยๆล้มตัวลงนั่งและลงไปนอนเหมือนเดิม

“คุณโรนัลด์โว้ย !!!” สตีฟร้องเรียกโรนัลด์ก่อนจะวิ่งไปตรงบันได

“ว่าไงครับคุณสตีฟจัดการได้แล้วเหรอครับ” เสียงโรนัลด์ตะโกนกลับมา

“ยังอะ ผมสู้มันไม่ได้” สตีฟตะโกนบอก

“สู้ไม่ได้ !!!” โรนัลด์อุทานเสียงหลง

“ใช่ผมสู้ไม่ได้ ต่อยมันไม่โดนเลย” สตีฟพูดออกมาก่อนจะอธิบายให้ฟังว่าทำไมต่อยมันไม่โดน

“คุณเคยสู้กับร่างด็อพเพิลเก็งเกอร์ของมันมาใช่มั้ย” โรนัลด์ถาม

“ใช่ครับ” สตีฟตอบกลับไป

“แล้วตอนนั้นคุณได้ชกมันหรือเปล่า” โรนัลด์ถามอีกครั้ง

“ชกสิผมชกจนร่างมันกลายเป็นชิ้นๆเลย” สตีฟตอบ

“ถ้าอย่างนั้นน่าจะเป็นเพราะคุณชกมันนั่นแหละครับ สไลม์ตัวนี้น่ะมันได้เรียนรู้ไปแล้วว่าหมัดของคุณอันตราย” โรนัลด์อธิบาย

“อย่างนี้นี่เองมันใช้ประสบการณ์ตอนเจอเราครั้งแรกมารับมือเรานี่เอง” สตีฟพยักหน้าเข้าใจ

“ว่าแต่เจ้าสไลม์นี่ทำไมร่างของมันร้อนกว่าเจอตอนแรกอีกล่ะครับ” สตีฟถามสิ่งที่ตนอยากรู้

“ร่างที่คุณเจอตอนนั้นมันแค่ร่างแยกยังไงล่ะดังนั้นความสามารถของมันจึงไม่เท่ากับร่างจริงนี่ถ้าให้ผมวิเคราะห์ความสามารถของร่างแยกน่าจะมีแค่หนึ่งในสามเท่านั้น” โรนัลด์พูด

“แสดงว่าตอนนี้อุณหภูมิของมันราวๆสามร้อยองศาสินะ สาดของเหลวนี่ใส่ตรงๆเลยไม่ได้เพราะก่อนจะถึงร่างมันมีหวังระเหยหมด” สตีฟพูด

“ผมควรทำยังไงครับช่วยแนะนำหน่อยสิ !!!” สตีฟถามโรนัลด์เอาตรงๆเพราะเขาฉลาดไม่เท่าโรนัลด์นั่นเอง

“ร่างของคุณทนความร้อนของมันได้ใช่มั้ย” โรนัลด์พูด

“ครับทนได้สบายๆ” สตีฟพูดถึงเวลาอยู่ใกล้ๆมันจะรู้สึกเหมือนอยู่กลางทะเลทรายก็เถอะ (อุณหภูมิกลางทะเลทรายค่าเฉลี่ยจะอยู่ที่ประมาณ 65 องศาครับ)

“ผมคิดออกแล้ว เอางี้นะคุณเข้าไปสู้กับแล้วปล่อยให้มันกลืนร่างของคุณเข้าไป ผมว่ามันต้องอยากกินคุณแน่ๆ” โรนัลด์พูด

นั่นสินะตอนแรกที่เจอมันมันก็กินเราและพยายามละลายเรานี่นา !!! สตีฟนึกขึ้นได้

“ถ้าจำไม่ผิดคุณบอกว่าเคยถูกร่างรองมันกินเข้าไปสินะ แต่คุณก็ยังไม่สลายไปแสดงว่าร่างของคุณทนร่างของเหลวที่เป็นกรดของมันได้” โรนัลด์พูดเขาคิดว่าค่าพลังกายของสตีฟจะต้องสูงลิบจนร่างของเขาสามารถทนกรดกรัดกร่อนได้แน่ๆ

“ไอ้ทนได้มันก็ทนได้หรอกครับ แต่แบบนั้นเสื้อผ้าผมจะไม่แย่เรอะตอนนั้นขนาดไม่ใช่ร่างจริงของสไลม์เสื้อผ้าผมยังละลายเลย แล้วนี่ร่างจริงมันจะไม่ละลายไปทันทีเลยเหรอ” สตีฟถาม

“เรื่องนั้นง่ายนิดเดียวคุณก็แก้ผ้าไปลุยกับมันซะสิ !!!” โรนัลด์พูดออกมา

“หา !!!!!!!!!!!!” สตีฟร้องเสียงหลงพลางก้มมองเสื้อผ้าของตน

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 64 สไลม์ !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 64 สไลม์ !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้