Immortal Jin อมตะข้ามจักรวาล

                หลังจากที่ได้สนุกกับการกลั่นแกล้งนายกองกิวบีจนหนำใจแล้วจินก็ได้เดินทางติดตามขบวนทหารของนายกองกิวบีเพื่อเข้าไปยังเมืองแกลเลียที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลแล้วเมื่อมองจากระยะสายตา

                ‘ทำไมดวงชะตาของข้าวันนี้มันถึงได้เลวร้ายบัดซบนักนะ!?....กลับไป ข้าจะไปยื่นเรื่องขอลาออกจากการเป็นทหารดีกว่ามั้ง?’ กิวบีที่กำลังโอดครวญ หน้าดำคร่ำเครียดสะอื้นไห้? อยู่ภายในรถลากที่พักพร้อมด้วยใบหน้าที่เขียวช้ำนั่งตัดพ้อจิตตกอยู่คนเดียว!

                ทหารนายหนึ่ง “ท่านกิวบีขอรับผ่านเนินที่ราบด้านหน้าไปเราก็จะเข้าเขตของเมืองแกลเลียแล้วขอรับ!”

                เสียงของทหารนายหนึ่งตะโกนเข้ามายังรถลากเลื่อนที่พักของนายกองกิวบีขณะที่กิวบีกำลังจะตอบกลับไปก็ได้เกิดเหตุการณ์ขึ้นเสียก่อน

                ฉึกก!? “อั่กก!!” ตูมม!! “อ๊ากกก......!!”เสียงของทหารที่กำลังรายงานนายกองกิวบีอยู่ถูกหอกยาวสีดำทมึนปักเข้ากลางหลังจนทำให้ค่อยๆล้มลง จากนั้นจึงเกิดเสียงระเบิดขึ้นที่บริเวณขบวนทหารคุ้มกันรถลากทางด้านหน้า

                “อะไร!? เกิดเรื่องอะไรขึ้นอีกกัน!?” กิวบีที่กำลังตื่นตกใจกับเหตุการณ์จึงได้ลุกขึ้นเดินออกไปยังหน้ารถลากที่พักของตัวเองที่ถูกหยุดเอาไว้

                ทหารนายหนึ่งรีบวิ่งเข้ามารายงาน “แย่แล้วขอรับ!ขบวนขนแร่ของเราถูกดักลอบโจมตีขอรับ!!ท่านนายกอง!!”  

                กิวบี!?“ลอบโจมตีอย่างงั้นรึ? พวกมันเป็นใครกัน? มันไม่รู้รึยังไงกันว่านี่เป็นขบวนหทารของเมืองแกลเลีย?”

                ทหารนายหนึ่ง“พวกที่มาเป็นกองกำลังไม่ทราบฝ่ายขอรับ! ซึ่งดูแล้วน่าจะมีจำนวนมากกว่าพวกเรามากขอรับ!!”

                กิวบี “ว่ายังไงนะ!? หึ่มม!วันนี้มันเป็นวันอะไรกันวะ!ทำไมข้าถึงได้โชคร้ายเช่นนี้ ทหาร!! รีบออกไปคุ้มกันขบวนเร็วเข้า!?”

                ฟุบบ! ตูมมม! ฉั่วะ! อ๊ากกกกก! เสียงจากอาวุธและเครื่องยิงระเบิดจากกองกำลังปริศนาที่ระดมโจมตีเข้ามาจากทุกทิศทางจากนั้นก็ได้เกิดการสู้รบกันภายในบริเวณขบวนทหารที่กำลังคุ้มกันรถกระบะที่บรรทุกแร่แกลเลียมเอาไว้อยู่

                โดยที่กองกำลังปริศนาได้เข้าโอบล้อมขบวนทหารและรถลากที่พักของนายกองกิวบีเอาไว้ด้วยจำนวนที่มากกว่า ทางฝั่งทหารของนายกองกิวบีจึงไม่อาจจะตอบโต้กลับไปได้เลยแม้แต่น้อยสุดท้ายเหล่าทหารที่มากับนายกองกิวบีก็ได้ล้มตายจนแทบหมดสิ้นเหลือเพียงนายกองกิวบีที่กำลังต้านทานการโจมตีจากนั้นจึงเสียท่าและได้ถูกควบคุมตัวเอาไว้ได้ในที่สุด

                “นั่นมันพวกไหนกันนะ? ถึงได้กล้ามาโจมตีขบวนของทหารได้ไอ้เจ้านายกองนั่นคงโชคร้ายดวงถึงฆาตแล้วสินะ?” จินกล่าวออกมา

                จินที่กำลังเฝ้าดูเหตุการณ์อยู่บนต้นไม้สูงซึ่งกำลังประเมินความสามารถของผู้ที่กล้าบุกเข้ามาโจมตีกองทหารโดยไม่คิดที่จะลงไปช่วยเหลือกลุ่มทหารเลยแม้แต่น้อยเนื่องจากเหม็นขี้หน้าเจ้านายกองนี่อยู่พอสมควร!!           

                เมื่อกลุ่มกองกำลังปริศนาสามารถยึดกองกำลังและควบคุมตัวของนายกองกิวบีเอาไว้ได้แล้วนั้นจึงมีกองกำลังบางส่วนทำการขนย้ายรถที่บรรทุกแร่แกลเลียมออกไปอย่างรวดเร็วเหลือแค่เพียงกองกำลังบางส่วนที่ยืนคุมตัวเหล่าทหารและนายกองกิวบีเอาไว้

                จากนั้นก็ได้มีคนผู้หนึ่งกระโดดลงมาจากการขี่สัตว์อสูรดวงดาวที่ใช้เป็นพาหนะแล้วค่อยๆก้าวมายืนอยู่เบื้องหน้าของนายกองกิวบี!!

                “พวกเจ้าเป็นใครกัน?...ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้นะ! รู้ไหมว่าการปล้นชิงสิ่งของจากทางการจะมีโทษเช่นใด??”กิวบีรีบกล่าวออกไปเมื่อเห็นว่าคนผู้หนึ่งได้มายืนอยู่ตรงหน้า

                “หืม? จะตายอยู่แล้วยังจะปากดีอีก?ข้าไม่สนใจพวกทหารทรยศที่คอยรับใช้ไอ้พวกคนต่างถิ่นสารเลวที่เข้ามายึดครองอาณาจักรของข้าหรอกนะ?”บุคคลปริศนาเอ่ยออกไป หลังจากนั้นจึงได้นำชุดคลุมที่ปิดบังร่างกายเอาไว้ออกไป?

                กิวบี!?? “จะ..เจ้า!!เจ้าคือ?...องค์หญิงอย่างนั้นรึ?”

                หลังจากที่ได้นำผ้าคลุมที่ปิดหน้าออกปรากฏเป็นสตรีใบหน้าสวยงามสง่าที่อยู่ในชุดนักรบ!!

                สตรีผู้นี้มีลักษณะท่าทางดูสง่างามองอาจแข็งแกร่งคล้ายบุรุษผิดกับรูปร่างและใบหน้าที่ดูสวยงามยิ่งกำลังสวมใส่ชุดเกราะเหล็กนักรบปิดบังส่วนอกและสะโพกลงไปจนถึงหัวเข่าและมีป้ายสัญลักษณ์ชนิดหนึ่งสลักเอาไว้ที่เอวด้วยอักษรต่างดาวใช่แล้ว? สตรีนางนี้ก็คือคนเดียวกันกับที่พูดคุยกับหัวหน้าหมู่บ้านคย๊าดหลังโรงหลอมแร่ที่จินได้เห็นก่อนหน้านี้นั่นเอง

                ‘ที่แท้ผู้หญิงคนนี้เป็นถึงองค์หญิงเชียวรึ? ยึดครองอาณาจักรของตัวเอง?อาณาจักรเหล็กดำแห่งนี้นะเหรอ? แล้วมีความเกี่ยวข้องอะไรกับท่านคย๊าดกัน?หรือว่าทั้งสองจะร่วมมือกันเพื่อมาปล้นแร่แกลเลียมคืน? ไม่น่าจะใช่แฮะดูแล้วท่านคย๊าดไม่น่าจะคิดปล้นชิงสิ่งของของใครได้?ดูไปก่อนแล้วกัน!’ จินที่กำลังเฝ้ามองเหตุการณ์อยู่คิดขึ้นมาในใจ

                “อะ..องค์หญิง! ดะ..ได้โปรดปล่อยกระหม่อมไปเถอะกระหม่อมไม่รู้เห็นเรื่องการทรยศอะไรนั่นเลย!กระหม่อมเป็นเพียงแค่ทหารชั้นผู้น้อย กระหม่อมเพียงทำตามคำสั่งก็เท่านั้น!!” กิวบีกล่าวขึ้นเมื่อรู้ว่าผู้ที่มานั้นเป็นใคร

                องค์หญิง “เหอะ? ทำตามคำสั่งอย่างนั้นเรอะ?แม้จะเป็นเช่นนั้นจริงแต่เมื่อเห็นผู้คนในอาณาจักรตกอยู่ท่ามกลางความทุกข์ยากจากการกดขี่ของพวกมันแทนที่เจ้าจะหยิบยื่นมือเข้าช่วยเหลือประชาชนบ้าง แต่กลับรวมกลุ่มกันรังแกราษฎรพากันเอารัดเอาเปรียบแย่งชิงความเป็นใหญ่เพื่อเอาหน้าพวกคนต่างถิ่นนั่นดังนั้นเจ้าเองก็สารเลวไม่แพ้กันกับพวกมัน?”

                “แต่ถึงอย่างไร ครั้งนี้ข้าก็จะไว้ชีวิตเจ้าเพื่อไปบอกกล่าวแกพวกมันว่าใกล้ถึงเวลาแล้วที่ข้าเรเนลเลส (Renelless) ผู้นี้จะทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่างมาจากพวกมันปลดปล่อยราษฎรที่กำลังตกทุกข์ได้ยาก คืนอิสรภาพให้แก่ทุกคนและพวกมันจะต้องได้รับโทษอย่างสาสมที่บังอาจมาสังหารเสด็จพ่อของข้าแถมยังเข้ามาครอบงำอาณาจักรนี้เอาไว้อีก พวกมันต้องชดใช้!!!”

                หลังจากพูดจบองค์หญิงเรเนลเลส (Renelless)ก็ได้หันไปออกคำสั่งกับคนของตัวเอง “พวกเจ้าจงตัดแขนตัดขามันออกเสียแล้วปล่อยมันทิ้งเอาไว้! ส่วนคนอื่น ๆ สังหารมันให้หมด!”

                กิวบี!!? “ไม่! ไม่นะ!! ได้โปรดเถอะองค์หญิง? ได้ปะ.......!!” ฉั่วะ ฉั่วะ ฉั่วะ ฉั่วะ อ๊ากกกก อั่กกก อ๊ากก!!!

                หลังจากที่ได้ทำการสังหารเหล่าทหารทั้งหมดและปล่อยให้กิวบีมีชีวิตรอดนอนจมกองเลือดสีเทาหม่นไว้แล้วนั้น! สตรีผู้เป็นองค์หญิงกับกลุ่มกองกำลังก็ได้พากันยึดทรัพย์เก็บรวบรวมข้าวของพวกทหารของกลุ่มนายกองกิวบีเอาไว้ทั้งหมดเมื่อเสร็จแล้วจึงรีบถอนกำลังจากไปอย่างรวดเร็ว!

                “โอ้โห!?โหดไม่ใช่เล่นเลยแฮะ ยัยองค์หญิงอะไรนั่น!”จินหลังจากที่คนทั้งหมดได้จากไปแล้ว จึงได้กระโดดลงมาจากต้นไม้ที่ตัวเองได้แอบซ่อนตัวอยู่แล้วจึงใช้ความเร็ววิ่งเข้าไปยังซากร่างของนายกองกิวบีที่นอนจมกองเลือดหายใจรวยรินแขนขาขาดกระจัดกระจายออกจากกัน!

                ฟุบบบ!! ฟึบบบ!!

                กิวบี!? “จะ..เจ้า? แฮ่ก! แฮ่ก! อั่กกก! ดะ..ได้โปรด..ชะ..ช่วย!ช่วยข้าด้วย!”

                กิวบีที่เห็นว่าผู้ที่มาใหม่นั้นคือจินผู้ที่ตนเคยเห็นอยู่ในหมู่บ้านบรอซก์ จึงได้ร้องขอความช่วยเหลือจากจินพร้อมกับกระอั่กเลือดสีเทาหม่นออกมา!จินที่เห็นเช่นนั้นจึงเหลือบตาลงมามองยังกิวบีที่นอนหายใจรวยรินอยู่บนพื้นด้วยความอนาถใจ

                จิน “ข้าก็ไม่รู้หรอกนะ?ว่าเจ้าน่ะเคยไปทำเรื่องเลวร้ายอันใดเอาไว้มั่ง?ถึงได้ถูกกรรมตามสนองจนมีสภาพเช่นนี้ แต่ก็นะ ความจริงมันก็ไม่ใช่เรื่องอะไรของข้าหรอกถึงอย่างนั้นข้าจะช่วยสงเคราะห์ให้เจ้าได้ไปสบายก็แล้วกัน!!”

                กิวบี!!!????

                หลังจากที่จินพูดจบจึงได้กางมือออกยื่นไปยังกิวบีที่กำลังนอนหอบหายใจด้วยความตกตะลึงอยู่! จากนั้นจึง!

                จิน “ดูดกลืน!!” ฟุบบ!!วิ๊งงงง!! ครื่นนน!!

                ร่างของกิวบีสูญสลายถูกดูดกลืนกลายเป็นลำแสงเข้ามายังฝ่ามือของจินจนหายไปตลอดกาล!!จากนั้นจินจึงยืนนิ่งใช้สมาธิตรวจสอบความทรงจำและความรู้ทั้งหมดที่ได้มาจากกิวบี

                จิน “เป็นแบบนี้นี่เอง!? ก็สมควรแล้วล่ะนะที่ยัยองค์หญิงนั่นจะยั๊วะ!จนถึงกับต้องใช้วิธีโหดเหี้ยมขนาดนี้?ถือว่าสมน้ำสมเนื้อกับความชั่วที่เจ้าบ้านี่ทำมาละกัน”

                “ยังมีอีกหลายคนเลยสินะที่รวมหัวกันโค่นล้มจักรพรรดิองค์ก่อนแถมยังลงมือฆ่าอย่างโหดเหี้ยมซะด้วยว่าแต่ไม่เห็นมีข้อมูลของเจ้าพวกคนนอกอะไรนั่นที่องค์หญิงเรเนลเลสได้พูดถึงเลยแฮะ??”

                จินที่ทำทีว่าช่วยเหลือกิวบีให้หลุดพ้นจากความทรมานที่ได้รับแท้จริงแล้วตัวเองเพียงต้องการข้อมูลเพิ่มเติมจากสิ่งที่ได้ยินมาก็เท่านั้นเอง!

                ความจริงแล้วจินเองก็ไม่ได้อยากจะเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องการแย่งชิงอำนาจของชาวต่างดาวนี้สักเท่าไหร่แต่ต่อมความอยากรู้ที่มาจากความเป็นนักวิทยาศาสตร์และนักสำรวจมันทำงานนั่นเองเลยอดใจเอาไว้ไม่ไหว! เอาเป็นว่าขอเผือกซักนิดก็ยังดี!?

                หลังจากเสร็จเรื่องแล้วจินจึงได้ออกเดินทางวิ่งเข้าเมืองโดยทันทีเพราะตอนนี้แสงอาทิตย์ก็เริ่มที่จะคล้อยมาสู่ยามบ่ายแล้วหากรอจนมืดกลัวว่าจะยุ่งยากเวลาเข้าเมือง ไหนจะที่พักที่ยังไม่ได้หาอีก?

                หากจะให้นอนนอกเมืองอันที่จริงจินก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร! แต่ถ้าจะให้ดีน่าจะมีที่พักที่ทำให้ตัวเองได้พักผ่อนแบบสบายใจซักหน่อยจะดีกว่าเผื่อมีเวลาเหลือจะได้เดินเที่ยวสำรวจภายในเมืองได้อีกด้วย ส่วนระยะทางที่เข้าเมืองนั้นไม่ใช่ปัญหาเลยแม้แต่น้อยสำหรับจินด้วยความเร็วระดับนี้แทบจะก้าวขาไปแค่ไม่กี่ครั้งด้วยซ้ำ! ฟุบบบ!ฟ้าววว!!