เสียงครางผ่านกำแพง

ตอนที่ 45: คำพิพากษาสุดขั้ว

สัมผัสแก่นกายอุ่นร้อนขึงขังตึงเปรี๊ยะของนรินทร์คู่หูที่ดุนดันบดขยี้สอดแทรกพรวดเข้าในร่องรักที่เปียกชื้นของฉันจากด้านหลังตามเสียงสั่งดุดันของลุงชานนท์ในความมืดสลัว ความเสียวซ่านรุนแรงบดขยี้กึ่งกลางลำตัวจนฉันกรีดร้องครางลั่นห้องศาลจำลองเก็บเสียง ทรวงอกอวบเต่งตึงแกว่งไกวสะบัดไหวสะท้อนพายุอารมณ์ใคร่ ร่องรักของฉันตอดขยิบตึงแน่นอัดรับขนาดเนื้ออุ่นร้อนผ่าวของรุ่นพี่ผู้แสนซื่อสัตย์ที่บัดนี้กระแทกเอวสอบเข้ามาอย่างไร้ความปรานี

การที่อัยการคู่หูที่เคยเคียงบ่าเคียงไหล่ทำคดีในศาลจริงมาหลายปี คอยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นด้านความยุติธรรมและพยานหลักฐาน บัดนี้ก้าวเข้ามาร่วมกระทำกิจกรรมสวาทหยาบโลนร่วมรักกับฉันบนแท่นไม้ศาลจำลองใต้ดินเช่นนี้ ปลุกประสาทสัมผัสของฉันให้ระเบิดออกทันที มันเป็นความผิดบาปที่หอมหวานและเสียวซ่านจนสมองขาวโพลนคิดอะไรไม่ออก รอยแผลในหัวใจของความถูกต้องถูกความพึงพอใจดิบจัดเข้าครอบงำสัญชาตญาณสาวไปจนหมดสิ้น

"อ๊า! พี่นรินทร์... อ๊า... กดเข้ามาร่องรูลึกเกินไปแล้ว... ฮื้อ... เสียวเหลือเกิน..." ฉันแอ่นสะโพกWhiteนุ่มบิดส่ายตอบรับแก่นกายร้อนผ่าวของคู่หูที่ซอยกระหน่ำเอวสอบเข้ามาด้วยไฟตัณหาความหึงหวงดิบปนความเสียวที่ท่วมท้นจิตสำนึกจนลืมเลือนกฎหมายและศีลธรรมทุกอย่างไปสิ้น

นรินทร์เกร็งสะโพกแน่น มือทั้งสองข้างบีบขยำสะโพกกลมกลึงของฉันจนผิวขาวผ่องขึ้นรอยนิ้วมือสีแดง ชายหนุ่มผู้เคยแสนสุภาพเรียบร้อยและตงฉิน บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นเสือร้ายที่ปลดปล่อยความรักความใคร่ที่เก็บกดทรมานใจมานานปี กระแทกกระทั้นท่อนเอวสอบเข้าใส่ร่องรูรักฟิตชับชุ่มน้ำรักของฉันอย่างรุนแรงดิบเถื่อน จังหวะเนื้อกระทบเนื้อดัง ตั่บ... ตั่บ... ตั่บ... ถี่รัวและหนักหน่วงดังก้องในโสตประสาทไร้เสียงสะท้อนภายนอก

"ณิชา... อ๊า... ร่องคุณฟิตตึงใจผมเหลือเกิน... ผมรักคุณ... อ๊า... เสียวหัวแก่นกายแทบขาดใจแล้ว..." นรินทร์ครางระส่ายพ่นคำพูดรักร้อนแรงสลับกับกระแทกเอวกดแทรกจนตัวฉันโยนโยกสั่นคลอนหัวสั่นหัวคลอนไปติดกับเสาไม้คอกพยาน ผนังซับเสียงของห้องศาลจำลองกลืนกินเสียงครางและทำให้ทุกแรงกระแทกดูเงียบแต่ชัดเจนในความรู้สึกของเราสองคน

ชานนท์ สถาปนิกใหญ่วัย 52 ปียืนกอดอกมองภาพกิจกรรมรักสามเส้าสลัวรางด้วยแววตาคลั่งไคล้และพึงพอใจบงการอยู่เหนือกว่าในฐานะพระเจ้าของห้องศาลลับแห่งนี้ เขาขยับก้าวเท้าเข้ามาประชิดตัวฉันด้านหน้า โน้มใบหน้าก้มลงจูบบดขยี้ริมฝีปากสั่นระริกของฉัน ปลายลิ้นร้อนแทรกเกี่ยวกระหวัดกวาดต้อนชิมน้ำหวานในปาก สลับกับการสอดฝ่ามือหนาอุ่นจัดไปกุมบีบขยำเนินอกคู่โตเต่งตึงบี้ขยี้หัวนมสีหวานที่สั่นคลอนระรัวตามแรงกระแทกด้านหลัง

"คราวนี้สลับบทบาทกันสิคะนรินทร์... ปล่อยให้ณิชาบิดส่ายสะโพกแอ่นรับแก่นกายใหญ่ยักษ์ของอาสลับร่องรักฟิตร้อนบ้างสิคะคนเก่ง" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของลุงนนท์สั่งการเสียงดุดันเจ้าเล่ห์ประหนึ่งตุลาการผู้คุมกติกาและพิพากษาคดีราคะ

นรินทร์ยอมผ่อนแรงสะโพก ถอนแก่นกายเปียกชุ่มน้ำสวาทและน้ำรักสีขาวขุ่นออกจากร่องรูรักของฉันช้าๆ เสียงดัง ป๊อก สัมผัสว่างวาบชวนสยิวกิ้วทำให้ฉันครางซีดขยับเอวตามอย่างใจหาย ชานนท์ช้อนอุ้มร่างเปลือยเปล่าขาวผ่องสั่นเทาของฉันย้ายมาพิงพาดโต๊ะพิจารณาคดีสีดำขัดมันที่สลัวราง ยกเรียวขาขาวอวบอิ่มของฉันขึ้นพาดบ่ากว้างของเขาข้างหนึ่ง จับแยกแก้มก้นนุ่มเผยร่องรูรักชุ่มฉ่ำที่มีน้ำรักใสๆ ไหลเยิ้มหยดเปียกแฉะโคนขาเนียน

นนท์จ่อแก่นกายใหญ่โตขึงขังขนาดบิ๊กไซส์ตึงเปรี๊ยะวัย 52 ปีเข้าหาปากร่องสวาทชุ่มฉ่ำของฉัน แล้วกดสะโพกกระแทกกระทั้นซอยพรวดเดียวมิดด้ามเข้าสู่กึ่งกลางกายสาวอย่างรุนแรงป่าเถื่อนโดยไม่กลัวว่ารูรักของฉันจะฉีกขาด!

"อ๊างงง! ลุงนนท์... อ๊า! ท่อนเอ็นอาชานนท์กระแทกขยี้จุดเสียวตรงนั้น... ณิชาจะเสร็จแล้วค่ะ... ฮื้อ... เสียวจะตายแล้ว..."

ฉันกรีดร้องครางหวานหลงตาปรือเยิ้มลอยเคลิ้งกลางอากาศ ตัวบิดเร่าตระกองกอดคล้องคอหนาของนนท์แน่นหนา ท่อนเอวสอบของสถาปนิกใหญ่บดกระแทกซอยรัวย้ำเน้นๆ (ตั่บ... ตั่บ... บล๊วบ...) ครูดเค้นทุกจุดเสียวซ่านในกายสาวจนน้ำรักกระเด็นเปียกเปื้อนหน้าขาและโคนขา นรินทร์ยืนหอบหายใจถี่ระรัวจ้องมองภาพของฉันกำลังโดนชายอื่นร่วมรักอย่างหยาบโลน ความหึงหวงและไฟตัณหาพลุ่งพล่านจับแก่นกายแข็งเข่นรูดรั้งถี่รัวรอคอยจังหวะร่วมรักอย่างบ้าคลั่ง

ชานนท์โน้มใบหน้าซุกไซ้ซอกคอฉันกระซิบสั่งนรินทร์เสียงพร่าเล้าโลมปั่นอารมณ์ดาร์ก "นรินทร์... สอดท่อนเอ็นของคุณเข้าปากนุ่มๆ ของณิชาสิคะให้เธอปรนเปรออาและคุณพร้อมๆ กันในคดีรักนี้"

นรินทร์ก้าวขึ้นมาประชิดใบหน้าสั่นเทาของฉันทันที ยื่นแก่นกายอุ่นร้อนยาวตึงขึงจ่อเรียวปากบาง ฉันอ้าปากออกกว้างขยับศีรษะดูดเลียอมแก่นกายร้อนผ่าวของคู่หูรุ่นพี่อย่างร่านร้อน (บล๊วบ... อ๊อก...) สลับกับสะโพกที่บดบ่ายส่ายบดเบียดรับการกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรงป่าเถื่อนของลุงนนท์ที่กระหน่ำเข้าใส่ร่องรูรักจากด้านหลังอย่างกระสันเสียวสุดชีวิต ทั้งสามร่างส่งเสียงครางระงมเนื้อกระทบเนื้อถี่สนั่นห้องศาลจำลอง เป็นบทรัก 3P ที่ดุเดือดเร่าร้อนที่สุดในชีวิตที่ฉันเคยเผชิญ

ความเสียวสะท้านร้อนผ่าวพุ่งทะยานทะลุขีดจำกัดสูงสุด นรินทร์ตัวเกร็งกระตุกฉีดพ่นน้ำรักขาวขุ่นทะลักเข้าปากของฉันจนเปรอะเปื้อนไหลเยิ้มมุมปากขอบแก้ม ฉันกลืนกินน้ำรักของรุ่นพี่ลงคออย่างไม่เกรงกลัวความผิดบาป ขณะเดียวกัน ลุงชานนท์ก็ซอยสะโพกถี่รัวระรัวเร็วบดขยี้ขย่มเอวสอบหนักหน่วงเกร็งตัวปล่อยฉีดพ่นน้ำรักอุ่นร้อนขาวขุ่นไหลทะลักพุ่งอัดแน่นเข้าสู่จุดลึกสุดรูสวาทของฉันจนร้อนวาบวาบแผ่ซ่าน ฉันเกร็งสะโพกกระตุกปลดปล่อยเสร็จสมรุนแรงตาปรือเคลิ้มลอยครางหวานยาวเหยียดเหนื่อยอ่อนสมใจอยากคาโต๊ะศาลจำลอง

---

รุ่งอรุณวันใหม่ค่อยๆ สาดส่องผ่านกระจกเงาอัจฉริยะปรับแสงใต้ดินเข้ามาสลัวๆ เผยให้เห็นสามร่างเปลือยเปล่าเหนื่อยอ่อนหายใจระรัวกอดก่ายกันบนพื้นพรมกำมะหยี่หนานุ่ม ท่ามกลางกลิ่นคาวรักหวานหอมระเหยและน้ำมันสวาทชวนฝัน ร่างของอัยการหนุ่มและอัยการสาวเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำรักและเหงื่อไหลไคลย้อยจากการร่วมพิพากษาคดีราคะตลอดค่ำคืน

ผมขยับแว่นสายตากรอกดำให้เข้าที่ สวมเสื้อคลุมผ้าไหมซาตินหรูหราสีแดงเข้มกลับมาสวมหน้ากากสถาปนิกใหญ่ผู้ภูมิฐานแสนสุภาพเรียบร้อยและอบอุ่นอีกครั้ง ผมเอื้อมมือหนาเข้าไปปลดล็อกกุญแจมือทองและผ้าไหมสีแดงที่พันธนาการข้อมือเรียวสวยของณิชารีย์ออกช้าๆ ลูบปลอบประโลมหัวไหล่เนียนขาวของอัยการสาวและตบไหล่ของนรินทร์เบาๆ อย่างทะนุถนอมประคับประคอง

ณิชารีย์และนรินทร์ต่างนอนเหนื่อยล้ากอดกันจ้องมองผมด้วยสายตาเกรงกลัวขลาดและสมยอมศิโรราบอย่างไร้ทางต่อสู้ ทั้งคู่พ่ายแพ้ต่อรสรักและไฟตัณหาในความมืดลับของสมาคมแห่งนี้ไปเสียแล้ว ความเป็นคนตงฉินของพวกเขาถูกกิเลสราคะกลืนกินจนหมดสิ้น เหลือเพียงข้าราชการผู้พ่ายแพ้ต่อความต้องการซ่อนเร้นของตัวเอง ความสุขจากการยอมสยบคือความจริงที่พวกเขาปฏิเสธไม่ได้อีกต่อไป

"ขอบคุณสำหรับการพิพากษาคดีรักที่แสนวิเศษในคืนนี้ครับคุณอัยการทั้งสอง..." ผมเอ่ยเสียงทุ้มหวานอบอุ่นบงการเหนือกว่าประหนึ่งเทพเจ้าผู้ลิขิตชะตาชีวิตของทั้งคู่ "ภาพบันทึกพยานหลักฐานและคลิปค่ำคืนนี้ของพวกคุณจะถูกเก็บรักษาไว้เป็นความลับสูงสุดในเงามืดของสมาคม... แลกกับการสนับสนุนและคอยเป็นผู้คุ้มครองความปลอดภัยทางกฎหมายแก่เครือข่ายสมาคมลับของพวกเราชั่วนิรันดร์นะครับเด็กดี"

อัยการหนุ่มสาวจ้องมองรอยยิ้มแสนอบอุ่นทว่าแฝงความดุดันบงการภายใต้แว่นตาสถาปนิกใจดีของผม ทั้งสองสบตากันด้วยความสยบยอมไร้ทางปฏิเสธ ลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนืดพยักหน้ายอมรับกติกาและก้มหัวยอมจำนนสยบต่อพันธนาการราคะนอกกฎของผมอย่างราบคาบ... บัดนี้ พันธนาการทางกฎหมายของสมาคมมืดได้รับการสถาปนาและคุ้มครองอย่างสมบูรณ์แบบเรียบร้อยแล้วในรุ่งเช้าวันใหม่ และเครือข่ายของผมจะยิ่งใหญ่ไร้ผู้ต่อต้านตลอดกาลในเงามืดแห่งความเงียบงันชั่วนิรันดร์นี้!

ณิชารีย์และนรินทร์ประสานสายตากันเงียบงันในอ้อมกอดของกันและกันที่แฉะชื้นไปด้วยเหงื่อและรอยสวาท ความสัมพันธ์เชิงวิชาชีพและกฎหมายของทั้งคู่เปี่ยมไปด้วยสีสันใหม่ของตัณหาและกิเลสราคะนอกระบบที่ตัดไม่ขาด ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีและอุดมการณ์ตงฉินที่เคยยึดมั่นถูกลบล้างด้วยรสรัก 3P แสนป่าเถื่อนและอำนาจบงการของคุณอาสถาปนิกใหญ่วัย 52 ปีที่ครอบงำเหนือชะตาชีวิตของพวกเขา พวกเขารู้ดีว่านับจากนี้เป็นต้นไป ชีวิตข้าราชการอัยการของพวกเขาจะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป ในห้องพิจารณาคดีต่อหน้าสาธารณชนพวกเขาคือผู้คุมกฎหมายและกล่าวโทษคนชั่ว แต่ในความมืดสลัวหลังบานประตูปิดล็อกไฮดรอลิกของคฤหาสน์นี้ พวกเขาคือผู้ยอมจำนนจำเลยราคะที่จะเฝ้ารอคอยบทลงทัณฑ์รักแสนเสียวซ่านครั้งถัดไปในรังลับอย่างยินดีชั่วนิรันดร์

เสียงครางหวานและเสียงหอบหายใจแผ่วเบาของพวกเขาที่ยังคงลอยอวลปะปนกับกลิ่นอายคาวรักเป็นพยานวัตถุชิ้นเอกชั้นยอดที่จารึกไว้ในผนังซับเสียงของห้องศาลจำลองแห่งนี้ ชานนท์มองดูผลงานสถาปัตยกรรมบาปชิ้นล่าสุดของเขาด้วยหัวใจที่พองโต อาณาจักรใต้ดินของเขามีทั้งผู้มีอิทธิพล นักการเมือง และบัดนี้คืออัยการผู้กุมอำนาจทางกฎหมาย ทุกกลไกประสานสอดรับกันอย่างสมบูรณ์แบบไม่มีวันสลาย ทิ้งให้ศาลและกฎบัตรแห่งรัฐเป็นเพียงเรื่องลวงตาในโลกแสงสว่าง ขณะที่เงามืดนี้คือความจริงแท้ที่พวกเขาจะระเริงกามสุขด้วยกันชั่วนิรันดร