บุปผาเปื้อนราคี บ่วงสวาทนางพญาดอกบัวพิษ

ในใจของไป๋หลิน นางรู้ดีว่าหมากตัวแรกได้ถูกวางลงแล้ว อาเฉิงไม่ใช่แค่ชายชู้ที่จะมาปรนเปรอนางในยามเหงา แต่เขาคือ 'อาวุธ' ที่นางจะใช้ทำลายเกียรติยศของชินอ๋อง และใช้เป็๲บันไดไปสู่อำนาจที่เหนือกว่า นางจะทำให้เขาเสพติดในตัวนางจนยอมทำทุกอย่างแม้แต่การสละชีวิต และเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม นางก็จะสลัดเขาลงสู่ก้นเหวอย่างไม่ใยดีเพื่อรักษาภาพลักษณ์ 'ดอกบัวขาว' ของนางเอาไว้

"คืนนี้... ยามไฮ่ (21.00 - 22.59 น.) มาหาข้าที่เรือนกระจกท้ายสวน" ไป๋หลินสั่งเสียงเรียบพลางถอนมือออกและเดินจากไปอย่างสง่างาม ทิ้งให้อาเฉิงนั่งนิ่งค้างอยู่ท่ามกลางดงไม้ที่เงียบเชียบ

ภายในใจของอาเฉิงเวลานี้สับสนอลหม่าน ความหวาดกลัวต่ออาญาแผ่นดินกำลังต่อสู้กับความ๻้๵๹๠า๱ทางเพศที่ถูกปลุกเร้าขึ้นอย่างรุนแรง เขาเป็๲เพียงมนุษย์เดินดินที่มีสัญชาตญาณดิบ เมื่ออาหารถูกวางไว้ตรงหน้าและเป็๲อาหารรสเลิศที่เขาไม่เคยแม้แต่จะฝันถึง มีหรือที่เขาจะห้ามใจไหว?

ในขณะเดียวกัน ไป๋หลินที่เดินกลับตำหนักก็ไม่ได้มีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีหลงเหลืออยู่เลย นางมองไปที่ตำหนักกลางของชินอ๋องพลางคิดในใจอย่างลำพอง

'ท่านพี่... ท่านเป็๲คนสอนให้หม่อมฉันรู้จักความหนาวเหน็บเองนะเพคะ คืนนี้หม่อมฉันจะหาความอบอุ่นในแบบที่ท่านคาดไม่ถึงเลยทีเดียว'

นี่คือจุดเริ่มต้นของการทรยศที่งดงามที่สุด แผนการนอกใจที่นางวางไว้ไม่ได้เป็๲เพียงเพื่อราคะ แต่มันคือการแก้แค้นและการ๰่๥๹ชิงอำนาจที่จะเปลี่ยนจวนอ๋องแห่งนี้ไปตลอดกาล