High Human

บนยานบัญชาการ ชายหนุ่มคนหนึ่งยกมือไปทางโจพร้อมกับหลับตาขมวดคิ้ว แสงสีเขียวอ่อนแผ่ออกมาจากฝ่ามือแล้วโอบล้อมร่างของโจไว้ราวกับกำลังลูบไล้โจอย่างอ่อนโยน 

บาดแผลของโจค่อยๆสมานตัว 

ส่วนกัส โจสั่งบังคับให้มันไปอยู่ในจุดที่ไม่มีบาดแผล เนื่องจากมันเป็นสิ่งประดิษฐ์ขั้นสูงและชายหนุ่มที่มีพลังรักษาอ่อนแอเกินไปไม่สามารถรักษาผ่านกัสได้

ทุกคนมารวมตัวรอบๆโจ ห้าถึงหกปีที่โจหายหน้าไป พวกเขารู้สึกว่าโจแข็งแกร่งขึ้นและดูดีขึ้นมาก เป็นเพราะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นจะยิ่งทำให้รูปร่างและผิวพรรณดีขึ้นตามความเหมาะสมของแต่ละเผ่าพันธุ์ นี่คือประโยชน์อย่างหนึ่งของผู้มีพลัง

พวกเขายืนล้อมตัวโจและมองโจด้วยสายตาที่เหมือนกัน นั่นคือความเคารพ พวกเขายังไม่รู้ว่าโจเป็นมนุษย์เหมือนกัน แต่ถึงพวกเขาไม่รู้แต่พวกเขาก็คิดมาเสมอว่าโจต้องเป็นเผ่าพันธุ์ที่คล้ายกับมนุษย์มากที่สุดที่เคยพบเจอ แต่ไม่ว่าอย่างไหนสำหรับพวกเขาแล้วโจเป็นทั้งอาจารย์และหัวหน้า

หลายปีพวกเขาออกตามหาโจพร้อมกับต่อสู้กับพวกสเปค บางคนได้เสียชีวิตบางคนบาดเจ็บสาหัสจนพิการ แต่มีสิ่งหนึ่งที่พวกเขามีเหมือนกัน นั่นคือความภาคภูมิใจ ในฐานะที่เป็นน้องใหม่ในยุคอวกาศ พวกเขาถือว่าก้าวหน้าเร็วกว่าเผ่าพันธุ์อื่นๆมากจนถูกเรียกว่า เผ่าพันธุ์อัจฉริยะ

มีหลายคนเคยกล่าวว่าไว้ว่ามนุษย์อาจจะได้เป็นผู้นำสหพันธ์รุ่นต่อไป

โจเองก็มองไปยังทุกคน เขารู้สึกภูมิใจมาก ในฐานะที่เป็นมนุษย์เหมือนกัน เขาได้บรรลุจุดประสงค์ของเขาแล้ว ทุกคนแข็งแกร่งมากจนแต่ละคนมียศไม่ต่ำไปกว่าพันตรี โจเชื่อว่าคงอีกไม่นานที่พวกเขาจะทำความเข้าใจกับพลังของตนและยกระดับพลังตัวเองให้สูงขึ้นและได้เป็นนายพล

แต่โจไม่เคยบอกกับใครว่าตัวเองเป็นมนุษย์ เพราะเขาไม่อยากให้มีข้อพิพาทตามมาทีหลัง เขากังวลเหมือนกับไซน๊อต กลัวว่ามนุษย์กับสหพันธ์จะมองหน้ากันไม่ติด

เพราะถึงอย่างไรการลักพาตัวเผ่าพันธุ์อื่นถือว่าเป็นเรื่องร้ายแรงมาก อย่างไรก็ตามหากกำจัดทิ้งจะยิ่งเลวร้ายไปใหญ่หากถูกล่วงรู้

เป็นเพราะไม่เจอกันนานหลายปีจึงทำให้ไม่รู้จะกล่าวอะไร ทั้งโจและพวกมายด์ก็ได้แต่มึนงง ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรดี

“พี่โจ!" รูววิ่งเข้ามาหาโจด้วยความดีใจจนน้ำตาไหล ตอนแรกเธออยู่บนยานอวกาศของเมรี แต่เนื่องจากซีสพาเมรีไปรักษาตัวเขาจึงส่งรูวมาบนยานบัญชาการแทน

แม้ว่าเธอจะได้ฟังมาจากซีสว่าโจไม่เป็นอะไรและปลอดภัยดี แต่เธอก็อดเป็นกังวลไม่ได้ และเมื่อได้ยินว่าโจขึ้นมาอยู่บนยานเธอก็รีบมาหาเขาทันที

ทันทีที่โจเห็นรูว เขาก็นึกขึ้นได้ว่ามีปัญหาเรื่องตัวตนของเธออีก

เพื่อไม่ให้ทุกคนอึดอัด โจจึงยกเรื่องของเธอขึ้นมาพูดแทน “ทุกคนนี่คือรูว…” 

โจอธิบายเรื่องของรูวให้ทุกคนฟังอย่างละเอียด โดยเฉพาะเรื่องที่เธอใช้พลังได้ก็ทำให้ทุกคนประหลาดใจ เพราะทุกคนรู้ดีว่าหากเผ่าพันธุ์ไหนยังไม่เคยก้าวออกจากดาวบ้านเกิดของตนจะไม่สามารถใช้พลังได้ นี่เป็นกฏเหล็กของกาแลคซี่ที่ไม่มีใครสามารถแหกได้ ทำให้ทุกคนอยากรู้เรื่องราวของเธอมากขึ้น

และรูวเป็นหญิงสาวที่อ่อนหวานและน่ารักทำให้เหล่าชายหนุ่มเลือดลมสูบฉีด โดยเฉพาะหูแมวของเธอทำให้ใครๆอยากลองจับมันดู 

เมื่อตอนอยู่บนโลกพวกเขาเคยเห็นแบบรูวแค่ในเน็ตที่สร้างขึ้นโดย CG นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นตัวเป็นๆ และพวกเขาก็ได้รู้แล้วว่าสิ่งมีชีวิตที่พวกเขาจินตนาการขึ้นมานั้นมีอยู่จริง

หลังจากนั้นโจก็เล่าเรื่องราวของตัวเองที่หายไปหลายปี รวมถึงเผ่าพันธุ์ที่มาจากต่างกาแลคซี่อย่างกาจู๋วและซีคอป 

เมื่อโจเล่าถึงประสบการณ์เฉียดตายระหว่างต่อสู้กับซีคอปก็ทำให้ใครหลายคนอดที่จะกังวลไม่ได้ 

แค่มีสเปคเป็นศัตรูก็มากพอแล้ว หากมีเผ่าพันธุ์ระดับสูงจากต่างกาแลคซี่คงยากที่จะคาดหวังให้ชนะ 

รวมถึงโจยังอธิบายกัสให้พวกเขาได้ฟัง เมื่อพวกเขาได้ยินถึงความสามารถของมันต่างก็ตาลุกวาว มีความสามารถในการเพิ่มพลังต่อสู้และยังมีความสามารถในการรักษาอีก นี่เป็นสิ่งประดิษฐ์ที่หาไม่ได้จากในสหพันธ์ 

แต่น่าเสียดายที่กัสตัวนี้มันได้ถูกผูกมัดกับโจไว้แล้วทำให้คนอื่นไม่สามารถใช้มันได้ ยิ่งนำไปศึกษาก็คงทำไม่ได้ หากคิดจะเอาไปศึกษาก็คงต้องให้โจไปด้วย แน่นอนว่าเขาไม่ยอมแน่นอนใครจะอยู่เฉยๆให้พวกนักสร้างมาวิจัยตัวเองได้ล่ะ?

ตอนที่โจเล่าถึงเรื่องราวระหว่างเขากับรูว ดวงตาของรูวเป็นประกายอย่างลึกซึ้ง เธอรู้สึกดีใจที่โจยังจำเรื่องราวตอนที่เขาอยู่กับเธอได้ แต่เหล่าชายหนุ่มได้แต่ถอนหายใจด้วยความเศร้าและเจ็บปวด พวกเขาต่างก็คิดไปแล้วว่าโจกับรูวใช้เวลาอยู่ด้วยกันนานขนาดนั้นบวกกับรูวเป็นผู้หญิงที่น่ารัก หากไม่เกิดอะไรขึ้นก็แปลกแล้ว ทว่าแท้จริงแล้วมันไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างโจกับรูวเลย

มายด์กับรินได้ฟังก็รู้สึกสับสนอย่างบอกไม่ถูก พวกเธอคิดว่าจะต้องเสียใจหรือเจ็บปวดบ้างแต่พวกเธอกลับไม่รู้สึกแบบนั้นเลย ในที่สุดพวกเธอก็รู้แล้วว่าพวกเธอไม่ได้รักโจแต่เป็นความเคารพที่พวกเธอมีให้กับเขามากกว่า

“หัวหน้า ถ้าหากพาเธอกลับไปสหพันธ์ด้วยมันจะไม่มีปัญหาแน่เหรอ?” หลังจากที่โจเล่าจบพวกเขาก็เอ่ยถามขึ้นมา

โจขมวดคิ้วเขาไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำยังไงดี

แต่ในขณะที่โจกำลังคิดอยู่นั้น รูวก็กล่าวขึ้นมาว่า “รูวไม่คิดจะไปที่อื่นหรอกนะคะ ที่นี่คือบ้านเกิดของรูว” รูวมีสีหน้าอ่อนโยนจากนั้นก็พูดต่อว่า “ที่นั่นยังมีทุกๆคน ถึงแม้ว่าศัตรูจะน่ากลัวแต่รูวก็ไม่คิดหนี แม้ว่าจะเจ็บปวดที่หลายคนต้องตายจากไปแต่ทุกคนก็ยังคอยต่อสู้และเป็นกำลังให้กันเสมอ”

พวกเขาได้ยินคำพูดของรูวก็สะเทือนใจ ผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างเธอยังไม่คิดหนี แม้ว่าจะอ่อนแอแต่ก็ยังคงคิดถึงคนอื่นอยู่เสมอ ทำให้บางคนถึงกับน้ำตาไหล

“รู้อยู่แล้วล่ะ” โจยิ้ม เขารู้อยู่แล้วว่ารูวไม่คิดทิ้งเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์อย่างแน่นอน เธอเป็นคนแบบนั้น สามารถตัดสินได้จากตอนที่เธอออกตามหาเขาท่ามกลางอันตราย เธอเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็ง

“เอาอย่างนี้แล้วกัน ผมจะลงไปช่วยรูวบนดาวของเธอก่อน พวกคุณจะเอายังไงต่อล่ะ?” โจเอ่ยถามพวกมายด์

มายด์คิดสักครู่ก่อนจะถามว่า “ให้เรียกกำลังเสริมจากสหพันธ์ไหม?”

โจส่ายหัว “ไม่ได้หรอก อย่าลืมว่าพวกสเปคกำลังจ้องหาโอกาสอยู่ หากการป้องกันหละหลวมมันอาจใช้จังหวะนี้แย่งชิงเขตชายแดนอีกก็ได้” 

“แต่คุณจะทำยังไงกับไฮแอนตินอสอะไรนั่น มันแข็งแกร่งมากไม่ใช่เหรอ” มายด์กล่าวถามด้วยความกังวล

“ไม่ต้องกังวลไป บนดาวดวงนั้นยังมีอีกคนที่แข็งแกร่งยิ่งกว่า อย่าลืมสิว่าผมเคยเล่าให้ฟังเรื่องของอีกเผ่าพันธุ์” โจกล่าว เขาหมายถึงกาจู๋ว

มายด์ลังเลสักพักก็พยักหน้า “ตกลงค่ะ ระวังตัวด้วยนะคะหัวหน้า” 

“แล้วเจอกัน” โจกล่าวจบก็พารูวไปยังห้องเก็บยานรบแล้วพารูวบินลงไปบนดาวอีกครั้ง