chapter 8
“เกาะส่วนตัว”
“ผมอุตส่าห์เตรียมของขวัญเอาไว้เพราะคิดว่าคิงแห่ง รีชอตโตจะเป็ผู้เดินทางมาด้วยตนเอง”
“นายท่านทำงานอยู่ที่คฤหาสน์ ผมจึงเป็ผู้มาแทน”
“อีกอย่างเื่เล็ก ๆ ที่ไม่มีอะไรสำคัญไม่ต้องถึงมือนายท่านหรอกครับ” มือขวาหนุ่มดันแว่นดวงตาคมกริบ ใต้แว่นนั้นตวัดมองรัฐมนตรีวัยกลางคน เสียงทุ้มนุ่มนวลริมฝีปากฉีกยิ้มบางเบาอยู่เป็นิจ กระนั้นชายวัยกลางคนกลับรับรู้ได้ถึงความอันตราย
รัฐมนตรีวัยกลางคนส่งสัญญาณให้คนของตนเอง นำหญิงสาวสะสวยรวมถึงชายหนุ่มร่างบางออกจากห้องก่อนนำเอกสารขึ้นมาเจรจาธุรกิจทันที
“บ้านหลังนี้มีห้องใต้ดินอีกชั้นทางลงอยู่ตรงนี้”
มือแกร่งเคลื่อนหนังสือปกแดงเล่มหนึ่งตรงชั้นวาง ก่อนประตูบานเล็กทรงสี่เหลี่ยมตรงมุมห้องจะถูกเปิดออก ฮาเดสสาธิตให้อีกฝ่ายดูอีกรอบก่อนกล่าวต่อ
“ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกดปุ่มที่หัวเตียงก็ได้ หมออยู่ตรงข้ามห้องเธอ ส่วนพื้นห้องน้ำฉันให้คนมาปูใหม่ไม่ลื่นเท่าเดิมแต่เธอก็ต้องระวัง”
“ผมรู้แล้วครับ คุณย้ำเื่ปุ่มหัวเตียงมาสามรอบแล้ว”
“ฉันแค่กลัวเธอลืม อยู่คนเดียวไม่มีใครนอนด้วยแบบนี้ฉันไม่วางใจเลย”
“ผมดูแลตัวเองได้ครับ”
“ฉันรู้อยู่แล้วที่รัก มาเถอะฉันจะพาเธอไปเดินสำรวจรอบๆ จะได้ทำความรู้จักผู้คนที่นี่เอาไว้”
ดีแลนส่ายหัวกับความขี้ระแวงนั้น กระทั่งห้องนอน ก็ยังให้เขานอนชั้นล่างเพราะกลัวว่าจะเผลอตกบันได ตามมุมต่าง ๆ ที่อาจเกิดอุบัติเหตุได้แม้จะมีเปอร์เซ็นต์ที่จะเกิดขึ้น ไม่มากแต่อีกฝ่ายกลับเรียกช่างมาบุกันมุมเรียบร้อย ถ้าอุ้มเดินได้คงทำไปแล้ว
“นี่อาลูเขาเป็หัวหน้าชนเผ่าก่อนฉันมาที่นี่ ส่วนนี่ดีแลนภรรยาของฉันฝากนายดูแลด้วย”
“ได้ครับนาย”
ดีแลนลอบสำรวจอีกฝ่าย ผู้ชายที่ชื่ออาลูเป็ชายหนุ่มร่างกำยำผิวกร้านแดดคนหนึ่ง บริเวณจมูกถูกเจาะห่วงมีรูเอาไว้ดูเหมือนการเจาะห่วงนี่จะเป็สัญลักษณ์ของคนในชนเผ่าที่จะถูกเจาะั้แ่ยังเล็ก
อาลูดูค่อนข้างเป็มิตรและมีความเป็ผู้นำสมกับที่เป็หัวหน้าเผ่า คนอื่น ๆ ในเผ่าค่อนข้างขี้กลัวเมื่อเห็นดีแลนที่มาใหม่ก็พากันไปด้อม ๆ มอง ๆ ไม่กล้าเข้ามาใกล้ อาลูพาเขากับฮาเดสเยี่ยมชมหมู่บ้านขนาดย่อมของตัวเอง ชนเผ่าที่นี่จะปลูกผักหาอาหารกินเองนาน ๆ ครั้งจะล่องเรือเข้าเมืองเพื่อนำผลผลิตไปขายเพื่อซื้อเครื่องนุ่งห่มและน้ำดื่มที่ไม่เพียงพอต่อความ้า
ั้แ่คิงแห่งรีชอตโตเข้ามาที่นี่ เกาะนี้ก็เจริญขึ้นมากคนในชนเผ่ามีงานทำไมต้องเสี่ยงเข้าเมืองเพื่อนำผักไปขายอีกต่อไป ดังนั้นทุกคนในชนเผ่าจึงค่อนข้างเป็มิตรและเคารพฮาเดสมาก
หลังจากสำรวจเกาะได้ไม่นานราตรีก็มาถึงดีแลนเลือกที่จะพักการสำรวจไว้เพียงเท่านี้ เอ่ยชวนคนที่จับจูงเขาตลอดทางให้กลับเข้าบ้านเพื่อรับประทานอาหารเย็นดังใจนึก
“อาหารเสร็จพอดีเลยค่ะ วันนี้มีซุปผักโขมกับปลาช่อนทะเลผัดขิงบำรุงนายน้อยนะคะ” คาร่ากล่าว หญิงสาววัยกลางคนใช้เวลาไม่นานก็จัดเตรียมทุกอย่างเรียบร้อย
“คุณคาร่ามาทานด้วยกันสิครับ”
หญิงวัยกลางคนยิ้มรับพลางเอ่ยปฏิเสธ เธอมีนัดกับคุณหมอที่แม้รู้จักกันไม่นานแต่ค่อนข้างถูกคอเลยทีเดียว ดีแลนพยักหน้ารับก่อนเริ่มลงมือทานอาหาร เนื้อปลาสีขาวนวลน่าทานปรากฏอยู่บนจานของเด็กหนุ่มด้วยฝีมือของ คิงแห่งรีชอตโตที่แกะก้างปลาออกให้
เสื้อเชิ้ตสีขาวถูกพับขึ้นไปถึงศอกแข็งแรงเ้าพ่อมาเฟียผู้เหี้ยมโหดกำลังใช้ช้อนของตนเองแกะเนื้อปลาให้ภรรยาอย่างเมามัน นี่หรือเปล่าที่เขาเรียกว่า่โปรโมชั่นที่เขาเคยได้ยินในบทสนทนาบ่อยๆ ตอนทำภารกิจเด็กหนุ่มได้แต่ขบคิดอยู่ภายในใจ
“เธอมีอะไรจะถามฉันหรือเปล่าว่าทำไมเราถึงต้องมาอยู่ที่นี่”
“ไม่ครับ ผมรู้ว่าคุณคงมีเหตุผล”
“เธอมีสิทธิ์ที่จะถามฉันทุกเื่ที่รัก”
เขารู้ว่าเด็กหนุ่มคงพอจะเดาได้ว่าเพราะเหตุใดเ้าตัวจึงต้องมาอยู่ที่นี่ แต่เขาอยากให้เด็กหนุ่มได้รู้ว่าตนเองมีสิทธิ์ถามเขาทุกเื่ โดยเฉพาะเื่ที่มันเกี่ยวข้องกับตนเองโดยตรงแบบนี้ เหมือนเด็กหนุ่มเคยชินกับการปฏิบัติตามคำสั่งแล้วเก็บทุกอย่างที่ตนคิดไว้ภายในใจ
“ถ้าอิ่มแล้วเธอไปอาบน้ำเถอะเดี๋ยวฉันตามไป”
เด็กหนุ่มนิ่งเงียบรับรู้ได้ถึงความรู้สึกขุ่นมัวในใจ ของอีกฝ่าย หลังจากวางแก้วน้ำลงเด็กหนุ่มลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องพักทันที เหลือเพียงคิงแห่งรีชอตโตนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารเพียงผู้เดียว
“นายหญิงกลับห้องแล้วหรือคะ”
“อืม”
“ท่านมีอะไรอยากปรึกษาดิฉันหรือเปล่าคะ”
หลังจากเห็นนายเหนือหัวนั่งอยู่เพียงผู้เดียวไร้เงาร่างของนายหญิงอย่างที่ควรจะเป็ หญิงวัยกลางคนถือวิสาสะเลื่อนเก้าอี้ข้างนายเหนือหัว
เธอเห็นชายหนุ่มมาั้แ่ยังเด็ก เด็กผู้ชายตัวเล็ก ที่เก๊กหน้านิ่งตามผู้เป็บิดานายท่านคนเก่าเดินไปทางซ้ายเด็กชายก็เดินไปทางซ้ายน่ารักน่าเอ็นดูเป็อย่างมาก กระทั่งนายท่านคนก่อนถูกลอบสังหารพร้อมภรรยาเธอก็ไม่เคยเห็นรอยยิ้มเช่นในวัยเยาว์ปรากฏบนใบหน้าของนายท่านอีกเลย ถึงกระนั้นนายท่านช่างโตมาได้ดีเหลือเกิน
“คุณคิดว่าดีแลนเป็อย่างไร”
“นายหญิงหรือคะ เธอก็เป็คนน่ารักนะคะเพียงแต่พูดน้อยไปนิดเท่านั้นเองค่ะ”
“เหมือนเขาเชื่อใจแค่เพียงตนเองไม่้าพึ่งพาใครกระทั่งผม”
เมื่ออยู่กันตามลำพังสรรพนามที่มักใช้เมื่อตอนยังเด็กถูกคิงแห่งรีชอตโตนำมาใช้กับหญิงรับใช้คนสนิท
“ไม่จริงหรอกค่ะ ถ้านายหญิงเธอไม่เชื่อใจนายท่านเธอจะยอมมาอยู่ที่นี่หรือคะ แม้กระทั่งงานประมูลเมื่อคราวก่อนทั้งที่รู้ว่าอันตรายเธอก็ยังไป ไม่ใช่เพราะเชื่อใจนายท่านมากหรอกหรือคะ”
“แต่เขาไม่เคยเผยความคิดออกมาให้ผมได้รู้เลย”
“เพียงแค่เธอไม่เคยเอ่ยคำปรึกษาหรือถามอะไรท่านเลย ท่านจึงคิดว่าเธอไม่้าพึ่งพาใคร บางทีเธออาจพยายามปรับตัวท่านเพียงต้องให้เวลาเธออีกนิด ชีวิตคู่ก็แบบนี้แหละค่ะมีผิดใจกันบ้างเป็เื่ปกติ”
“คุณพูดเหมือนเคยมีคนรัก”
“ดิฉันไม่เคยมีหรอกค่ะ” คาร่ายิ้มรับ เธอเพียงเล่าจากประสบการณ์ที่ได้พบจากผู้คนรอบข้างเท่านั้น
“นานแล้วนะคะ ที่ท่านไม่ได้มาปรึกษาดิฉันเช่นนี้”
“นั่นสินะ”
.
.
.
.jpg)
ตอนนี้เื่เื่อยู่ใน่ผ่อนคลายนะคะ ชิวกันอีกสักสอนตอนก่อนเราจะกลับเข้าสู่โหมดสู้ชีวิตกันยาวๆ
อย่าลืมคอมเม้นต์เข้ามาพูดคุยกันนะครับ เค้าอ่านทุกคอมเม้นต์เลยจริงๆ
เมื่อวานเค้าสต๊อกไว้อีกสองตอนจะลงให้อ่านในวันนี้ด้วยนะคะ แต่อาจมีการติดเหรียญอ่านล่วงหน้า
ก่อนเปิดให้อ่านฟรี 7 วันก่อนติดเหรียญถาวรคับ
น้องมี E-Book กับตอนพิเศษอีก 8 ตอนที่เฉลยปมทั้งหมดคุ้มแน่นอนฮะ
ส่วน NC นั้นใกล้เข้ามาแล้วค่ะ กระซิบว่าห้ามพลาดเลย
ซึ่งNCจะติดเหรียญถาวรนะครับนาน ๆ ทีลุงแกจะได้กินเมียสักทีแล้วชีวิตจะรันทดไปอีกนานเลย
ช่วยเป็กำลังใจให้ลุงด้วยนะครับ คุ้มแน่นอน
ในส่วนของ Nc ไม่กระทบกับเนื้อเื่หลักสามารถข้ามได้ครับ แต่อยากให้ได้ไปดูความน่ารักของลุง
1K
