เช้าวันใหม่ที่สดใสรักจังเดินเข้ามาพร้อมน้ำมะนาวคั้นสดวางไว้บนโต๊ะลิ้นชักหัวนอนเอียงหน้ามองหญิงที่ไม่รู้จักชื่อกำลังพลิกตัวเอียงไปด้านซ้ายก่อนเด้งตัวลุกพรวดหันขวับมาทางรักจังที่สะดุ้งเฮือกมองตาปริบๆ
“โอ๊ย มึนหัวจัง” เธอยกมือจับหน้าผากหลับตาแน่นก่อนสะบัดหัวขมวดคิ้วผ่อนลมหายใจยาวมองหน้ารักจังอีกครั้งที่ยื่นน้ำมะนาวส่งให้
“ดื่มก่อนค่ะจะได้ดีขึ้น เมื่อคืนคุณดื่มหนักมากปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ตื่นฉันและเพื่อนก็เลยต้องพามานอนด้วย”
“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวรับน้ำมาดื่มพร้อมหลับตาขนลุกให้กับน้ำมะนาวสดของรักจังแต่ก็ดื่มจนหมดแล้วหันมายิ้มให้เ้าของห้องช้าๆ “ฉันต้องขอโทษด้วยที่ดื่มจนไม่ได้สติ ดีที่เจอคุณ”
“ใช่ค่ะดีที่เจอพวกฉัน คุณเปลี่ยนชุดอาบน้ำก่อนแล้วกันเดี๋ยวฉันหาชุดให้แล้วจะพาไปส่งที่พักพอดี่นี้ว่างนะคะ”
“ขอบคุณอีกครั้งนะคะ คุณชื่ออะไร”
“รักจังค่ะ” รักจังเดินไปเปิดตู้หาชุดให้หญิงสาวก้าวขาลงจากเตียงนอน
“เยวอนค่ะ”
“ค่ะ คุณเยวอนนั่นห้องน้ำตามสบายนะคะถือซะว่าฉันเป็เพื่อนสาวแล้วกันนะคะจะได้ไม่เกร็ง” รักจังฉีกยิ้มเหลียวมองพร้อมยื่นผ้าขนหนูส่งให้เยวอนที่อมยิ้มรับมาถือไว้แล้วพยักหน้า
“ขอบคุณค่ะ” เยวอนเดินเข้าห้องน้ำไปพร้อมผ้าขนหนูหนานุ่ม รักจังผ่อนลมหายใจยาวหันกลับมาเลือกชุดดีๆ ที่ยังไม่ได้ใส่ให้แขกที่เพิ่งรู้จัก เมื่อได้ชุดรักจังก็นำออกมาพับวางไว้บนเตียงแล้วหมุนตัวกลับจะเดินออกแต่มือถือดันสั่นขึ้นทำให้ต้องล้วงหยิบขึ้นมารับสายพร้อมวิดีโอคอล
(ไฮ ฮาโหลว อรุณสวัสดิ์เฝ้าบ้านเป็ไงบ้าง ที่นี่อากาศดีมากดูคุณนายภัคดิ) องศาฉีกยิ้มทักทายเอียงหน้าจอไปทางภัคที่ยืนออกกำลังกายกับสามหนุ่มสามมุมท่ามกลางต้นไม้ต้นหญ้าที่มีอากาศบริสุทธิ์ รักจังแบะปากแลบลิ้นใส่หน้าจอ
“ไปไม่ชวนแถมบอกตอนถึงแล้วเนี้ยนะ สบายกันจริง”
(คุณนายภัคต้องบำรุงผิวพรรณก่อนไปงานคอนริเวอร์ที่จะมีขึ้นอีกไม่กี่วันนี้ไง แกเองก็พักผ่อนละหรือไม่ก็หาข้อมูลเพิ่มเติมไป ส่วนเื่งานฉันจัดการให้หมดแล้วสบายใจหายห่วง)
“เออๆๆ แล้วจะกลับมาเมื่อไหร่”
(เย็นๆ เดี๋ยวซื้อของกลับไปปิ้งย่างกัน) องศายิ้มกว้างขมวดคิ้วเมื่อเห็นหญิงสาวที่ไม่คุ้นหน้าเดินออกมาจากห้องน้ำทำให้รักจังต้องเอียงมองตามสายตาคนในจอแล้วลดกล้องลง
“คือฉันไม่มีแปรงสีฟันนะคะ”
“อ้อ เดี๋ยวฉันลงไปเอาให้นะคะ อาบน้ำไปก่อนได้เลย” รักจังตอบกลับ
“ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ” เยวอนก้มหัวยิ้มแห้งๆ เดินกลับเข้าห้องน้ำ รักจังยักไหล่ยิ้มบางๆ เดินออกจากห้องลงบันไดไปด้านล่างพร้อมชูมือถือมาคุยต่อ
(แกรู้จักเยวอนเน็ตไอดอลด้วยเหรอ) คำถามขององศาทำรักจังเลิกคิ้วชูนิ้วขึ้นไป้า
“เป็เน็ตไอดอลเหรอ เพิ่งรู้จักเมื่อกี้เอง”
(เอ้าแล้วเธออยู่กับแกได้ยังไง)
“ก็เมื่อคืนเธอเมาไม่รู้เื่ฉันเลยพากลับมานอนด้วย จะทิ้งผู้หญิงคนเดียวไปนอนข้างทางหรือไง”
(เยวอนมีข่าวกับจุนฮยอกลีดเดอร์วงริเวอร์ว่ากำลังคบหากันอยู่ นี่ไม่รู้จักจริงหรือแกล้งอำ เมื่อวานก็ไปเดทกับหลุยเทียนเปา เห็นทียุทธการของฉันคงไม่ต้องใช้แล้วมั้ง)
“ชิทำพูดไปแล้วลีดเดอร์วงริเวอร์นี่หน้าตาเป็ไง ฉันรู้จักแค่อีตาซาลาเปาคนเดียว” รักจังเชิดปลายคางก่อนนึกถึงเื่เดทเมื่อวานจนหน้าแดงระเรื่อภาพใกล้ชิดระหว่างเธอกับหลุยเทียนเปาวนอยู่ในหัว
(งั้นแค่นี้แล้วกัน ฉันจะไปเล่นโยคะกับคุณนายแม่แกแล้วบาย)
“บาย” รักจังยกมือส่งท้ายเก็บมือถือเดินอ้อมไปที่ห้องครัวมองหาแปรงสีฟันที่เพิ่งซื้อมาตุนไว้จนเจอแล้วหมุนตัวกลับเดินขึ้นบันไดไป้าทันที
เยวอนเดินออกมาจากห้องน้ำเช็ดตัวแล้วรีบสวมใส่ชุดที่เ้าของห้องวางเตรียมไว้ให้พร้อมเหลือบมองรอบห้องที่เต็มไปด้วยรูปของริเวอร์โดยเฉพาะรูปของหลุยเทียนเปาทำให้เธออมยิ้มมองรอบจนเจอรักจังเดินเข้ามายื่นแปรงสีฟันให้
“ดีนะคะที่แม่ฉันมาเยี่ยมจึงมีแปรงใหม่อยู่”
“ค่ะ ขอบคุณมากเลยค่ะทั้งๆ ที่เราไม่รู้จักกันเลยแท้ๆ มีทางไหนที่ฉันตอบแทนได้ ฉันยินดีค่ะ” เยวอนรับแปรงสีฟันมาถือไว้ด้วยรอยยิ้ม
“ไม่เป็ไรค่ะ เป็ผู้หญิงเหมือนกัน ฉันรออยู่ด้านล่างนะคะ”
“ค่ะ” เยวอนพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มมองรักจังอมยิ้มส่งกลับแล้วหมุนตัวเดินออกไปอีกครั้ง เยวอนกวาดสายตามองรอบห้องแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปทำกิจสุดท้ายให้เสร็จสิ้น
แกร็ก
เสียงประตูปลดล็อกจากฝีมือของนักศึกษาสาวสองคนฉีกยิ้มกล่าวทักทายรักจังที่เดินลงบันไดมาอย่างได้จังหวะ
“สวัสดีค่ะพี่รัก”
“สอบเสร็จแล้วหรือไง”
“ค่ะ คราวนี้ช่วยงานพี่รักได้เต็มที่เลยค่ะ”
“โอเค ฝากด้วยนะ แล้วก็วันนี้ไม่มีใครอยู่เดี๋ยวพี่ต้องออกไปข้างนอกฝากบ้านด้วยนะ” รักจังเดินผ่านสองสาวไปที่ครัว
“ได้เลยค่ะ”
ตืด ตืด
เสียงมือถือสั่นอยู่ในกระเป๋ากางเกงรักจังกดกาน้ำร้อนตั้งเวลาพร้อมล้วงหยิบมือถือออกมากดรับสายทันที
“สวัสดีค่ะรักจังพูดค่ะ ห๊ะ อ้อ เออเดี๋ยวพาไปส่งที่พักเห็นองศาบอกว่าเธอเป็เน็ตไอดอล เออๆๆ เดี๋ยวแวะไปหา โอเคบาย” รักจังผ่อนลมหายใจส่ายหน้าไปมาเก็บมือถือยื่นมือหยิบซองกาแฟเทใส่แก้วแล้วหันไปกดน้ำร้อนหยิบช้อนชามาคนให้เข้ากันหันกลับมามองสองสาวที่นั่งอึ้งค้างอยู่หน้าคอมเงยหน้ามองเยวอนเดินลงบันไดมาพร้อมความเฉิดฉายสวยออร่าจับกระทบแสงแดดจนผิวพรรณผ่องใส รักจังอ้าปากค้างมองตาไม่กะพริบจนเธอลงมายืนอยู่ด้านล่างเดินเข้ามาทักทายทุกคนก่อนเสียงกรี๊ดจากสองสาวจะทำลายภวังค์ของรักจังจนแตกละเอียดกะพริบตาถี่ปรับตัว
“ว้ายๆๆๆ เยวอนเน็ตไอดอล”
“สวยจังเลย” ทั้งสองชมอย่างไม่ขาดปากจนรักจังต้องหมุนตัวกลับไปคนกาแฟแล้วกระดกรวดเดียว
“ขอบคุณค่ะ”
“ขอถ่ายรูปด้วยได้ไหมคะ”
“ได้ค่ะ” เยวอนพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม
“ว้ายยย น่ารักมากเลย” รักจังเหลียวมองสองสาวยืนถ่ายรูปกับเยวอนอย่างคึกคักก่อนหันกลับมามองแก้วกาแฟแล้วกดน้ำร้อนใส่ทำทีไม่สนใจ
“เสร็จแล้วค่ะ” เสียงดังขึ้นมาทางด้านหลังในระยะใกล้จนทำให้รักจังหมุนตัวกลับทันทีสบตากับเยวอนที่ฉีกยิ้มโลกละลายส่งหาเธอ “อะ ระวังค่ะ”
“คะ” รักจังเบิกตาโตมองฉงน เยวอนเข้ามาจับมือรักจังประคองแก้วกันตก “อ้อ ฉันนี่ซุ่มซ่ามจริง”
“ฉันมีร้านคอฟฟี่ที่เป็ร้านโปรดอยู่ สนใจไหมคะถือเป็การตอบแทนที่ช่วยดูแล” เยวอนฉีกยิ้มปล่อยมือออกให้รักจังวางแก้ว
“ก็ได้ค่ะ ฉันขอเป็เครื่องดื่มอย่างอื่นดีกว่า แก้วเดียวตาก็ค้างแล้ว” รักจังยิ้มแหยๆ ตอบกลับ
“ค่ะไปกันเลยไหมคะ”
“ค่ะไปกันเลย” รักจังเดินนำเยวอนไปหยิบกุญแจรถแล้วเดินออกจากออฟฟิศไปขึ้นรถ เยวอนหันกลับมาโบกมือลาสองสาวที่มองตามด้วยความตื่นเต้นมองเยวอนขึ้นรถออกไปกับรักจัง
5K
