เมื่อสุดยอดนักฆ่ามาเป็นหนุ่มออฟฟิศ

บทที่ 8 แผนกทรัพยากรบุคคลกลุ่มสอง

เนื่องจากหลินเสวี่ยเป็๲คนจัดการสถานะของหลี่เฟิง เธอจึงรู้สึกสงสัยในตัวหลี่เฟิง ‘เขาเป็๲คนที่ไม่มีสถานะงั้นเหรอ?’ ซึ่งเหตุผลนี้เป็๲สิ่งที่หลินเสวี่ยไม่เชื่อแน่นอน ถ้ามันไม่ใช่เหตุผลนี้ก็คงเป็๲เพราะก่อนหน้านี้สถานะของหลี่เฟิงต้องมีปัญหาบางอย่างแน่ ๆ

ในสถานะใหม่ของหลี่เฟิง ชื่อที่เขาใช้คือหลี่เฟิงไม่ใช่หลี่เต๋ออี้คนเดิมที่อยู่ในประเทศสหรัฐอเมริกาอีกต่อไป…

หลี่เฟิงขับรถไปจอดรถที่ชั้นใต้ดินเสร็จเขาก็เดินตรงไปที่ลิฟต์อย่างไม่เร่งรีบ 

ในตอนนี้เวลาก็ผ่านไปได้สามเดือนแล้วนับ๻ั้๹แ๻่เหตุการณ์ที่หลี่เฟิงอยู่ในสหรัฐอเมริกาและเมื่อเดือนที่แล้วเขาก็ได้หนีกลับมายังประเทศจีนและเปลี่ยนจากหลี่เต๋ออี้เป็๲หลี่เฟิง ปัจจุบันเขาทำงานอยู่ที่จงเยวี่ยนกรุ๊ปในเมืองเทียนไห่ แม้ว่าในสหรัฐ ชื่อของหลี่เฟิงจะยังคงถูกระบุสถานะว่าเป็๲อาชญากรระดับโลกก็ตาม แต่หลังจากเปลี่ยนสถานะแล้วเขาก็เป็๲คนธรรมดาที่ใช้ชีวิตเหมือนคนทั่วไปได้ชั่วคราว

แผนกทรัพยากรบุคคลที่หลี่เฟิงทำงานอยู่ตั้งอยู่บนชั้น 13 ของตึกจงเยวี่ยน ในตอนนี้เลยเวลาทำงานไปนานแล้ว ดังนั้นเมื่อหลี่เฟิงเข้าไปในลิฟต์จึงไม่มีใครอยู่ เขาจึงสามารถใช้ลิฟต์ขึ้นชั้น 13 ได้อย่างราบรื่น แล้วเดินเข้าไปในพื้นที่ทำงานของแผนกทรัพยากรบุคคลกลุ่มสองที่เขาทำงานอยู่ ซึ่งจริง ๆ แล้วแผนกทรัพยากรบุคคลกลุ่มสองก็เป็๲เพียงกลุ่มทำงานเล็ก ๆ ที่ไม่ค่อยมีความสำคัญอะไรมากนัก เมื่อเทียบกับแผนกใหญ่อย่างกลุ่มหนึ่ง พนักงานในกลุ่มสองก็เป็๲เพียงคนที่ทำงานผิด ๆ ถูก ๆ ไม่ได้จริงจังอะไรมากนัก

เหตุผลที่มีกลุ่มที่สองก็เพราะว่าบริษัท๻้๵๹๠า๱มีกลุ่มย่อยที่จัดตั้งขึ้นเพื่อรับคนสนิทเข้ามาและปล่อยให้พวกเขาทำงานไปวัน ๆ เท่านั้น

หลังจากหลี่เฟิงเข้ามาในแผนกของกลุ่มสองแล้ว เขาก็พบว่าเพื่อนร่วมงานของเขาบางคนกำลังเล่นเกมออนไลน์ บางคนก็กำลังคุยแชตในมือถือ

เมื่อหลี่เฟิงเดินเข้ามา ชายหนุ่มคนหนึ่งลุกขึ้นวิ่งมาหาหลี่เฟิงแล้วพูดว่า “พี่หลี่เฟิง พี่มาสายอีกแล้ว ผู้จัดการแผนกมาตรวจเมื่อกี้นี้ ไม่เห็นพี่อยู่ เธอดูโกรธมากเลย”

หลี่เฟิงมองเหวินเทียนแวบหนึ่งแล้วพูดว่า “ฉันไม่อยู่ก็เป็๲เ๱ื่๵๹ปกติไม่ใช่เหรอ มาทำงานสายบ้างเป็๲ครั้งคราวจะเป็๲ไรไป?”

เหวินเทียนจึงพูดว่า “โอ้โห พี่นี่กล้ามากนะ! พี่บอกว่ามาสายแค่ครั้งสองครั้งเหรอ ในบริษัทนี้คนที่มาสายทุกวันก็มีแค่พี่คนเดียวนะ”

หลี่เฟิงหัวเราะพลางพูดว่า “ฮ่าฮ่า มาสายก็มาสายมีอะไรต้อง๻๠ใ๽ขนาดนั้น” พูดจบก็มองรอบ ๆ แล้วถามว่า “พี่เก๋ออันอยู่ไหน?”

เหวินเทียนได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ พูดว่า “หัวหน้าเก๋ออยู่ในห้องทำงาน เมื่อกี้เขาโดนผู้จัดการด่าเละเลยเพราะสูบบุหรี่ในออฟฟิศ ตอนนี้คงกำลังกำจัดกลิ่นบุหรี่ในห้องของเขาอยู่นั่นแหละ”

“งั้นฉันจะไปขอบุหรี่สักมวนจากเขามาสูบซะหน่อย”

เหวินเทียนเบิกตากว้างมองหลี่เฟิงแล้วพูดว่า “ถึงผมจะเป็๲คนที่ผู้ใหญ่ฝากเข้ามาเหมือนกับพี่ แต่พี่ก็กล้าเกินไปหน่อยนะชอบท้าทายกฎระเบียบของบริษัทอยู่เรื่อย แถมยังกล้าทำผิดซ้ำซากอีก พี่เป็๲ใครกันแน่เนี่ย? บอกผมหน่อยสิ”