สาวน้อย ดึงดูดทรัพย์

    ตอนที่38 อาหารมื้อเย็นรอบที่สอง ที่แสนจะมีความสุข

         สุดท้ายความยุ่งยากใจในการเลือกขนมก็เสร็จสิ้นลงไป สองสาวน้อยต่างได้ขนมมาแล้วถึง 6 อย่าง ทั้งๆที่ตอนแรกจะเลือกกลับไปเพียง 5 อย่าง แต่รอบสุดท้ายมันเหลือ 6 อย่างนี่น่ะสิเลยต้องตัดใจนำกลับไปทั้งหมดนั่นเอง

         “เด็กๆ พวกเราจะกลับบ้านกันแล้วนะลูกพวกหนูเรียบร้อยกันหรือยัง”แม่ ตะโกนเรียกเด็กๆ 

          “ค่ะ” “ครับ” พวกเด็กๆ

          “ของพวกนี้ซิงซิง กับพี่สาวเตรียมไว้สำหรับวันพรุ่งนี้ทั้งหมดเลย”3ซิง ชี้ไปทางกองอาหารและขนม

         “ส่วนอันนี้สำหรับวันนี้ค่ะแม่”พี่สาวเยว่ชิง

         “พวกหนูขนขนมไปเพิ่มอีกแล้วเหรอลูก??แล้วของเก่ากินหมดกันแล้วเหรอ?”แม่ ถามด้วยความสงสัยขนมรอบแรกที่ขนเอาออกไปก็เยอะมาก แถมลูกสาวทั้งสองคนยังจะขนไปเพิ่มอีกและที่สำคัญบอกว่าของวันนี้อีกด้วย

         “ของเก่ากินหมดแล้วค่ะแม่ ไม่เหลือเลย”3ซิง โบกบายโบกมือว่าบ๋อแบ๋จริงๆนะแม่

         “ห๊าาาาาาา..พวกหนูกินหมดแล้ว!!”แม่ ถามอย่างตกใจ

         “ค่ะ หมดแล้วขนมนิดเดียวเองกินแป๊บเดียวก็หมดล่ะ”3ซิง

         “นิดเดียวงั้นเหรอ”แม่

         “ค่ะ”สองสาวน้อยประสานเสียงตอบรับ

          “เฮ้อ……นิดเดียวก็นิดเดียวแล้วของใหม่แค่นี้แน่นะสาวน้อย”แม่

          “ค่ะ”สองสาวน้อย

          “แม่ครับพวกเรามาพร้อมกันแล้ว”พี่ใหญ่เยว่เผิง กับพวกพี่ชายทั้งหมดก็มาสมทบหลังน้องสาวเพียงไม่กี่นาที

          “งั้นของวันนี้พวกลูกอยากเอาอะไรไปเพิ่มก็เอาไปเลยนะ ไปกันได้แล้วเด็กๆ”แม่

         “ค่ะ” “ครับ” พวกเด็กๆ

         สำหรับลูกชายและหลานชาย แม่ไม่เคยถามมากความมากนักเพราะยังไงซะก็พูดง่ายกว่าเจ้าตัวแสบทั้งสองมากนัก

         ตอนนี้3ซิงและครอบครัวถึงหน้าปากประตูถ้ำกันแล้ว เธอทำการเปิดประตูถ้ำเพื่อให้ทุกคนออกมา

         “เวลาเหมือนเดิมเลย”พี่ใหญ่เยว่เผิง

         “ดีจังเลยเนอะ แบบนี้ทำให้พวกเรามีเวลาเหลือเฟือที่จะทำหลายสิ่งหลายอย่าง”พี่หนิงหวง

         “ไปขึ้นรถกันได้แล้วนะเด็กๆ”ลุงใหญ่

        พวกเราใช้เวลาเดินเพียงเล็กน้อยก็ถึงรถกันแล้ว ลุงใหญ่ขับตรงกลับบ้านทันทีไม่ได้มีแผนที่จะแวะที่อื่นกันอีกแล้ว

           “ในที่สุดก็ถึงบ้านสักทีจะได้กินขนมเต็มที่หน่อยเนอะพี่สาว”3ซิง

         “ใชแล้วล่ะน้อง3ซิง พวกเราไปกัน”พี่สาวเยว่ชิง

         สองสาวน้อย คว้าแต่ตะกร้าขนมออกไปหามุมนั่งกินขนมกันต่ออย่างเพลิดเพลิน

         “น้องสาวของพวกเราเขาไม่ได้กินขนมเต็มที่อีกเหรอฮะ ทั้งๆที่บนรถก็กินไม่หยุดเลย”พี่รองเยว่เลี่ยง

         “คงจะกินได้น้อยมั้งพี่ใหญว่า”พี่ใหญ่เยว่เผิง

         พวกพี่ชายต่างอดที่จะแอบนินทาน้องสาวสองคนของพวกเขากันไม่ได้เลย ตั้งแต่เจอห้องที่เก็บขนมในถ้ำพวกน้องสาวปากไม่เคยว่างเลยนะ

         “เดี๋ยวพวกเรารอสักพักก่อนนะว่าเด็กๆจะหิวข้าวกันอีกไหมเพราะเวลาด้านนอกมันปรกติ อาหารที่กินไปตอนอยู่ในถ้ำอาจจะย่อยหมดแล้ว”ยาย

         “ไฉ่หงเองมั่นใจเลยค่ะว่า มื้อเย็นจะต้องมีอีกรอบแน่นอนค่ะ เจ้าตัวเล็กสองคนน่ะต้องร้องหิวข้าวแน่นอน”แม่ ผู้ที่รู้ใจลูกๆมากที่สุด

         “มันก็แน่ล่ะน้องเล็ก กว่าจะถึงเวลานอนอีกตั้ง 2-3 ชั่วโมงอาหารเย็นที่กินในถ้ำกันคงจะย่อยกันหมด และท้องร้องกันอีกรอบแน่ๆ ยิ่งเจ้าหมูน้อยตัวอวบสองนางนั่นน่ะร้องหาอาหารแน่นอนล่ะ ไม่งั้นคืนนี้คงไม่ได้นอนกันล่ะ”ป้าซูเจียว

         “ฮ่า….ฮ่า……”พวกท่านหัวเราะกันอย่างมีความสุขเตรียมอาหารเอาไว้ กะว่าจะอุ่นอาหารกันอีกรอบตอนหัวค่ำให้พวกเด็กๆ กัน

         “แม่ฮะ พวกเราขอปั่นจักรยานแถวหน้าบ้านก่อนได้ไหมฮะ”พี่รองเยว่เลี่ยง ที่มองไปทางรถจักรยานของพวกเขาที่คนทางร้านนำมาส่งให้ทั้งหมดมี 5 คันของเด็ก 4 คัน และแบบสามล้อหนึ่งคัน

         “ได้จ้ะ แต่ห้ามปั่นไปไกลมากนะนี่ก็เย็นจะมืดแล้ว”แม่

         “ครับ”พวกพี่ชาย ต่างตอบอย่างกระตือรือร้นกันและรีบวิ่งไปคว้าจักรยานมาคร่อมเพื่อหัดขับกันอย่างตื่นเต้น

         “พี่สาวว่าพวกพี่ชาย จะได้แผลกันเยอะไหมอ่ะ”3ซิง

         “อือ….น่าจะนะ”พี่สาวเยว่ชิง

         “.............!!!!”พวกพี่ชาย ที่หันไปตามเสียงน้องสาวทั้งสองคนที่นินทาพวกเขาแบบได้ยินชัดเจนกันเลย

         “ซิงซิงว่านะ ที่แน่ๆ ต้องล้อพวกข้อศอกแขนอะไรพวกนี้ต้องมีแผลถลอกแน่ๆล่ะ”3ซิง

         “ขาคงไม่เป็นไรเนอะพวกพี่ชายใส่กางเกงขายาวกันอยู่น่ะ”พี่สาวเยว่ชิง

         “โอ้…อันนี้มันไม่แน่นะพี่สาว ถ้าเกิดพี่ชายอย่างซ่าส์ปั่นแรงๆอาจจะทำให้ลมจนกางเกงขาดมีแผลก็ได้”3ซิง

         “.............!!!!”พวกพี่ชาย

         “พวกพี่ชายน่าจะใส่เสื้อแขนยาวกันเอาไว้ก่อนเนอะพี่สาว”3ซิง

         3ซิง อดนึกถึงอุปกรณ์กันกระแทกไม่ได้ไม่ว่าจะเป็นพวกหมวกกันหัวจะกระแทกพื้น สนับใส่ข้อศอกและข้อเท้าอีก

         ส่วนพวกพี่ชายที่ได้ยินรีบวิ่งเข้าไปในบ้านหาเสื้อคลุมมาใส่เพิ่มกันทันทีเลย 

         “พี่ชายโชคดีกันนะคะ ทุกๆคนเลยขอให้ปั่นจักรยานให้สนุกนะ”พี่สาวเยว่ชิง

         “เป็นแผลนิดๆหน่อย ก็ไม่ต้องกังวลหรือกลัวไปนะพี่ชายเกิดเป็นลูกผู้ชายบาดแผลนั้นเล็กน้อย แต่ประสบการณ์ชีวิตนั้นใหญ่หลวงนัก สู้สู้นะ”3ซิง

         “.............!!!!”พวกพี่ชาย ที่ได้ฟังก็รีบคว้ารถจักรยานให้ไกลพวกน้องสาวทั้งสองให้มากที่สุด เท่าที่จะทำได้พวกเขาไม่อยากรับฟังคำให้พรของพวกเธออีกแล้ว ทำให้เสียสมาธิในการหัดปั่นรถจักรยานแน่ๆ

         ส่วนทางแม่และป้า ได้ยินสองสาวอวยพรพี่ชายก็ถึงกับแอบขำกันเลยช่างไม่ยอมพวกพี่ชายจริงๆเลย

         “พวกเราไม่น่าได้ยินคำอวยพรจากน้องสาวสองคนเลยนะฮะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

         “เฮ้อ………….”พวกพี่ชายทั้งหมด

         หนุ่มน้อยทั้งสี่คนของบ้านกำลังประคับประคองขาและไถรถจักรยานไปด้านหน้าเพื่อพยายามทรงตัวให้มั่นคงที่สุด และค่อยๆเริ่มปั่นทีละข้างไปก่อน ยังไม่กล้าเอาเท้าทั้งสองข้างขึ้นพร้อมกัน

         “พวกเราไม่ต้องรีบร้อนนะค่อยๆปั่นกัน ไม่งั้นจะล้มเสียหลักได้ง่ายนะ”พี่หนิงหวง

         “ตอนประคองรถให้ไม่โงนเงนแรกๆ ยากเหมือนกันนะครับ”พี่ใหญ่หนิงเผิง

         “ใช่ๆ แต่ตอนนี้ค่อยคุ้นเคยหน่อย”พี่หนิงเฉิง

         “เราต้องเร็วก่อนที่รถจะล้มฮะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

         “ใช่ๆ”พวกพี่ชาย กำลังสนุกสนานกับการหัดปั่นรถจักรยานกัน จนไม่ได้ดูเวลากันเลยแต่พอใกล้หัวค่ำแล้วลุงใหญ่ก็ออกมาเรียกให้พวกพี่ชายเข้าบ้านอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากันได้แล้ว

         ส่วนพวกน้องสาวพอใกล้เวลาที่จะนอนก็เริ่ม ป่วนอีกครั้งเนื่องจากท้องร้องหิวข้าวกันนั่นเอง

         “แม่คะ แม่คะ ซิงซิงกับพี่สาวหิวข้าว”3ซิง

         “จ้ะ รอก่อนนะเดี๋ยวแม่กำลังจะอุ่นอาหารให้อยู่”แม่

          “ค่ะ” สองสาวน้อย

         “นั่นไงล่ะ”ยาย ป้า 

         “ดีนะคะถ้าพวกเราไม่เอาอาหารกลับมาด้วย ปัญหาใหญ่เกิดขึ้นแน่นอนค่ะ”แม่

         “ใช่”ยาย และป้า

         แม่ ยาย ป้า ช่วยกันตระเตรียมอาหารเย็นอีกรอบของวันนี้ให้เรียบร้อยกันอีกครั้งหนึ่ง

          “อาหารเย็นรอบสองเรียบร้อยแล้วนะเด็กๆ”แม่

          “มาแล้วค่ะ มาแล้วค่ะแม่”3ซิง วิ่งหน้าตั้งมาก่อนคนแรกเลยตามด้วยพี่สาวเยว่ชิง และพวกพี่ชายปิดท้าย

         “ว้าว…..น่ากินจังเลยค่ะ”3ซิง

         “กินแล้วนะคะทุกคน”3ซิง

          “กินนะครับ”พวกพี่ชาย

         อาหารมื้อเย็นรอบสองก็เป็นที่เอร็ดอร่อยของทุกๆคนกันอีกครั้ง วันนี้เป็นวันที่ได้กินอาหารกันถึง 4 รอบด้วยกันเลยเป็นครั้งแรกจริงๆสำหรับกินอาหารหลายมื้อต่อวันแบบนี้

         “แบบนี้ซิงซิงชอบมากเลยค่ะ เราแวะไปที่ถ้ำทุกๆเย็นก็ดีนะจะได้กินข้าวหลายๆมื้อเลย”3ซิง

         “จริงด้วยล่ะน้อง3ซิง พี่สาวสนับสนุกเลยล่ะ”พี่สาวเยว่ชิง

         “ฮิ…..ฮิ…..”สองสาวน้อย

         “แม่ก็ไม่มีปัญหาอะไรนะ ถ้าพวกหนูสนุกกับการกินแบบนี้น่ะ”แม่ หยอกลูกสาวทั้งสอง

         “โอ้……ไม่นะฮะแม่ ไม่ได้นะฮะ”พี่รองเยว่เลี่ยง รีบแย้งขึ้นมาทันที

         “ทำไมอ่ะพี่รอง มีปัญหางั้นเหรอ??”3ซิง

         “ขนาดน้องสาวสองคนกินอาหารวันละ 3 มื้อ กับขนมที่กินทั้งวัน ดูตัวน้องสิฮะแม่ ไหนจะพุงพวกน้องสาวอีกมีหวังผมมีน้องเป็นลูกหมูชมพูแน่นอนฮะ”พี่รองเยว่เลี่ยง

         “ใช่”พวกพี่ชาย ต่างพากันพยักหน้าเห็นด้วยอย่างมากเลย

         “...................!!!!”3ซิง พี่สาวเยว่ชิง สองสาวน้อยเหล่ตามองพี่รองเยว่เลี่ยงอย่างแรง และหันมามองหน้ากันแล้วมีรอยยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ออกมา สุดท้ายก็เปล่งเสียงร้องพร้อมกันออกมาว่า

         “อู๊ด…..อู๊ด…..อู๊ด…….”สองสาวน้อย

         “.............!!!!!”พวกพี่ชาย

         “ฮ่า…..ฮ่า……ฮ่า……”แม่ ตา ยาย ป้าและลุงใหญ่พยายามอย่างมากที่จะอดกลั้นหัวเราะ แต่ก็ทำไม่ได้เลยสุดท้ายก็ต้องหัวเราะกันเสียงดัง

         มื้ออาหารก่อนนอนวันนี้ก็เป็นวันที่มีความสุขและอิ่มอร่อยกันอีกวันหนึ่งของครอบครัวของ3ซิง

         เด็กๆ พากันเข้านอนหลังจากกินอาหารเรียบร้อยแล้ว พอล้มตัวลองนอนหัวถึงหมอนก็หลับกันสบายเลย อาจจะเป็นเพราะว่าท้องอิ่มด้วยละมั้ง

    ณ เช้าวันใหม่มาอีกครั้ง

         “เด็กๆ พากันตื่นหรือยังน่ะ”ยาย

         “ยังหรอกค่ะแม่คงจะอีกสักพักหนึ่ง”แม่

          “อือ งั้นตอนเช้าเราทำของกินง่ายๆไปก่อนนะค่อยไปพาเด็กๆกินอีกทีตอนไปที่ถ้ำกัน”ยาย

         “ได้ค่ะ” แม่ และป้า

         “วันนี้คงจะยุ่งกันหน่อยล่ะ ถ้าเราเริ่มแจกใบรับรถจักรยานพวกนี้น่ะ”ยาย

          “แน่นอนค่ะแม่ ดีนะที่คนของเราค่อนข้างเยอะไม่งั้นคงจะรับมือไม่ไหวแน่ๆค่ะ”ป้าซูเจียว

         “คนจากศาลเจ้าเขาก็ขยันกันมากจริงๆ ต้องบอกให้หยุดไม่อย่างงั้นก็ทำงานกันไม่หยุดมือกันเลยค่ะ”แม่

         “ขนาดลูกบอกให้มีเวลาพักผ่อนกัน แม่เองก็ยังเห็นพวกเขาทำงานอยู่เหมือนเดิมนะ พวกเขาขยันกันจริงๆล่ะ”ยาย

         “ค่ะ”แม่

         “ไฉ่หงพ่อจะเอาของบางส่วนวิ่งไปส่งที่ร้านในเมืองก่อนนะจะได้ขับเจ้าส้มแปร๊ดมาพร้อมกันเลย”ตา

         “พ่อจะไปเลยเหรอคะ”แม่

         “ใช่ไหนๆก็ตื่นแต่เช้าทุกวันแล้ว จะได้ไม่เสียเวลาด้วยเอาผ้าพวกนี้ไปเท่าที่มีก่อน”ตา

         “หนูก็แล้วแต่พ่อกับพี่ใหญ่ละกันค่ะ แต่ใจจริงไม่อยากให้ไปกันเลยกลัวว่าพ่อจะเหนื่อย”แม่ เป็นห่วงตา

         “แค่นี้จะเหนื่อยอะไรกันนั่งรถไปมาเฉยๆ พอถึงที่ร้านก็มีคนมาช่วยขนของลงแล้ว ไม่ต้องห่วงพ่อหรอกนะ พ่อกับพี่ใหญ่เราไปก่อนล่ะบอกแม่เขาด้วยนะ”ตา

         “ได้ค่ะพ่อ”แม่

         ลุงใหญ่ขับรถพาตาเข้าเมืองกันตั้งแต่เช้าตรู่กันเลย เพื่อเอาของที่ขนมาบางส่วนไปส่งให้ก่อน เพียงแค่ส่วนน้อยเท่านั้น แต่ถ้ามีรถมาถึงสองคันก็ได้ขนไปกลับอย่างเต็มที่เลย

         “เอ๊ะ…เสียงรถขับออกไปนี่หน่าใครออกไปไหนแต่เช้าเลย เจ้าใหญ่หรือพ่อของเรากันล่ะ”ยาย

        “ใช่ค่ะแม่ พ่อกับพี่ใหญ่เอาของไปส่งที่ร้านในเมืองก่อนและจะได้ขับเจ้าส้มแปร๊ดกลับมาด้วยค่ะ”แม่

         “อ้อ..อย่างงั้นหรอกเหรอ”ยาย

         “ตามใจพวกเขาละกัน ปรกติตอนเราอยู่ที่บ้านเก่าพวกเราก็ทำไร่ ทำสวนกันแต่เช้าอยู่แล้วนะน้องเล็ก”ป้าซูเจียว

         “จริงด้วยนะ ทุกวันนี้แม่กับพ่อ พี่ใหญ่และพี่สะใภ้ลูกแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลย พวกเราสบายมากจริงๆ”ยาย

         “พวกเราสุขสบายได้ก็ดีแล้วค่ะแม่ พี่สะใภ้เหนื่อยกันมานานแล้วถึงเวลาที่เราจะได้พักผ่อนกันบ้างนะคะ”แม่

          “ขอบใจน้องเล็กมากจริงๆนะ ที่พาพวกพี่มาอยู่ด้วย ลูกๆของพี่กินดีอยู่ดี และร่างกายแข็งแรงขึ้นเยอะเลย”ป้าซูเจียว

         “โธ่พี่สะใภ้คะ เลิกพูดแบบนี้ได้แล้วเราเป็นครอบครัวเดียวกันไม่ต้องเกรงใจกันค่ะ เรื่องเล็กๆน้อยเท่านั้นเองและไฉ่หงเองเต็มใจมากด้วยที่จะให้ทุกๆคนอยู่อย่างสุขสบาย”แม่

         “จ้ะ”ยาย ป้า

         พวกท่านพูดคุยกันอย่างมีความสุข อาหารมื้อเช้าก็ทำไปด้วยไม่ได้เร่งรีบมากนัก

         ได้เวลาสักพักลุงใหญ่กับตาก็พากันขับรถกลับมาคนละคันพวกพี่ชายทั้งหมดก็ตื่นกันพอดีด้วย เหลือแต่สองสาวน้อยของบ้านที่ยังคงไม่ตื่นกัน

         “น้องสาวของลูกยังไม่ตื่นกันใช่ไหม”แม่ 

         “ยังครับแม่”พี่ใหญ่เยว่เผิง

         “เดี๋ยวพวกเรากินอาหารเช้าเสร็จแล้วขอไปหัดปั่นรถจักรยานต่อเลยได้ไหมครับแม่”พี่รองเยว่เลี่ยง

         “พวกลูกจะหัดปั่นจักรยานกันแต่เช้าเลยเหรอ เฮ้อ…ตามใจละกัน”แม่ ไม่อยากห้ามเพราะเห็นสีหน้าของลูกชายหลานชายที่อยากจะปั่นรถจักรยานเป็นอย่างมาก

         “ขอบคุณครับ”พวกพี่ชาย

         “พวกเราปั่นกันได้แล้วนะฮะแม่ แต่ว่ายังไม่คล่องมากนัก”พี่รองเยว่เลี่ยง คุยอวดทันทีเลย

          “จ้า เก่งกันทุกคนเลย”แม่

         “อย่าไปไกลกันมากนะหลานชาย เพราะเราจะต้องไปที่ถ้ำขนของกันต่อนะ”ยาย เตือนหลานๆกันอีกครั้ง

         “ครับ”พวกพี่ชาย

         “พวกเราไปแล้วนะครับ”พี่หนิงหวง

         พอกินอาหารเช้ารองท้องกันแล้ว พวกพี่ชายพากันวิ่งกันอย่างสนุกสนานไปคว้ารถจักรยานคนละคน ไปหัดปั่นให้คล่องกันต่อเลยทันที

         “ดูเด็กๆ มีความสุขกับการปั่นรถจักรยานกันมากเลยนะ”ป้าซูเจียว

         “คงจะถูกใจกันมาก รถจักรยานถือว่าเป็นของที่เด็กๆทุกคนในชนบทอยากได้กันมาก”ยาย

         “ใช่ค่ะ เพราะเหตุผลนี้ที่ทำให้เจ้าตัวเล็กอยากให้พวกเราซื้อรถจักรยานพวกนี้ไปแจกเด็กๆคนอื่นๆกัน”แม่

         “ทรัพย์สิน เงิน ทอง ที่ได้มาแบบของหลาน3ซิง ดีแล้วล่ะที่ทำแบบนี้”ยาย

         “ค่ะ” แม่ และป้า

         “ห๊าาาวววววว…..หิวค่ะ”3ซิง

         แม่ ป้า และยายหันมาตามเสียงเล็กๆ ก็เจอสองสาวน้อยที่พากันงัวเงียเดินออกมาจากห้อง หน้าตาก็ยังไม่ได้ล้างเลย

         “จ้า มาแม่จะพาไปล้างหน้าล้างตาก่อนนะ”แม่

         “ค่ะ”สองสาวน้อย

         สองสาวน้อยแต่งตัวเสร็จก็นั่งกินอาหารรองท้องก่อน ตาและลุงใหญ่ก็ยังคงวุ่นวายวนเวียนอยู่กับรถทั้งสองคัน ทางด้านพี่ชายก็ยังคงพากันปั่นรถจักรยานกันอย่างสนุกกันอยู่

         เป็นเช้าวันใหม่ที่เริ่มต้นกันอย่างสนุกสนานกันอีกวันของครอบครัว3ซิง
     

    ************

     

         ถ้าเตี้ยน้อยแวะถ้ำทุกวันแบบนี้รับรองเลยว่า ลูกหมูยังแพ้พวกนางแน่นอน
     

         พรุ่งนี้มารอลุ้นกันว่าของรางวัลจากทำความดีจะมาในรูปแบบไหนและคืออะไรกัน??


     


    คล้ายกับเรื่องสาวน้อย ดึงดูดทรัพย์ ที่คุณอ่าน