ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

ตอนที่ 104

เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

.

โทรุ : " (เสียงบ้าอะไรวะ) "

โทรุตื่นขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงอะไรบางอย่างมาจากห้องนั่งเล่นที่อยู่ชั้นล่าง

โทรุเดินลงมาชั้นล่างอย่างเงียบๆ แต่ในห้องนั่งเล่นก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ

.

โทรุ : " (ไม่เห็นเงาใครเลย คิดไปเองเหรอ) "

โทรุเดินไปเปิดไฟเพราะมันมือจนมองอะไรไม่เห็น แต่โทรุก็ต้องตกใจที่เห็นอลิสนอนอยู่บนโซฟา

และสักพักอีลีทก็มาโผล่ต่อหน้าโทรุ

.

อีลีท : " โทษที ทำนายตื่นเหรอ แต่ยังไงก็ต้องปลุกนายอยู่แล้ว "

โทรุ : " ไม่เป็นไร เออ.............. "

อีลีท : " นายตื่นก็ดีแล้ว ดูแลยัยนี้ไปแล้วกัน ฉันต้องไปทำงานต่อ "

อีลีทที่เห็นโทรุ ก็ปล่อยให้โทรุดูแลอลิสต่อ ส่วนเธอก็กลับไปหาคุณเจ้าหน้าที่รัฐที่อยู่ที่ท่าเรือ

.

โทรุ : " .....................จะปล่อยให้นอนแบบนี้ก็ไม่ได้ "

อลิสใช้พลังของเธอเคลื่อนย้ายหายไปทันทีที่พูดจบ โทรุจะไปปลุกอลิส แต่เธอก็ไม่ยอมตื่น

ทำให้โทรุต้องแบกอลิสขึ้นไปนอนบนห้องของตัวเอง

.

โทรุ : " ยัยอลิสตัวหนักจริง "

อลิส : " หืม...หยาบ.........คาย...........จัง.........เลย...........นะ...........คะ "

อลิสตื่นขึ้นมาบนหลังโทรุระหว่างที่โทรุกำลังแบกอลิสขึ้นไปบนห้อง

ผลของยาสลบยังออกฤทธิ์อยู่ทำให้อลิสมีอาการสะลึมสะลืออยู่

.

โทรุ : " ตื่นแล้วก็บอกสิ ..............เมายาสลบอยู่สินะ "

ตอนแรกโทรุคิดว่าอลิสแกล้งหลับ แต่พอหันไปเห็นอาการของอลิสก็เข้าใจว่าอลิสคงเมายาสลบอยู่

.

อลิส : " มา.......นอน.......ด้วย..........กัน...........ไหม.........ค่ะ "

โทรุ : " เมายาสลบอยู่ยังจะแกล้งกันได้อีกนะ "

โทรุแบกอลิสมานอนบนเตียง อลิสที่ยังสะลึมสะลืออยู่ก็ยังพยายามพูดแกล้งโทรุ

ส่วนอีลีทกลับไปแจ้งเรื่องที่เธอเจออลิสให้กับคุณเจ้าหน้าที่รัฐ เพื่อให้หยุดการค้นหาได้แล้ว

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " ฉันจะโทรไปแจ้งเรื่องเตรียมห้องขัง กลับไปหาหัวหน้าก่อน ค่อยมารับฉัน "

อีลีท : " รับทราบค่ะ "

อีลีทคุยอยู่กับคุณเจ้าหน้าที่รัฐที่ท่าเรือ คุณเจ้าหน้าที่รัฐกำลังแจ้งคุณหัวหน้าให้เตรียมห้องขัง

สำหรับคนที่ลักพาตัวอลิสซึ่งตอนนี้พวกเรากำลังอยู่ในขั้วโลกใต้

.

อีลีท : " ฉันพร้อมแล้วค่ะ "

คุณหัวหน้า : " พร้อมแล้วก็ลงมือเลย "

อีลีทเตรียมตัวที่จะไปรับคนที่เธอทิ้งไว้ที่ขั้วโลกใต้ พวกนั้นกำลังจะหมดสติกันอยู่แล้ว

เพราะอากาศที่หนาวจัดของขั้วโลกใต้ หลังจากพาคนที่ลักพาตัวอลิสมาเข้าห้องขังได้

คุณหัวหน้าก็ให้อีลีทกลับบ้านไปพักผ่อนก่อน เรื่องสอบสวนให้เป็นหน้าที่ของหน่วยอื่นแทน

.

อีลีท : " กลับบ้านเลยแล้วกัน...................ต้องไปรับคุณลิน่าก่อนนี่น่า "

อีลีทกำลังจะกลับบ้านโดยลืมไปว่าเธอให้คุณเจ้าหน้าที่รัฐรออยู่ที่ท่าเรือ

เมื่อนึกขึ้นได้เธอก็ต้องกลับไปรับคุณเจ้าหน้าที่รัฐก่อนค่อยกลับบ้าน

.

โทรุ : " อลิสตื่นได้แล้ว "

อลิส : " ไม่ไหวค่ะ ปวดหัวสุดๆ เลย "

โทรุ : " เธอจำอะไรได้บ้าง "

อลิส : " ฉันนั่งดูทีวีอยู่ในบ้าน มีคนบุกเข้าฉันโดนจับดมยาสลบ รู้สึกตัวอีกที่ก็ตอนอยู่บนรถและก็โดนอีกรอบ "

โทรุมาปลุกอลิสในตอนเช้า แต่อลิสไม่ตอบทำให้โทรุต้องเข้าไปในห้องเพื่อดูอาการ

อลิสมีอาการปวดหัวอย่างรุนแรงเพราะได้รับยาสลบติดต่อกัน

.

โทรุ : " เธอไม่น่าจะไปโรงเรียนไหว นอนอยู่บ้านแล้วกัน "

อลิส : " จะให้ฉันอยู่คนเดียวเหรอคะ "

โทรุ : " ก็ได้ ฉันอยู่เป็นเพื่อนก็ได้ "

โทรุดูอาการของอลิสแล้ว เธอไม่น่าจะอยู่คนเดียวได้จึงจะอยู่เป็นเพื่อน

แถมโทรุยังกังวลเรื่องที่ว่าอาจจะมีคนมาลักพาตัวอลิสอีก

.

เม็ก : " โทรุ!!! ตื่นยังวะ!! "

เม็กมาตะโกนเรียกโทรุหน้าบ้าน

.

โทรุ : " ตื่นแล้วโว้ย! วันนี้กูไม่ไปโรงเรียน "

เม็ก : " ทำไมวะ? "

โทรุ : " อลิสอาการไม่ดี ปล่อยให้อยู่คนเดียวไม่ได้ "

เม็ก : " เค "

ทั้งสองคุยกันอยู่สักพักและเม็กก็ไปโรงเรียนตามปกติ

.

โทรุ : " ต้องข้อความไปบอกไมเด้นด้วย "

.

ไมเด้น : " อลิสกลับมาแล้วเหรอ ให้ไปหาไหม "

โทรุ : " ก็อยากให้มานะ แต่เธออยู่โรงเรียนแล้วไม่ใช่เหรอ "

ไมเด้น : " ไม่มีปัญหา........................คงไม่ได้แล้ว หลังเลิกเรียนจะไปหาแล้วกัน "

ระหว่างที่ไมเด้นกำลังคุยอยู่กับโทรุ คุณเจ้าหน้าที่รัฐก็มาหาไมเด้นที่โรงเรียน

.

คุณเจ้าหน้าที่รัฐ : " มาด้วยกันหน่อยยัยหนู "

ไมเด้น : " ได้ค่ะ!? "

คุณเจ้าหน้าที่รัฐพาทั้งไมเด้นและลิน่าไปกับเธอด้วย ไมเด้นก็ไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรแต่เธอก็ยอมขึ้นรถไปกับคุณเจ้าหน้าที่รัฐ

.

โทรุ : " เสียงรถ? คงไม่ใช่จะมีคนมาลักพาตัวยัยอลิสอีกนะ "

โทรุเดินไปดูหน้าบ้านเพราะได้ยินเสียงรถมาจอดหน้าบ้านและพบว่าเป็นแม่ของเขาเอง

.

แม่ของโทรุ : " แม่มาหาแล้วจ้า! "

โทรุ : " ผมจะได้มรดกไหมเนี่ย ที่ผมไม่เคยมาหาเลยนะ "

แม่ของโทรุรู้เรื่องที่อลิสโดนลักพาตัวไปจากคุณเจ้าหน้าที่รัฐแล้ว

เมื่อรู้ว่าอลิสกลับมาอย่างปลอดภัย เธอก็มาหาอลิสที่บ้าน

.

แม่ของโทรุ : " อย่าอิจฉาสิ แม่รักลูกอยู่แล้วนะ "

แม่ของโทรุเข้ามากอดโทรุก่อนจะขึ้นไปดูอาการของอลิสที่นอนอยู่บนห้อง

สักพักแม่ของโทรุก็เดินลงมาหาโทรุ

.

แม่ของโทรุ : " ทำข้าวให้แม่กินหน่อยสิ "

โทรุ : " วันนี้แม่หยุดเหรอ? "

แม่ของโทรุ : " ก็ตั้งใจอย่างนั้น แต่ดูท่าทางแล้วคงจะไม่ได้ "

มีข้อความจากโรงพยาบาลขอให้แม่ของโทรุกลับไปทำงานด่วน เพราะมีเคสรอผ่าตัดอยู่ในอีกไม่กี่ชั่วโมง

.

แม่ของโทรุ : " ขอโทษที่มีเวลาให้ลูกได้แค่นี้นะ "

โทรุ : " แค่แวะมาหาผม ก็ดีใจแล้วครับ "

หลังจากกินข้าวเสร็จ แม่ของโทรุก็ขับรถกลับไปทำงานต่อ

.

โทรุ : " ตอนนี้ก็ว่างสินะ..........................กองหนังสืออีกแล้ว "

ตอนที่แม่ของโทรุเข้ามาในบ้าน เธอเอากองหนังสือจากห้องพักมาด้วย

เพราะที่นั่นเริ่มจะไม่มีที่ว่างแล้ว ทำให้โทรุต้องมาจัดกองหนังสือที่แม่ทิ้งเอาไว้

กว่าโทรุจะจัดหนังสือเสร็จก็กลายเป็นตอนเย็นแล้วและไมเด้นกับลิน่าก็มาหาโทรุตามที่บอก

.

ไมเด้น : " มาหาแล้วนะโทรุ! "

ลิน่า : " โทรุ! อลิส! "

โทรุ : " ครับ! จัดหนังสืออยู่นะ "

ไมเด้น : " อลิสเป็นไงบ้าง "

โทรุ : " น่าจะตื่นแล้วมั่ง ตอนนี้ก็เย็นแล้วด้วย "

ในช่วงที่โทรุจัดหนังสืออยู่ไม่เห็นอลิสลุกมาเข้าห้องน้ำหรือลงมาดื่มน้ำเลย

.

ไมเด้น : " นอนขี้เกียจอยู่นะสิ "

ไมเด้นที่ได้คำตอบจากโทรุก็รู้ว่าอลิสเป็นพวกตื่นยาก

ถ้าไม่มีใครไปปลุกหรือบังคับให้ตื่น อลิสก็จะนอนอยู่อย่างนั้นไปตลอดทั้งวัน

ไมเด้นเดินขึ้นไปเรียกให้อลิสตื่น

.

อลิส : " ยังง่วงอยู่เลยนะคะ "

ไมเด้น : " จะบ้าหรือไง เธอสลบไปตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะ ลุกขึ้นมาเลย "

อลิสไม่ยอมลุกออกจากเตียง แต่ก็โดนไมเด้นลากออกมาอยู่ดี

ไมเด้นรู้เรื่องของอลิสจากอีลีทที่มาเรียนเพราะโดนสั่งให้พักผ่อนหลังผ่านงานหนักมา

.

อลิส : " เธอทำตัวเหมือนแม่นมฉันเลยนะ "

ไมเด้น : " ใครเป็นแม่นมเธอ? ลุกไปอาบน้ำเลยนะ "

โทรุ : " เธอเหมือนแม่ของอลิสจริงๆ เลยนะเนี่ย "

ไมเด้น : " เงียบไปเลยโทรุ เพราะนายใจดีจนทำให้ยัยนี้เสียคน "

ลิน่า : " อย่าโมโหสิไมเด้น "

ไมเด้น : " ไม่ได้โม..................ขอโทษที่อารมณ์เสียไปหน่อยค่ะ "

.

.

.

ไมเด้น : " ฉันจะมานอนที่นี่เหมือนเดิมแล้วนะ "

โทรุ : " ก็แล้วแต่เธอนะ ถ้าที่บ้านไม่ได้ว่าอะไร "

อลิส : " แบบนี้ฉันก็นอนตื่นสายไม่ได้กันพอดีสิคะ "

ลิน่า : " ฉันก็มาด้วยนะ "

อลิส : " เบียดกันอีกแล้วสินะคะ .............. ฉันไปนอนห้องคุณโทรุได้ไหมคะ จะได้ไม่เบียดกัน "

ไมเด้น : " อย่าฉวยโอกาสสิยะ "

.

.

.

ไมเด้น : " ห้ามหนีไปนอน มาช่วยทำข้าวเย็นเลยนะ อลิส! "

อลิส : " เข้าใจแล้วค่ะ! "

ลิน่า : " จับมีดดีๆ สิ เดี๋ยวก็บาดมือหรอก "

.

.

.

??? : " ตอนนี้มีปัญหาแล้ว ไอ้พวกสายลับโดนจับหมด "

??? : " เรื่องนั้นไม่มีปัญหาหรอก ออกคำสั่งเก็บกวาดไปแล้ว "

??? : " มั่นใจเหรอว่าจะทำได้ พวกหน่วยลับได้ตัวพวกนั้นไปแล้ว "

??? : " มั่นใจสิ เพราะจัดการเรียบร้อยแล้ว "

กลุ่มคนที่ลักพาตัวอลิสถูกขังอยู่ในสำนักงานของหน่วยลับที่มีการคุ้มกันสูงมาก

แต่ว่าพวกนั้นก็ถูกลอบสังหารเพื่อปิดปากไปทั้งหมดแล้ว

.

_____________________________________จบตอน_____________________________________________