ต่างโลก กับเทพบริหาร [ฉบับใหม่] [จบ]

ภายในห้องทำงานของไมล์
" งานที่ให้ทำเรียบร้อยดีใช่ไหม "
หลังจากที่พกเราสามคนเดินเข้ามาในห้องผมก็เริ่มถามทันที แล้วมาร์คกับโทเคนก็มองหน้ากันด้วยสีหน้าสงสัย แต่ก็นั่นแหละระดับพวกนี้ก็คงรู้ตัวดีว่าผมคงไมได้เรียกมาเพื่อถามเรื่องแค่นี้หรอก มองหน้ากันแบบนั้นมันก็เป็นเรื่องปกติ
" เรียบร้อยดีครับท่าน "
มาร์คตอบมาแบบงงๆ
" งั้นก็ดีถ้างั้นพวกเราก็มาเข้าเรื่องกันเลยก็แล้วกันจะได้ไม่เสียเวลา "
พูดจบผมก็เดินเข้าไปที่มุมห้อง และเอากล่องใส่กระดาษที่ใส่กระดาษหลายสิบม้วนเอาไว้ขึ้นมา จากนั้นก็เอามันไปวางต่อหน้าของทั้งสองคนที่กำลังยืนอยู่ ทั้งสองเมื่อเห็นกล่องด้านหน้าก็จ้องมองมันด้วยแววตาแปลกใจ จากนั้น
" ท่านบารอนนี้มันหมายความว่ายังไง? "
โทเคนถามออกมาด้วยน้ำเสียงสงสัย ด้วยดวงตาที่กำลังมองกล่องม้วนกระดาษอยู่
" นี่เป็นพิมพ์เขียว... ไม่สิ! นี่เป็นแบบการสร้างของรถไฟ ข้าอยากให้พวกเจ้าสร้างของตามแบบที่ข้าเขียนเอาไว้ขึ้นมา "
" หลายอย่างเหรอครับถึงได้มีกระดาษนับสิบแผ่นแบบนี้? "
มาร์คแทรกขึ้นมา
พวกนี้คงยังไม่เคยสร้างของอะไรที่มันมีขนาดใหญ่สิินะถึงได้ถามอะไรออกมาแบบนี้ แต่ก็นั่นแหละ ที่โลกใบนี้การก่อสร้างมันยังไม่มีอะไรซับซ้อนมากเพราะยังไม่่ต้องสร้างสิ่งของเพื่อรับมือกับธรรมชาติ หรือสร้างมันเพื่อสวยงาม แต่ยังคงสร้างของที่ขอแค่ใช่ได้ก็พอใช้กันอยู่ เพราะงั้นสองคนนี้จะเข้าใจว่าเป็นของหลายอย่างแบบนี้ก็ไม่ได้แปลกอะไร
แต่กล่องที่ใส่กระดาษด้านหน้าของทั้งสองคนตอนนี้เป็นพิมพ์เขียวของรถไฟที่ผมต้องการสร้าง แต่ด้วยรายละเอียดของมันมีมากเกินกว่าที่จะรวมเป็นกระดาษ 1 แผ่น ผมก็เลยแยกย่อยออกเป็นกระดาษหลายแผ่นแทนเพื่อให้พวกนี้สามารถเข้าใจได้
เพียงแค่เขียนมันขึ้นมาก็เล่นเสียเวลาไปหลายเดือนแล้ว แทบไ่ม่ได้ทำงานในส่วนอื่นเลย เฮ้อ~ ถ้าสองคนนี้บอกว่าทำไม่ได้มันก็จบกัน!
" กระดาษที่พวกเจ้ากำลังเห็นมันเป็นเครื่องของชิ้นเดียว เพียงแค่ว่ารายละเอียดของมันเยอะกว่าของที่พวกเจ้าเคยทำมาก มากแบบมากจริงๆ มันก็เลยต้องแยกออกเป็นหลายแผ่นแบบนี้ "
หลังตอบไปมาร์คกับโทเคนก็เริ่มไปนั่งชุดโต๊ะที่อยู่ทางซ้ายของห้องทันที แล้วพากันเปิดดู
" เอ่ะ " " เอ่ะ "
ทั้งสองอุทานออกมาพร้อมกันหลังจากที่เริ่มเปิดม้วนกระดาษอ่าน แต่ถึงจะทำเสียงร้องแบบตกใออกมาทั้งสองก็ยังคงเปิดม้วนกระดาษ และกวาดสายตาดูต่อไปโดยไม่ได้ถามอะไรผมกลับมา เชื่อว่าระดับสองคนนี้แค่เห็นก็น่าจะพอรู้แล้วว่ามันเป็นงานที่ยากขนาดไหนในการที่จะทำให้เหล็กพอดีกันได้แบบในพิมพ์เขียวนั่น และก็ต้องทำพวกเครื่องมันอีก เรียกได้ว่าต่อให้ผมอยากทำก็ทำไม่ได้ ถึงจะเป็นคนเขียนมันขึ้นมาก็ตาม
งานพวกนี้มันไม่ได้ใช้เพียงแค่แรงเหมือนกับโรงงานผลิตรถในปัจจุบัน เพราะยุคสมัยที่ไม่มีระบบคอมพิวเตอร์เข้ามาช่วยแบบนี้ของทุกชิ้นต้องถูกทำขึ้นมาอย่างรอบคอบเพราะถ้าพลาดแม้แต่นิดเดียวก็เท่ากับว่าชิ้นนั้นเสียไปเลยทันที แล้วก็ต้องใช้ความอดทนมากด้วยในการทำอะไรพวกนี้
............
20 นาทีต่อมา
" ท่านไมล์ข้าคิดว่าสามารถทำได้ครับ! "
มาร์คพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนๆ
เยี่ยม! อยากจะพูดแบบนี้ออกไปอยู่หรอกแต่ด้วยสถาณะของเราต้องรักษาภาพโพสต์เอาไว้ ตอนแรกคิดว่าพวกนี้จะบอกว่าขาดโน้นขาดนี่สะอีก หึหึ!
" ใช่เวลาในการทำเท่าไหร่? "
" ตัวเครื่องที่ท่านสั่งข้ากับโทเคนคุยกันแล้วว่าสามารถทำให้เสร็จภายใน 4 เดือน- "
" ช้าเกินไป!!! "
ผมขัดหลังจากที่ได้ฟังระยะเวลาที่มาร์คบอกมา ซึ่งทำได้มันก็ดีอยู่หรอก แต่ระยะเวลา 4 เดือน ระยะเวลาขนาดนั้นถ้าโดนดยุคแลนด์เนอร์เอาทหารจักรวรรดิเดินทางเข้ามาต่อให้มีปืนใหญ่ก็สู้พวกนั้นไม่ได้หรอก ยังไงก็ต้องให้มันเสร็จก่อนที่เรื่องแบบนั้นจะเกิดขึ้นให้ได้ เพราะถ้ามีรถไฟมันสามารถเพิ่มโอกาศได้หลายอย่าง เช่น หลบหนี! อาวุธเคลื่อนที่! มันมีประโยชน์หลายต่อหลายอย่างถ้ามันสามารถใช้ได้
" ข้าต้องการให้มันเสร็จก่อน 2 เดือน "
" ท่านไมล์ข้าคิดว่าแบบนั้นมันยากมากนะครับ ตอนนี้พวกเราก็ผลิตของแถบเต็มกำลังอยู่แล้วถึงเอาคนเข้ามาใหม่มาฝึกงานก็จริง แต่พวกนั้นก็ยังไม่มีฝีมือพอทำของสิ่งนี้แน่นอน "
มาร์คเริ่มอธิบายออกมา แต่ที่หมอนี่พูดออกมามันก็เป็นเรื่องที่ถูกต้องเพราะหน้าที่อย่างการผลิตอาวุธ หรืองานฝีมือแบบนี้ จะเอาคนปกติมาทำมันก็ไม่ได้เพราะมันต้องใช้ความชำนาญในการทำพวกมัันมาก
" ข้าคิดว่าพอมีทางอยู่ "
โทเคนพูดขึ้นมาโดยเอามาลูบเคราไปมาเหมือนใช้ความคิด ดวงตาทั้งสองเองก็ก้มมองลงต่ำราวกับว่ากำลังมองที่พื้นอยู่ อะไร? พูดออกมาแบบนั้นแล้วก็ก้มมองพื้นมันขัดกันอยู่นะ เหอะๆ จากนั้นผมก็เริ่มถามออกไปด้วยน้ำเสียงอยากรู้คำตอบกับสิ่งที่โทเคนพูดออกมาเมื่อกี้ีว่า " เจ้าหมายความว่ายังไงโทเคน?!? "

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 48 รถไฟ

คล้ายกับเรื่องต่างโลก กับเทพบริหาร [ฉบับใหม่] [จบ] ที่คุณอ่าน

ต่างโลก กับเทพบริหาร [ฉบับใหม่] [จบ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 48 รถไฟ

คล้ายกับเรื่องต่างโลก กับเทพบริหาร [ฉบับใหม่] [จบ] ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้