ระบบความเกลียดชัง

นอกจากเขาจะเขียนบทความในกระทู้ปกติแล้ว เซี่ยปิงยังเข้าไปตั้งกระทู้ในกลุ่มของอาจารย์เจียจือเหว่ยและเป่าปีชางรวมถึงอาจารย์ท่านอื่นๆ

อาจารย์สองท่านนี้มีคนเคารพนับถือมากมาย นับเอาแค่กระทู้ที่มีคนติดตามต่อวันก็ปาไปสามสิบล้านคนแล้ว

แต่ถ้าเขาสามารถเข้าไปจุดประเด็นในกลุ่มเหล่านี้ได้ เขาอาจดึงความสนใจจากคนอ่านมาได้ไม่น้อย 

เมื่อได้ข้อสรุป เซี่ยปิงจึงสร้างบัญชีปลอมขึ้นมาเพิ่ม และใช้มันตั้งกระทู้ในกลุ่มทันทีด้วยหัวข้อ.... 

<งานของอาจารย์เจียจือเหว่ยที่ผู้คนไม่เคยสังเกต>  กระทู้นี้ เจตนาพุ่งเป้าไปที่ผลงานของอาจารย์เจียจือเหว่ยโดยเฉพาะ

“ฉันเห็นด้วยกับเจ้าของกระทู้ ถึงแม้นัยหนึ่งจะคิดว่าอาจารย์เจียจือเหว่ยคือนักเขียนนิยายกระตุ้นอารมณ์อย่างอีโรติกที่เก่งที่สุดตลอดกาล แต่ว่างานของเขาเหมาะกับคนยุคเก่ามากกว่า คนรุ่นใหม่ไม่สามารถเข้าถึงงานเขียนของเขา เพราะว่าไม่เข้าใจอารมณ์ของคนยุคนั้น หรือจำกัดความสั้นๆ เกิดไม่ทันและล้าสมัย ” บัญชีปลอมแสดงความคิดเห็น

“ใช่แล้ว เขาควรกลับมาเขียนนิยายอีโรติกในแบบยุคใหม่ ฉันได้ยินข่าวลือมา เรื่องอาจารย์ไป่หรงจะเป็นงานใหม่ของเขา ฉันขอสารภาพตามตรง ฉันลองอ่านแล้วคุณภาพงานเขียนมันเจ๋งชะมัด” เซี่ยปิงใช้บัญชีปลอมอีกอันตอบ

“จากที่เคยได้ยินอาจารย์เจียจือเหว่ยเคยออกมาพูด เขาไม่เคยใช้นามปากกาอื่นเลย” ไอดีปลอมเริ่มแต่งเรื่องขึ้นมา “ตอนแรกเขาเองก็คิดจะเขียนเรื่องใหม่อยู่เหมือนกัน แต่พอเขาได้อ่านเรื่องอาจารย์ไป่หรง ผลคือเขาคร่ำครวญคลื่นลูกใหม่ผลักคลื่นลูกเก่า เขาก็ยกเลิกความคิดนั้นไป เพราะความรู้สึกด้อยค่า ก่อนตัดสินใจหยุดเขียนจริงๆ”

“พวกแกน่ะเลิกสร้างข่าวลือมั่วๆ นี่สักที” แฟนคลับอาจารย์เจียจือเหว่ยเห็นทุกอย่างในกระทู้จึงระเบิดอารมณ์ออกมา “อาจารย์เจืยจือเหว่ยไม่เคยใช้นามปากกาอื่น และเขาอายุเกือบเจ็ดสิบปีแล้ว เขาจะมีเวลาว่างขนาดนั้นเชียวเหรอ”

“คนที่ตั้งกระทู้นี้มันไร้ยางอายจริงๆ เลย อาจารย์เจียจือเหว่ยคือนักเขียนที่ดีที่สุดตลอดกาล นิยายของเขาสามารถเข้าถึงอารมณ์ความรู้สึกของคนอ่าน พวกเด็กรุ่นใหม่สมองมีแต่ถั่วจะไปรู้อะไร และนักเขียนยุคนี้นอกจากจะไม่มีน้ำยาแล้ว ยังมีหน้ามากล่าวหาอาจารย์เจียจือเหว่ยอยู่อีก ”

“คนเขียนกระทู้นี้คงจะเมายาอะไรสักอย่าง แนะนำให้เขาไปโรงพยาบาลประสาทก่อน”

“ความรู้สูงแค่ต้นถั่ว แต่ยังกล้ามาวิจารณ์อาจารย์เจียจือเหว่ย”

บรรดาแฟนคลับของอาจารย์เจียจือเหว่ยแสดงความเดือดดาล ต่างทยอยกันออกมาแสดงความคิดเห็นและช่วยกันปกป้องนักเขียนที่เขาชื่นชอบ พร้อมทั้งช่วยกันแก้ข่าวลือที่แพร่ออกมา บ้างก็รุมสาปแช่งคนตั้งกระทู้

ผ่านไปสามสิบนาทีจำนวนคนกดเข้าดูกระทู้ของเซี่ยปิงทะลุถึงหนึ่งล้านครั้ง และมีความคิดเห็นมากถึงหกหมื่นความคิดเห็น

แน่นอนว่า กลุ่มคนส่วนใหญ่ที่เข้ามาตำหนิคนเขียนบทความ ทั้งขุดบรรพบุรุษสิบแปดรุ่นของคนตั้งกระทู้ให้ร่วมรู้การกระทำของบุตรหลาน  

เซี่ยปิงนะรึจะสน เขาใช้บัญชีปลอมเริ่มต้นตั้งกระทู้ต่อ 

<ทุกคนเชื่อไหมว่านิยายเรื่องอาจารย์ไป่หรงดีกว่านิยายของอาจารย์เจียจือเหว่ยร้อยเท่า> 

กระทู้นี้มีจุดประสงค์เพื่อยกย่องนิยายเรื่องอาจารย์ไป่หรง พร้อมกับเหยียบย่ำงานของอาจารย์เจียจือเหว่ยเหมือนขยะเปียก

“ไอ้คนเขียนกระทู้นี้ ไปลงนรกซะไป!”

“ชื่อเรื่องยังไม่เคยได้ยินเลย แต่กลับบอกว่าดีกว่างานของอาจารย์เจียจือเหว่ยร้อยเท่า น่าขำสิ้นดี”

“ผู้ชายคนนี้คงเป็นแฟนตัวยงของผู้เขียนนิยายเรื่องนี้แน่ๆ เจตนาตั้งกระทู้เพื่อโดนรุมด่าโดยเฉพาะ” 

“ถ้าเขาต้องการแบบนั้น เราก็มาช่วยสงเคราะห์คนตั้งกระทู้นี้หน่อยเป็นไง เอาให้แม่งมุดดินหนีจนไม่กล้าลงกระทู้อะไรอีกได้เลย”

“ฉันคือช่างทำอิฐ หากฉันเห็นไอ้คนเขียนกระทู้นี้ที่ไหน ฉันเนี่ยแหละจะใช้ก้อนอิฐปลุกเขาให้ตื่นจากฝันกลางวันสักที”

กลุ่มแฟนคลับของอาจารย์จือเหว่ยโมโหไปตามๆ กัน จำนวนการแสดงความคิดเห็นร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ 

พอเห็นคำตอบในกระทู้ เซี่ยปิงไม่ได้เก็บเอามาคิดต่อ เขากลับรู้สึกอิ่มเอมใจ เพราะในโลกมนุษย์มันเป็นเรื่องปกติมาก เหมือนกับดารามีปัญหากับดาราด้วยกัน เพื่อให้ตัวเองมีชื่อเสียงมากกว่าอีกฝ่ายก็ต้องใช้กระแสข่าวช่วยดึงความสนใจจากมวลชน หวังให้มีคนติดตามให้มากขึ้น 

ต่อให้วิธีนี้จะเป็นวิธีน่ารังเกียจ แต่ในมุมมองของการกระจายข่าวเป็นวงกว้าง ถือว่ามันเป็นวิธีที่ได้ผลและรวดเร็วทีเดียว

ด้วยเหตุนี้ เซี่ยปิงจึงเล็งเป้าไปยังกลุ่มของนักเขียนที่มีคนติดตามจำนวนมาก ให้ผู้คนรู้จักนิยายเรื่องอาจารย์ไป่หรง

ซึ่งผลลัพธ์มันน่าทึ่งมาก บัญชีปลอมทุกบัญชีเปรียบเสมือนกองทัพที่เขาใช้ออกไปสู้รบกับแฟนคลับของนักเขียนคนอื่นๆ

พอกลับมาดูนิยายเรื่องอาจารย์ไป่หรงตอนนี้ มีจำนวนความคิดเห็นมากกว่าห้าแสนความคิดเห็น และมีจำนวนคนเข้าชมกว่าสามล้านครั้ง

“สำเร็จ!”

เซี่ยปิงกำหมัดไว้แน่น เขาย่อมรู้ว่า ถึงแม้จะมีคนเข้ามาแสดงความคิดเห็นเชิงตำหนิ แต่มันก็ช่วยจะจุดประเด็นความน่าสงสัย จนทำให้ผู้คนอยากลองอ่านนิยายของเขา

ต่อให้กลุ่มคนพวกนี้จะมีจำนวนไม่เยอะมาก แต่เริ่มมีประกายไฟเล็กๆ เปล่งแสงขึ้นมา สักวันมันก็สามารถลุกโชนเป็นไฟดวงใหญ่ได้