หมีน้อยเอื้อมดาว : รักไร้ข้อแม้ แพ้ไม่ว่า ขอข้าฯได้พยายาม

เมื่ออยู่ลำพังในห้อง เธอเปิดวิทยุหวังให้เสียงเพลงเป็นเพื่อนและทิ้งตัวลงนอนบนฟูก แน่นิ่งเนิ่นนาน แต่ความคิดในหัวกลับวิ่งวุ่น สิ่งที่เธอรู้สึกในใจมันคืออะไรกันแน่เธอเพิ่งกลับจากปิกนิกใต้แสงดาวแสนพิเศษกับรุ่นพี่ที่เธอแอบชอบมาตลอดและไม่เคยลืมเขาได้เลย แต่ทำไมเธอกลับนึกถึงใครอีกคนที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้

เธอค่อย ๆ แกะกล่องของขวัญวันเกิดของโจข้างในมีซองที่ใส่รูปถ่าย 5 ใบ เป็นรูปที่เธอกับโจไปวิ่งในงานวิ่งด้วยกันที่ภูเก็ตเป็นภาพในช่วงแรกหลังปล่อยตัวไม่นาน ระหว่างทาง และช่วงสุดท้ายตอนไต่ขึ้นเนินและภาพตอนก้าวเส้นชัย โจมีเหงื่อเต็มหน้าจนหัวเปียกแต่เธอเองยังดูไม่เหนื่อยมาก ในซองมีแผ่นกระดาษเล็กๆ ลายมือของโจ ‘ขอโทษทีครับอร ผมเลือกรูปและปริ้นต์ออกมานานแล้วแต่ลืมให้อรสนุกมาก ขอบคุณที่อยู่เคียงข้าง และก้าวเข้าเส้นชัยไปด้วยกัน ผมเก็บรูปเหล่านี้ไว้เป็นที่ระลึกแล้วและอยากให้อรเก็บไว้ด้วยครับ ผมไม่เคยชอบวิ่ง แต่ผมชอบวิ่งกับอรนะครับ - โจ’

เธอวางรูปถ่ายลงและล้วงมือลงไปในกล่องเพื่ออุ้มผลกลมกลึงได้สัดส่วนไร้ที่ติออกจากกล่องมันคือเมล่อนญี่ปุ่นจากร้านผลไม้เซมบิกิยะ ร้านผลไม้เจ้าดังที่ก่อตั้งมากว่าร้อยปีพิถีพิถันคัดสรรเฉพาะเมล่อนที่ปลูกในจังหวัดชิซูโอกะเท่านั้นพื้นที่ปลูกแตงเมล่อนที่ดีที่สุดในประเทศญี่ปุ่น แต่ละต้นจะถูกตัดกิ่งให้เหลือเพียงต้นละผลเพื่อให้ผลหนึ่งเดียวต่อต้นได้รับสารอาหารอย่างเต็มที่ โดยไม่มีผลจากกิ่งอื่น ๆมาแย่งสารอาหาร ในกล่องมีการ์ดอวยพรวันเกิดเขียนด้วยลายมือของโจ “สุขสันต์วันเกิดนะครับอร มีคนที่ชอบกินแตงไทยน้ำกระทิเคยบอกผมว่าความฝันของเขาคือการได้กินเมล่อนน้ำผึ้งเพราะอยากรู้ว่ามันจะหอมหวานชวนฝันขนาดไหน หวังว่าเขาจะได้รู้คำตอบแล้วนะครับขอให้อรมีความสุขมาก ๆ ไม่เฉพาะในวันเกิดอรวันนี้ แต่ให้เป็นเช่นนี้ จากนี้และตลอดไปครับ-โจ”  

ฝันของเธอ ที่เธอบอกเขาในวันแรกที่ย้ายเข้าห้องเช่าของเขามันผ่านมาปีหนึ่งแล้ว แต่เขาจำเรื่องที่คุยกันในร้านน้ำแข็งใสคืนนั้นได้ คืนนั้นยูทูปเบอร์เจ้าของช่อง“โจสายหวาน น้ำตาลมะพร้าว” ได้ถือกำเนิดขึ้น โดยมีหญิงสาวเจ้าของยิ้มตาหยีเป็นพิธีกรคู่ผ่านมาปีหนึ่งแล้ว มีคนติดตามดูเพียงสองคนเท่านั้น

ดีเจในวิทยุยังคงเป็นเพื่อนเธอ “และสำหรับใครที่ยังตอบตัวเองไม่ได้ เพลงนี้สำหรับคุณนะคะ ‘อยากรู้หัวใจตัวเอง’ วิโอเลต วอเทียร์ ค่ะ”

ตอบคำถามตัวเองไม่ได้เลย ว่าต้องการสิ่งไหน

เป็นคำถามที่ไม่มีผู้ใด ตอบแทนฉันได้เลย   

อรหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา และเล่นคลิปวีดีโอต่อเนื่องเรื่องราวและภาพเคลื่อนไหวเหล่านั้นทำให้เธอย้อนเวลากลับไปตั้งแต่แรกรู้จัก ชายร่างท้วมที่มีสิวเต็มหน้าที่ใช้ชุดนอนและชุดที่ใส่ล้างห้องน้ำเป็นชุดเดียวกันกับชุดวิ่งออกกำลังกาย‘สวัสดีครับ พบกับโจสายหวานน้ำตาลมะพร้าวอีกครั้งนะครับ ในวันนี้ผมขอแนะนำทีม ‘โจอร’ ทีมที่จะไปวิ่ง10กิโลฯด้วยกัน เรามาฟังบูมของทีมนี้กันครับ หัวหน้าทีมพร้อมนะครับ ‘โจอรสู้มั้ยโจอรสู้ไม่ถอย โจอรสู้ ๆ’

เธอมองออกไปที่ระเบียงและหวนคิดถึงงานบ้านและสวนที่ทำให้ได้กระถางต้นพริกขี้หนูมาคนละต้นเสียงเพลงจากวิทยุยังคงพยายามหาคำตอบให้คำถามของเธอ

คนแบบไหนที่ฉันฝันไว้ในใจคนแบบไหนที่ฉันหวังให้เป็นจุดหมาย

ไม่อยากหลงทางอย่างนี้

ฉันไม่เคยจะรู้หัวใจตัวเองแล้วเมื่อไหร่จะตอบตัวเองได้สักที

ว่าคน ๆ ไหนที่ต้องการ ใช่เธอคนนี้ หรือว่าอาจจะเป็นเขา

อยากรู้ว่าเธอคือใคร

อรนอนมองเพดานห้อง อีกครั้งที่น้ำตาคลอเธอยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูคลิปต่อเนื่องอีกครั้ง เสียงเจื้อยแจ้วของเธอบ่งบอกถึงความสุขสนุก และตื่นเต้นในครั้งนั้น ‘โจอรจะวิ่งเข้าเส้นชัยด้วยกันเลยค่า’เธอยังจำความรู้สึกนั้นได้เหมือนว่ามันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้ความภาคภูมิใจจากการพาเขาวิ่งขึ้นเนินก่อนจะวิ่งจบมินิมาราธอนแรกในชีวิตเขา การเฝ้าดูพระอาทิตย์ตกในจุดที่สวยที่สุดในประเทศไทยและการฉลองคืนสุดท้ายที่ภูเก็ตด้วยกัน เล่นน้ำท่ามกลางแสงดาว ‘ผมคงอยากให้ผมจำความรู้สึกของวันนี้ได้แบบจำได้ไม่ลืมเลยอ่ะ วันนี้มันดีนะ ไม่อยากลืมความรู้สึกดี ๆและก็อยากให้อรจำได้เหมือนกัน’

ความทรงจำในคืนนั้นยังชัดเจน ยำทะเลและกุ้งแช่น้ำปลาทำให้รู้ว่าเขาห่วงใยเธอ‘จะให้ร่วมแต่สุข ไม่ร่วมทุกข์ได้ยังไงหล่ะยังงั้นจะเรียกว่าเป็น... ...เพื่อนที่ดีต่อกันได้ยังไงหล่ะ อรไม่ต้องเกรงใจผม’

และวันนั้นในร้านขนมปังเกาหลีก่อนที่เขาจะพาเธอเดินไปเที่ยวมาดากัสการ์ ‘ผมชอบอรนะครับผมคิดกับอรมากกว่าเพื่อน และผมก็อยากคบกับอรแบบแฟน ไม่ใช่แบบเพื่อน’  เสียงของเธอเองฟังดูสดใสเมื่ออยู่กับเขา ‘สวัสดีค่ะทุกคนวันนี้ช่องโจสายหวานน้ำตาลมะพร้าวพาเที่ยวสยามสแควร์นะคะวงดนตรีของน้องมัธยมเปิดหมวกร้องเพลงเพราะมากค่ะ’

เสียงเพลงจากวิทยุยังคงพยายามหาคำตอบให้คำถามของเธอ

อยากจะรักใครเป็นเพียงสักคนเป็นเธอจะได้ไหม

อยากจะรักบางคนหมดหัวใจจะใช่เธอหรือเปล่า

สัญญาณข้อความเข้าพร้อมกับโทรศัพท์มือถือที่สั่นในมือ เธอยกมันขึ้นมากดเพื่ออ่านข้อความ

“แฮปปี้เบิร์ดเดย์ครับอร ขอให้อีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า เป็นการเริ่มต้นปีใหม่ส่วนตัวของอรที่จะเป็นปีที่ดีที่สุดของอรเลยนะครับ - โจ”

เธอเข้าใจที่มาของข้อความนี้เขารู้ว่าเธออยู่กับทศพลในวันนี้ จึงไม่โทรมาเลยทั้งวัน แต่เธออยากได้ยินเสียงเขาก่อนจะสิ้นวัน

“ขอบคุณสำหรับข้อความค่ะพี่โจแต่อรอยากได้ยินเสียงพี่โจ” เสียงของเธอแผ่วเบา เพียงพอให้คนที่ปลายสายได้ยิน

“ขอบคุณอรครับที่โทรมาผมก็อยากได้ยินเสียงอรเหมือนกัน ผมคิดถึงอร”

“ขอบคุณพี่โจสำหรับเมล่อนน้ำผึ้งนะคะการได้ลองชิมเมล่อนน้ำผึ้งเป็นครั้งแรกในชีวิต เป็นเหตุการณ์สำคัญสำหรับอรนะคะพี่เคยได้ยินมั้ย ความทุกข์เมื่อแบ่งปันมันจะลดลงครึ่งหนึ่ง แต่ความสุขเมื่อแบ่งปัน มันจะทบทวี พรุ่งนี้พี่โจว่างมั้ยคะ มากินเมล่อนน้ำผึ้งด้วยกันนะคะ”  

“เยี่ยมไปเลยครับงั้นพรุ่งนี้บ่ายผมแวะไปห้องอรนะครับ ช่วงเช้าขอซักผ้ากับล้างห้องน้ำก่อนนะครับ”

“ดีเลยค่ะพี่โจอรก็ต้องซักผ้าเหมือนกัน งั้นพรุ่งนี้เจอกันนะคะ ดึกแล้วให้พี่โจไปนอนดีกว่าค่ะ”

“ครับ”เขารับคำสั้น ๆ ทั้งที่ในใจอยากจะพูดอะไรมากกว่านั้น

***************