"ท่านคือคุุณชายเย่จากตระกูลโจวใช่หรือไม่" เมื่อเดินเข้ามาในหอสมบัติ หญิงสาวคนหนึ่งอายุประมาณสามสิบปี ได้ทักทายโจวเย่ทันที เธอคือเหมยเหมย ผู้จัดการหอสมบัติแห่งนี้
โจวเย่มาที่หอสมบัตินี่เป็ครั้งแรกซึ่งทำให้เธอปะหลาดใจมาก
"ใช่!" โจวเย่พยักหน้า
"คุณชายเย่ ข้ามีนามว่า เหมยเหมย เป็ผู้ดูแลที่นี่ ไม่ทราบว่าคุณชายเย่้าซื้ออะไรเหรอ?"
"ข้า้าซื้อผงิญญาสามสีสิบชุด เ้าไปเตรียมมันมาให้ข้า" โจวเย่พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย
"ผงิญญาสามสีเหรอ?"
"ร้านค้าของตระกูลโจวก็ขายพวกมันไม่ใช่เหรอ ?" เหมยเหมย ถามด้วยความประหลาดใจ
“ไปเตรียมมาเถอะ! อย่าถามให้มากความ!” โจวเย่ดุเขาเริ่มหงุดหงิดแล้ว
“ได้ ได้ ข้าจะไปทันที” เหมยเหมย ที่เห็นอารมณ์ที่หงุดหงิดของโจวเย่ พยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า และเธอรีบไปหยิบผงิญญาสามสี สิบชุดทันที
ไม่นาน เหมยเหมย ก็เดินกลับมา และกล่าวว่า “คุณชายเย่ นี่เป็ผงิญญาสามสีสิบชุดที่ท่าน้า ผงิญญาสามสีชุดล่ะ หนึ่งร้อยเหรียญทอง ทั้งหมดสิบชุดรวมเป็หนึ่งพันเหรียญทองเ้าค่ะ! คุณชายเย่ ท่านโชคดีมากนี่เป็ผงิญญาสามสีสิบชุดสุดท้ายพอดี" เหมยเหมยวางผงิญญาสามสีทั้งสิบชุดไว้บนโต๊ะ
"ช้าก่อน!"
ทันทีที่โจวเย่ เอื้อมมือไปหยิบ เสียงะโของชายวัยกลางก็ดังเข้ามา ขณะนี้ชายหกคนเดินเข้ามาจากทางเข้าของหอสมบัติ
"ข้า้าผงิญญาสามสีทั้งสิบชุดนี้!" ชายผู้ที่พูดคือ ซูยี่ เป็หัวหน้าอันธพาลของเมืองไป๋หนาน พวกเขาเป็อันธพาลโฉดชั่ว ทำทุกสิ่งทุกอย่างที่ชั่วร้าย และด้วยพวกเขาได้รับการสนับสนุนจากตระกูลกู่ ทำให้ไม่มีใครกล้ามีปัญหากับพวกเขา
"จุๆ นึกว่าใครที่ไหนที่แท้ก็คุณชายเย่ตระกูลโจวนี่เอง! ไม่สิ! ต้องเรียกว่า คุณชายขยะถึงจะถูกต้อง ฮ่าๆ ๆ" ซู่ยี่กล่าวเยาะเย้ยอย่างเหยียดหยามและหัวเราะเยาะ
โจวเย่เมินเฉยต่อซูยี่อย่างสิ้นเชิง เขาหยิบเงินออกมาจากแหวนกักเก็บ แล้วยื่นให้เหมยเหมย พร้อมกับเก็บผงิญญาสามสีทั้งสิบชุดเข้าไปในแหวนกักเก็บ
ซูยี่ จ้องมองโจวเย่ที่เมินเฉย และเขาก็พูดขึ้นอย่างเ็า "โจวเย่! ที่ข้าพูด เ้าไม่ได้ยินรึอย่างไร? เอาผงิญญาสามสีมาซะ! ไม่งั้นข้าจะหักแขนของเ้าทิ้งซะ!"
"ซูยี่ ! สิ่งนี้คุณชายเย่เป็คนซื้อก่อน! และกฏของหอสมบัติก็ได้บอกไว้แล้วผู้จ่ายเงินก่อนจะได้รับสิ่งของไป หากเ้า้าระเมิดกฏจงออกไปซะ" เหมยเหมยที่เห็นโจวเย่โดนข่มขู่ เธอทนไม่ได้และพูดอย่างเ็า
"เหมยเหมย! หากไม่ยากเจ็บตัวจงอยู่เฉยๆ" ซูยี่พูดอย่างเ็า
ในขณะนี้เองบนชั้นสองผู้เฒ่าคนหนึ่งได้แอบเฝ้าดูอย่างเงียบๆ เขาคือ โม่เจียง เ้าหอสมบัติแห่งนี้
"จะหักแขนของข้าเหรอ? พวกเ้ามีความสามารถนั้นเหรอ?" โจวเย่กล่าวอย่างไม่เเยแส
ซูยี่ ที่ได้ยินคำพูดของโจวเย่ ใบหน้าของเขาดุร้ายขึ้นมาทันที และเขาก็กล่าวอย่างเ็าอีกครั้ง "โจวเย่! เ้าอย่าคิดว่ามีพ่อของเ้าหนุนหลังแล้วข้าจะไม่กล้าทำอะไร พวกเ้าไปหักแขนของเขาและนำแหวนกักเก็บมาให้ข้า!"
“คุณชาย ควรทำอย่างไรดี?” หงเยว่ หน้าซีดด้วยความหวาดกลัว และเธอตัวสั่นไปทั้งตัว
"หงเยว่ เ้าหลบไปก่อน" โจวเย่กล่าวอย่างสบายๆ
ขณะนี้ชายอันธพาลทั้งห้าคน ได้ล้อมรอบโจวเย่แล้ว ชายทั้งห้ามีฐานการบ่มเพราะในระดับที่สามถึงสี่ของอาณาจักรปราณยุทธ์ ส่วน ซูยี่มีฐานการฝึกฝนในระดับที่ห้าขั้นปลายของอาณาจักรปราณยุทธ์ พวกเขาทั้งหกคนไม่ได้รับรู้เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นที่เวทีการต่อสู้ หากพวกเขารับรู้ ต่อให้มอบความกล้าให้พวกเขาร้อยเท่าเกรงว่าพวกเขาคงไม่กล้า
ชายวัยกลางคน คนหนึ่งในกลุ่มอันธพาลก้าวออกไป เขายกมือขึ้นเพื่อที่จะคว้าแขนของโจวเย่
"ปัง!"
"อ่า!"
"พลังยุทธ์ของข้า!" ชายวัยกลางคนกรีดร้องด้วยความเ็ป โจวเย่ต่อยออกไปทำลายตันเถียนของชายวันกลางคนด้วยความเร็ว
"น้องเล็ก!"
ชายวัยกลางคนอีกสี่คนะโด้วยความใ
"โจวเย่! เ้าสารเลว !" ชายวัยกลางคนทั้งสี่ะโด้วยความโกรธ และพวกเขาก็พุ่งโจมตีไปยังโจวเย่
"ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!"
"อ่า!"
ในพริบตาชายทั้งสี่ล้มลงกับพื้น พวกเขากรีดร้องด้วยความเ็ป โจวเย่ใช้ทักษะร่างกาย ก้าวย่างปีศาจของเขาโจมตีชายทั้งสี่ด้วยหมัด และทุกหมัดโจมตีไปยังตันเถียน ในขณะนี้พลังยุทธ์ของชายทั้งห้าได้ถูกทำลายแล้ว ทักษะ ก้าวย่างปีศาจนี้ เป็ทักษะจากความทรงจำของเทพปีศาจ ความสามารถของมันคือช่วยเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนไหวสิบเท่า
โม่เจียง และ เหมยเหมย ประหลาดใจมากในขณะนี้ โจวเย่ที่ถูกเรียกว่าขยะ มีความแข็งแกร่งเช่นนี้ได้อย่างไร?
ขณะขณะนี้ ซูยี่ กลืนน้ำลายด้วยความหวาดกลัวเขาหันหลังกลับทันทีเพื่อที่จะหนี
"ปัง!"
"แกร๊ก!"
"อ่า! "
โจวเย่ใช้ทักษะก้าวย่างปีศาจ ไปปรากฏตัวด้านหน้าซู่ยี่และต่อยไปที่ตันเถียน จากนั้นใช้มือบิดแขนทั้งสองข้างของซูยี่ อย่างโเี้
"เ้าอยากหักแขนของข้าไม่ใช่รึ ? เ้าพวกขยะ" โจวเย่กล่าวอย่างรังเกียจ
"แม่นางเหมยเหมย ข้ารบกวนเ้าทำความสะอาดขยะเหล่านี้ให้หน่อย"
"ไม่ได้รบกวนเลยเ้าค่ะ" เหมยเหมย พยักหนักและยิ้มอย่างขมขื่น
"หงเยว่ !ไปกันเถอะ!" โจวเย่หันหลังเพื่อที่จะจากไป แต่ทันใดเขาก็หยุดและหันไปมองที่ระเบียงช้้นสองและกล่าวว่า "ผู้าุโโม่เจียง หากท่านอยากร่วมธุรกิจกับข้าท่านสามารถไปที่ตระกูลโจวเพื่อพบข้าได้ ข้าสามารถรักษาพิษในร่างกายท่านได้" หลังจากกล่าวจบ โจวเย่ก็จากไปทันที
โจวเย่เคยพบเจอกับโม่เจียงตอนงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของโจวเฟิงแล้ว และเขารู้ดีว่าโม่เจียงเป็ใครมีสถานะอะไร
โม่เจียงตกตะลึงเมื่อได้ยินเขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ดวงตาของเขาซับซ้อนเล็กน้อย เขาพบว่าโจวเย่ที่อยู่ตรงหน้าเขาแตกต่างจากโจวเย่คนก่อนมากเกินไป
โม่เจียงไม่รู้ว่าจะเชื่อโจวเย่ดีหรือไม่
1K
