คุณลุงคลั่งกาม

ตอนที่ 29 ตอบแทนอย่างใสซื่อ​

    ลุงชาญ เดินกลับมาหาดรีมที่กำลังยืนรอเขาอยู่กลางห้องนั่งเล่น​ เธออยู่ในชุดนักเรียนที่เรียบร้อย กระโปรงสั้นเลยเข่าเล็กน้อย ถุงเท้าลูกฟูกสีขาว และเสื้อนักเรียนที่ดูสะอาด​ตา

    เมื่อลุงชาญเห็นดรีมในชุดนักเรียน ความกระหายและตัณหาก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที 

    เขาเดินเข้าไปใกล้ดรีม แล้วทำสีหน้าไม่ดีทันที ราวกับกำลังเผชิญกับความเจ็บปวดอย่างรุนแรง 

    “หนูดรีม...อาการลุงกำเริบอีกแล้ว...หนูช่วยลุงหน่อยสิ”

    ดรีมทำหน้ากังวลเล็กน้อย ความใสซื่อและความเป็นห่วงทำให้เธอไม่ลังเล 

    “ได้สิค่ะ...ให้หนูใช้ปากเหมือนเดิมใช่ไหม” 

    เธอมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสาร

    ลุงชาญรีบตอบอย่างรวดเร็ว มือของเขากำแน่นที่หน้าอกราวกับเจ็บปวด 

    “ใช่จ้ะ ๆ...มันกำเริบหนักมากเลยจ้ะหนูดรีม...ต้องรีบช่วยลุงนะ”

    ดรีมไม่รอช้า เธอคุกเข่าลงตรงหน้าเขาอย่างรวดเร็วด้วยความตั้งใจที่จะช่วยเหลือ เธอรูดซิปและปลดกางเกงของลุงชาญออกทันที แท่งเนื้อร้ายขนาดใหญ่ที่แข็งตึง ผงาดเด้งออกมาสู่สายตาของเธอ

    ดรีมใช้มือประคองแท่งเอ็นนั้นไว้ เธอจ้องมองมันครู่หนึ่งด้วยความมุ่งมั่นที่จะช่วยคนป่วย แล้วค่อย ๆ ใช้ลิ้นของเธอเลียไปตามส่วนหัวที่บวมเป่งของมันอย่างช้า ๆ

    จากนั้น เธออ้าปากออกแล้วอมแท่งนั้นเข้าไปจนเกือบสุด เธอดูดย้ำ ๆ อย่างตั้งใจและพยายามอย่างที่สุด ลิ้นของเธอพันเลียไปตามลำแท่งอย่างเย้ายวน ความพยายามของเธอช่างดูใสซื่อและน่าหลงใหลอย่างยิ่ง

    “อ๊าาาา...หนูรีม...หนูดูดเก่งที่สุดเลยจ้ะ…แบบนั้นแหละ…อาา”

    ลุงชาญครางออกมาอย่างมีความสุข มือของเขาจับที่ศีรษะของดรีมไว้แน่น เขาโยกสะโพกไปมาเพื่อรับการกระตุ้นจากปากของเธออย่างเร่าร้อน

    “จ๊วบ…จ๊วบ…จ๊วบ…จ๊วบ”

    การดูดของดรีมนั้นรวดเร็วและร้อนแรง ผสมผสานกับความใสซื่อที่ทำให้ลุงชาญแทบจะทนไม่ไหว เขาคำรามออกมาเบา ๆ ด้วยความสุข ไม่นานนัก เขาก็ถึงขีดสุด

    “อ๊ากกกกก…หนูดรีมมม”

    ลุงชาญถึงจุดสุดยอด น้ำกามร้อน ๆ พุ่งทะลักออกมาเต็มปากของดรีม เธอรับเอาไว้ทั้งหมดตามที่เคยได้รับคำสั่งมาเพื่อช่วยรักษา

    ลุงชาญหายใจหอบถี่ เขาใช้มือลูบศีรษะของดรีมด้วยความเสน่หาและเอ็นดูเธอ 

    “ขอบใจมากจ้ะหนูดรีม...ลุงอาการดีขึ้นแล้ว…”

    ดรีมกลืนน้ำกามลงไป แล้วเงยหน้าขึ้นมาด้วยใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยน้ำรักและรอยยิ้มที่ภูมิใจ 

    “หนูดีใจที่ช่วยคุณลุงได้ค่ะ”

    ลุงชาญรีบรูดซิปกลับเข้าที่ แล้วพาเธอเดินออกจากบ้าน ไปขึ้นรถทันที เพื่อไปส่งเธอที่โรงเรียน

    ระหว่างนั่งอยู่ในรถเพื่อเดินทางไปโรงเรียนของดรีม ลุงชาญตัดสินใจที่จะสานต่อการช่วยเหลือเธอด้วยการสนับสนุนความฝันของเธอ

    “หนูดรีม...หนูอยากไปเรียนเต้นไหม เดี๋ยวลุงออกเงินให้” 

    ลุงชาญกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่น

    ดรีมทำหน้าดีใจเป็นอย่างมาก แววตาของเธอเปล่งประกายด้วยความสุข เธอรีบตอบรับอย่างรวดเร็ว 

    “อยากค่ะ…อยากมากเลยค่ะคุณลุง ขอบคุณมาก ๆ นะคะคุณลุง”

    เขายิ้มและบอกว่าไม่เป็นไร เขาอยากช่วยให้ความฝันของเธอเป็นจริงอยู่แล้ว

    ดรีมจึงคิดที่จะตอบแทนเขาคืน เธอหันมามองลุงชาญด้วยใบหน้าที่จริงจังและมุ่งมั่น

    “คุณลุงคะ...โรคของคุณลุงถ้าจะให้อาการดีขึ้นคือต้องทำให้คุณลุงถึงจุดสุดยอดแบบมีความสุขที่สุดใช่ไหมคะ?”

    ลุงชาญนิ่งไปเล็กน้อย ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่ดูหนักแน่นและน่าเชื่อถือ 

    “ใช่แล้วล่ะจ้ะหนูดรีม...ยิ่งลุงมีความสุขทางเพศมากเท่าไหร่...ร่างกายก็จะยิ่งหลั่งสารที่ช่วยรักษาอาการของลุงได้มากขึ้น”

    ดรีมพยักหน้าเข้าใจอย่างจริงจัง แล้วเธอก็พูดต่อด้วยความกระตือรือร้น 

    “งั้นวันนี้ตอนเลิกเรียน...คุณลุงพาหนูไปซื้อชุดหน่อยนะคะที่ร้านเดิม”

    ลุงชาญรับปากอย่างเต็มใจ 

    “ได้เลยจ้ะหนูดรีม…”

    ในช่วงเย็น ณ เวลาเลิกเรียน...

    ลุงชาญมารับดรีมที่โรงเรียนตามที่สัญญาไว้ แล้วพาเธอไปยังร้านขายชุด

    ดรีมเข้าไปเลือกชุดอยู่คนเดียวในร้าน เธอให้เขารอที่หน้าร้านโดยปิดบังว่าเธอซื้อชุดอะไร ลุงชาญได้แต่ยืนรออย่างกระสับกระส่ายและคาดหวัง

    เมื่อดรีมเดินออกมาพร้อมถุงกระดาษที่บรรจุชุดใหม่ เธอหันมายิ้มอย่างลึกลับ แล้วพูดด้วยเสียงที่น่ารัก 

    “คุณลุงคะ...นี่เป็นเซอร์ไพรส์…ไว้ถึงบ้านแล้วหนูจะใส่ชุดนี้ให้คุณลุงดูนะคะ”

    ลุงชาญแทบจะอดใจไม่ไหว หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความคาดหวังที่สูงลิ่ว 

    “โอเคจ้ะหนูดรีม...ลุงจะรอดูนะ” 

     เขารีบพาเธอกลับบ้านอย่างรวดเร็ว