ราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง

    ตอนที่ 49 เลือดเทพ

    หลังจากที่ชิงหลงถูกส่งขึ้นมาบนชั้นที่ 100 ก็พบกับเด็กน้อยสองคนอายุประมาณ5ขวบ เป็นชาย1หญิง1 สวมชุดคลุมสีขาวทั้ง2คน น่าตาน่ารัก เหมือนตุ๊กตา ดวงตาสีฟ้า ที่ด้านหลังมีปีกสีขาวเหมือนนก ยืนอยู่ที่กลางหอคอยชั้นที่ 100 ที่ถูกจัดตกแต่งด้วยสิ่งของที่ดูแปลกตาเช่น ดอกไม้ประหลาด สิ่งของเครื่องใช้ ประดับตกแต่ง ล้วนเป็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน "ยินดีต้อนรับสู่ชั้นที่ 100 เรื่องก่อนหน้านี้ต้องกล่าวขออภัยเป็นอย่างสูงที่ทำให้โกรธ ซึ่งมันเป็นนิสัยอย่างหนึ่งของพวกเราที่แก้ไม่หาย ขอให้ท่านโปรดอภัยให้แก่พวกเราด้วย""เฮ้อ...พวกเจ้าทั้ง2เป็นใคร ทำไมถึงได้มาอยู่ที่นี่""คือว่า หอคอยแห่งนี้ เคยอยู่บนสวรรค์มาก่อน เป็นหอคอยสำหรับใช้แข่งขันของเหล่าเทพ ซึ่งพวกข้าทั้ง 2 ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ดูแล แต่ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น เมื่อเหล่ามารบุกโจมตีเหล่าเทพ จนเกิดเป็นสงครามขึ้น การปะทะกันของทั้งสองฝ่ายสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวง ทำให้หอคอยแห่งนี้ตกลงมายังโลกซึ่งเป็นเผ่ามนุษย์""งั้นพวกเจ้าก็เป็นเทพกันน่ะสิ""ไม่ใช่ พวกเราเป็นเพียงผู้ดูแลหอคอยสวรรค์แห่งนี้เท่านั้น ""อ้าว แล้วปีกสีขาวที่หลังพวกเจ้าล่ะ หมายความว่ายังไง""ปีกที่พวกเรามีเป็นเพียงของขวัญที่เทพได้มอบให้เท่านั้น พวกเราไม่มีพลังวิเศษอะไรอย่างที่เหล่าเทพมีหรอก""ไม่มีพลังวิเศษ แล้วตอนด่านที่ 99 เจ้าทำได้ยังไงล่ะ ที่ส่งข้ากลับไปจุดเริ่มใหม่อีกครั้ง""อ๋อ นั่นเป็นระบบที่พวกเราสามารถสั่งได้ แต่ก็มีข้อจำกัดในการใช้งานอยู่ เช่น ย้ายท่านกลับไปที่จุดเริ่มต้นของแต่ละด่านได้เท่านั้น แต่เพราะไม่มีมนุษย์คนไหนผ่านขึ้นมาถึงชั้นที่สูงกว่านี้ได้ทำให้พวกเราเกิดเบื่อขึ้นมา จนกระทั่งมีท่านคนแรกที่สามารถขึ้นมาได้ขนาดนี้ทำให้ข้าสนุกมากจนทำให้เผลอแกล้งท่านไปนั่นเอง" "อย่างนี้นี่เอง มิน่าข้าถึงรู้สึกแปลกๆเหมือนกำลังโดนแกล้ง""เพราะท่านผ่านด่านขึ้นมาง่ายเกินไป จะว่ายังไงดีล่ะ เหมือนท่านจะโกงยังไงไม่รู้""หาา..ข้าเนี้ยนะโกง ข้าไม่ทำอย่างนั้นอยู่แล้วเพียงแค่ข้ามีความสามารถพิเศษกว่าคนอื่นๆก็เท่านั้นเอง"ผู้ดูแลมองหน้ากันไปมา เหมือนกำลังสื่อสารกันอยู่ ก่อนจะหันหน้ามาทางชิงหลง แล้วเอ่ยว่า"พวกเราไม่รู้หรอกนะว่าท่านทำได้ยังไง แต่ก็ไม่ได้ผิดกฎอะไร ในเมื่อท่านผ่านมาถึงชั้นที่ 100 แล้ว พวกเราจะแนะนำตัวเองให้ท่านรู้จัก ข้าชื่อ เดลต้า ส่วนคนนั้น ชื่อ เอมม่า เป็นพี่น้องกัน และเป็นผู้ดูแลหอคอยแห่งนี้ แล้วท่านล่ะมีชื่อว่าอย่างไร" "ข้าชื่อ ชิงหลง เป็นชื่อที่ใช้อยู่ที่โลกแห่งนี้""ท่านไม่ใช่คนของโลกใบนี้อย่างนั้นหรอ""จะว่าอย่างนั้นก็ได้ พวกเจ้าไม่ต้องรู้หรอกว่ามาจากไหน" "พวกเรารู้ไปก็ทำอะไรไม่ได้หรอก เพราะมันเป็นกฎและไม่สามารถออกไปจากหอคอยแห่งนี้ได้ ถ้าพวกเราออกไปจากหอคอยแห่งนี้ ระบบจะหยุดทำงานและหอคอยนี้จะหายไป""เห๋...ถ้าอย่างนั้นของรางวัลที่อยู่ที่นี่เมื่อมีคนขึ้นมาถึงชั้นที่ 100 จะเป็นยังไงล่ะ""เรื่องนี้ระบบที่ถูกตั้งไว้จะทำการรีเซ็ตทุก 5 ปี และสุ่มของรางวัลใหม่ทุกครั้ง ส่วนมากจะเป็น ของทั่วไป อาจจะมีของล้ำค่ารวมอยู่ด้วยแต่โอกาสที่จะมีน้อยมาก เพราะหอคอยสวรรค์นี้ถูกสร้างมาเพื่อความบันเทิงของเหล่าเทพเท่านั้น"งั้นเจ้าช่วยนำของรางวัลชั้นที่ 99 มาให้ข้าทีสิ ข้าอยากรู้ว่ามันคืออะไรได้อยู่แล้ว เพราะยังไงมันก็เป็นของท่านอยู่แล้วผู้ดูแลเดลต้ายกมือขึ้นเหมือนกันอะไรบางอย่างอยู่ตรงหน้า แต่ชิงหลงมองไม่เห็น ซักพักก็มีแท่นสมบัติปรากฎขึ้นที่ตรงหน้าของชิงหลง วิ้งง!! ตึง! "โห้! สะดวกสบายดีแหะ ทำได้ตลอดเลยไหมแบบนี้น่ะ""ไม่ได้หรอก นอกจากจะผ่านด่านเท่านั้น"ชิงหลงมองดูของที่อยู่บนแท่นสมบัติ ครั้งนี้รู้สึกว่ากล่องที่ใส่จะดูแตกต่างไปจากที่ผ่านมานิดหน่อย จะเป็นหีบสีทองมีลวดลายสัญลักษณ์เต็มไปหมด มีอัญมณีสีแดงตรงที่เปิดฝาหีบ ชิงหลงยื่นมือไปหยิบขึ้นมาก่อนจะทำการเปิดดูของที่อยู่ข้างใน ก็พบว่าเป็นขวดเล็กๆ1ขวดภายในขวดบรรจุของเหลวสีทองอยู่ และมีกระดาษ1แผ่นเขียนด้วยตัวอักษรที่อ่านไม่ออกอยู่ข้างๆ เมื่อชิงหลงหยิบขวดที่บรรจุของเหลวอยู่ขึ้นมาดูใกล้ๆว่ามันคืออะไรกันแน่นี่มันอะไรกันน่ะ ของเหลวสีทองเนี้ย มันเป็นยาอะไรรึเปล่าหว่าเด็กน้อยผู้ดูแล2คนเห็นสิ่งที่อยู่ในมือของชิงหลงก็ทำตัวลุกลี้ลุกลน กระซิบคุยกันไปมา ทำให้ชิงหลงสงสัยจึงกล่าวถามออกไป"หรือว่าพวกเจ้าทั้ง 2 จะเคยเห็นสิ่งนี้อย่างนั้นรึ พอจะบอกได้รึเปล่าว่ามันคืออะไร""พวกเราก็ไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร แต่เหล่าเทพทุกระดับขั้นจะสนใจเป็นอย่างมาก ซึ่งหอคอยนี้เคยปรากฎเพียงไม่กี่ครั้ง จึงนับได้ว่าเป็นของล้ำค่าหายากมากๆเลยก็ว่าได้""หรือว่ามันจะเป็นยาเพิ่มพลังของเหล่าเทพอย่างนั้นหรอ""เอ่อ..เรื่องนี้ก็ไม่ทราบเช่นกัน ท่านต้องลองดูด้วยตนเองถึงจะรู้"เมื่อได้ยินคำตอบ ชิงหลงก็คิดหนัก ว่าจะลองดูรึเปล่า ก่อนจะเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจว่ามันไม่มีผลอะไรกับมนุษย์หรือเปล่ามันคงไม่เกิดผลร้ายต่อร่างกายข้าหรอกใช่ไหมอันนี้พวกเราก็ไม่แน่ใจ แต่มันไม่ใช่ยาพิษหรือยาต้องสาปแน่นอน พวกเรารับประกันได้ชิงหลงลังเลอยู่นาน แต่สุดท้ายก็เปิดฝาขวดที่บรรจุของเหลวสีทองที่มีเพียงน้อยนิดก่อนจะตัดสินใจยกดื่มจนหมด อึก!! เสียงกลืนของเหลวสีทองลงไป ชิงหลงรีบสำรวจร่างกายตนเองทันที แต่ก็ไม่พบอะไรผิดปกติ จนกระทั่งร่างกายรู้สึกร้อนเหมือนถูกไฟแผดเผาไปทั่วร่างกาย ก่อนจะแหกปากร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ล้มลงดิ้นทุรนทุรายไปมาที่พื้น "อ๊ากกกก!!! เกิดอะไรขึ้น เหมือนร่างกายข้ากำลังถูกไฟแผดเผา" เสียงของชิงหลงยังคงร้องตะโกนดิ้นรนไปมาไม่หยุด เส้นเลือดตามร่างกายเริ่มปูดขึ้นมาจนเห็นได้ชัดเด็กน้อยผู้ดูแลเห็นก็ยืนตัวสั่นด้วยความกลัว ไม่คิดว่าของเหลวสีทองที่พวกเขาบอก จะทำให้เกิดอาการเจ็บปวดขึ้นมาได้ "เกิด...อะไรขึ้นกัน หรือว่าของเหลวนั่นจะเป็นพิษ""จะเป็นไปได้ยังไงกันล่ะ ถ้าเป็นพิษเหล่าเทพจะสนใจมันทำไมจริงรึเปล่า" "นั่นมันก็ใช่ แต่ทำไมเขาถึงมีอาการเจ็บปวดแบบนี้ล่ะ""ข้าคิดว่าเพราะเขาเป็น มนุษย์น่ะสิ ถึงได้มีอาการแบบนี้ คงต้องรอดูกันไปก่อน""เอมม่าเจ้าเจ้าคงจะรู้สินะว่าเขาจะเป็นแบบนี้ถึงได้ใจเย็นอยู่ได้""จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงกันเล่า ข้าก็แค่วิเคราะห์ตามหลักเหตุผลเท่านั้น"ทั้ง2เฝ้ามองดูชิงหลงอยู่ตลอดเวลา จนเวลาผ่านไป 3 ชั่วยาม เสียงร้องตะโกนของชิงหลงก็หยุดไปพร้อมกับร่างกายกลับไปเป็นปกติ และหมดสติไป"นี่เจ้ารู้สึกเหมือนข้ารึเปล่าเอมม่า ถึงมันจะบางเบามากแต่ก็พอจะสัมผัสได้""อืม..ดูเหมือนว่าของเหลวสีทองนั่นจะทำให้เขากลายเป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งเทพไปแล้วล่ะ ""หาาา...เจ้าบอกว่าเขาเป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งเทพไปอย่างนั้นหรอ""ถ้าอย่างนั้นของเหลวสีทองนั่นก็เลือดเทพน่ะสิ สำหรับเหล่าเทพแล้วมันจะช่วยให้เลือดเทพเข้มข้นขึ้นเพื่อที่จะเลื่อนระดับ แต่ถ้ามนุษย์ดื่มเข้าไปมันจะทำให้พวกเรากลายเป็นกึ่งเทพแทน" "เขาช่างเป็นคนที่โชคดีสุดๆที่ได้ของล้ำค่าหายากแม้แต่เทพก็ยังต้องการ ถ้าอย่างนั้นเราจะไม่เดือดร้อนหรอ ถ้าหากเหล่าเทพรู้เรื่องนี้เข้า""ข้าว่าคงไม่เป็นอะไรหรอก ถ้าเหล่าเทพสนใจล่ะก็คงมานำหอคอยกลับขึ้นไปแล้วล่ะ" หลังจากนั้นอีก1ชั่วยาม ชิงหลงก็รู้สึกตัวขึ้นมา เขารู้สึกว่าร่างกายของเขามีการเปลี่ยนแปลงไป เหมือนไม่ใช่ร่างกายของเขาที่คุ้นเคย ชิงหลงค่อยๆพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่งก่อนจะมองสำรวจตัวเอง อีกครั้ง"ในที่สุดท่านก็ตื่นซักที พวกเรารอกันมาตั้ง 4 ชั่วยามแล้ว" "หืม...นี่ข้าหมดสติไปนานขนาดนั้นเชียวรึ""ใช่แล้ว ดูเหมือนว่าท่านจะโชคดีมากเลยเชียวล่ะ ที่ได้ดื่มของเหลวสีทองนั่นไป ถึงแม้จะรู้สึกเจ็บปวดทรมาน แต่ก็ได้สิ่งตอบแทนที่คุ้มค่ามา" เอมม่ากล่าวออกมา"แล้วของเหลวสีทองนั่นล่ะ คืออะไร พวกเจ้ารู้แล้วสินะ""ตอนแรกก็ไม่รู้หรอก แต่พอท่านหมดสติไปกลิ่นอายที่เล็ดรอดออกมาจากตัวท่านมันคุ้นเคยกับที่พวกเรารู้จัก จึงคิดว่าน่าจะเป็นเลือดเทพน่ะ"หาา...เลือดเทพ? ชิงหลงไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน ขมวดคิ้วออกมา ว่าสิ่งที่เขาดื่มไปนั้นจะเป็นเลือดเทพ เอมม่าเห็นสีหน้าของชิงหลงก็กล่าวว่า"ท่านรู้สึกว่าร่างกายเปลี่ยนไปสินะ" "อืม...ใช่ร่างกายข้าเปลี่ยนไป แต่ก็ยังใช้พลังปราณไม่ได้อยู่ดี นี่ข้าโดนสาปมาอย่างนั้นรึถึงใช้พลังปราณไม่ได้""เรื่องนี้ข้าก็ไม่รู้ แต่ที่รู้ตอนนี้ก็คือ ท่านได้เริ่มต้นสู่การเป็นเทพแล้ว""หืม..ข้าเนี้ยนะ จะกลายเป็นเทพ นี่มันเรื่องตลกอันใดกัน มันเป็นกันง่ายขนาดนั้นเลยรึ""ที่ในหีบสีทองนอกจากขวดแล้วมีอะไรอีกรึเปล่า ท่านช่วยนำมันออกมาให้พวกเราดีหน่อยสิ""ก็มีแค่กระดาษ1แผ่นที่ข้าอ่านไม่ออก" ชิงหลงยื่นกระดาษแผ่นนั้นให้กับทั้ง2คนไป เมื่อทั้ง2เห็นก็อ่านออกข้อความที่อยู่ในกระดาษนั้นให้ฟัง มีใจความว่า"ของเหลวที่อยู่ในขวดนั้นคือ เลือดเทพ เมื่อดื่มจะทำให้เลือดเทพที่อยู่ในตัวพัฒนาขึ้น1ขั้น ทันที ซึ่งมีทั้งหมด 10 ระดับ ทุกระดับจะมี 10 ขั้นเทพระดับ 1 ทุก 1 ปี เลือดเทพจะทำการพัฒนาตัวเอง 10ส่วน100 เทพระดับ 2 ทุก 2 ปี เลือดเทพจะทำการพัฒนาตัวเอง 10ส่วน100เทพระดับ 3 ทุก 3 ปี เลือดเทพจะทำการพัฒนาตัวเอง 10ส่วน100เทพระดับ 4 ทุก 4 ปี เลือดเทพจะทำการพัฒนาตัวเอง 10ส่วน100เทพระดับ 5 ทุก 5ปี เลือดเทพจะทำการพัฒนาตัวเอง 10ส่วน100เทพระดับ 6 ทุก 6 ปี เลือดเทพจะทำการพัฒนาตัวเอง 10ส่วน100เทพระดับ 7 ทุก 7ปี เลือดเทพจะทำการพัฒนาตัวเอง 10ส่วน100เทพระดับ 8 ทุก 8 ปี เลือดเทพจะทำการพัฒนาตัวเอง 10ส่วน100เทพระดับ 9 ทุก 9 ปี เลือดเทพจะทำการพัฒนาตัวเอง 10ส่วน100เทพระดับ 10 ทุก10ปี เลือดเทพจะทำการพัฒนาตัวเอง 10ส่วน100เลือดเทพ จะช่วยพัฒนาเลือดที่อยู่ในตัวและกลิ่นอายเพื่อแสดงให้เทพคนอื่นรู้ระดับเทพเท่านั้นไม่ได้เกี่ยวอะไรกับความสามารถเลย และพลังปราณเลย ถ้าอยากแข็งแกร่งก็ต้องฝึกด้วยตนเอง ถ้ามนุษย์ดื่มเลือดเทพเข้าไปจะเป็นยังไงก็ไม่รู้ เพราะไม่เคยเกิดขึ้นเลย""เอ่อ...นี่ข้ากำลังฟังอะไรอยู่เนี้ย"















    คล้ายกับเรื่องราชันย์จอมเวทย์ชิงหลง ที่คุณอ่าน