เทพแห่งความตาย

หลายวันผ่านไป..

"เจ้าได้ถามนางไปหรือยังว่านางจะเดินทางไปเมืองแลคซัสด้วยกันกับเจ้าหรือเปล่า?"

"แล้วนางคิดจะอยู่ที่นี่ต่อไปหรือย้ายไปอยู่นู้นเลย?"

อดีตองค์จักรพรรดิ ท่านอัลเฟรดถามขึ้นด้วยความสงสัยจนถึงที่สุดเอลิออสลืมเรื่องนี้ไปซะสนิทเลยเพราะมัวแต่ยุ่งๆกับการใช้ชีวิตที่แปลกใหม่กับลูกแฝดทั้งสองนั้นเอง

"อย่าบอกนะว่าเจ้ายังไม่ได้ถามนาง?!"

"ได้ยินว่าเจ้าจะเดินทางไปในวันพรุ่งนี้แล้วนี่?"

ท่านอัลเฟรดอดที่จะตกใจไม่ได้เพราะเขาคิดว่าเอลิออสคงจะถามนางเรื่องนี้ไปแล้วแต่นี่มันอะไรกัน?

"ให้ตายเถอะ!"

"นี่ก็เย็นมากแล้ว เจ้ารีบกลับไปถามนางให้รู้เรื่องซะว่าในวันพรุ่งนี้นางจะเดินทางไปกับเจ้าด้วยหรือไม่?"

"ท่านพ่อ!"

"ท่านช่วยสอนการฟันดาบให้ข้าอีกได้หรือไม่?"

เมื่อลูซิเฟอร์มองเห็นร่างของเอลิออสที่กำลังเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆเขาจึงรีบวิ่งไปหาและถามทันที

"ลูซิเฟอร์!"

"เจ้าต้องมาเรียนพื้นฐานกับท่านเซบัสกันก่อนสิเจ้าจะเรียนข้ามขั้นแบบนี้ไม่ได้นะ"

เวโนนิก้าผู้เป็นพี่เดินไปลากตัวของลูซิเฟอร์มาเพราะว่าเขาชักจะอ้อนกับผู้เป็นพ่อบ่อยเกินไปแล้ว!

"เรียนพื้นฐานมันน่าเบื่อจะตายไป!"

ลูซิเฟอร์พูดขึ้นด้วยความเบื่อหน่ายเพราะการเรียนพื้นฐานอย่างที่พวกเขากำลังเรียนตอนนี้นี่มันง่ายดายจนน่าเบื่อเกินไปแล้ว ด้วยนิสัยที่เขาเป็นเด็กซนๆจึงทำให้เขาชอบความท้าทายมากกว่า

"พวกเจ้าอยากอยู่ที่นี่ไหม?"

"ท.ท่านพ่อว่าอย่างไรนะ?"

ลูซิเฟอร์ถามขึ้นด้วยความหงุนงงเพราะจู่ๆเอลิออสก็ถามคำถามที่พวกเขาคาดไม่ถึงนั้นเอง

"ท่านหมายความว่าอย่างไร?"

แน่นอนว่าเวโรนิก้าเองก็ตกใจและหงุนงงไม่แพ้กันถึงแม้ว่านางจะมีท่าทางเงียบๆมาตลอดก็เถอะ

"พวกเจ้าอยากจะอยู่ที่นี่ไหม?"

"อ้อ! อยากอยู่สิ~"

ลูซิเฟอร์ตอบออกไปทันทีโดยที่ไม่ได้คิดมากอะไรกลับกันกับเวโรนิก้าผู้เป็นพี่เพราะนางจะคิดวิเคราะห์ก่อนที่จะตอบคำถามแปลกๆนี้นั้นเอง

"ถึงข้าจะไม่เข้าใจว่าทำไมท่านถึงได้ถามแบบนี้.."

"แต่ข้าก็อยากอยู่ที่นี่ต่อไปจนกว่าจะสิ้นชีพไปเพราะว่าที่นี่คือบ้านของพวกเรายังไงล่ะ"

"เข้าใจแล้ว"

'เป็นพี่น้องที่ไม่เหมือนกันจริงๆ'

* จาก องค์หญิงแอลลิสัน
เปลี่ยนมาเป็น แอลลิสัน เฉยๆล่ะกันนะ~

เอลิออสได้มานั่งรอแอลลิสันที่ห้องมาได้สักพักนึงแล้วและเขาก็ไม่รู้ว่านางไปที่ไหนด้วยจึงได้แต่รออยู่ที่ห้องอย่างอดทนเพียงเท่านั้นแต่เวลาก็ได้ผ่านไปเรื่อยๆจนเขาอดที่จะเดินออกจากห้องไปไม่ได้ในขณะที่เอลิออสกำลังเดินไปที่ประตูเพื่อจะเดินออกไปหานางสักทีแต่ประตูห้องก็ดันเปิดออกมาซะก่อนพร้อมกับปรากฏร่างของหญิงสาวนานึงจนทำให้เขาได้แต่ยืนนิ่งค้างอยู่ตรงนั้นหญิงสาวนางนี้ก็คือแอลลิสันนั้นเองตั้งแต่เอลิออสได้กลับมาเจอแอลลิสันในครั้งนี้เมื่อเขามองไปที่ใบหน้าของนางหัวใจของเขาก็ค่อยๆเต้นแรงขึ้นมาทันทีโดยที่เขาเองก็ไม่รู้ตัว

"ท่านมีอะไรหรือเปล่า?"

แอลลิสันที่กำลังถูกเอลิออสจ้องอย่างไม่ละสายตาถามขึ้นด้วยความแปลกใจไม่มากก็น้อย

"ไปไหนมางั้นรึ?"

"อ้อ! ข้าไปพูดคุยกับองค์จักรพรรดินีมาน่ะ"

"ว่าแต่ท่านมีอะไรกันแน่?"

'องค์จักรพรรดินี?'

'ไม่เคยเจอนางมาก่อนเลย? ช่างเถอะ!'

"วันพรุ่งนี้ข้าต้องเดินทางไปที่เมืองแลคซัส
เจ้าจะไปด้วยกับข้าหรือไม่?"

"?!"

แอลลิสันก็เคยได้ยินมาแล้วบ้างว่าเอลิออสจะออกเดินทางเพียงแค่เขายังไม่ได้บอกกับนางเองเพียงเท่านั้นแต่มาตอนนี้เขาชวนนางไปงั้นรึ?

"การเดินทางระยะยาวและอันตรายแบบนั้นคงจะไม่เหมาะกับลูซิเฟอร์และเวโรนิก้าสักเท่าไหร่.."

"ท่านมีธุระอะไรถึงได้เดินทางไปงั้นรึ?"

'มันก็ถูกของนางเส้นทางปกติในการเดินทางก็ไกลและอันตรายมากแล้วสำหรับเด็กน้อยทั้งสองแทบจะไม่ต้องไปคิดถึงป่าวงกตเลย..'

'ถ้าทั้งสองไม่ไปด้วยนางก็คงจะไม่ไปด้วยแน่นอนเพราะไม่อาจแยกจากกันได้'

"ข้าเพียงจะเดินทางไปสืบทอดตำแหน่งเพียงเท่านั้น"

"ลืมมันไปเถอะ"

เอลิออสนั้นเข้าใจเหตุผลของนางดีจึงไม่ได้คิดโกรธแค้นอะไรและเขาก็ตัดสินใจเดินทางไปคนเดียวแล้วในขณะที่เขากำลังจะเดินออกไปจากห้องนั้น..

"สืบทอดตำแหน่ง?"

"เรื่องสำคัญแบบนี้ทำไมท่านถึงได้ไม่คิดจะถามความเห็นข้าตั้งแต่ก่อนหน้านี้ล่ะ?!"

"ข้าก็รู้อยู่บ้างแล้วว่าท่านจะเดินทางไปเมืองแลคซัสแต่ข้าไม่รู้เลยว่าท่านจะไปทำไม?"

"ท่านไม่คิดจะบอกข้าเลยงั้นรึ?!"

"ท่านจะไปรับตำแหน่งองค์ราชาแห่งเมืองแลคซัสด้วยตัวคนเดียวเลยอย่างนั้นรึ?"

"ท่านเคยคิดหรือไม่ว่าท่านมีครอบครัวแล้วนะ?!"

แอลลิสันหันไปคว้าจับแขนของเอลิออสทันก่อนที่เขาจะเดินออกไปพร้อมพูดขึ้นด้วยความโกรธ

"ข้าเข้าใจว่าทำไมเจ้าถึงได้โกรธถึงเพียงนี้"

"แน่นอนว่าเจ้าที่เป็นภรรยาของข้าและลูกๆทั้งสองของพวกเราต่างก็เป็นครอบครัวของข้าทั้งนั้น"

"ถ้าเจ้าตัดสินใจจะเดินทางไปกับข้าด้วยในวันพรุ่งนี้ข้าก็ยินดีและมีความสุขมากอยู่แล้วแต่ถ้าเจ้าตัดสินใจว่าจะไม่ไปข้าก็เข้าใจเหตุผลของเจ้าดี"

"เพียงแต่นานเท่าไหร่แล้วที่ข้าไม่ได้เห็นเจ้าโกรธแบบนี้กันแต่มันก็น่ารักไปอีกแบบนึงล่ะนะ"

คำพูดของเขาที่ทำให้นางหน้าแดงขึ้นมาพร้อมกับฝ่ามือของเขาที่กำลังลูบคลำบนใบหน้าของนางอย่างเบาๆทำให้นางเขินมากยิ่งขึ้นอีก

"เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะ"

"เอาไว้ค่อยถามพวกเขาตอนกลับมาจากเรียนล่ะกันว่าพวกเขาจะเดินทางไปกับพวกเราหรือไม่?"

แอลลิสันพูดขึ้นและรีบเดินหนีจากเอลิออสทันทีส่วนเขาที่ได้เห็นแบบนั้นก็ได้แค่ยิ้มออกมาเล็กน้อยเท่านั้นกับความน่ารักของนาง

"เดินทางไปเมืองแลคซัสหรือเพคะ?!"

เวโรนิก้าและลูซิเฟอร์ต่างก็ตกใจขึ้นมาพร้อมๆกันเมื่อพวกเขาได้ฟังที่แอลลิสันได้อธิบาย

"พวกลูกจะไปกันหรือเปล่าล่ะ?"

แอลลิสันถามขึ้น

"แน่นอนว่าข้าจะไปด้วยอยู่แล้ว~"

ลูซิเฟอร์พูดขึ้นด้วยความดีใจเพราะพวกเขาไม่เคยเดินทางไปที่เมืองอื่นๆเลยทำได้แค่เรียนและฝึกอยู่ที่นี่มันก็น่าเบื่อมากๆสำหรับเขา

"แล้วเรื่องการเรียนล่ะเพคะ?"

เวโรนิก้าถามขึ้นอย่างนิ่งๆ

"ไม่ต้องห่วง"

"เดี๋ยวเอาไว้ให้ท่านพ่อไปถามท่านเซบัสล่ะกัน~"

แอลลิสันหันไปพูดกับเวโรนิก้าก่อนที่จะหันหน้าไปหาเอลิออสที่กำลังยืนอยู่เงียบๆอยู่

"ไปสิ?"

เมื่อแอลลิสันเห็นว่าเอลิออสก็ยังนิ่งอยู่จึงพูดขึ้นเพราะว่านางต้อบการให้เขาไปถามท่านเซบัสนั้นเองและเมื่อเอลิออสได้ยินแบบนั้นเขาก็พยักหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องอย่างหงุนงง

"โธ่ ท่านพี่!"

"อุตส่าห์จะได้ไปเที่ยวกันซักทีแต่ท่านกลับยังห่วงเรื่องการเรียรแบบนี้เนี่ยนะ?! ถ้าท่านเซบัสเกิดตกลงที่จะเดินทางไปด้วยกับพวกเรางั้นก็แสดงว่าพวกเราก็คงต้องเรียนในขณะที่เที่ยวไปด้วยอ่ะดิ?!"

"ลูซิเฟอร์"

"เจ้าไม่เข้าใจหรือยังไงว่าพวกเราไม่ได้จะไปเที่ยวกันพวกเราต้องไปร่วมพิธีแต่งตั้งองค์ราชาของท่านพ่อทำให้พวกเราไม่สามารถจะไปเล่นสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้แล้วเรื่องการเรียนสำหรับพวกเราในตอนนี้มันก็สำคัญมากๆเพราะพวกเราจำเป็นที่จะต้อบรีบแข็งแกร่งขึ้นเร็วๆยังไงล่ะ"

"ท่านแม่ ดูท่านพี่สิ~"

ลูซิเฟอร์เดินเข้าไปกอดแอลลิสันอย่างอ้อนๆทันที

"ฮ่าๆ พี่เขาก็พูดถูกแล้วนะ"

แอลลิสันทำได้เพียงหัวเราะเล็กน้อยก็เท่านั้นเพราะคำพูดของเวโรนิก้านั้นช่างถูกต้องซะจริงๆ

"อะไรอ่า?"

"ขอโทษที่ข้ามารบกวนท่านดึกๆดื่นๆแบบนี้

ด้วยล่ะกันนะ"

"มิบังอาจเพคะ!"

"ว่าแต่องค์ชายมีอะไรกับข้างั้นเหรอเพคะ?"

"ท่านคงจะรู้อยู่แล้วว่าพรุ่งนี่ข้าจะออกเดินทางไปเมืองแลคซัสใช่หรือไม่?"

"ใช่เพคะ"

"แต่ข้าไม่ได้เดินทางไปผู้เดียวเพราะแอลลิสันและเด็กๆทั้งสองคนก็จะเดินทางไปกันด้วย"

"แต่เวโรนิก้าก็ยังห่วงเรื่องการเรียน.."

"ข้าเลยจะมาถามท่านว่าท่านสะดวกที่จะเดินทางไปด้วยกับพวกเราหรือไม่?"

"ฮ่าๆ เด็กคนนี้เป็นคนที่ขยันมากจริงๆ~"

"ข้ายินดีที่จะเดินทางร่วมกับพวกท่านเพคะ!"

"งั้นก็รบกวนท่านหน่อยล่ะกัน"

"เดี๋ยวก่อนเพคะ!"

"ท่านได้ไปชวนเลวีนหรือยังเพคะ?"

"?...?"

"ฮ่าๆ อย่าว่าอย่างงั้นอย่างงี้เลยนะเพคะ"

"แต่ว่าเมื่อนางรู้ข่าวที่ว่าท่านจะเดินทางไปเมืองแลคซัสนางนั้นก็ไม่พอใจเอามากเลยเพคะที่ท่านไม่คิดจะชวนนางไปและถ้านางได้รู้ว่าท่านมาชวนข้าแต่ไม่ได้ชวนนางไปนางก็คงจะโมโหใช่เล่นเลยนะเพคะ"

"อีกอย่างนางก็เป็นถึงอาจารย์ของเด็กๆทั้งสองนั่นอีกด้วยเพราะอย่างนั้นนางก็น่าจะไปด้วยนะเพคะ?"

"งั้นนางอยู่ที่ไหนล่ะ?"

หน้าห้องเลวีน

ผมของเลวีนมีสีดำสลวยอย่างงดงามประกอบไปด้วยใบหน้าที่สวยงามนั้นทำให้นางงดงามมากกว่าเดิมซะอีกแล้วในตอนนี้นางก็ไม่ได้ใส่ชุดเดิมๆที่เคยใส่เมื่อตอนกลางวันตอนนี้นางใส่ชุดสีขาวสั้นๆบางๆทำให้สามารถเห็นเนื้อหนังได้มากเลยทีเดียว

"อ๊ะ! องค์ชาย"

"ท.ท่านมีอะไรหรือเปล่าเพคะ?"

ดูท่าทางเลวีนก็คงจะตกใจไม่น้อยเพราะจู่ๆนางก็ได้เห็นร่างของเอลิออสกำลังยืนอยู่ต่อหน้าของนางในเวลากลางดึกแบบนี้?

"ข้ามาเพื่อที่จะถามว่าในวันพรุ่งนี้เจ้าจะเดินทางไปเมืองแลคซัสพร้อมกับพวกข้าหรือไม่?"

"เดินทางไปเมืองแลคซัส?"

"ข้ายินดีเพคะๆ!"

เลวีนที่ดีใจสุดขีดนั้นนางจึงเผลอกระโดดเข้าไปกอดร่างของเอลิออสอย่างรวดเร็วซึ่งนั้นก็ทำให้เขาตกใจมากอยู่เช่นเดียวกัน

"เอ๋ ท่านจะไปแล้วหรอเพคะ?"

เอลิออสไม่ได้สนใจคำพูดหรือนางอีกต่อไปเขาเพียงรีบเดินจากไปโดยเร็วที่สุดที่จะทำได้เพียงเท่านั้น

เช้าของวันออกเดินทาง

เอลิออสถึงกับยืนนิ่งค้างเพราะตรงหน้าของเขาคือรถม้าสามคันใหญ่ ทหารราวๆหนึ่งร้อยนาย ?

"ทุกอย่างเตรียมพร้อมเรียบร้อยหมดแล้วเพคะ!"

เมื่อเซบัสเห็นเอลิออสเขาจึบรีบเดินไปหาทันทีถึงเหตุการณ์นี้จะเป็นเหตุการณ์ทั่วๆไปของราชวงศ์คนอื่นๆแต่ไม่ใช่กับเขาเพราะเขาเดินทางไปมาด้วยตัวคนเดียวมาโดยตลอดแต่นี่มัน.. 

'เยอะเกินไปแล้ว!'

"ใช่สิเพคะ! การเดินทางไปเมืองแลคซัสในครั้งนี้จะมีพ่อค้ารายใหญ่เดินทางไปกับพวกเราด้วยนะเพคะ"

เมื่อสิ้นสุดเสียงของเซบัสร่างคนสามคนก็ได้เดินเข้ามาหาเอลิออสพร้อมทำความเคารพอย่างนอบน้อมเป็นอย่างมากก่อนที่จะเริ่มพูดขึ้น

"ข้า เดเรค เยรูซาเลม หนึ่งในยอดฝีมือเพคะ!"

"ข้าขออนุญาตให้ท่านพ่อของข้าเดินทางไปเมืองแลคซัสพร้อมกับองค์ชายด้วยเถิดเพคะ!"

'ยังหนักแน่นไม่เปลี่ยนเลยนะ..'

เอลิออสพยักหน้าให้เล็กน้อยเพื่อเป็นสัญ

ญาณว่าเขาอนุญาตให้พวกเขาจะเดินทางไปพร้อมกับเขาได้

"ขออภัยด้วยเพคะที่ข้ายังไม่แนะนำตัวสักที.."

"ข้าชื่อ บาเรียน เยรูซาเลม เป็นหัวหน้าของกลุ่มพ่อค้าฟริ้นจ์ คงต้องรบกวนท่านแล้ว"

"ส่วนนี่ลูกสาวของข้า ซีเรีย เยรูซาเลม"

'ได้ยินมาว่าเป็นกลุ่มพ่อค้าที่ใหญ่ที่สุดในราชอาณาจักรงั้นการเดินทางไปเมืองแลคซัสในครั้งนี้พวกเขาก็คงจะได้กำไรมหาศาลอย่างแน่นอน'

'ไม่ธรรมดาจริงๆ!'

ไม่นานร่างของสามสาวก็ปรากฏตัวออกมาจนทำให้เหล่าผู้คน ทหาร และแม้แต่เอลิออสเองก็อดที่จะมองไปหาไม่ได้เพราะพวกนางงดงามมากๆและพวกนางก็ได้เดินมาพร้อมกับเด็กหนุ่มและเด็กสาวที่หน้าตาดีทั้งสองอย่างเข้ากันอย่างมากๆแอลลิสันเดินอยู่ตรงกลางโดยที่มีลูซิเฟอร์ยืนอยู่ตรงข้างซ้ายและเวโรนิก้ายืนอยู่ข้างขวาข้างซ้ายของลูซิเฟอร์ก็ได้มีหญิงสาวนางนึงที่กำลังเดินอยู่ข้างๆของเขานั้นก็คือ เลวีนข้างขวาของเวโรนิก้าก็ได้มีหญิงสาวนางนึงที่กำลังเดินอยู่ข้างๆของนางนั้นก็คือ องค์หญิงเอสเธอร์นับว่าเป็นการปรากฏตัวที่ไม่ธรรมดาจริงๆ!

องค์หญิงเอสเธอร์ไม่ได้จะเดินทางไปเมืองแลคซัสกับพวกเขาหรอกนะนางเพียงเดินออกมาส่งพวกเขาก็เพียงเท่านั้นเพราะนางอดที่จะเป็นห่วงพ่อแม่ที่ต้องอยู่เพียงลำพังนั้นเองอีกอย่างก็เป็นเพราะนางก็ยังคงอึดอัดใจกับเอลิออสอยู่

หลังจากร่ำลากันเสร็จพวกเขาก็เริ่มเตรียมตัวออกเดินทางกันจริงๆสักทีโดยมีทหารห้าสิบนายเดินนำหน้ารถม้าที่หนึ่งซึ่งในนั้นประกอบไปด้วยท่านเซบัส เลวีน และยอดฝีมืออีกสามคนเพียงส่วนรถม้าที่สองก็มีเอลิออส แอลลิสัน เวโรนิก้าและลูซิเฟอร์นั้นเองส่วนคันสุด

ท้ายนั้นก็มีหัวหน้าพ่อค้าฟริ้นจ์บาเรียนและลูกสาวของเขาซีเรียเพียงสองคนเท่านั้นและทหารอีกห้าสิบนายที่เดินอยูาหลังสุด