สะกดรัก บำบัดเสียว (ภาคต่อ ลีดเดอร์สาว คาวสวาท)

ความมืดมิดในสวนชั้นนอกของวิลล่าหรูที่เคยเงียบสงบและเต็มไปด้วยรังสีอำมหิตของการไล่ล่า บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความโกลาหลและเสียงร้องไห้คร่ำครวญ เสียงสะอื้นไห้ของหญิงสาวกว่ายี่สิบชีวิตดังก้องสะท้อนไปมาท่ามกลางพุ่มไม้เขาวงกตที่ถูกตัดแต่งเป็นรูปทรงเรขาคณิต พวกเธอวิ่งสะเปะสะปะออกมาจากความมืดในสภาพที่น่าเวทนา ชุดเดรสผ้าซาตินบางเบาสีขาวราวกับชุดนอน เปรอะเปื้อนคราบดินและรอยขาดวิ่น ร่างกายของพวกเธอสั่นเทาราวกับลูกนกที่เพิ่งหนีรอดจากกรงเล็บพญาเหยี่ยว บางคนล้มลุกคลุกคลานจนหัวเข่าถลอกปอกเปิก

ทีมปฏิบัติการพิเศษชุดอัลฟ่าที่ผ่านการฝึกฝนทางยุทธวิธีมาอย่างหนักหน่วง ผ่านสมรภูมิมานับไม่ถ้วน สามารถจัดการกับบอดี้การ์ดติดอาวุธหนักได้อย่างเลือดเย็น กลับต้องมาเผชิญกับสถานการณ์ที่ยากลำบากที่สุดในชีวิตการเป็นตำรวจ... นั่นคือการรับมือกับพลเรือนผู้บริสุทธิ์ที่กำลังเสียขวัญอย่างหนัก และวิ่งพุ่งเข้ามาหาพวกเขาในพื้นที่สังหาร (Kill Zone)

สัญชาตญาณพื้นฐานของผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ที่ถูกปลูกฝังมาตั้งแต่โรงเรียนนายร้อย สั่งการให้พวกเขาลดอาวุธปืนลงโดยอัตโนมัติ เจ้าหน้าที่อัลฟ่าวัน อัลฟ่าทู และอัลฟ่าทรี ก้าวออกจากที่กำบังหลังรูปปั้นหินอ่อน ปลดนิ้วออกจากไกปืน และเข้าไปประคองร่างของหญิงสาวที่ล้มลุกคลุกคลานอยู่บนพื้นหญ้า

"ใจเย็นๆ ครับ ปลอดภัยแล้ว พวกเราเป็นตำรวจ พวกเรามาช่วยแล้ว" อัลฟ่าวันเอ่ยปลอบโยนด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ขณะประคองหญิงสาวคนหนึ่งที่ทรุดตัวลงสะอื้นไห้ตรงหน้าเขา เธอซุกใบหน้าที่เปื้อนคราบน้ำตาลงกับแผงอกที่สวมเกราะกันกระสุนยุทธวิธีของเขา ร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างน่าสงสารราวกับใจจะขาด

"ช่วยด้วยค่ะ... ฉันกลัว... ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว... พาฉันออกไปที..." หญิงสาวอีกคนโผเข้ากอดเอวของอัลฟ่าทูไว้แน่น สองแขนเรียวบางรัดแน่นจนเรือนร่างอันบอบบางแนบชิดไปกับชุดปฏิบัติการสีดำของนายตำรวจหนุ่ม

ผู้พันวุฒิยืนมองสถานการณ์ตรงหน้าด้วยความตึงเครียด แม้สัญชาตญาณความเห็นใจจะบอกให้ช่วยเหลือเหยื่อ แต่สัญชาตญาณของจ่าฝูงที่ผ่านการต่อสู้กับศาสตร์มืดมาแล้ว กลับร้องเตือนอย่างรุนแรงถึงความผิดปกติบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสียงร้องไห้เหล่านั้น

"ผู้กองเมย์..." วุฒิกระซิบเรียกผ่านวิทยุสื่อสารส่วนตัว เสียงของเขาแหบต่ำและเต็มไปด้วยความระแวดระวัง "เธอรู้สึกเหมือนฉันไหม... ว่าพวกผู้หญิงพวกนี้... กลิ่นน้ำหอมบนตัวพวกเธอ... มันแรงผิดปกติ"

เมย์ที่กำลังพยุงหญิงสาววัยรุ่นอีกคนอยู่ ขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น เธอสูดจมูกฟุดฟิด "ใช่ค่ะพี่วุฒิ... กลิ่นมันหอมหวานมาก... หวานจนเลี่ยน และมัน... มันทำให้รู้สึกร้อนวูบวาบแปลกๆ"

ตัดภาพกลับไปบนรถโมบายล์ส่งสัญญาณดาวเทียมที่จอดพรางตัวอยู่ห่างออกไป ดร.น้ำฟ้าที่กำลังจ้องมองกราฟเรดาร์จับความร้อน (Thermal Radar) อยู่ จู่ๆ ก็เบิกตากว้าง แววตาที่เคยเยือกเย็นแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนกขั้นสุดเมื่อเห็นความผิดปกติที่พุ่งพรวดขึ้นมาบนหน้าจอ

"ผู้พัน! ถอยออกมาเดี๋ยวนี้! สั่งให้ลูกน้องคุณถอยห่างจากผู้หญิงพวกนั้นให้หมด!" น้ำฟ้าตะโกนสั่งการผ่านวิทยุสื่อสารด้วยน้ำเสียงที่ดังลั่นและเฉียบขาดที่สุด "นั่นไม่ใช่ผู้หญิงหนีตายธรรมดา... กราฟอุณหภูมิร่างกายพวกเธอสูงปรี๊ดผิดปกติ... อุณหภูมิแกนกลางพุ่งทะลุสี่สิบองศา! พวกเธอคือ 'แครี่เออร์ (Carrier)' ที่ถูกรัชชาฉีดฟีโรโมนสังเคราะห์ระดับเข้มข้นทางทหารเข้ากระแสเลือด!"

คำเตือนของดร.น้ำฟ้ามาช้าไปเพียงเสี้ยววินาที...

ทันทีที่ผิวเนื้อของหญิงสาวเหล่านั้นได้สัมผัสแนบชิดกับเรือนร่างของบรรดานายตำรวจหนุ่ม อาการหวาดกลัว ตัวสั่น และเสียงสะอื้นไห้ที่ดูน่าสงสารเมื่อครู่ ก็มลายหายไปราวกับพลิกฝ่ามือ!

หญิงสาวที่ซุกอกของอัลฟ่าวันอยู่ ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมา ริมฝีปากที่เคยสั่นเทาแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเย้ายวนและหยาดเยิ้มอย่างร้ายกาจ ดวงตาของเธอที่เคยเต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความกลัว บัดนี้กลับเลื่อนลอยและทอประกายสีชมพูระเรื่ออันเป็นสัญลักษณ์ของผู้ที่ตกอยู่ในสภาวะถูกสะกดจิตและโดนล้างสมองขั้นสมบูรณ์แบบ

"คุณตำรวจขา..." เธอเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงแหบพร่า หวานหยดย้อย และเซ็กซี่เกินพิกัด มือเล็กบางที่เคยเกาะกุมอย่างหวาดกลัว เริ่มลูบไล้ไปตามแนวเสื้อเกราะกันกระสุน ก่อนจะซุกซนสอดล้วงเข้าไปใต้ชายเสื้อ สัมผัสกับมัดกล้ามเนื้อหน้าท้องที่ตึงแน่นของอัลฟ่าวันโดยตรง "ตัวคุณอุ่นจังเลย... อุ่นจนฉันอยากจะหลอมละลายคาอกคุณ..."

"เฮ้ย! คุณ... ทำอะไรน่ะ! ปล่อย!" อัลฟ่าวันสะดุ้งสุดตัว สัญชาตญาณสั่งให้เขาดันร่างบางออก แต่หญิงสาวกลับทิ้งน้ำหนักเบียดเสียดเรือนร่างอันอวบอัดในชุดนอนซาตินบางเบาเข้าหาเขาอย่างยั่วยวน ทรวงอกอวบอิ่มบดขยี้เข้ากับแผงอกของเขาอย่างจงใจ ความนุ่มหยุ่นที่บดเบียดเสียดสีทำเอาลมหายใจของชายหนุ่มสะดุดกึก

ในเวลาเดียวกัน หญิงสาวอีกคนที่กอดเอวอัลฟ่าทู ก็ดึงรั้งคอเสื้อยุทธวิธีของนายตำรวจหนุ่มลงมา เธอโน้มใบหน้าของเขาลงมาประกบจูบอย่างเร่าร้อนและหิวกระหาย ลิ้นเรียวสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากของอัลฟ่าทูอย่างจาบจ้วง รสจูบนั้นเจือปนไปด้วยสารเคมีกระตุ้นอารมณ์ที่รุนแรง

*ตี๊ด! ตี๊ด! ตี๊ด! ตี๊ด!*

เสียงสัญญาณเตือนภัยแหลมเล็กดังขึ้นจาก 'เอียร์คัฟแอนตี้รัสต์ V2' ที่ติดอยู่หลังใบหูของทีมตำรวจทุกคน แสงไฟ LED ที่เคยเป็นสีน้ำเงินกะพริบช้าๆ บัดนี้เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานและกะพริบถี่รัวราวกับสัญญาณไฟรถพยาบาล!

รินที่อยู่บนรถโมบายล์รัวแป้นพิมพ์อย่างบ้าคลั่ง เหงื่อแตกพลั่กเต็มหน้าผาก "หมอ! ผู้พันครับ! ระบบคลื่นหักล้างของแอนตี้รัสต์ V2 กำลังโอเวอร์โหลด (Overload)! ชิปประมวลผลกำลังไหม้! ฟีโรโมนที่ระเหยออกมาจากตัวผู้หญิงพวกนั้นมีความเข้มข้นสูงมาก... สูงจนทะลุพิกัดการคำนวณของเซนเซอร์! ยัยรัชชามันฉลาดมาก... การสัมผัสเนื้อแนบเนื้อทำให้ฟีโรโมนและสารสื่อประสาทซึมผ่านรูขุมขนเข้าสู่กระแสเลือดโดยตรง มันกำลังบายพาส (Bypass) ระบบประสาทการได้ยินที่เราตั้งรับไว้!"

สิ่งที่รินอธิบายคือฝันร้ายที่เป็นจริง เครื่องแอนตี้รัสต์ V2 ถูกออกแบบมาอย่างยอดเยี่ยมเพื่อสกัดกั้นคลื่นเสียงและฟีโรโมนที่ลอยมาตามอากาศในระยะไกล แต่เมื่อ 'แหล่งกำเนิดฟีโรโมน' เข้ามาแนบชิดในระยะประชิดตัว และใช้การสัมผัสทางกายภาพ (Physical Contact) เป็นตัวนำพา สารเคมีกระตุ้นอารมณ์กามารมณ์จึงแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของบรรดานายตำรวจหนุ่มโดยตรง ลัดวงจรเกราะป้องกันทางไซเบอร์ไปอย่างสิ้นเชิง

"อัลฟ่าทีม! สลัดพวกเธอทิ้งเดี๋ยวนี้! ห้ามให้พวกเธอโดนตัว! ถอยร่นมาตั้งหลัก!" ผู้พันวุฒิตะโกนสั่งการลั่นป่า เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความเดือดดาล เขาพยายามจะวิ่งเข้าไปช่วยดึงตัวลูกน้องออกมา แต่กลับถูกหญิงสาวอีกสามคนเข้ามารุมล้อม กางแขนกางขาขวางทางเอาไว้

"จะรีบไปไหนล่ะคะท่านผู้บัญชาการ..." หญิงสาวผมบลอนด์สุดเซ็กซี่ที่ดูเหมือนจะเป็นจ่าฝูงของกลุ่มโล่มนุษย์สวาท กรีดกรายเข้ามาหาผู้พันวุฒิด้วยท่วงท่าเย้ายวน เธอจงใจปลดสายเดี่ยวชุดนอนออก ปล่อยให้มันร่วงหล่นลงไปกองกับพื้น เผยให้เห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าที่สมบูรณ์แบบ ทรวงอกคัดตึงชูชันและจุดอ่อนไหวที่เปียกชุ่มเยิ้ม "มาสนุกกับพวกเราก่อนสิคะ... นายแม่รัชชาฝากของขวัญมาให้พวกคุณโดยเฉพาะเลยนะ... ตำรวจหนุ่มๆ ล่ำๆ แบบนี้ พวกเราชอบที่สุดเลย"

วุฒิเบิกตากว้าง เขาพยายามเบือนหน้าหนีและก้าวถอยหลัง แต่กลิ่นฟีโรโมนที่เข้มข้นจนแทบจะจับตัวเป็นก้อนในอากาศ กำลังเล่นงานระบบประสาทของเขาอย่างหนัก เอียร์คัฟที่หูส่งเสียงร้องเตือนจนแสบแก้วหู เขาต้องกัดฟันกรอด กำปืนไรเฟิลในมือแน่นจนข้อขาว เพื่อต่อสู้กับสัญชาตญาณดิบที่เริ่มถูกปลุกปั่น

ภาพที่ผู้พันวุฒิและผู้กองเมย์เห็นตรงหน้า คือความพินาศทางยุทธวิธีอย่างแท้จริง

ลูกทีมอัลฟ่าระดับพระกาฬที่ผ่านการฝึกมาอย่างหนัก บัดนี้กำลังสูญเสียการควบคุมตนเองอย่างช้าๆ อาวุธปืนคู่กายที่เคยหวงแหนถูกทิ้งลงพื้นหญ้าอย่างไม่ใยดี อัลฟ่าวันกำลังถูกหญิงสาวสองคนรุมปลดเปลื้องเครื่องแบบยุทธวิธีและเสื้อเกราะออกทีละชิ้น แววตาของนายตำรวจหนุ่มที่เคยมุ่งมั่นและดุดัน บัดนี้เริ่มพร่ามัว เลื่อนลอย และเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อแห่งตัณหาราคะ เขายกมือขึ้นลูบไล้เรือนร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาวเหล่านั้น ตอบสนองต่อการเล้าโลมอย่างเคลิบเคลิ้มไร้สติ

"แฮ่ก... หอมจัง... ทำไมถึงหอมขนาดนี้... ตัวนุ่มไปหมดเลย..." อัลฟ่าทูครางเสียงแหบพร่า ใบหน้าซุกไซ้ซอกคอของหญิงสาวที่เพิ่งจูบเขา มือหนาที่เคยสวมถุงมือยุทธวิธีบัดนี้ถูกถอดออกเพื่อขยำฟอนเฟ้นทรวงอกอวบอิ่มอย่างเมามันไร้การควบคุม

"อัลฟ่าวัน! อัลฟ่าทู! ดึงสติกลับมาเดี๋ยวนี้! นี่คือคำสั่งผู้บังคับบัญชา!" เมย์ตะโกนลั่นด้วยความตกใจและโกรธแค้น เธอพยายามจะวิ่งเข้าไปกระชากตัวลูกน้องออกมา แต่กลับถูกหญิงสาวอีกกลุ่มวิ่งเข้ามาขวางไว้ และพยายามจะลูบไล้ร่างกายของเมย์เช่นกัน

"ชู่ววว... อย่าขัดจังหวะความสุขของพวกเขาเลยค่ะผู้กองคนสวย" หญิงสาวคนหนึ่งยิ้มเยาะและกระซิบเสียงหวาน "พวกเขากำลังจะได้รับรางวัลที่หอมหวานที่สุด... รางวัลจากการเป็นสุนัขรับใช้ที่ซื่อสัตย์... มาสิคะ มาร่วมวงกับพวกเรา..."

กลิ่นหอมหวานฉุนเฉียวของฟีโรโมนแผ่กระจายไปทั่วบริเวณป่าทึบราวกับหมอกพิษ ผู้พันวุฒิยังคงยืนนิ่ง มือกำด้ามปืนไรเฟิลแน่นจนเส้นเอ็นโปน แต่สายตาของเขาเริ่มสั่นไหวเมื่อหญิงสาวผมบลอนด์เดินเข้ามาใกล้จนระยะเกือบจะแตะตัว

เธอยิ้มเย้ายวน แล้วใช้มือทั้งสองข้างค่อยๆ ลากนิ้วเรียวจากหน้าอกของตัวเองลงไปตามแนวกลางลำตัว ผ่านสะดือ แล้ววนเบาๆ บริเวณต้นขาด้านในที่ยังเปียกชุ่ม “ท่านผู้บัญชาการ… ดูสิคะว่าร่างกายของหนูร้อนขนาดไหน” เธอกระซิบเสียงอ่อนหวาน แล้วจงใจหมุนตัวช้าๆ ให้หลังชนกับอกของวุฒิ เอาบั้นท้ายกลมกลึงถูไถกับกางเกงยุทธวิธีของเขาอย่างจงใจ “นายแม่รัชชาบอกว่า… ตำรวจระดับผู้พันอย่างท่านน่าจะชอบของแบบนี้เป็นพิเศษ”

มือเรียวของเธอลอดเข้าไปใต้เสื้อเกราะของวุฒิ นิ้วเรียววนวนวนบริเวณหน้าท้องที่แข็งแรงก่อนจะเลื่อนลงต่ำกว่านั้นอีกนิด เกือบจะถึงจุดอันตราย “อย่าแข็งขืนเลยนะคะ… ปล่อยให้หนูดูแลท่านสักหน่อยสิ”

ทางด้านอัลฟ่าวัน หญิงสาวสองคนกำลังผลัดกันเลียไล้ลำคอและใบหูของเขา ชุดนอนที่เหลืออยู่ถูกฉีกขาดจนเหลือเพียงผ้าบางๆ คลุมสะโพก ทรวงอกคู่โตที่ยังคงชูชันถูกยัดเข้าไปในมือของเขาโดยตรง “จับแรงๆ ได้เลยค่ะพี่ตำรวจ… หนูชอบ” คนหนึ่งครางเสียงสั่น แล้วกดมือของอัลฟ่าวันให้บีบแน่นขึ้น “เห็นมั้ยคะว่ามันแข็งขนาดไหน… เพราะพี่นี่แหละ”

อีกคนคุกเข่าลงตรงหน้าเขา มือทั้งสองข้างลูบไล้ต้นขาทั้งสองข้างผ่านกางเกงยุทธวิธีอย่างช้าๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตาเย้ายวน “ถอดออกให้หนูหน่อยสิคะ… หรือว่าพี่อยากให้หนูใช้ปากช่วยถอด?”

อัลฟ่าทูถูกหญิงสาวอีกคนดึงเข้าไปกอดจากด้านหลัง มือของเธอลอดเข้าไปในเสื้อของเขาแล้ววนวนวนบริเวณหัวนมอย่างไม่ยั้ง “หอมจังเลยค่ะ… กลิ่นเหงื่อของตำรวจหลังภารกิจแบบนี้ ทำเอาหนูเปียกไปหมดแล้ว” เธอพูดพลางกดปากจูบลงบนต้นคอของเขา แล้วดูดเบาๆ จนเกิดรอยแดง “อย่าไปฟังคำสั่งผู้บังคับบัญชาเลยนะคะ… ตอนนี้พี่เป็นของพวกหนูแล้ว”

ผู้กองเมย์ที่พยายามจะเข้าไปช่วย ถูกหญิงสาวอีกสองคนเข้าขวาง มือเรียวทั้งสี่ข้างลูบไล้ไปตามแขนและเอวของเธออย่างไม่เกรงใจ “ผู้กองคนสวย… อย่ามัวแต่โกรธเลยสิคะ” คนหนึ่งกระซิบใกล้หู “ลองดูสิว่าผู้ชายของท่านกำลังมีความสุขขนาดไหน… หรือว่าท่านอยากลองสัมผัสความสุขแบบเดียวกันบ้าง?”

หญิงสาวคนนั้นจงใจถอดสายเดี่ยวที่เหลืออยู่ออกจนหมด แล้วดึงมือของเมย์ไปวางบนทรวงอกของตัวเอง “รู้สึกมั้ยคะว่ามันเต้นแรง… เพราะพวกท่านนี่แหละที่ทำให้พวกหนูร้อนรนขนาดนี้”

"ถอยไปนะโว้ย! อย่าเข้ามา!" เมย์ประทับปืนกลมือขึ้นขู่ ปลดเซฟตี้ นิ้วชี้แตะที่ไกปืนแน่น แต่ลึกๆ ในใจเธอรู้ดีว่าเธอไม่สามารถเหนี่ยวไกใส่พลเรือนที่ไม่มีอาวุธและถูกสะกดจิตได้ นี่คือจุดอ่อนที่โหดร้ายที่สุดที่รัชชาจงใจเล่นงาน

บนรถโมบายล์ รินกำลังรัวแป้นพิมพ์อย่างบ้าคลั่งเพื่อพยายามหาทางแก้ไข "หมอ! ผมเร่งกำลังขับของคลื่นหักล้างจนสุดแม็กซ์แล้ว แต่มันเอาไม่อยู่! ชิปมันกำลังจะละลาย! ฟีโรโมนที่ยัยรัชชาฉีดให้ผู้หญิงพวกนี้มันเป็นสารสกัดเกรดทหาร (Military-Grade Aphrodisiac) เข้มข้นเกินไป ลูกทีมของผู้พันกำลังจะถูกสะกดจิตเปลี่ยนฝั่งโดยสมบูรณ์ในไม่ช้า!"

ดร.น้ำฟ้ากัดฟันแน่น มือเรียวกำหมัดจนเล็บจิกเข้าเนื้อ แววตาของเธอวาวโรจน์ด้วยความโกรธจัด "นังรัชชา... มันใช้กามตัณหาและร่างกายนางนกต่อเป็นอาวุธชีวภาพทำลายล้าง... มันรู้ว่าผู้ชายต่อให้ฝึกฝนมาดีแค่ไหน หรือมีเกราะไซเบอร์ป้องกันหนาแค่ไหน ก็ไม่อาจต้านทานสัญชาตญาณการสืบพันธุ์ที่ถูกกระตุ้นอย่างรุนแรงจากการสัมผัสในระยะประชิดได้!"

สถานการณ์ในสวนชั้นนอกของวิลล่ากำลังเข้าสู่สภาวะวิกฤตขีดสุด ทีมตำรวจหน่วยรบพิเศษที่เคยแข็งแกร่ง กำลังถูก 'โล่มนุษย์สวาท' เหล่านี้กลืนกินสติสัมปชัญญะและสัญชาตญาณไปทีละคนๆ ผู้พันวุฒิที่พยายามยืนหยัดต้านทานด้วยพลังใจอันเด็ดเดี่ยว ก็กำลังถูกรุมล้อมด้วยเรือนร่างเปลือยเปล่าที่ยั่วยวนและฟีโรโมนมรณะที่เข้มข้นจนทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ

“ท่านผู้บัญชาการ… หัวใจท่านเต้นแรงจังเลยค่ะ” เธอกระซิบเสียงอ่อนหวานใกล้หู แล้วใช้ปลายลิ้นเลียเบาๆ ที่ติ่งหูของเขา “หนูรู้สึกได้เลย… ว่าท่านกำลังพยายามอดทนขนาดไหน”

มือเรียวทั้งสองข้างของเธอลอดเข้าไปใต้เสื้อเกราะ นิ้วเย็นเฉียบลูบไล้หน้าท้องที่แข็งแรงของวุฒิอย่างช้าๆ แล้วเลื่อนลงต่ำกว่านั้นอีกนิดจนเกือบถึงขอบกางเกง เธอจงใจกดฝ่ามือลงบนส่วนที่เริ่มตึงเครียดใต้ผ้า แล้ววนวนวนเบาๆ “อืมม… นี่มันโตขึ้นอีกแล้วค่ะ ท่านผู้พัน”

วุฒิกัดฟันกรอด เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน เขาพยายามเบือนหน้าหนี แต่กลิ่นหอมจากผิวหนังเปลือยเปล่าของเธอพุ่งเข้าจมูกจนมึนงง “ถอย… ออกไป…” เสียงของเขาแหบพร่า ไม่มีพลังเด็ดขาดเหมือนเดิม

ทางด้านอัลฟ่าวัน ชายหนุ่มร่างกำยำกำลังถูกหญิงสาวสองคนผลัดกันเล้าโลมอย่างไม่ยั้ง ชุดยุทธวิธีถูกปลดออกทีละชิ้นจนเหลือเพียงกางเกงและรองเท้า มือหนาของเขาถูกจับวางลงบนทรวงอกอวบอิ่มของทั้งสองคน “จับแรงๆ ได้เลยค่ะพี่… หนูชอบให้ถูกบีบ” คนหนึ่งครางเสียงสั่น แล้วกดมือของเขาให้บีบแน่นขึ้นจนเกิดรอยนิ้วแดงบนผิวขาว

อีกคนคุกเข่าลงตรงหน้าเขา ใบหน้าซุกไซ้บริเวณต้นขา แล้วใช้แก้มถูไถกับส่วนที่เริ่มแข็งตัวใต้กางเกงอย่างจงใจ “พี่ตำรวจ… มันร้อนจังเลยค่ะ” เธอเงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตาเย้ายวน ลิ้นแดงๆ แลบออกมาเลียริมฝีปากตัวเองช้าๆ “อยากให้หนูช่วยบรรเทาไหมคะ… แค่ใช้ปากก็ได้”

อัลฟ่าวันหายใจหอบ แววตาที่เคยคมกริบเริ่มพร่ามัวเป็นสีชมพูระเรื่อ มือที่เคยกำปืนแน่นบัดนี้กำลังลูบไล้บั้นท้ายกลมกลึงของหญิงสาวอย่างไม่รู้ตัว “ห…หอม… ตัวนุ่มไปหมด…” เสียงครางแหบพร่าหลุดออกมาจากคอหอยของเขา

ทางฝั่งอัลฟ่าทู ชายหนุ่มถูกหญิงสาวอีกคนดึงเข้าไปกอดจากด้านหลังอย่างแนบแน่น ทรวงอกคู่โตถูกยัดเข้าไปกับแผ่นหลังของเขา มือเรียวทั้งสองข้างลอดเข้าไปในเสื้อแล้ววนวนวนบริเวณหัวนมอย่างไม่ยั้ง “พี่ทู… เหงื่อของพี่หอมจังเลยค่ะ” เธอพูดพลางเลียลำคอของเขาช้าๆ แล้วดูดเบาๆ จนเกิดรอยแดง “หนูเปียกไปหมดแล้ว… เพราะพี่นี่แหละ”

มือของเธอเลื่อนลงต่ำ ลูบไล้ไปตามหน้าท้องที่แข็งแรง แล้วกดฝ่ามือลงบนส่วนที่ตึงเครียดใต้กางเกงอย่างจงใจ “อืมม… แข็งขนาดนี้เลยเหรอคะ… หนูอยากสัมผัสมากกว่านี้จัง”

ผู้กองเมย์ที่พยายามจะเข้าไปช่วย ถูกหญิงสาวอีกสองคนเข้าขวางไว้แน่นหนา มือเรียวทั้งสี่ข้างลูบไล้ไปตามเอวและสะโพกของเธอผ่านชุดยุทธวิธี “ผู้กองคนสวย… อย่ามัวแต่โกรธเลยสิคะ” คนหนึ่งกระซิบใกล้หู แล้วจงใจถอดสายเดี่ยวที่เหลืออยู่ออกจนหมด เผยทรวงอกคัดตึงให้เห็นชัดเจน “ลองดูสิว่าลูกน้องของท่านกำลังมีความสุขขนาดไหน… หรือว่าท่านอยากลองสัมผัสความสุขแบบเดียวกันบ้าง?”

มือของหญิงสาวคนนั้นดึงมือของเมย์ไปวางบนทรวงอกของตัวเอง แล้วกดให้บีบเบาๆ “รู้สึกมั้ยคะว่ามันเต้นแรง… เพราะพวกท่านนี่แหละที่ทำให้พวกหนูร้อนรนขนาดนี้”

ทั่วทั้งสวนชั้นนอกเต็มไปด้วยเสียงหายใจหอบ เสียงครางเบาๆ และกลิ่นหอมหวานที่แผ่กระจายไม่หยุด ทีมอัลฟ่าที่เคยแข็งแกร่งกำลังสูญเสียการควบคุมทีละคนๆ อาวุธปืนถูกทิ้งเกลื่อนพื้นหญ้า มือที่เคยมั่นคงกำลังลูบไล้เรือนร่างเปลือยเปล่าอย่างเคลิบเคลิ้ม แววตาที่เคยมุ่งมั่นค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อแห่งตัณหาราคะ

ผู้พันวุฒิยังคงยืนหยัดเป็นคนสุดท้าย เหงื่อเย็นไหลอาบใบหน้า เขากัดฟันแน่นจนกรามสั่น แต่ร่างกายของเขากำลังตอบสนองต่อฟีโรโมนอย่างห้ามไม่อยู่ หญิงสาวผมบลอนด์ยิ้มเย้ายวน แล้วกดตัวเข้าไปใกล้จนเกือบจะไม่มีช่องว่าง “ท่านผู้บัญชาการ… อย่าฝืนเลยนะคะ” เธอกระซิบเสียงอ่อนหวาน แล้วใช้มือเรียวลูบไล้ส่วนที่ตึงเครียดของเขาผ่านกางเกงอย่างช้าๆ “หนูรู้ว่าท่านอยากสัมผัส… ปล่อยให้หนูดูแลท่านสักหน่อยสิคะ…”

ท่ามกลางเสียงครางกระเซ่าของการเล้าโลม เสียงหอบหายใจของราคะ และเสียงเตือนภัยสีแดงที่กะพริบถี่รัวจากแอนตี้รัสต์ V2 ค่ำคืนแห่งการล้างแค้นกำลังจะถูกพลิกผันให้กลายเป็นฝันร้ายที่เต็มไปด้วยตัณหาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้!