เสี่ยวเป่า ลูกรักสวรรค์พลิกชะตา

    นิมิตแห่งพันธสัญญา และการทวงคืนของพญามังกร


    ท่ามกลางความเงียบงันในห้องนอนที่อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกมะลิ เสี่ยวเป่า กำลังจมดิ่งอยู่ในนิมิตฝันที่แปลกประหลาด หนูน้อยพบว่าตัวเองยืนอยู่ท่ามกลางหมอกสีขาวบริสุทธิ์ เบื้องหน้าของเธอคือรูปปั้นมังกรหยกดำตัวเดิม แต่คราวนี้มันดูเล็กลงและสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว

    ในฝันนั้น มีเสียงกังวานใสเหมือนระฆังแก้วกระซิบที่ข้างหูของเธอ... 'เจ้าหนูน้อย พลังของเจ้าทำให้มนต์ดำอาดูร แต่มังกรนี้ผูกพันด้วยวิญญาณแค้น หากจะทำลายดวงตาโลหิตของมัน เจ้าต้องแลกด้วยสิ่งของที่เป็นตัวแทนของความรักที่แท้จริง... สิ่งนั้นต้องบริสุทธิ์และมีค่าต่อจิตใจเจ้าที่สุด จึงจะดับไฟแค้นในดวงตามันได้'

    เสี่ยวเป่าละเมอพึมพำในนิมิต มือเล็กๆ กำจี้ห้อยคอรูปหัวใจที่ซูหว่านเคยให้ไว้แน่น นี่คือ "ของขวัญชิ้นแรก" ที่แม่หามาให้ด้วยน้ำพักน้ำแรง และเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของเธอ

    เช้าวันใหม่ที่เริ่มสว่างไสว

    เมื่อแสงทองของเช้าวันใหม่มาถึง บรรยากาศในคฤหาสน์มู่ดูปลอดโปร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ผลจากการที่หมอผีสายดำบาดเจ็บสาหัสทำให้มนต์กำกับอ่อนกำลังลง คุณท่านมู่ เริ่มลุกขึ้นนั่งและทานโจ๊กได้บ้าง ส่วน มู่เฉิง แม้ใบหน้าจะยังดูซูบเซียวแต่แววตาคมกริบของเขากลับมาฉายแววอำนาจอีกครั้ง

    มู่เฉิงเดินเข้ามาในห้องของเสี่ยวเป่า เห็นซูหว่านกำลังเช็ดตัวให้ลูกสาวด้วยความรัก เขาจึงเดินเข้าไปวางมือบนไหล่ของเธอเบาๆ "วันนี้คุณไม่ต้องไปบริษัทนะหว่านเอ๋อร์ อยู่ดูแลเสี่ยวเป่าที่นี่... ผมจัดการคนนอกบ้านได้ แต่คนในบ้าน ผมต้องฝากคุณดูแล"

    ซูหว่านเงยหน้ามองเขา แววตาเต็มไปด้วยความกังวล "แล้วเรื่องหุ้นล่ะคะ? คุณยังไหวใช่ไหม?"

    "ผมดีขึ้นมากแล้ว... เหมือนมีใครบางคนช่วยถอนเข็มที่ปักอกผมออกไป" มู่เฉิงเหลือบมองเสี่ยวเป่าที่ยังหลับไหล "ผมจะออกไปสะสางบัญชีกับพวก 'เฉิงเฟิงกรุ๊ป' และคนทรยศให้จบในวันนี้ ส่วนเรื่องรูปปั้น... ผมสั่งคนให้เฝ้าไว้ 24 ชั่วโมง และห้ามใครเข้าใกล้เด็ดขาด จนกว่าผมจะกลับมาพร้อม 'วิธีจัดการ' ที่แน่นอน"

    มู่เฉิงก้าวออกจากห้องไปด้วยท่าทางเด็ดเดี่ยว เขาเรียก เลขาฉิน และทีมบอดี้การ์ดชุดดำนับสิบชีวิต "สืบให้รู้ว่าช่วงสามวันที่ผ่านมา ประธานหลิวไปพบใครที่ไหน และตรวจสอบประวัติหมอผีทุกคนที่อาจเกี่ยวข้อง ผมต้องการคำตอบก่อนพระอาทิตย์ตกดิน!"
    เงามืดที่ยังหลงเหลือ

    ทางด้านซูกว่านี้ หลังจากมู่เฉิงออกไป เธอก็สังเกตเห็นความผิดปกติที่รูปปั้นมังกรหยกดำชั้นล่าง แม้ควันดำจะจางลง แต่ดวงตาทับทิมของมันกลับดู "หิวโหย" ยิ่งกว่าเดิม มันไม่ได้พ่นควันพร่ำเพรื่อ แต่มันกลับค่อยๆ ดูดกลืนแสงสว่างรอบข้างเข้าไปหาตัวมันเองอย่างเงียบเชียบ

    เสี่ยวเป่าค่อยๆ ลืมตาขึ้น เธอหันไปหาซูหว่านด้วยสายตาที่ดูเป็นผู้ใหญ่เกินตัว "แม่จ๋า... เสี่ยวเป่ารู้แล้วว่าต้องทำยังไง แต่มันต้องใช้ของสำคัญของเสี่ยวเป่า"

    "ของสำคัญอะไรคะลูก?" ซูหว่านถามด้วยความแปลกใจ

    เสี่ยวเป่าชูจี้ห้อยคอรูปหัวใจขึ้นมา "สิ่งนี้จ้ะแม่... ความรักของแม่จ๋าจะช่วยดับไฟในตามังกรได้ เสี่ยวเป่าจะขออนุญาตแม่จ๋า... ให้เสี่ยวเป่าใช้สิ่งนี้ช่วยลุงมู่กับคุณย่านะจ๊ะ"
    ซูหว่านดึงลูกสาวเข้ามากอด น้ำตาคลอเบี้ยด้วยความตื้นตัน 
    "ถ้ามันจะช่วยให้ทุกคนปลอดภัย... แม่ยอมทุกอย่างค่ะลูก แต่เสี่ยวเป่าต้องสัญญาหนูจะไม่ฝืนตัวเองจนเจ็บอีกนะ"

    ขณะเดียวกันที่บริษัท ประธานหลิวแห่งเฉิงเฟิงกรุ๊ปกำลังย่ามใจกับชัยชนะที่ใกล้เข้ามา โดยหารู้ไม่ว่า "มังกรตัวจริง" อย่างมู่เฉิง กำลังจะบุกไปถึงรังของเขา!!