ปกรณัมนักเรียนขั้นเทพ

พอเฉิงหยู่กลับมาถึงที่บ้าน เขอเขอก็วิ่งร่าออกมาต้อนรับเขา พร้อมเข้ามาโผกอดด้วยความคิดถึง ความน่าเอ็นดูของเขอเขอทำให้ความเหนื่อยล้าที่สั่งสมมาตลอดทั้งวันหายไปเป็นปลิดทิ้งเลยทีเดียว หลังจากนั้นเขาก็อุ้มแม่ตัวน้อยเข้ามานั่งบนโซฟาในห้องรับแขก

“พี่ชาย พี่นี่เจ๋งสุดๆไปเลย” จ้าวหยุนฟางพูดกับเฉิงหยู่อย่างตื่นเต้น

“อะไรของเรา หื้ม?”

“พี่ยังไม่รู้สินะ?”

“รู้อะไร?”

“พี่ลองเปิดทีวีดูสิ เมื่อวานนี้สินค้าของพี่ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการ ทำให้สะเทือนไปทั้งวงการเครื่องสำอางเลย ตอนนี้หนังสือพิมพ์และสถานีโทรทัศน์ทั่วทั้งหยุนไห่ประโคมข่าวเรื่องพี่กันใหญ่เลย” จ้าวหยุนฟางรีบหยิบหนังสือพิมพ์มาให้เฉิงหยู่ดู ราวกับว่าเธอเป็นเจ้าของซะเอง

เฉิงหยู่ได้ดูโฆษณาสินค้าตัวเองบนทีวีแล้ว นอกจากนี้ยังมีบทสัมภาษณ์ของผู้ทดลองใช้ เขาก็ถึงกับเผลอยิ้มออกมา หยางลั่วเซวียะทำงานได้ดีจริงๆ การตอบสนองของตลาดค่อนข้างไปในทิศทางที่ดี

แต่น่าแปลกที่สินค้าเข้าสู่ตลาดแล้วเธอกลับไม่บอกเรา แต่พอคิดไปคิดมาก็พอเข้าใจ เพราะโทรศัพท์มือถือของเขาแบตหมด อันที่จริงเขาเองก็ยังไม่ค่อยคุ้นเคยกับเทคโนโลยีสมัยใหม่สักเท่าไหร่นัก เขาจึงตัดสินใจขึ้นไปข้างบนเพื่อชาร์จโทรศัพท์มือถือ แล้วค่อยโทรไปหาหยางลั่วเซวียะ ไต่ถามดูสักหน่อยว่าสถานการณ์ตอนนี้ไปถึงไหนแล้ว เขาจะได้วางแผนต่อขั้นตอนต่อไป

พอขึ้นมาถึงห้องเขาก็เสียบสายชาร์จแบตโทรศัพท์ จากนั้นก็โทรหาหยางลั่วเซวียะทันที หลังจากพูดคุยธุระปะปังจนจบเขาก็ลงนั่งบนเตียงเพื่อฝึกฝน นับตั้งแต่ได้พบกับเสิ้งอีไต้ซือเขาก็ได้รู้ว่าโลกของผู้ฝึกตอนยังคงมีอยู่ เฉิงหยู่รู้ดีว่าเขาจะต้องพากเพียรฝึกฝนให้หนักมากขึ้น

ในปัจจุบันนี้เฉิงหยู่อยู่ระดับสูงสุดของช่วงต้นขั้นสร้างหลักฐาน แล้วกำลังทะลวงเข้าสู่ระดับกลาง คาดว่าเขาจะทะลวงขึ้นสู่ระดับสูงสุดก่อนสอบเข้ามหาลัย ถึงแม้จะไม่สูงส่งอะไรแต่ฝีมือก็น่าจะพอถูไถใช้ตามหาศิลาวิญญาณได้

2 วันต่อมา ในเช้าของวันรุ่งขึ้นเฉิงหยู่ก็ไปโรงเรียนตามสัญญา ในตอนกลางวันเขาได้นั่งกับหลินยวีฮั่นผู้ได้รับฉายาบุปผาแห่งโรงเรียน พอตกเย็นเขาก็ได้มานั่งอี๋อ๋อกับครูสาวพราวเสน่ห์ หลังออกมาจากพอพักครู เฉิงหยู่ ก็ยืดอกบิดเอวไปมา เขาถอนหายใจกับชีวิตตนเอง ด้วยรู้สึกว่าทำไมถึงมีสาวสวยรายล้อมอยู่รอบตัวขนาดนี้นะ? ทำให้ชีวิตช่วงนี้ของเขายุ่งจริงๆ

พอตกกลางคืน เฉิงหยู่ ก็ขับรถไปที่ซินกวงเวลาประมาณสี่ทุ่มเห็นจะได้ บรรยากาศยามอบอุ่นเป็นอย่างมาก เฉิงหยู่ไม่ได้ไปที่ห้องของฉินชางไห่ แต่เขานั่งจ่อมอยู่ตรงบาร์ แล้วหาเครื่องดื่มเย็นๆ แก้คอแห้งซักแก้ว ซึ่งเขาไม่ค่อยถนัดดื่มเบียร์เท่าไหร่นัก ตอนนี้คนงานทั้งหมดในซินกวงไนต์คลับต่างรู้จักเขาเป็นอย่างดีเขา เมื่อเขาอยู่ต่อหน้าทุกคนต่างสำรวมท่าทีระมัดระวังตัวกันอย่างมาก

เฉิงหยู่กำลังยกแก้วกระเดือกลงคอ แต่ยังไม่ทันจะได้ดื่ม ทันใดนั้นก็มีสาวสวยคนหนึ่งมานั่งประกบข้างๆเขา “พรวดดด!!” เฉิงหยู่สำลักในความสวยจนน้ำพุ่งพรวดกระเด็นใส่หน้าอกสาวสวยเข้าอย่างจัง

เดิมทีสาวงามคนนี้อารมณ์ไม่ดีมาก่อนแล้ว เลยคิดมาดื่มไวน์สักแก้วย้อมใจหวังให้แอลกอฮอล์มันช่วยล้างเรื่องรกสมองทิ้งๆไปซะ คิดไม่ถึงว่าพอมาถึงกลับโดนใครไม่รู้พ่นน้ำใส่หน้าอกจนเลอะเทอะไปหมด แถมสายตาของคนทำก็เอาแต่จ้องเขม็งอยู่ตรงสองเต้าของเธอ มุมปากก็ยังมีน้ำไหลเยิ้มออกมา ซึ่งเธอไม่แน่ใจว่านี่เป็นน้ำที่เขาเพิ่งกินเข้าไปแล้วก็ออกมา หรือมันเป็นน้ำลายของเขากันได้ เมื่อเห็นท่าทีอันแสนลามกของฝ่ายตรงข้าม สาวสวยก็ฉุนกึ้กพูดขึ้นด้วยความโมโหว่า “ ไอ้เด็กลามก! ทำอะไรของแกเนี่ยห๊ะ?”

พอได้ยินสาวสวยพูดอย่างนั้นสติเขาเฉิงหยู่ก็กลับคืนมา เขารีบเอามือเช็ดน้ำที่ไหลย้อยออกมาจากมุมปากอย่างรวดเร็ว ในใจก็แอบคิดว่า : บ้าเอ๊ย! น่าขายหน้าชะมัดยาด ผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้สวยยังกะนางฟ้านางสวรรค์ แต่ว่าตรงนั้น…เอิ่ม∼ ซะบะระฮึ่มจริงๆ พะผ่าสิ ความรู้สึกของเขามันส่อออกมาทางสายตาจนหมด ความงามของสาวเจ้าเกือบทำให้เทพเซียนคนนี้หัวใจเกือบวายตายซะแล้ว เฮ้อ∼ บาปกร๊รม บาปกรรม

“ฮ่าๆ พี่สาวคนสวย ต้องขอโทษด้วยครับ พอดีน้ำแข็งมันร้อนจนผมอมไว้ไม่ไหว น้ำแข็งก้อนนี้มันร้อนไปหน่อย ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะครับ”

“ใช่เร้อ? น้องชายถ้าคิดจะโกหกทั้งทีก็โกหกให้เนียนหน่อย น้ำแข็งบ้าที่ไหนร้อนลวกปาก นี่คิดว่าฉันจะเชื่อเรื่องโกหกควายๆ งั้นเหรอ?” หญิงสาวยิ้มเยาะมองเฉิงหยู่

“พี่สาวคนสวย นี่พี่คิดว่าผมเป็นเด็กเปรตไร้ศีลธรรมหรือไง? แค่คิดกับผมอย่างนั้นพี่ก็ผิดแล้วรู้ไหม? พี่รู้ไหมเจตจำนงอันแรงกล้ามากที่สุดของผมก็คือความซื่อสัตย์ โดยเฉพาะผู้หญิงสวยๆ อย่างพี่สาว ถ้าพี่ไม่เชื่อก็ลองแตะแก้วดูก็ได้ครับ แตะสิครับดูว่ามันร้อนจริงไหม?” พอพูดจบเฉิงหยู่ก็ยื่นแก้วในมือให้กับหญิงสาว

หญิงสาวเห็นเฉิงหยู่เล่นใหญ่จัดเต็มถึงขนาดนี้ ในใจก็จะเริ่มลังเล แอบเหลือบมองมองแก้วน้ำตรงหน้าอย่างชั่งใจ ในใจก็แอบสงสัยว่าน้ำแข็งมันจะร้อนได้ไง? ก็เลยลองพิสูจน์ให้รู้แล้วกันไปด้วยการเอื้อมมือไปสัมผัสแก้ว ทันทีที่จับก็ต้องตาลุกวาวรีบชักมือกลับอบย่างรวดเร็ว แก้วที่เจ้าหล่อนเพิ่งจับไปมันร้อนจี๋ราวกับเอาไปตั้งบนเตาไฟมาอย่างไงยังงั้น อู้ย ๆ ๆ ๆ∼ มันร้อนจริงๆ ด้วย!

“เป็นไปได้ยังไงกัน?” หญิงสาวประหลาดใจมาก?

“ผมจะไปรู้ได้ยังไงล่ะครับ! ก็เพิ่งจะเติมน้ำใส่เมื่อกี้เองนะ?” เฉิงหยู่ ตีหน้าซื่อพูดออกไป

“เอาเถอะ เอาเป็นว่าฉันเชื่อก็ได้” หญิงสาวมองท่าทีของ เฉิงหยู่ ถึงแม้จะไม่ปักใจเชื่อซะทีเดียว แต่ก็ทำเอากระดาษทิชชูมาเช็ดตามจุดที่เปียกบนร่าง ระหว่างที่เช็ด เจ้าสิ่งนั้นมันก็กระเพื่อมไปด้วย เฉิงหยู่ ก็จองเขม็งจนตาแทบจะถลนออกมาจากเบ้า

“พี่สาว ให้ผมเช็ดแทนเอาไหมครับ! คุณครูสอนผมตั้งแต่เล็กๆว่า ตัวเองทำผิดต้องยอมรับผิด ผมพ่นน้ำใส่ตัวพี่สาวแบบนี้ ถ้าหากพี่สาวเช็ดเอาเอง ผมต้องรู้สึกผิดมากแน่ๆ ไม่แน่ฟ้าอาจจะลงโทษผม กลายเป็นตราบาปติดตัวผมไปชั่วชีวิต ” เฉิงหยู่ ก็หยิบทิชชูขึ้นมาอีกแผ่นหนึ่งแล้วก็จะเข้าไปช่วยเช็ดให้

หญิงสาวเบนตัวหนี จากกรงเล็บเหยี่ยวของ เฉิงหยู่ พร้อมกับหยิบกระดาษจากมือของเขาออก “หากคุณครูของน้องชายรู้ว่าน้องชายเข้าใจประโยคนี้ลึกซึ้งขนาดไหน ท่านจะต้องดีใจมากแน่ๆ ” หญิงสาวเห็นท่าทีของฝ่ายตรงข้ามก็ยิ้มเยาะแล้วพูดขึ้น

เฉิงหยู่ รู้สึกผิดหวังที่ตัวเองทำตามคำสอนของคุณครูไม่สำเร็จ แต่ได้แต่มองอีกฝ่ายหยิบกระดาษจากมือเขาไปเช็ด แค่นี้ก็รู้สึกดีแล้ว โธ่เอ๊ย กระดาษที่เราหยิบมา ตั้งใจจะเอาไปเช็ดที่หน้าอกของเธอ ถึงแม้ว่าฉันจะไม่ได้เช็ดด้วยตัวเอง แต่ถ้าตามทฤษฎีคณิตศาสตร์แล้ว ก็เท่ากับว่าเราเป็นคนเช็ดไม่ใช่รึไง? โอ้ว ดูเหมือนกันตั้งใจเรียนคณิตศาสตร์จะไม่เสียเปล่า

พอเห็นสายตาซึ่งเต็มไปด้วยความปรารถนาอันร้อนแรงของ เฉิงหยู่ หญิงสาวอันแสนยั่วยวนทรงเสน่ห์ก็หัวเราะแล้วพูดขึ้นว่า “น้องชายคิดจะลูบคลำอกพี่สาวงั้นเหรอ?”

“จะเป็นไปได้ยังไงล่ะครับ? ผมแค่รู้สึกว่าพี่สาวจะหนักมือเกินไป เช็ดไปเช็ดมาเดี๋ยวมันจะแตกเอานะครับ” เฉิงหยู่ พูดพลางเล็งไปที่หน้าอก

“จริงเหรอ? แต่ถ้าน้องชายอยากลองสัมผัสจริงๆ พี่สาวก็ไม่รังเกียจนะ”

พอได้เช่นนั้น สายตาของ เฉิงหยู่ ก็เปล่งประกายเจิดจ้า พร้อมกับพุ่งมือไปขยำตรงจุดซึ่งเป็นความภาคภูมิใจของหญิงสาว ด้วยความเร็วราวกับสายฟ้าฟาด “ พี่สาวพูดขนาดนี้ผมก็ลำบากใจนะครับ เฮ่อ ไม่อยากปฏิเสธเลยจริงๆ ”

หญิงสาวตกตะลึง คิดไม่ถึงว่าเจ้าหนุ่มนี่จะไร้ยางอายขนาดนี้ เธอแค่พูดเล่นเท่านั้น แต่เจ้าหนุ่มนี่กับคิดเอาจริง จนตอนนี้เธอก็สัมผัสได้ถึงความร้อนรุ่มจากมือของอีกฝ่าย แถมเจ้ามือแสนซนยังบีบขยำของรักของหวงของเธออย่างต่อเนื่อง หญิงสาวหน้าแดง พลันถอยหลังสองก้าวออกไป

“นายนี่มันจิ้งจอกน้อยจริงๆ ถึงได้กล้าฉวยโอกาสจากพี่สาวแบบนี้ ” หญิงสาวหน้าแดงพร้อมกับเจ้ามองไปยัง เฉิงหยู่แล้วพูดขึ้น

“พี่สาวพูดแบบนั้นได้ยังไง?” เฉิงหยู่ พูดด้วยความประหลาดใจ

“แต่เมื่อกี้เธอเพิ่งล่วงเกินฉันไปนะ?” หญิงสาวเริ่มมีน้ำโห

“เอ้า! พี่สาวไม่รู้หรือไงกัน ที่จริงผมเป็นเด็กนักเรียนคนหนึ่ง วันนี้ครูให้คำถามมาหนึ่งข้อ โจทย์ชื่อว่า ‘หน้าอกของผู้หญิงใหญ่แค่ไหน’ ด้วยความกระหายในการค้นหาคำตอบของผม ผมจึงต้องทดสอบเหมือนกับพี่สาว แล้วทันใดนั้นผมก็ได้พบความจริงว่า หน้าอกของสาวมีขนาดใหญ่มาก! น้องชายคนนี้ขอชื่นชมจากใจ ” เฉิงหยู่ พูดพลางยกนิ้วโป้งขึ้นมา

“นายนี่มันปีศาจน้อย ในเมื่อนายกล้าทำ นายก็ต้องกล้ายอมรับ! ในเมื่อเธอล่วงเกินพี่สาวคนนี้ ถ้าอย่างนั้นพี่จะลงโทษเธอด้วยการให้เลี้ยงเหล้า ตกลงไหม?” หญิงสาวตั้งใจข่มขู่เฉิงหยู่ แล้วดูว่าเขาจะทำยังไง

“ได้สิครับ! พี่สาวอยากดื่มอะไร เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง” เฉิงหยู่ พูดคำโต

“ดื่มอะไรก็ได้จริงเหรอ?” หญิงสาว จ้องมอง เฉิงหยู่

“แน่นอนครับ ทุกอย่างที่อยู่ในนี้พี่ดื่มได้หมด ”

“ดีเลย บาร์เทนเดอร์ ฉันจะเอาขวดนั้น” หญิงสาวชี้ไปที่ไวน์บนตู้ขวดหนึ่งแล้วก็พูด

บาร์เทนเดอร์สาวมองหน้า เฉิงหยู่ เพราะไวน์ขวดนี้ราคา สองแสนกว่า แล้วจะเลี้ยงเธอจริงๆเหรอ?

เฉิงหยู่ ที่ไม่รู้มูลค่าของมัน แล้วพยักหน้าไปส่งๆ มันก็แค่ไวน์ไม่ใช่รึไง? เราเป็นถึงเจ้าของไนต์คลับ เหล้าขวดหนึ่งจะเท่าไหร่เชียว!

หญิงสาวมองไปยังไวน์ขวดนั้น แล้วเห็นว่าสีหน้า เฉิงหยู่ ไม่เปลี่ยนไปเลย ก็ถามเข้า “นายรู้จักไวน์นั่นหรือเปล่า?”

“ผมไม่ดื่มเหล้าแล้วจะรู้ได้ยังไง” เฉิงหยู่ พูดพร้อมรอยยิ้ม

“นายรู้หรือเปล่าว่าไวน์ขวดนี้ราคาราคาสองแสน?” หญิงสาวจ้องหน้า เฉิงหยู่ แล้วพูด

“อะไรนะ! สองแสน? งั้นก็ต้องเป็นเหล้าที่ดีน่ะสิ! เอามา ให้ผมเปิดเอง ก็อยากรู้เหมือนกันว่าเหล้าราคาตั้งสองแสนรสชาติจะเป็นยังไง?” เฉิงหยู่ สะดุ้งโหยง มาถึงโลกนี้ก็ตั้งนานแล้ว ก็ต้องลองดูซะหน่อยว่าไวน์ราคาสองแสนเป็นยังไง เขาไม่สนใจราคาของมัน แค่อยากรู้ว่ารสชาติมันเป็นยังไงทำไมถึงได้แพงขนาดนี้

พอเห็นบาร์เทนเดอร์สาวกำลังจะเปิดขวด หญิงสาวก็แสดงท่าทางตกใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด ถึงแม้ว่าเธอจะมาจากครอบครัวที่พอมีฐานะอยู่บ้าง แต่ไวน์ราคาสองแสนก็ไม่ใช่สิ่งที่อยากดื่มก็จะดื่มได้ แถมนี่ยังเป็นแค่เด็กหนุ่มนักเรียนคนหนึ่ง เธอแค่อยากขู่ให้เขากลัวก็เท่านั้น แต่คิดไม่ถึงว่าเขาจะเปิดจริง เป็นเธอคงไม่ใช้เงินตั้งมากมายขนาดนั้นเพื่อซื้อไวน์แค่ขวดเดียวแน่

“นายบ้าไปแล้ว นี่ตั้งสองแสน ฉันไม่มีเงินมากขนาดนั้นหรอก” หญิงสาวพูดกับ เฉิงหยู่ พลางมองไปที่บาร์เทนเดอร์ที่กำลังเปิดขวดไวน์

“เมื่อกี้ผมพูดไม่ชัดเจนเหรอครับว่าผมจะเลี้ยง? หรือว่าไม่อยากลองชิมรสชาติเหล้าราคาสองแสน?”

ผู้หญิงมักจะชอบไวน์แดงเป็นพิเศษ โดยเฉพาะผู้หญิงชนชั้นสูง แล้ว หลานหยา ก็เป็นหนึ่งในนั้น เธอจ้องมองดูบาร์เทนเดอร์เปิดขวดอย่างใจจดใจจ่อ เธอก็อยากจะลองดูสักครั้ง ทันใดก็หันไปพูดกับ เฉิงหยู่ “ นายแน่ใจนะว่าจ่ายไหวจริงๆ ?”

“วางใจเถอะครับ! ผมคงไม่ให้พี่สาวอยู่ที่นี่ชดใช้ค่าเหล้าหรอก นี่ก็คือการขอโทษอย่างจริงใจจากผมนะไม่ใช่หรือไง?” เฉิงหยู่ พูดออกมา จากนั้นก็บอกให้บาร์เทนเดอร์เปิดขวดต่อไป

บาร์เทนเดอร์เทไวน์ให้ทั้งสอง เฉิงหยู่ ยกแก้วขึ้นมาดม นับว่ากลิ่นหอมหวนไม่เลว จากนั้นก็ดื่มเข้าไปหนึ่งคำ “ปู๊ด!” ขณะที่ไวน์แดงเข้าปาก เขาก็พ่นไวน์แดงออกมาโดน หลานหยา อีกครั้ง

บ้าเอ๊ย นี่มันของอะไรเนี่ย รสชาติอย่างกับขี้นก จนกระเดือกไม่ลง เลยด้วยซ้ำ แต่เมื่อเห็นว่าสาวที่อยู่ตรงข้ามเปรอะเปื้อนไปด้วยไวน์แดง นอกจากนี้ยังต้องมาที่ตัวเองด้วยท่าทางโกรธถึงขีดสุด เฉิงหยู่ ก็พูดด้วยท่าทางเอียงอายว่า “ แหะๆ สงสัยวันนี้จะตื่นเต้นไปหน่อย พ่นน้ำใส่อีกแล้ว เดี๋ยวผมเช็ดให้ละกันนะ?”

“ไม่ต้อง รอนี่ล่ะกัน ฉันจะไปห้องน้ำ อย่าคิดหนีเด็ดขาด! บาร์เทนเดอร์ เธอจับตาดูเขาเอาไว้ ไวน์ขวดนี้เขาต้องเป็นคนจ่าย” หลานหยา ส่งสายตาอาฆาตให้ เฉิงหยู่ จากเดินก็เดินเข้าไปในห้องน้ำด้วยความโกรธ

พอเห็น บาร์เทนเดอร์สาวมองตัวเองแบบนั้น เฉิงหยู่ ก็พูดอย่างเขินอายว่า “ ถ้าบอกว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ เพราะเจ้าไวน์นี่มันดื่มยากเกินไป เธอจะเชื่อไหม?”

บาร์เทนเดอร์สาวหน้าแดง เธอก้มศีรษะลงพลางถูแก้วที่อยู่ในมืออย่างระมัดระวัง

จบตอน