จอมราชันย์อัสนี (Lightning Sovereign):

ตอนที่ 152: นิมิตห้วงดารา บททดสอบศิลาบรรพกาล

ณ ใจกลางแดนสุขาวดีแห่งกาล (时光绿洲) อันสงบสุขและเปี่ยมด้วย "วิญญาณฟ้าดิน" (天地灵气) บริสุทธิ์ เฉิน ฮ่าวหราน ยังคงนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นปฐพี (沃土) ที่อ่อนนุ่ม ห่างจาก "แท่นศิลาสะกดกาล" (古老石台) โบราณนั้นพอสมควร เขากำลังอยู่ในห้วงเวลาสำคัญของการ "หล่อหลอม" และ "สร้างความมั่นคง" ให้กับรากฐานพลังที่เพิ่งทะลวงสู่จุดสูงสุดของระดับสร้างรากฐาน (Foundation Establishment - Peak Stage) อย่างสมบูรณ์แบบ

แก่นแท้พลังงานอัสนีบรรพกาล (太初神雷精元) ไหลเวียนอย่างราบรื่นและทรงพลังยิ่งกว่าเดิมหลายเท่าไปทั่วร่าง ดุจสายธารอัสนีที่เชี่ยวกรากแต่กลับถูกควบคุมไว้อย่างมั่นคง "แท่นฐานแห่งเต๋า" (Dao Foundation) ณ ตันเถียนหมุนวนอย่างองอาจ เปล่งประกายสีครามทองเจิดจ้า สุกสว่าง และไร้ตำหนิ เขาสัมผัสได้ถึงพลังที่เพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาลจนแทบจะล้นทะลัก แต่ก็รู้สึกถึง "ขีดจำกัด" ที่มองไม่เห็น ราวกับภาชนะชั้นเลิศที่ถูกเติมจนเต็มปรี่ รอคอยเพียงการยกระดับสู่มิติใหม่ ความเข้าใจใน "เคล็ดวิชาเก้าอัสนีกลั่นกระแส" (九雷炼流诀) ที่แม้จะยังเป็นเพียงฉบับร่าง แต่ก็เริ่มแสดงอานุภาพในการชำระล้างและควบคุมไอธาตุ (元气) อันบริสุทธิ์แต่แฝงกลิ่นอายบรรพกาลของที่นี่ได้อย่างน่าทึ่ง

หลังจากโคจรพลังงานจนครบรอบใหญ่อีกหลายครั้ง รู้สึกถึงรากฐานที่หนักแน่นดุจขุนเขา เขาก็ค่อยๆ ผ่อนคลายสมาธิลง ลืมตามองไปยังแท่นศิลาสะกดกาลนั้นอีกครั้ง ความสนใจใคร่รู้ที่เคยมี แปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึก "เชื่อมโยง" อันเลือนรางแต่ชัดเจนยิ่งขึ้น เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานอันลึกล้ำ เก่าแก่ และซับซ้อนเกินหยั่งถึง ที่แฝงเร้นอยู่ภายในอักขระและลวดลายดารา (星辰符文) ที่เลือนรางนั้น มันให้ความรู้สึก "สงบนิ่ง" ดุจห้วงอวกาศ แต่ก็แฝงไว้ด้วย "กระแสพลัง" ที่พร้อมจะปะทุออกมาหากถูกรบกวน และมีความรู้สึก "คุ้นเคย" อย่างประหลาด ราวกับเคยสัมผัสพลังงานเช่นนี้มาก่อนในส่วนลึกของจิตวิญญาณ

เขาลองแผ่ "จิตวิญญาณ" (Spiritual Sense) ที่แข็งแกร่งขึ้นมากหลังจากทะลวงระดับ ค่อยๆ สอดส่องเข้าไปยังแท่นศิลาอย่างระมัดระวังที่สุด ดุจเส้นไหมบางเบาที่พยายามสัมผัสผิวน้ำอันนิ่งสงบ เขาไม่ได้คิดจะควบคุมหรือแทรกแซง เพียงต้องการทำความเข้าใจโครงสร้างพลังงานและอักขระเหล่านั้นให้มากขึ้น... สัมผัสถึงความลับที่อาจซ่อนอยู่ภายใน...

ทันทีที่ปลายจิตวิญญาณของเขาสัมผัสเข้ากับพื้นผิวของแท่นศิลา!

วูบบบบบบ!!!

แท่นศิลาที่เคยสงบนิ่งก็พลันส่องแสงสีเทาอ่อนเรืองรองขึ้นมาอย่างนุ่มนวล! อักขระและลวดลายดาราที่เลือนรางพลันสว่างวาบขึ้นมาราวกับหมู่ดาวที่ถูกปลุกให้ตื่น! พร้อมกันนั้น คลื่นพลังงานอันลึกลับ เก่าแก่ และ "เป็นกลาง" สายหนึ่งก็แผ่กระจายออกมาจากแท่นศิลา! โอบล้อมจิตวิญญาณของฮ่าวหรานไว้อย่างอ่อนโยน!

มันไม่ใช่การโจมตี! ไม่ใช่การต่อต้าน! แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือน... การ "สั่นพ้อง" และ "การเชื้อเชิญ" จากห้วงกาลอันไกลโพ้น!

ทะเลจิต (识海) ของเขาพลันสั่นไหวอย่างรุนแรง! ก่อนที่ภาพนิมิตอันเลือนรางแต่กลับชัดเจนในความรู้สึกอย่างประหลาด จะปรากฏขึ้นในห้วงสำนึก! มันดึงดูดจิตวิญญาณของเขาให้จมดิ่งลงไป...

เขาเห็น... มหาสมุทรแห่งดวงดาว อันไร้ขอบเขต ท่ามกลางแสงระยิบระยับนับล้านล้านดวงนั้น ปรากฏร่างของ สตรีผู้งดงามในอาภรณ์สีเขียวอ่อน ราวกับใบไม้แรกผลิ นางยืนสงบนิ่ง รอยยิ้มอ่อนโยนประดับบนใบหน้าที่คุ้นเคย แต่แววตากลับฉายความกังวลและโหยหาบางอย่าง... มารดา! เฉินหลิว! หัวใจของฮ่าวหรานบีบรัดด้วยความคิดถึงและความสับสน!

แต่แล้ว... ภาพก็เปลี่ยนไป! นางไม่ได้ยืนอยู่เพียงลำพัง! ข้างกายนาง ปรากฏ เงาร่างสูงใหญ่ของบุรุษลึกลับ ผู้หนึ่ง ร่างกายของเขาคล้ายจะถูกหล่อหลอมขึ้นจากแสงดาวและเงามืด ปกคลุมด้วยม่านหมอกแห่งดวงดาวจนมองไม่เห็นใบหน้าที่แท้จริง แต่กลับแผ่กลิ่นอายพลังอัน ยิ่งใหญ่ ลึกล้ำ ดุจพหุภพ และเก่าแก่ยิ่งกว่า มารดาของเขาเสียอีก! พลังนั้นทำให้จิตวิญญาณของฮ่าวหรานสั่นสะท้านด้วยความเคารพยำเกรงโดยไม่รู้ตัว!

เขามองไม่เห็นว่าพวกเขากำลังทำสิ่งใด แต่เขาสัมผัสได้ถึง "กระแสพลังงาน" อันซับซ้อนพันลึกที่ไหลเวียนระหว่างคนทั้งสอง และรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงกระซิบอันแผ่วเบาแต่ก้องกังวาน ดุจเสียงสะท้อนจากแก่นแท้แห่งจักรวาล... เสียงที่ฟังดูคล้ายเสียงถอนหายใจอันเก่าแก่... แต่แฝงไว้ด้วยความคาดหวัง...

"...ผู้สืบทอดผู้นี้... บางที... อาจถึงเวลาแล้ว..."

ภาพนิมิตและเสียงกระซิบจางหายไปอย่างรวดเร็ว! ฉับพลันดุจสายฟ้าฟาด! ทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่า ความสับสน ความตกตะลึง และคำถามมากมายที่หมุนวนอยู่ในใจของฮ่าวหราน!

'ภาพเมื่อครู่! ท่านแม่! กับบุรุษลึกลับผู้นั้น? พวกเขาคือใคร? กำลังทำอะไร? แล้วเสียงกระซิบ... ถึงเวลาสำหรับอะไรกัน!? หรือว่าเกี่ยวข้องกับสายเลือดข้า!?'

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ใคร่ครวญหาคำตอบ! ยังไม่ทันที่คลื่นอารมณ์จะสงบลง!

ครืนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!

แท่นศิลาสะกดกาลพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงกว่าครั้งก่อน! แสงสีเทาอ่อนสว่างวาบขึ้นอย่างเจิดจ้าจนแสบตา! อักขระและลวดลายดาราทุกตัวบนแท่นพลันเปล่งแสงพร้อมกันเป็นจังหวะที่ไม่สอดคล้องกัน! พลังงานอันมหาศาลและ "เกรี้ยวกราด" ระเบิดออกมาจากใจกลางแท่น! มันไม่ใช่พลังงานห้าธาตุอันสมดุลของแดนสุขาวดี! หากแต่เป็นพลังงาน "ดั้งเดิม" ของมิติเศษส่วนที่ถูกกดข่มและบิดเบือนมานานนับกัลป์! มันปั่นป่วน! ทรงพลัง! และแฝงเจตจำนง "ปกป้อง" และ "ขับไล่" อันแข็งกร้าว!

ติ๊ง!

[คำเตือนระดับสูงสุด! ตรวจพบการทำงานผิดปกติของ 'แท่นศิลาสะกดกาล'!]

['จิตพิทักษ์แห่งบรรพกาล' (Primordial Guardian Spirit) กำลังตื่นขึ้นจากการหลับใหลอันยาวนาน!]

[ระดับพลังงานที่ตรวจพบ: ไม่แน่นอน! แปรปรวนสูง! คาดการณ์เบื้องต้น: เทียบเท่า ก่อแก่นปราณ - ขั้นต้น ถึง ขั้นกลาง!]

[แนะนำให้ล่าถอยทันที!]

"แย่แล้ว!" ฮ่าวหรานเบิกตากว้าง! สัญญาณเตือนจากระบบและสัญชาตญาณกรีดร้องพร้อมกัน! เขารู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่แผ่มาจากแท่นศิลา! มันหนักหน่วงราวกับขุนเขาบรรพกาลกำลังถล่มทับลงมา! บีบอัดจนเขาแทบหายใจไม่ออก! พลังระดับก่อแก่นปราณ! มันต่างจากระดับสร้างรากฐานราวฟ้ากับดิน!

พื้นปฐพีรอบแท่นศิลาพลันปริแตกออกเป็นทางยาว!

ครืด... คราก... กึกก้อง!

ก้อนศิลา เศษดิน และพลังงานปฐพีอันเข้มข้น ถูกดูดกลืนเข้าไปรวมตัวกัน ณ ใจกลางแท่นอย่างรวดเร็ว! ก่อเกิดเป็นรูปร่างของ "อสูรศิลาบรรพกาล" (远古石魔 - Yuǎngǔ Shí Mó) ขนาดมหึมา! สูงกว่าสามจั้ง (ราวสิบเมตร)! ร่างกายกำยำแข็งแกร่ง ประกอบขึ้นจากศิลานิลและศิลาเทาเข้ม แฝงลวดลายอักขระโบราณที่เรืองแสงสีแดงจางๆ! ดวงตาเป็นผลึกสีเทาขุ่นมัวสองดวง แต่กลับส่องประกายเย็นชาไร้ความรู้สึก! มันคำรามเสียงแหบแห้ง กึกก้องสะท้านไปทั่วแดนสุขาวดี! เสียงนั้นมิใช่เสียงธรรมดา หากแต่เป็นเสียงที่เกิดจากการเสียดสีของศิลาและการสั่นสะเทือนของพลังงานปฐพี!

"ผู้... บุก... รุก..." เสียงที่หนักแน่นและเชื่องช้าดังออกมา แต่มันกลับสะท้านสะเทือนจิตวิญญาณโดยตรง! "...ต้อง... ถูก... กำจัด!"

สิ้นเสียง! อสูรศิลา หรือ "จิตพิทักษ์แห่งบรรพกาล" ก็กระทืบเท้าลงบนพื้น! พื้นดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น! ร่างมหึมาของมันพุ่งทะยานเข้าใส่เฉิน ฮ่าวหราน ด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อว่าจะมาจากร่างที่ประกอบขึ้นจากศิลาหนักอึ้ง! หมัดศิลาขนาดใหญ่กว่าศีรษะเขาสองเท่า ทุบแหวกอากาศเข้าใส่! เกิดเสียงดัง "วูบ!" รุนแรง! บีบอัดอากาศจนเกิดเป็นคลื่นกระแทกที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!

'ระดับก่อแก่นจริงๆ ด้วย! รวดเร็วและรุนแรงถึงเพียงนี้!' ฮ่าวหรานตื่นตระหนกจนแทบหยุดหายใจ! ไม่มีเวลาให้คิด! สัญชาตญาณสั่งให้หลบหลีกสุดชีวิต!

"ก้าวย่างประกายอัสนี!"

ร่างเขากลายเป็นเงาสายฟ้าสีครามทอง! เค้นพลังทั้งหมดพุ่งหลบหมัดศิลามรณะนั้นไปได้อย่างหวุดหวิดเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด!

ตูมมมมมม!!!

หมัดศิลากระแทกเข้ากับพื้นปฐพีที่เขาเคยยืนอยู่! เกิดหลุมลึกขนาดใหญ่! เศษดินเศษศิลากระจายไปทั่ว! พลังทำลายล้างช่างน่าสะพรึงกลัว! หากโดนเข้าไปตรงๆ เกรงว่าแม้แต่กระดูกก็คงไม่เหลือ!

แต่จิตพิทักษ์แห่งบรรพกาลไม่หยุดเพียงเท่านั้น! มันหันกลับมาอย่างรวดเร็ว! ดวงตาสีเทาขุ่นจับจ้องเขาเขม็ง!

ก่อนจะกระทืบเท้าอีกครั้ง! คราวนี้พื้นดินรอบตัวมันพลันเปล่งแสงสีเทาเข้ม! ก่อเกิดเป็น "หอกศิลา" (石矛 - Shí Máo) นับสิบเล่ม พุ่งทะลุพื้นดินขึ้นมาอย่างเงียบเชียบแต่รวดเร็ว! เสียบแทงเข้าใส่ตำแหน่งที่ฮ่าวหรานยืนอยู่จากเบื้องล่าง! เป็นการโจมตีที่คาดไม่ถึง!

"ยังมีการโจมตีจากใต้ดินอีก!" ฮ่าวหรานรีบทะยานร่างขึ้นไปในอากาศ! หลบหอกศิลาที่พุ่งขึ้นมาได้อย่างฉิวเฉียด! ปลายหอกแหลมคมเสียดสีชายเสื้อเขาไปเพียงนิด!

แต่แล้ว! อสูรศิลาก็คำรามอีกครั้ง! มันทุบหมัดทั้งสองข้างลงบนพื้นอย่างแรง!

ครืนนนน! แครก! แครก!

พื้นดินทั่วทั้งแดนสุขาวดีพลันสั่นไหวอย่างรุนแรง! เกิดรอยแยกมากมาย! และมี "มือศิลา" (石手 - Shí Shǒu) ขนาดใหญ่หลายสิบข้าง พุ่งทะลุออกมาจากพื้นดิน! ไม่เพียงแค่นั้น กำแพงถ้ำหรือต้นไม้ใหญ่ใกล้เคียงก็ดูเหมือนจะมีมือศิลาพุ่งออกมาด้วย! พวกมันพยายามจะคว้าจับข้อเท้าของเขาที่ลอยอยู่กลางอากาศ! ปิดล้อมจากทุกทิศทาง!

ฮ่าวหรานหน้าซีดเผือด! เหงื่อเย็นไหลอาบ! เขาตกอยู่ในวงล้อมการโจมตีจากทุกทิศทุกทาง! พลังระดับก่อแก่นนั้นเหนือกว่าระดับสร้างรากฐานมากเกินไปจริงๆ! การป้องกันและการโจมตีของจิตพิทักษ์ตนนี้ทั้งรุนแรง ต่อเนื่อง และพลิกแพลง! เขาจะรับมือกับมันได้อย่างไร!? หรือว่าแดนสุขาวดีแห่งนี้ จะกลายเป็นสุสานของเขาเสียแล้ว!?

(จบตอนที่ 152)