ตอนที่เจ็ดสิบสอง เล่มสองความก้าวหน้า
การฝึกปราณยุทธหากไม่ก้าวหน้าเท่ากับถอยหลัง
เส้นทางของการฝึกปราณยุทธมีได้เพียงแค่ก้าวต่อไปข้างหน้าโดยไม่หยุดยั้งเท่านั้น ไม่อย่างนั้นเราอาจจะโดนทิ้งไว้ล้าหลัง
ในการทำธุรกิจ ในการดำเนินชีวิตก็อาจจะเป็นเฉกเช่นกัน
“แก่นของสัตว์อสูรนี้ทำให้ข้าซึมซับได้มากกว่าคนทั่วไปเป็นสองเท่าด้วยเคล็ดวิชาที่ข้ามี”
คือคำกล่าวที่คนมาจากโลกเซียนว่ากล่าวกัน
แต่อ้าวป้าหม่าได้ทานยาต่างๆเพิ่มไปอีกครั้งและเดินตามแนวทางที่โรเบิร์ตคำนวณเส้นสายการเดินลมปราณออกมาไว้ว่าการเดินแบบไหนนั้นมีประสิทธิภาพที่สุด
และเพิ่มประสิทธิภาพจากเดิมได้ประมาณ 30% แต่การจัดวางแขนขาและท่วงท่านั้นลำบากมากหากต้องอ้าปากและยืดแขนขึ้นข้างบนเวลาหายใจเข้าและเอามือลงข้างล่างเวลาหายใจออก
จะทำให้ประสิทธิภาพโดยรวมเพิ่มขึ้นได้กว่าสามสิบเปอร์เซ็นหากวางตำแหน่งท่วงท่าในตำแหน่งที่ถูกต้อง
ดังนั้นผมจึงอยู่ในท่าปล่อยกายตามธรรมดาและเดินลมปราณตามรูปแบบที่คำนวณเอาไว้ว่าช่วยย่อยสลายลมปราณและของวิเศษที่ทานเข้าไปได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นโรเบิร์ตได้ค่อยๆทำการทดลองกับคนในสำนักคนอื่นๆเช่นกันและตามแบบนักวิทยาศาสตร์ตั้งสมมติฐานว่าการเดินลมปราณแบบไหนจะมีประสิทธิภาพที่สุดและทำการทดลองไป
ความรู้ทางวิทยาศาสตร์เริ่มขึ้นได้มาด้วยวิธีการเช่นนี้แต่คงจะอีกสักพักว่าจะเทียบคนที่กลับมาจากโลกเซียนได้
ผมเลยให้โรเบิร์ตลองศึกษาเส้นทางการเดินลมปราณของสร้อยคอหิมะ
ที่ได้ชื่อว่า
“วิชาที่ไม่น่าจะหาได้จากดลกเบื้องล่างนี้”
แสดงว่าต้องมีเคล็ดลับการเดินลมปราณที่ซับซ้อนกว่าโลกเบื้องล่าง
และโรเบิร์ตน่าจะทำวิศวกรรมย้อนกลับเคล็ดวิชาลมปราณหิมะได้ หากนำมาเทียบกับเคล็ดวิชาอื่นๆว่าเหมือนหรือแตกต่างกันอย่างไร
ด้วยโปรแกรมคอมพิเวตอร์ที่สร้างงแบบจำลองแผนผังตัวโมเดลการเดินลมปราณ
ที่ด้วยเทคโนโลยีปัจจุบันของสงครามอวกาศสามารถสร้างมนุษย์ต่างดาวเอเลี่ยนนับร้อยนับพันเคลื่อนไหวนั้น สามารถทำได้สบายมาก
ขอเพียงปั้นโมเดลมาหนึ่งตัวสำเร็จการทำต่อๆไปก็ยิ่งง่าย ไม่ต้องกล่าวถึง พวกเราเน้นรายละเอียดการเดินลมปราณที่ค่อนข้างจะเรียบง่ายมากกว้าการทำภาพซีจีที่เน้นความสวยงามตระการตา
แต่การทดลองของพวกเราไม่ต่างกับนักวิทยาศาสตร์ที่คำนวณวงโคจรของดวงดาวต่างๆนั่นเอง
แม้จะมีความเป็นไปได้มากมายมหาศาลนับสิบสามล้านเส้นทาง
แต่นั้นสำหรับนักคณิตศาสตร์แล้วเป็นคำถามที่เรียบง่ายเอามากๆ
อัลฟ่าโกะและการคำนวณความเป็นไปได้ต่างๆได้คำนวณจำนวนความเป็นไปได้ของตาเดินโกะออกมาได้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
แนวความคิดของนักคณิตศาสตร์มักจะมองว่าหากสามารถแทนที่สูตรลงไปและคำนวณออกมาได้เลยไม่นับเป็นโจทย์ทางคณิตศาสตร์ที่แท้จริง
แม้แต่นักคณิตศาสตร์โอลิมปิคเหรียญทองพอมาเข้าวงการก็คิดว่าเจอกับความยากของการที่คิดถึงปัญหาที่ไม่เคยมีมาก่อนให้ได้และต้องอาศัยอาจารย์ที่ปรึกษาในการช่วยคิดปัญหาที่ไม่เคยมีมาก่อนนี้นั่นเอง
แต่สำหรับผมที่ต้องการแค่การคำนวณออกมาถึงเส้นทางการเดินลมปราณที่เป็นไปได้
เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว
นี่คือข้อได้เปรียบเทคโนโลยีด้านคอมพิวเตอร์และความก้าวหน้าทางคณิตศาสตร์ของโลกปัจจุบันและแนวคิดทางวิศวกรรมต่างๆ
หากผมต้องคิดของพวกนี้ในโลกปราณยุทธที่ขาดคนมีความรู้คงต้องใช้เวลาหลายสิบหลายร้อยปี
แต่ด้วยความรู้และเทคโนโลยีของยุคปัจจุบัน
ปัญหาที่ควรจะใช้อัจฉริยะสามารถแก้ไขได้ด้วย เงินทุนและจำนวนนักวิทยาศาสตร์ที่มากพอ
“ท่านอ้าวป้าหม่ากรุณาทานยาธาตุเย็น”
ยาลูกกลอนสีฟ้าธาตุเย็นที่ซื้อมาจากสำนักประมูล
เลื่อนมาตรงข้างหน้าผมที่อยู่ในท่าทางที่สบายที่สุดในการเดินลมปราณ
ผมสัมผัสถึงยาที่อยู่ข้างหน้าผมได้และหยิบขึ้นมาทานธรรมดาโดยไม่ใช้พลังลมปราณบังคับยาเม็ดธาตุเย็นเพราะอาจจะส่งผลต่อการทดลอง
ยาธาตุเย็นไหลลงเข้าไปในท้องของผมและให้ความรู้สึกเย็นไปทั่วร่างกาย
ผมค่อยๆเดินลมปราณย่อยสลายธาตุเย็นนั้นและโรเบิร์ตดูผลการทดลอง
และพวกเราทดลองไปอีกหลายๆแนวทางการเดินลมปราณที่สลายธาตุเย็นได้และผลข้างเคียงที่อาจจะเกิดขึ้น
ความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์นั้นได้มาเพราะการทดลองด้วยกำลังแรงงานคนเงินและเวลานับไม่ถ้วนเช่นนี้นั่นเอง