เบน น่านฟ้า talk
ทันใดนั้นร่างบางของหว่าหวาก็เดินมาหยุดยืนอยู่ต่อหน้าผม และน้ำจากฝักบัวก็ทำให้เนื้อตัวเธอเปียกทั้งที่ยังสวมชุดเดรสสีแดง เธอยกมือขึ้นมาวางทาบที่อกของผม และเงยหน้าสบตาผมเว้าวอน
" หว่าหวาขอโทษนะคะ " เสียงสารภาพผิดดังขึ้นนุ่มนวลแ่เบา ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เฮ้ย เค้าทำแค่นี้หัวใจมึงก็อ่อนยวบแล้วเหรอวะไอ้เบน ไม่สมกับที่มึงวางมาดขึงขังเลย ผมจ้องตาเธอด้วยสายตาที่ยังโกรธอยู่ เธอเขย่งเท้าเพื่อที่จะจูบแก้มสากของผม
" หว่าหวาเสียใจที่ไม่ได้รักษาสัญญา เฮียยกโทษให้หว่าหวาได้มั๊ยคะ" เสียงอ้อนนั่นมันทำให้ผมอ่อนระทวย ความโกรธเริ่มคลายลงแล้ว
ตอนนี้ร่างกายเธอเปียกไปหมด เซ็กซี่จังครับ แล้วยังกิริยาท่าทางที่ทำกับผมอีก น่ารักเป็บ้า ผมไม่ได้ตอบคำถามของเธอ เพียงแค่จ้องมองหน้าเธอนิ่งๆ เท่านั้น
ผมเอื้อมมือไปปิดน้ำ แต่ยังยืนอยู่ที่เดิม เพราะกลัวเธอจะไม่สบาย
" เฮียเบนขาาา หว่าหวาขอโทษ ดีกันนะคะ " เธอเว้าวอนหนักขึ้น ขอการยกโทษด้วยความออเซาะ สายตาเธอหวานเยิ้มจนผมอยากจูบเธอเหลือเกิน เธอจะรู้ตัวมั๊ยว่าที่ทำอยู่มันคือการอ่อยให้ผมอดกลั้นความอยากไว้ไม่ได้ อดทนไว้ไอ้เบน เย็นไว้ ผมบอกตัวเอง ไม่อยากข่มเหงจิตใจแฟนตัวเองหรอกครับผมรู้ว่าการคบกันของเรามันยังเร็วเกินไปที่จะทำเื่อย่างว่าแม้ว่าผมจะ้าขนาดไหนก็ตาม
" จูบหว่าหวาหน่อยสิคะ คิดถึงจูบของเฮียจังนะ นะ นะคะ อื้ม……" พอผมพยายามอดทน เธอก็รุกรานผมแบบนี้ไง จะให้ทนยังไงไหววะ หว่าหวายื่นริมฝีปากมากลีบปากของผมแล้วเล็มเลียอย่างเชิญชวน พร้อมกับยกแขนเรียวขึ้นโอบรอบคอผมเอาไว้ โอ๊ย หมดกันความอดทนที่สั่งสม ผมจูบตอบเธอจนได้ เราสองคนแลกจูบกันในห้องน้ำกว้างด้วยความสุขที่ผมประมาณไม่ได้ กลีบปากของเธอมันนุ่มอิ่มหอมหวาน และทำให้ผมเคลิบเคลิ้มเหลือเกิน ในยามที่สองกลีบปากสมผัสดูดกันมันวาบหวามซาบซ่านไปทั้งร่างกาย มันคือความสุขฟินที่สุดจะบรรยายออกมาเป็คำพูดได้
" เฮียหายโกรธหว่าหวารึยังคะ " เธอถามเสียงอ้อนเมื่อมีโอกาสเผยอปากหายใจ
" อื้ม ยัง " ผมตอบสั้นๆ และเข้าจูบเธออย่างเอาแต่ใจอีกครั้ง
" ถ้าไม่หายโกรธแล้ว จูบทำไมคะ " เธอยิ้มเ้าเล่ห์ให้อย่างรู้ทันว่าตอนนี้ความโกรธของผมมันลดระดับลงมากแล้ว
" อ่อยเก่ง เลยจูบไปอย่างงั๊น" ผมตอบอย่างวางฟอร์ม ไม่ยอมดีด้วยง่ายๆ หรอก ละเลยคำสัญญาที่มีต่อกันขนาดนั้น
ผมเดินออกจากห้องน้ำปล่อยเธอยืนงงต่อไป หึ จะหายโกรธง่ายๆ ได้เหรอครับ เดี๋ยวได้ใจ ถ้าต่อไปนึกว่าผมง้อง่ายก็ทำอีกเรื่อยๆ สิครับ ต้องให้บทเรียนเธอบ้าง
(หว่าหวา talk: นึกว่าจะหายโกรธซะอีก ทำขนาดนี้ยังจะทำฟอร์มไม่ยอมคืนดีด้วยอีกนะ ไอ้บอสเอาแต่ใจเอ๊ย ถ้าไม่คิดว่าฉันก็มีส่วนผิด ไม่ยอมจูบดูดดื่มขนาดนี้หรอก แต่ก็ใจชื้นขึ้นมาบ้างเพราะท่าทางเขาก็ดูไม่เกี้ยวกราดเท่าไหร่แล้ว ไปค่ะหว่าหวา เดินหน้าออเซาะ บอสเ้าอารมณ์ต่อไป)
หว่าหวาเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับชุดที่เปียกปอน ผมโยนผ้าเช็ดตัวให้เธอแล้วก็เดินมานั่งที่โซฟาตัวใหญ่ หน้าจอทีวี
" เสื้อผ้าในตู้หาใส่เองเป็หวัดมาจะหาว่าไม่บอก " ผมพูดเสียงเรียบ แล้วนั่งเช็คมือถือพลางดูทีวีไปด้วย ในห้องนี้มีเสื้อผ้าใหม่ๆ ของผู้หญิงแขวนอยู่ ถ้าพูดอย่างไม่อายก็เพราะบางครั้งถ้ามีผู้หญิงมาค้างที่นี่ก็จะหยิบใช้ได้สะดวกครับ ผมคนโสดนะอย่าลืม เื่แบบนี้ก็ต้องมีบ้าง
(หว่าหวา talk : นี่ไงล่ะจะให้ฉันไว้ใจเชื่อว่าเขาจริงใจได้ยังไง ขนาดในห้องทำงานยังมีเสื้อผ้าผู้หญิง แต่ชั่งเขาเถอะ อย่าไปสนใจเลยแค่เอาตัวรอดให้ผ่านคืนนี้ไปให้ได้อย่างปลอดภัยก่อนเถอะหว่าหวา อย่าโวยวาย อย่าหาเื่เดี๋ยวไอ้บอสเอาแต่ใจโมโหขึ้นมา ยุ่งแน่ๆ เลย ฉันคิดได้แบบนั้นก็หยิบเดรสสั้นเสื้อกล้ามสีดำเนื้อผ้าใส่สบายมาใส่แทนชุดที่เปียก)
"..........." เธอเดินออกจากห้องแต่งตัวด้วยชุดเดรสสีดำโคตรเซ็กซี่ เออกะอีแค่เดรสดำ ไม่ได้วาบหวิวอะไร ยัยหว่าหวาใส่ยังดูเปรี้ยวปนน่ารักอะ ทำไมผมต้องชอบทุกออย่างที่เป็เธอขนาดนี้
ผมกดโทรศัพท์หาเพื่อนๆ เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจพร้อมชักสีหน้าบึ้งตึงกับเธอ
(เบนโทรหาพาย)
"เฮ้ย ทำไรกันอยู่ว่ะ " ผมถามไอ้พาย
" พวกกูก็รอมึงโทรมานี่แหละ เป็ไงวบ้างวะมึงทำอะไรน้องหว่าหวารึเปล่า " หึ มึงพูดเหมือนกูเป็คนใจร้ายนะไอ้พาย
" เปล่าอย่าถามมากน่า ทุกอย่างปกติดี " ผมตอบมัน
" ปกติอะไรของมึง เดือดขนาดนั้น อย่าทำอะไรน้องหว่าหวารุนแรงนะมึง สรุปจะลงมาดื่มอีกมั๊ย " ห่วงเหลือเกิน ที่พวกมึงควรเป็ห่วงคือกูไม่ใช่เค้า
" ไม่ล่ะ กูว่าจะนอนล่ะ ไม่มีอารมณ์ดื่มต่อ เซ็ง " ผมพูดเสียงดังเพื่อให้หว่าหว่าได้ยิน
" เออ ตามนั้นมีไรโทรมา” แล้วผมก็วางสายจากไอ้พาย หันมานั่งดื่มเบียร์โดยไม่สนใจหว่าหวา ยัยนั่นยืนเก้ๆ กังๆ ไม่กล้าเดินเข้ามาหาผม
ผมก็ไม่รู้จะพูดอะไรกับเธอเหมือนกัน บรรยากาศ แม่งโคตรอึดอัด แต่ผมไม่สน ผมไม่ได้เป็คนผิด ถ้าไม่รู้ว่าควรทำไงก็ยืนอยู่แบบนั้นแหละ
(หว่าหวา talk : นอนเหรอ เขาจะนอนที่นี่เหรอ แล้วฉันล่ะ คงต้องได้นอนที่นี่กับเขาแน่ๆ ไอ้บอสเอาแต่ใจไม่มีทางยอมให้ฉันกลับบ้านแน่ๆ แต่ยังไงฉันจะไม่ยอมเสียตัว การขัดขืนไม่ใช่ทางออก ฉันต้องออเซาะเข้าไว้)
ผมนั่งดูทีวีชักเริ่มจะง่วงล่ะเลยย้ายไปนอนที่เตียงนอนกว้างแล้วหว่าหวาก็เดินมานั่งปลายเตียงเงียบๆ ผมกดโทรศัพท์ไปเรื่อย เล่นเกมส์ฆ่าเวลาไปพลางๆ รอดูว่าคนที่ทำให้ผมโกรธจะมีวิธีง้อผมยังไงต่อไป
และแล้วหว่าหวาก็ขยับตัวเข้ามาหาผม แล้วก็นอนลงมาทับที่อกแกร่ง รู้สึกดีจังที่ยัยนี่แนบชิดบนร่างกายผมแบบนี้
" หว่าหวาขอโทษ ต่อไปจะไม่ทำอีกค่ะ " เสียงเบาเอื้อเอ่ย ลมหายใจเป่ารดคางสากของผมเบาบาง สายตาอ้อนวอนของเธอจับจ้องมาที่ผมอย่างขอความเห็นใจ รอฟังคำตอบ ผมก็เล่นมือถือต่ออย่างไม่สนใจเธอ อันที่จริงผมสนใจมากครับ ใจอ่อนลงไปเป็กองแล้ว มีความสุขมากที่มีเธออยู่ด้วยกันแบบนี้ แค่อยากให้บทเรียนเธอเท่านั้น
" อย่าดีแต่พูดหว่าหว่า หนักลงไป " ผมเสแสร้งแกล้งพูด ไม่หายโกรธง่ายๆ
" หนักมากมั๊ย "ยอกย้อน
" ลงไป หนัก " ผมบอกอีกครั้ง พร้อมจ้องตาเธอเขม็ง
" ดีกันนะ " แนะยังจะมาหยอกเย้า ยิ้มกว้างเ้าเล่ห์ให้ผมอีก เดี๋ยวนี้เอาใหญ่แล้วนะ
" ไม่ ไม่มีอารมณ์เล่นด้วย อย่ามาเซ้าซี้" ผมวางฟอร์มรำคาญเธอ พยายามดันเธอให้ลงจากตัว แต่เธอก็ยังดึงดันจะนอนทับผมอยู่ได้ ดื้อชะมัด
" จะเซ้าซี้ " ต่อปากต่อคำ แถมยื่นหน้ามาสบตาผมใกล้ๆ อีก กำลังเล่นกับไฟนะรู้ตัวมั๊ย เดี๋ยวถ้าตะบะแตกขึ้นมาจับกดตรงนี้อย่าหาว่าไม่เตือนนะหว่าหวา
โอ๊ย!!!! อยากจูบ แต่ไม่ดีกว่า เดี๋ยวได้ใจ ผมจะต้องทนอีกนานมั๊ยวะ
" จะนอนล่ะ อย่าหาเื่ "ผมรีบวางมือถือแล้วหลับตาอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้ศีลขาด เดี๋ยวจะอดทนรังแกเธอไม่ได้
หว่าหวา talk
เฮ้อ ฉันถอนหายใจเบาเบา ในที่สุดเขาก็หลับ และฉันยังปลอดภัย แม้ว่าจะง้อเขาไม่สำเร็จก็เถอะ อย่างน้อยคืนนี้มันก็ไม่มีอะไรรุนแรงหรือเกินเลย จบไปอีกวันแล้วหว่าหวา รอดไปอีกคืน
"เวลาหลับน่ารักดีนะ " ฉันคิดในใจ เมื่อมองหน้าคนที่กำลังหลับ และฉันก็ทาบทับบนตัวเขาอยู่ มองดูแล้วเวลาหลับก็น่ารักดูไม่มีพิษสงดีนะ แต่อย่าให้ตื่นเชียว
ฉันค่อยๆ เคลื่อนตัวลงจากอกเฮียเบนเพื่อมานอนที่มุมเตียงอีกด้าน พอหันหลังให้เขาทันใดนั้น ลำแขนแกร่งก็รวบตัวฉันเข้าไปหาอ้อมกอด กระชับรัดกอดแน่น โดยที่เขาไม่พูดอะไร ฉันก็ไม่ได้ขัดขืน ยอมให้กอดแต่โดยดี เพราะตอนนี้ดึกมากแล้วฉันก็ง่วงเต็มที พรุ่งนี้ต้องตื่นไปทำงานแต่เช้าอีก
ทำไมฉันรู้สึกว่ากอดของเขาอบอุ่นหัวใจเหลือเกิน ค่ำคืนที่แสนยาวนาน ฝันดีนะคะ
(เบน talk : ผมกอดหว่าหวาเอาไว้แน่น เป็คืนแรกสินะที่ได้นอนด้วยกันแบบนี้ ตัวนิ่มจังครับคนดี หอมละมุนด้วย ด้วยความอดใจไม่ไหวผมก็กดจูบไปที่แก้มเนียนหลายทีโดยที่เธอไม่รู้ตัว เพราะคงเข้าสู่ห้วงนิทราไปก่อนแล้ว ฝันดีนะครับเด็กเกเร เด็กไม่รักษาสัญญาของเฮีย)
ซามา talk
ฉันกับนังทีดี้งงเป็ไก่ตาแตกที่นังหว่าหวา โดนคุณน่านฟ้า ผู้ชายในฝันของฉันลากตัวออกไป นี่มันเกิดอะไรขึ้น อ๊อย!!!
"เดี๋ยวเพื่อนน้อง เพื่อนพี่ดูแลเองนะคะ ส่วนน้องคนสวยทั้งสองเป็หน้าที่ของพวกพี่ที่จะต้องดูแล" อร๊ายยยย หล่อ สุภาพ แมนสุดๆ ทันได้นั้นคุณพายุ คุณหมอสุดหล่อลุคแบดบอยก็เดินเข้ามาเสนอตัวอธิบาย คนอะไรพูดจาคะขา น่าระกชะมัดเลย ทำเอาหัวใจซามาอ่อนแออยากจะเข้าโรงพยาบาลให้หมอพายุมาเป็เ้าของไข้ตลอดชีวิตเลยค่ะ
หลังจากนั้นกลุ่ม five dark sky ทั้งสี่ก็ได้เล่าให้ฉันกับอีทีดี้ฟังว่าอะไรเป็อะไร อิจฉานั่งหว่าหวาเหลือเกิน นั่นน่านฟ้า Five dark sky เลยนะเค้าทั้งหล่อ รวย แบด อร๊ายยยยบ อิหว่าหวา คาบไปแล้วจ้าาา ไม่เป็ไรเพื่อนได้ก็เหมือนฉันได้ โชคดีนะมึง ส่วนฉันขอคุยกับหนุ่มๆ five dark sky ที่เหลือก็พอใจแล้ว โอ๊ย แม่ใจจะขาด
สปอยส์ตอนต่อไป
ผิดซ้ำซาก
ไม่จำเป็ต้องสนใจ
ชอบความอ่อยของนู๋เหลือเกินลูกสาว
ทำเฮียใจยวบยวบ