มหากาพย์ดาบอนันต์มนตรา ภาค : โลกมนตรากฤตยา (มี E-Book)

ปัง!

ทันใดนั้นพายุกระแสไฟฟ้าถูกหยุดไว้ราวกับชนเข้ากับกำแพง มันไม่สามารถขยับไปข้างหน้าอีกแล้ว มีร่างหนึ่งเข้าชนปะทะหยุดพายุเอาไว้ได้ทันเวลา

ในชั่วความคิดแรก ธัญญ่าคิดว่าร่างนั้นคือปกรณ์ลูกทีมของเธอเอง เนื่องจากเขามักใช้ตัวเองเข้าสู้แบบนี้เป็นประจำ แต่เมื่อคิดทบทวนอีกที มันเป็นไปไม่ได้ที่จะใช่ปกรณ์ของเธอ เพราะเขายังบาดเจ็บจนลุกไม่ไหว แถมพายุลูกนี้ก็มีกระแสไฟฟ้าที่ร่างกายของเขาแพ้ทางอยู่

เมื่อมองไปที่ร่างที่กำลังสกัดกั้นพายุให้ ร่างของเขาใหญ่กว่าปกรณ์ที่เธอรู้จัก เขาคือดิเรกที่มาพร้อมกับปลายฝนนั่นเอง เขาได้เปลี่ยนให้ร่างกายตัวเองเป็นน้ำคล้าย ๆ กับที่ปกรณ์เคยทำ

“โง่เง่าสิ้นดี เอาตัวเองเข้ามาตายชัด ๆ” ผู้พันประสิทธิ์มองดิเรกที่เข้ามาหยุดพายุของเขาเอาไว้พร้อมพูดจาดูถูก “ลืมไปแล้วหรือไงว่าพายุของข้ารอบนี้มีสายฟ้าอยู่ด้วย ถ้าไม่โง่ก็บ้าแล้วที่เอาตัวเองที่เป็นน้ำแบบนั้นเข้ามาชนกับพายุของข้า”

ผ่านไปเพียงชั่วครู่ ภาพที่น่าตกตะลึงจนทำให้ผู้พันประสิทธิ์ต้องตกใจจนตาเบิกกว้างอ้าปากค้าง แทนที่ร่างของดิเรกจะแหลกไปอย่างทหารวสุธาคนอื่น ๆ ที่โดนพายุกระแสไฟฟ้าของเขาเข้าไป ตอนนี้พายุกลับเริ่มแข็งตัวจนเกิดเป็นภาพประติมากรรมน้ำแข็งรูปร่างพายุขึ้นมาแทน และกระแสไฟฟ้าที่เคยมีอยู่ในพายุก็หายไปพร้อมกับพายุที่กลายเป็นน้ำแข็ง

“บ้าน่า หมอนั่นเป็นใครกัน?” ผู้พันประสิทธิ์ขมวดคิ้วจ้องดิเรกด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ

“คุณสมบัติเปลี่ยนตามธาตุที่ตัวเองสัมผัส!” ดารินก็เป็นอีกคนที่ตกตะลึง

ในตอนแรกเธอก็สิ้นหวังเช่นกันเมื่อเห็นดิเรกเปลี่ยนร่างกายตัวเองให้เป็นน้ำให้ต่างจากที่ปกรณ์เคยทำ ถึงแม้ดิเรกจะสามารถทำให้ร่างกายที่เป็นน้ำควบแน่นได้มากกว่าปกรณ์ทำ แต่ผลกับการปะทะกับพายุสายฟ้าคงไม่ต่างกับปลาถูกไฟดูดอยู่ดี

แต่ในวินาทีที่ร่างกายของดิเรกชนเข้าปะทะกับพายุกระแสไฟฟ้านั่น แม้ว่าสายฟ้าจะโหมกระหน่ำโจมตี แต่ร่างกายดิเรกกลับเกิดปฏิกิริยากับพายุที่เป็นธาตุลมมากกว่า ร่างกายของเขาเริ่มเปลี่ยนจากธาตุน้ำบริสุทธิ์ โดยการผสมธาตุลมเข้าไป ทำให้ร่างกายของเขาเปลี่ยนคุณสมบัติเป็นธาตุน้ำแข็งขึ้นมาแทน และเมื่อพายุโดนความเย็นจากธาตุน้ำแข็งเข้าไป พายุจึงกลายมาเป็นประติมากรรมน้ำแข็งรูปร่างพายุอย่างที่เห็น

แน่นอนว่าดิเรกย่อมไม่หยุดอยู่แค่นั้น หลังจากเขาต่อยทำลายประติมากรรมน้ำแข็งรูปร่างพายุลง เขาวิ่งพุ่งเข้าหาผู้พันประสิทธิ์ต่อทันที ธัญญ่าก็ไม่รอช้า เธอต้องการรีบเผด็จศึกเช่นกัน เธอเรียกสิบสองดาบธาราดับดาราออกมาอีกครั้ง เธอใช้มันยิงใส่ผู้พันประสิทธิ์ทั้งสิบสองเล่มโดยไม่มีถือไว้ในมืออีกแล้ว เธอไม่ต้องการให้โอกาสหลบการโจมตีกับผู้พันประสิทธิ์

“ขุนปัถวี ช่วยข้าด้วย” ผู้พันประสิทธิ์ร้องออกมาอย่างตื่นตระหนกจนน่าสมเพช

ขุนปัถวีลงกรณ์ถอนหายใจแล้วอมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะให้สัญญาณมือ ทหารคนสนิททั้งสองของเขาเริ่มเคลื่อนไหว

โครม!

ร่างของผู้พันประสิทธิ์ลอยเคว้งกลางอากาศโดยมีดาบทั้งสิบสองของธัญญ่ากำลังจะพุ่งเข้าเสียบร่างของเขา ภายในชั่วพริบตาร่างของผู้พันประสิทธิ์ถูกตรึงติดกับผนังถ้ำโดยมีดาบทั้งสิบสองของธัญญ่าปักประดับตามตัวและแขนขา

“แค่ก แค่ก ทำไมกัน?” เขากระอักเลือดออกมาหลังถูกปล่อยลงมาเมื่อดาบธัญญ่าจางหายไป ผู้พันประสิทธิ์ถามขุนปัถวีลงกรณ์เสียงสั่นด้วยความสงสัย

“ขอโทษนะท่านผู้พัน” ขุนปัถวีลงกรณ์พูดขณะเหล่ตามองผู้พันประสิทธิ์อย่างเย็นชา “ถ้าไม่มีหลักฐานเป็นศพของทหารนภาบ้างเลย แผนที่จะใส่ร้ายผู้กองเกรียงเดชว่าเป็นกบฏก็ไม่สมบูรณ์แบบน่ะสิ”

เมื่อได้ยินแบบนั้นผู้พันประสิทธิ์รีบหันไปมองดูลูกน้องคนสนิททั้งสองของเขาทันที ร่างอันไร้วิญญาณสองร่างกำลังค่อย ๆ ล้มลง หัวของลูกน้องคนสนิทของเขากลิ้งอยู่บนพื้น โดยมีลูกน้องคนสนิทของขุนปัถวีลงกรณ์กำลังยืนเช็ดเลือดจากมีด

“แก...ไอ้เวรขุน...” การคำรามสุดเสียงของผู้พันประสิทธิ์ยังไม่ทันจบ ภาพขุนปัถวีลงกรณ์ที่เขาจ้องมองอย่างเดือดดาลก็เริ่มหมุนกลับหัวกลับหาง กว่าจะรู้ตัวอีกทีใบหน้าของเขาก็รู้สึกถึงแรงกระแทกเข้ากับพื้นดิน จนในวาระสุดท้ายเขาก็ได้เห็นชายผู้เป็นทหารคนสนิทของขุนปัถวีลงกรณ์อีกคนที่เป็นคนลงมือปลิดหัวของเขาออกจากคอ

ดารินและปลายฝนถึงกับกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่เมื่อได้เห็นร่างอันไร้หัวของผู้พันประสิทธิ์เช่นนี้ พวกเธอไม่ได้สงสารที่ผู้พันประสิทธิ์ต้องอยู่ในสภาพเช่นนี้ แต่พวกเธอหวาดกลัวต่อความอำมหิตของชายที่ชื่อขุนปัถวีลงกรณ์จนหลั่งน้ำตาออกมา

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Link E-Book Meb : http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiODE2ODQxMCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjI3NTMzMiI7fQ

Link E-Book Dek-D : https://dekd.co/w/e/12803