อิงฮวานางเข้าพักกับพวกที่มาสอบเข้าขันทีมือบางกำสาบเสื้อแน่นเพราะกลัวมันจะหลุด ก่อนจะหลับไปยังเตียงของนางเอง
.
.
.
"เฮ้ยเ้าหน้าหวานตื่นๆ"
เสียงเรียกจากผู้เข้าสอบทันทีอีกคนนึงปลุกนางให้ลุกขึ้น อิงฮวาสะดุ้งสุดตัวก่อนนางจะมองไปบุรุษหน้าเหลียมตรงหน้านาง
"ใอะไรลุกได้แล้ว"
นางกะพริบตามองตามหลังปริบๆ ก่อนจะได้รู้ว่าบุรุษผู้มาปลุกนางมีชื่อว่าโส่วจางกับสหายของเขาอีกคนจงจื่อ
ทั้งสามแนะนำตัวกันเสร็จก่อนจะถูกเรียกตัวเข้าไปด้านใน โดยข้างในห้องสอบครั้งนี้คือข้อสอบมีโดยมีกระดาษให้เขียนคำตอบที่ถูกที่สุด
"เอาละพวกเ้าต่างรู้ดีว่าตอนนี้มีการเปลี่ยนแปลงการสอบเป็ขันที ผู้เข้าสอบทุกคนห้ามโกงข้อสอบโดยเด็ดขาดมิเช่นนั้นจะถือว่าสอบตกทันที" หัวหน้าขันทีเหลียนอู้กล่าวก่อนจะเริ่มการสอบ
เมื่อเริ่มการสอบสายตาของอิงฮวานางจ้องมองคำถามก่อนจะทำมันไปแบบมั่วๆ ถึงนางจะตั้งใจเพื่อไม่ให้สอบผ่านโดยทำผิดทุกข้อ
หลังจากพยายามเขียนคำตอบไม่ให้มันถูกต้องมือบางยกกระดาษเพื่อเช็คคำตอบอีกทีก่อนจะลุกออกไปรอด้านนอกสำหรับคนที่สอบเสร็จแล้ว
"เ้าหน้าหวานทำได้หรือไม่?" โส่วจางกล่าวถามบุรุษหน้าหวาน
นางเพียงตอบไปว่าทำได้เพียงนิดหน่อยเท่านั้นก่อนที่จงจื่อจะออกมาจากห้องตามกันมาติดๆ
จงจื่อบ่นกับคำถามที่ยากเกินจะตอบ
ตัวของจงจื่ออยากเป็ขันทีแต่ความรู้ของเขาน้อยมากการสอบรอบนี้เป็การวัดความรู้เกี่ยวกับขันทีโดยเฉพาะ จากนั้นทั้งสามก็เดินกลับที่พักของพวกเขา
"ฝ่าาทางภูติต่างชาติพอใจในสิ่งที่จะแลกเปลี่ยนซื้อขายเป็อย่างมากพ่ะย่ะคะ" แม่ทัพอู๋ซวนกล่าวพร้อมทั้งนำเอกสารที่แสดงตราประทับของต่างชาติเป็สัญญาซื้อขาย
ในบรรดาเหล่าแม่ทัพทั้งสี่ตอนนี้แม่ทัพอู๋ซวนมีหน้าที่ทำการติดต่อซื้อขายกับภูติของต่างชาติโดยจะมีสิ่งที่ตกลงไว้สำหรับการซื้อขายหรือแลกเปลี่ยนกัน
"ฝ่าาทางแคว้นิเวยเกิดปัญหาการก่อฏขึ้นพ่ะย่ะคะ" แม่ทัพห่าวซวนกล่าวรายงานปัญหาที่ตนได้พบมา
"ก่อฏรึ?" ซีซวยคิดถ้ามันต้องเป็ปัญหาอะไรสักอย่างหรืออาจจะเป็การก่อฏเพื่อปั่นป่วน
การประชุมครั้งนี้เต็มไปด้วยเื่ยินดีและไม่ยินดีเช่นกันปัญหาการควบคุมแคว้นทั้งหมดเป็ไปด้วยความยากรำบากสำหรับการก่อตั้งให้แคว้นมั่นคงโดยกระจายอำนาจให้แม่ทัพใหญ่ทั้งสี่ซึ่งขึ้นตรงเพียงองค์จักพรรดิแต่เพียงผู้เดียว
จนการประขุมแม่ทัพใหญ่ทั้งสามจบลง ซีซวนตัดสินใจส่งแม่ทัพห่าวซวนไปดูปัญหาทางแคว้นิเวยหากเกิดอะไรที่ไม่ชอบมาพากลให้รายงานเขาทันที
หลังจากแม่ทัพใหญ่ทั้งสามออกไป หัวขันทีเหลียนอู้นำเอกสารการสอบเข้ามาให้องค์จักพรรดิ์ดูสายตามองไปยังกระดาษที่ส่งคำตอบทีละแผ่นจนสะดุดเข้ากับกระดาษที่คำตอบมันกลับผิดหมด
ซึ่งมันเป็ไปมิได้แม้แต่น้อยกับคำถามที่ง่ายมากสำหรับขันทีฝึกหัด ก่อนซีซวนจะไปถามว่าผู้ใดเป็เ้าของกระดาษแผ่นนี้ ก่อนจะได้รู้ว่า
"เ้าตัวเล็กนั่นเองหรอกหรือ" ซีซวนคิด
ก่อนจะกระดาษให้ผ่านเข้าสำหรับสอบเข้ารอบต่อไป "ทีหลังต้องถามแล้วละมั้งว่าเ้าบุรุษตัวเล็กหน้าตาเหมือนสตรีจนแยกมิออกเหตุใดถึงตั้งใจทำผิดหมด"
หลังจากตรวจข้อสอบของทันทีทั้งหมดก่อนที่ซีซวนจะเดินไปยังสถานที่เดิม ป้ายหลุมศพของพระมารดาของซีซวนตั้งอยู่ ในมือนำดอกไม้มาวางไว้เสมอทุกครั้งที่เขามาหามารดา
ซีซวนให้ขอน้องสาวของเขามีชีวิตอยู่เสมอหากนางเป็อะไรไป เขาผู้นี้ก็ไม่เหลื่อใครในครอบครัวอีกแล้ว
"ท่านแม่ท่านช่วยอวยพรให้น้องสี่ด้วย"
ก่อนซีซวนจะเดินจากไปด้วยหัวใจอันหนักอึ้ง เขาสูญเสียมามากทั้งมารดารวมถึงคนที่เขาไว้ใจ..
อิงฮวาที่กำลังจะชำระร่างกายนางมองซ้ายมองขวากลัวจะมีบุรุษใดมาเห็นนางก่อนจะปลดอาภรณ์และปล่อยผมให้สยาย นางผอมบางปราศจากอาภรณ์ชำระร่างกายทีละส่วน
นางไม่เร่งรีบนักหากพวกทันทีต่างนอนกันหมดแล้ว ถึงจะหวังว่าพรุ่งนี้นางควรได้ออกไปจากที่นี่เสียที
.
.
.
วันประกาศผลสอบเป็ขันที
"นี่มันบ้าอันใดกัน!" อิงฮวามองรายชื่อของผู้ที่ผ่านเข้าไปสายตาจ้องมองอย่างเหม่อลอย
มันคือความผิดพลาดอันใหญ่หลวงที่เกิดขึ้นกับนางที่อยู่ๆข้อสอบมันควรผิดทั้งหมดกลับได้ผ่านเสียนี่
อิงฮวานางแทบล้มทั้งยืน โส่วจางและจงจื่อเดินมาตบบ่านางด้วยความดีใจเพราะทั้งสองก็ต่างผ่านเข้าไปเช่นกันซึ่งแตกต่างกับสตรีตัวน้อยผู้นี้นัก
"ทำไม!..ทำไมกันนางก็ตอบผิดหมดทุกข้อทำไมถึงได้เข้าไปเป็ขันที!"
เสียงในสมองหวีดร้องด้วยความบ้าคลั่ง "นางอยากจะสอบตกแล้วด้วยเหตุบ้าอันใดถึงได้เข้าไปเป็ทันที!"
ร่างเล็กแทบจะไม่มีวิญาณอีกแล้ว โส่วจางและจงจื่อมองไปยังร่างที่เดินโซเซไปเหมือนกับผิดหวังกับอะไรสักอย่างที่สุดในชีวิต
ซีซวยมองบุรุษตัวเล็กเขานึกขำ คิดที่จะหลอกเขาอย่างงั้นหรือมันเป็ไปไม่ได้เลย "เอาละมาดูว่าเ้าจะฉลาดมากแค่ไหน" ก่อนซีซวนจะเดินออกไปเขาเพียงมาหาอะไรสนุกทำเท่านั้นและก็เจอแล้วด้วย..
จบตอน..
1K
