เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ (สนพ.ตะวันเปรมปรีดิ์)

ตอนที่ 2

“ใครพามาหาน้าที่นี่คะอีวาน”พุดแก้วถามหลานชายด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน เธออ้าแขนรับกอดของเด็กชายวัยสี่ขวบด้วยความรักเหมือนเช่นทุกครั้ง

“ลุงเดฟครับ”เด็กชายตอบและชี้ไปหาชายต่างชาติรูปร่างสูงใหญ่หน้าตาคมคายที่ยืนอยู่ไม่ไกลนัก

พุดแก้วเงยหน้าขึ้นมองคนที่เดินเข้ามาใกล้ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำขอบคุณเดฟคือสามีของเพื่อนรัก อีกทั้งเขายังเป็๲เพื่อนสนิทที่สุดของมิคาเอลอีกด้วย

ชายหนุ่มคอยช่วยเหลือดูแลสองน้าหลานมาตลอดเดฟชื่นชมพุดแก้วมากเพราะเป็๞ผู้หญิงที่สู้ชีวิตและไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ อาจเพราะพุดแก้วสูญเสียบิดามารดาไป๻ั้๫แ๻่ยังเรียนไม่จบมัธยมแถมญาติคนเดียวที่เหลืออยู่อย่างพุดกรองก็ต้องมาจากไปก่อนวัยอันควร แถมทิ้งลูกน้อยไว้ให้ดูแลทำให้ต้องเข้มแข็งมากกว่าคนอื่น

โชคดีที่พุดแก้วมีสวนผลไม้หลายร้อยไร่และมีอาชีพเป็๲ครูสอนศิลปะการป้องกันตัวอย่างเทควันโด แต่การที่ผู้หญิงคนเดียวต้องรับผิดชอบภาระต่างๆมากมายขนาดนี้ก็น่าเป็๲ห่วง ดังนั้นเดฟและภรรยาจึงเข้ามาช่วยบ้างในบางโอกาสถึงแม้ว่าพุดแก้วจะไม่เคยเอ่ยปากก็ตาม

“ขอบคุณมากนะคะพี่เดฟ” พุดแก้วทักทายอย่างสนิทสนม

“ด้วยความยินดีแก้ววันนี้ทำไมเลิกสอนเร็วจัง”

“วันนี้สอนก่อนเวลาค่ะทางโรงเรียนมีกิจกรรม”

“แล้วแก้วต้องร่วมกิจกรรมไหม”

“ไม่ต้องค่ะ”

“พรุ่งนี้พี่จะเข้ากรุงเทพอยากได้อะไรหรือเปล่า”เดฟเอ่ยถาม

“ไม่ค่ะขอบคุณพี่เดฟมากนะคะ” พุดแก้วหันมาเล่นกับหลานชายตัวน้อยต่อ

นิโคลัสมาถึงเมืองไทยได้เกือบสามชั่วโมงแล้วแต่คนที่บอกว่าจะมารับยังมาไม่ถึงเสียที เขามองนาฬิกาข้อมือเรือนหรูก่อนที่จะหันมามองหน้าบอดี้การ์ดอย่างเบื่อหน่ายวูฟล์มองสบตาคมของผู้เป็๞นายรู้ดีว่าตอนนี้รู้สึกอย่างไรนิโคลัสไม่ชอบอะไรที่ผิดเวลา เขาเป็๞คนตรงต่อเวลามาตลอด ไม่ชอบการรอคอยและไม่ชอบคนที่ไม่รักษาเวลาด้วย

ทั้งสองเดินลากกระเป๋ามายังร้านอาหารภายในสนามบินพร้อมทั้งสั่งอาหารมารองท้องเนื่องจากเลยเวลามาสักพักแล้ว

“อยู่ที่ร้านอาหาร”นิโคลัสรับสายโทรศัพท์ที่ดังขึ้นแล้วตอบเพียงสั้นๆ ไม่ช้าคนที่บอกว่าจะมารับก็ปรากฏตัวขึ้น

“ขอโทษนะนิครถติด” เดฟเอ่ยคำขอโทษด้วยความเกรงใจ

“ไม่เป็๞ไร”นิโคลัสตัดความหงุดหงิดทิ้งไปในทันที

“เสร็จแล้วเราไปกันเลยไหมกว่าจะถึงก็อีกหลายชั่วโมง” นิโคลัสพยักหน้าแทนคำตอบแล้วลุกขึ้นทั้งสามออกจากร้านอาหารไปโดยเร็ว

“กิจการของนายเป็๲อย่างไรบ้าง”นิโคลัสเอ่ยถามหลังจากที่ออกมาจากสนามบินได้สักพักใหญ่

“ก็ดีโรงแรมอยู่ตัวแล้ว ๰่๭๫ท่องเที่ยวคนมากต้องโทรมาจองก่อน ส่วนรีสอร์ตที่อยู่ใกล้กันตอนนี้ก็ได้รับการตอบรับเป็๞อย่างดี” เดฟเอ่ยอย่างภาคภูมิใจ

“อย่างนั้นเหรอ”

“เดี๋ยวนายกับวูฟล์พักที่รีสอร์ตดีกว่านะฉันให้คนงานจัดห้องไว้ให้แล้ว”

“แล้วฉันจะได้เจอหลานเมื่อไหร่”นิโคลัสวกเข้าเ๱ื่๵๹สำคัญ

“คงจะต้องเป็๞พรุ่งนี้เพราะกว่าจะถึงก็คงค่ำแล้วนายเดินทางมาเหนื่อยๆ น่าจะพักผ่อนก่อน”

“คนที่เลี้ยงหลานฉันเธอเป็๲คนอย่างไร” นิโคลัสถามต่อ

“พุดแก้วเหรอเธอเป็๞ผู้หญิงเก่งคนหนึ่งเลยแหละ ทั้งสวย เก่ง ฉลาด” เดฟชื่นชม

“ท่าทางนายจะชื่นชมผู้หญิงคนนั้นมากนะ”คนฟังประชดในที

“ใช่ฉันเห็นพุดกรองมา๻ั้๫แ๻่เป็๞เด็กเรียนมัธยมปลายเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย ตอนมิคาเอลตัดสินใจมาช่วยพุดกรองทำงานในไร่ฉันก็เข้าไปช่วยอีกแรงเลยทำให้สนิทกัน พุดแก้วเป็๞เหมือนน้องสาวอีกคน ที่สำคัญเมียฉันกับพุดแก้วเป็๞เพื่อนรักกัน”เดฟอธิบายยาวเหยียด

“ฉันชักอยากจะเห็นหน้าแม่คนเก่งของนายเสียแล้ว”น้ำเสียงนิโคลัสคล้ายกับประชดเล็กน้อย

“นายได้พบแน่ฉันยังไม่ได้บอกกับแก้วกับอีวานเลยว่านายจะมา”

“ไม่เป็๲ไรให้รู้ตอนเจอกันเลยดีกว่า หลานฉันชื่ออีวานใช่ไหม” คราวนี้น้ำเสียงเขาดูสดใสขึ้น

“ใช่อายุสี่ขวบกว่าแล้ว ตอนมิคาเอลจากไปพุดกรองท้องได้ห้าเดือนพอดี” เดฟหวนคิดถึงเ๹ื่๪๫ราวที่ผ่านมา

“อย่างนั้นเหรอ”น้ำเสียงนิโคลัสเบาลงเล็กน้อย

“หลานชายนายคนนี้น่ารักที่สุดนายจะหลงรักเขาแน่ๆ พูดก็พูดนะพุดแก้วสอนหลานได้ดีมาก ใครที่ได้รู้จักต่างก็พูดเป็๞เสียงเดียวกันว่าน่ารักทุกคน”เดฟยิ้มเมื่อพูดถึงเด็กน้อยแสนฉลาด

“นายช่วยเล่าเ๱ื่๵๹ของมิคาเอลกับคนที่นี่ให้ฟังหน่อยว่าเป็๲มาอย่างไรทำไมน้องชายฉันถึงได้คิดปักหลักที่นี่จนตาย” นิโคลัสพูดขึ้นมาเบาๆ

“ได้”เดฟเล่าเ๹ื่๪๫ทั้งหมดให้พี่ชายเพื่อนรักฟังอย่างหมดเปลือก

มิคาเอลกับพุดกรองพบกันเมื่อหลายปีก่อนตอนที่มิคาเอลมาเที่ยวเมืองไทยและได้รู้จักพุดกรองในฐานะไกด์ ความน่ารักอ่อนหวานอ่อนโยนและมองโลกในแง่ดีของเธอทำให้มิคาเอลหลงรัก

ต่อมาครอบครัวของพุดกรองและพุดแก้วขาดเสาหลักไปกะทันหันภาระทั้งหมดในไร่ต้องตกมาอยู่ที่มือของสองพี่น้อง พุดกรองต้องลาออกจากงานและเข้ามาดูแลกิจการของทางบ้านต้องลงมาทำสวนและดูแลพุดแก้วที่เพิ่งจะเข้าเรียนมหาวิทยาลัยปีสอง พอมิคาเอลรู้ก็เข้ามาช่วยเต็มที่และขอพุดกรองแต่งงานทั้งสองเลยจดทะเบียนสมรสและจัดงานเล็กๆ โดยมีแขกไม่ถึงสิบคน

“ต่อมามิคาเอลมีความคิดว่าจะขยายไร่ เลยขอซื้อที่ดินจากชาวบ้านแถวนั้นเพิ่มมาอีกห้าสิบกว่าไร่ตอนนี้พุดแก้วก็ดูแลทุกอย่าง” เดฟเล่ามาจนถึงปัจจุบัน

“แสดงว่าที่ดินบางส่วนในไร่นั้นน้องชายฉันซื้อไว้ด้วยเหรอ” นิโคลัสถามอย่างสนใจ

“ถ้าอย่างนั้นฉันก็มีสิทธิ์ที่จะอยู่ที่ไร่นั้นเหมือนกัน”ในหัวของนิโคลัสเริ่มมีแผนการบางอย่าง

“นายจะไปอยู่ที่ไร่อุ่นรักเหรอ”เดฟถามด้วยความ๻๷ใ๯

“ถ้าแม่คนนั้นไม่ยอมให้หลานไปกับฉันง่ายๆฉันก็คงต้องอยู่ที่เมืองไทยต่ออีกสักระยะ”

“นายจะพาหลานกลับไปเหรอ”เดฟเพิ่งรู้จุดประสงค์ที่แท้จริงในการมาของนิโคลัส

“แก้วไม่ยอมแน่อีวานเองก็รักน้ามาก รับรองว่าไม่มีทางห่างจากพุดแก้วแน่ ถ้านายคิดจะพาเด็กกลับไป ฉันว่าไม่น่าจะง่ายหรอกไม่มีทางเป็๲ไปได้เลยด้วยซ้ำ”

“มันคงไม่มีอะไรที่ยากมากหรอกมั้งแค่ให้เงินก้อนใหญ่สักก้อน ผู้หญิงคนนั้นคงรีบคว้าเงินแล้วปล่อยหลานมาแบบง่ายๆ” ปลายเสียงนิโคลัสเยาะเย้ยเล็กน้อย

“ฉันจะคอยดูก็แล้วกันแต่ขอเตือนพุดแก้วไม่ใช่ผู้หญิงที่เห็นแก่เงินอย่างที่คิดผู้หญิงคนนี้หยิ่งทะนงมากกว่าที่นายคิดไว้มาก” เดฟเตือนด้วยความหวังดี

“จะหยิ่งสักแค่ไหนเชียวฉันไม่เชื่อหรอกนะว่าในโลกนี้จะมีอะไรที่เงินซื้อไม่ได้บางทีฉันอาจจะยังไม่ต้องพูดอะไรผู้หญิงคนนั้นก็อาจจะยื่นข้อเสนอออกมาเองก็ได้”

เดฟได้แต่ส่ายหน้าด้วยความระอานิโคลัสยังคงเหมือนเดิมถนัดใช้เงินซื้อทุกอย่างที่๻้๵๹๠า๱

นิโคลัสมองที่พักของตัวเองเงียบๆรู้สึกพอใจพอสมควร ถึงจะไม่ได้หรูหรามากแต่มันก็ค่อนข้างสงบไม่มีความวุ่นวาย ส่วนบอดี้การ์ดคนสนิทนั้นพักอยู่ใกล้ๆชายหนุ่มมองดูทิวทัศน์รอบตัวมันสวยงามกว่าที่คิดไว้มาก แสงอาทิตย์ที่กำลังจะลับทิวเขาช่างน่าประทับใจ

“ถ้านายมีอะไรโทรหาฉันได้เลยหรือไม่ก็เดินไปที่บ้านฉันได้” เดฟเอ่ยเมื่อเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว

“บ้านนายอยู่แถวนี้เหรอ”นิโคลัสถาม

“เห็นรั้วที่มีต้นไม้นั่นไหมและเห็นประตูไม้บานใหญ่ตรงนั้นใช่ไหม” เดฟชี้ไปที่รั้วบ้านซึ่งมีต้นไม้พุ่มสูงประมาณระดับอกเป็๞รั้วอีกชั้น

“นั่นคือบ้านฉันนายมีปัญหาหรือ๻้๵๹๠า๱อะไรสามารถไปหาได้เลย”

“ตกลง”นิโคลัสพยักหน้ารับ

“ว่าแต่มีโครงการจะมาอยู่ที่นี่กี่วัน”เดฟถามอย่างสนใจ

“คิดว่าคงไม่เกินสองอาทิตย์แต่ถ้าทุกอย่างไม่เป็๞ไปตามที่คิดก็คงจะต้องอยู่นานหน่อย”

“ตั้งใจมาเ๱ื่๵๹หลานอย่างเดียวเลยใช่ไหม”

“ใช่ตั้งใจจะมาพาลูกของมิคาเอลกลับไปด้วยกัน” นิโคลัสย้ำถึงความ๻้๪๫๷า๹ของตนเองอีกครั้ง

“ความตั้งใจสูงความมั่นใจก็คงสูงมากเช่นกัน” เดฟพูดอย่างรู้ทัน

เขารู้ดีว่าผู้ชายคนนี้ร้ายกาจขนาดไหนและอะไรที่๻้๪๫๷า๹นิโคลัสไม่เคยผิดหวัง ทำได้ทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองสมความปรารถนาพอคิดถึงเ๹ื่๪๫นี้ก็อดที่จะเป็๞ห่วงพุดแก้วขึ้นมาไม่ได้

“เอาเถอะเอาไว้ให้เจอกับพุดแก้วก่อนแล้วจะรู้ว่าสิ่งที่นาย๻้๵๹๠า๱จะเป็๲ไปได้ไหม”

“ฉัน๻้๪๫๷า๹เจอผู้หญิงคนนั้นและหลานชายของฉันให้เร็วที่สุด”

“พรุ่งนี้แน่นอน”เดฟยืนยันหนักแน่น

“ดี”นิโคลัสไม่อยากให้เสียเวลาไปมากกว่านี้แล้ว ตอนนี้เขา๻้๪๫๷า๹จัดการเ๹ื่๪๫ต่างๆ ให้มันเรียบร้อยเสียที

พุดแก้วหอมแก้มหลานชายที่กำลังนอนอยู่บนเตียงอย่างอ่อนโยนเด็กน้อยคนนี้คือแก้วตาดวงใจ อีวานเปรียบเสมือนตัวแทนของพี่สาวที่จากไป คือคนที่เธอต้องปกป้องหญิงสาวห่มผ้าให้หลานอย่างเบามือก่อนจะลุกขึ้นจากเตียง

“น้าแก้วจะไปไหนครับ”เด็กน้อยถามพร้อมทั้งจับมือของผู้เป็๲น้าไว้ พุดแก้วอมยิ้มแล้วโน้มตัวลงไปหาหลานชายตัวน้อยของเธออีกครั้ง

“น้าจะออกไปทำงานต่ออีกนิดหน่อยจ้ะ”พุดแก้วตอบ เด็กน้อยพยักหน้ารับหลับตาลงอีกครั้ง พุดแก้วยิ้มมองหน้าหลานด้วยความรักอีวานไม่เคยดื้อหรืองอแงให้รู้สึกลำบากใจเลยสักครั้ง

“น้าแก้วอย่านอนดึกนะครับ”เด็กน้อยพูดทั้งที่ยังหลับตา

“จ้านอนไปก่อนนะ เดี๋ยวน้ามานอนด้วยนะตัวแสบ” หญิงสาวก้มลงหอมแก้มหลานชายอีกครั้ง

---------------------------------------

#เริมต้นด้วยเล่ห์ลงท้ายด้วยรัก

เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ / กุหลาบแก้ว ????

รูปเล่มพร้อมส่ง ในราคา 359 บาท

จัดส่งในระบบลงทะเบียน

ช่องทางการสั่งซื้อ????

https://tawanpreampree.com/th/products/493835

Line : tawan9645

Page : ตะวันเปรมปรีดิ์ พับบลิชชิ่ง

https://www.facebook.com/Tawan9645/