ทำภารกิจ
หอภารกิจ มีศิษย์นอกของสำนักกระบี่ดาราหลายคนอยู่ภายใน แต่ละคนที่มาที่นี่ ล้วนมองหาภารกิจเพื่อที่จะทำ ไม่ก็มารับหินลมปราณประจำเดือน
หนึ่งในนั้นคือกู้เฉิน เขามาถึงได้สักพักแล้ว และเขาเองก็กำลังมองหาภารกิจดีๆ อยู่
ภารกิจทั้งหมด ต่างก็ถูกติดอยู่บนผนัง ั้แ่ระดับที่ง่ายไปจนถึงระดับที่ยากมาก
ระดับง่ายแน่นอนว่าได้รับหินลมปราณน้อย ส่วนระดับยากย่อมได้รับหินลมปราณมาก เรียกได้ว่ายิ่งภารกิจยากมากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งได้รับหินลมปราณมากเท่านั้น
ภารกิจส่วนมากเป็ภารกิจเกี่ยวกับการเก็บสมุนไพรและล่าชิ้นส่วนสำคัญๆ ของสัตว์อสูร
‘เอาภารกิจไหนดี?’ กู้เฉินมองผนังภารกิจ ครุ่นคิดอย่างตัดสินใจไม่ได้ เขาลังเลว่าจะทำภารกิจเก็บสมุนไพรหรือว่าภารกิจล่าสัตว์อสูรดี
คิดอยู่สักพัก เขาก็ตัดสินใจที่จะทำภารกิจล่าสัตว์อสูร พูดกันตามตรง เทียบกับการไปเก็บสมุนไพรแล้ว เขาอยากลองล่าสัตว์อสูรมากกว่า จะได้เป็การเก็บประสบการณ์ต่อสู้จากสัตว์อสูรไปด้วย
เขาที่เป็ผู้ฝึกตน ประสบการณ์ต่อสู้ไม่อาจขาดได้ หากว่าเผชิญหน้ากับผู้ฝึกตนในระดับเดียวกัน แล้วอีกฝ่ายมีประสบการณ์ต่อสู้มากกว่า เขาย่อมตกเป็ฝ่ายเสียเปรียบ
ในกรณีที่ร้ายแรงที่สุด เขาอาจจะถูกฆ่าได้!
ดังนั้นประสบการณ์การต่อสู้จึงมีความสำคัญเป็อย่างมาก
กู้เฉินมองหาภารกิจอยู่สักพัก เขาก็พบกับภารกิจหนึ่งที่ให้ค่าตอบแทนสูงเป็อย่างมาก ภารกิจนี้คือภารกิจล่าสัตว์อสูร
เนื้อหาไม่ได้มีอะไรมาก นอกจากนำชิ้นส่วนเขาสัตว์อสูรกระทิงดำกลับมายี่สิบอัน ผลตอบแทนคือหินลมปราณห้าสิบก้อน
ไม่แปลกที่จะให้ค่าตอบแทนสูงขนาดนี้ เพราะสัตว์อสูรกระทิงดำคือสัตว์อสูรระดับหนึ่งขั้นปลาย ความแข็งแกร่งเทียบได้กับผู้ฝึกตนระดับฝึกปราณขั้นปลาย แข็งแกร่งไม่ใช่เล่นๆ
แม้เป็ผู้ฝึกตนระดับฝึกปราณขั้นปลาย ถ้าไม่ใช่คนที่เก่งจริงๆ ก็ยากที่จะจัดการกับกระทิงดำได้
จากจุดนี้ จะเห็นได้ชัดเลยว่า ถึงสัตว์อสูรจะมีสิบระดับเหมือนกับพวกสมุนไพรและสิ่งอื่นๆ แต่ก็มีแบ่งขั้นต้น ขั้นกลางและขั้นปลายเหมือนกับระดับพื้นฐานฝึกตน
กู้เฉินหยิบกระดาษภารกิจนี้ออกมา จากนั้นก็ไปทำเื่ขอทำภารกิจกับผู้าุโผู้รับผิดชอบหอภารกิจ
ผู้าุโคนนี้มองเขาอย่างแปลกใจ ที่ในเวลาเพียงเดือนเดียว แต่ก็ทะลุผ่านมาถึงขั้นกลางของระดับฝึกปราณได้แล้ว
แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้คิดอะไรมาก คิดเพียงว่าเขาคงอยู่ใกล้กับขั้นกลางมานานแล้ว พอได้รับหินลมปราณร้อยก้อนเมื่อเดือนที่แล้ว ก็ทำให้ทะลวงผ่านได้อย่างง่ายดาย
ผู้าุโทำเื่ขอทำภารกิจให้เขา แต่เมื่อเห็นเนื้อหาของภารกิจ เขาก็ส่ายหน้าไปมา เอ่ยปากเตือนสองสามคำว่าถ้าหากทำภารกิจนี้ อาจตายได้
แต่กู้เฉินยังคงยืนกรานที่จะทำ ผู้าุโคนนี้จึงไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงทำเื่ขอทำภารกิจให้เขา
กู้เฉินขอรับหินลมปราณหนึ่งร้อยก้อน ซึ่งเป็ทรัพยากรของเดือนนี้ ก่อนที่จะออกจากหอภารกิจไป เพื่อที่จะไปทำภารกิจ
“เืร้อน มันก็ดีอยู่ แต่คงจะไปตายเปล่า” ผู้าุโผู้รับผิดชอบหอภารกิจพึมพำ เวลาที่มองตามแผ่นหลังของกู้เฉินออกไป
เขาไม่คิดว่ากู้เฉินจะมีชีวิตรอดกลับมา ศิษย์ใหม่ที่เืร้อน เขาเห็นมานักต่อนักแล้ว ล้วนมีจุดจบที่ไม่ดี ต่างก็ตายไปหลายคนแล้ว
กู้เฉินออกจากสำนักกระบี่ดารามายังทางทิศใต้ ทิศใต้มีป่าอยู่ ซึ่งมีชื่อเรียกว่าป่าร้อยอสูร
ป่าแห่งนี้ มีสัตว์อสูรอยู่เป็จำนวนมาก ั้แ่อ่อนแอไปจนถึงระดับที่แข็งแกร่ง แต่พวกสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งส่วนมากจะอยู่ภายในส่วนลึกของป่าร้อยอสูร
หากว่าเขาไม่เข้าไปลึกเกินไป ก็ไม่จำเป็ที่จะต้องห่วงว่าจะบังเอิญไปเจอพวกมันเข้า
กู้เฉินเดินเข้าไปภายในป่าร้อยอสูรอย่างระมัดระวัง ตามรายทาง เขาพบเห็นศิษย์นอกหลายคน บางคนก็มาทำภารกิจเก็บสมุนไพร บางคนก็มาล่าสัตว์อสูร
แต่แน่นอน เขาไม่ได้สนใจใครเลย เขาเดินเข้าไปภายในป่าร้อยอสูรมากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อค้นหากระทิงดำ
‘ระบบหากระทิงดำให้ฉันหน่อย’
[ก็ได้อยู่นะ แต่โฮสต์ต้องจ่ายราคา]
ระบบตอบแทบจะในทันที
‘คิดราคาแลกเปลี่ยนยังไง?’ กู้เฉินถาม เหตุผลที่เขาไม่หากระทิงดำเอง ล้วนเป็เพราะว่าหากใช้ระบบ มันจะประหยัดเวลากว่ามาก
มีระบบทั้งที เขาจะไม่ใช้ได้ยังไง?
[ตัวละห้าเหรียญทอง ยี่สิบตัวก็ห้าคูณยี่สิบ] ระบบคำนวณราคาอย่างเร็วจี๋
กู้เฉินไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เื่ผลประโยชน์นี้ ไม่มีใครเกินระบบเลยจริงๆ
“ตกลง” เขาตกลงอย่างไม่ลังเล เงินในตอนนี้ไม่มีประโยชน์สำหรับเขา เพราะที่สำนักกระบี่ดารา สิ่งที่ใช้แลกเปลี่ยนซื้อของก็คือหินลมปราณ
เขารับรู้ได้ว่าเงินที่เก็บอยู่ภายในแหวนช่องว่างมิติลดลงอย่างรวดเร็ว สุดท้ายก็หายไปหนึ่งร้อยเหรียญทอง
“เอาล่ะ บอกมาได้แล้ว”
[ทางทิศตะวันออก ห่างออกไปสองเมตร มีกระทองดำสองตัวอยู่] ระบบบอกเขา
กู้เฉินไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก เขาเพียงพยักหน้า จากนั้นก็ตรงไปทิศทางตามที่ระบบบอก
ใช้เวลาไม่นานเขาก็มาถึง เขาหลบซ่อนตัวที่อยู่พุ่มไม้ มองผ่านช่องว่างออกไป
บนพื้นหญ้าที่โล่ง เขาพบเห็นสัตว์อสูรสองตัวกำลังกินเนื้อของสัตว์บางชนิดอยู่
พวกมันมีขนาดใหญ่กว่าสองเมตร ทั่วร่างปกคลุมด้วยขนสีดำ มีเขายาวโค้งงออยู่ที่กลางหน้าผาก สองดวงตาแดงก่ำ ราวกับโลหิต
“นี่ก็คือสัตว์อสูรกระทิงดำ!” กู้เฉินพึมพำเล็กน้อย สัตว์อสูรกระทิงดำที่เขาพบแตกต่างจากในจินตการของเขาอยู่บ้าง
เดิมทีเขานึกว่ามันจะมีสองเขาเหมือนกับกระทิงปกติเสียอีก คิดไม่ถึงว่ามันจะมีเขาเพียงเขาเดียว
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่ามันจะมีเขาเดียวหรือว่าสองเขา เขาก็จำเป็ที่จะต้องจัดการมัน เพื่อเก็บเขาให้ครบยี่สิบอัน เพื่อทำภารกิจให้สำเร็จ
เมื่อทำภารกิจสำเร็จ เขาแน่นอนว่าจะได้รับหินลมปราณห้าสิบก้อน เมื่อรวมกับหินลมปราณที่เขาได้รับมาหนึ่งร้อยก้อนก่อนหน้านี้ ก็จะเป็ร้อยห้าสิบก้อน เท่ากับว่าขาดอีกร้อยห้าสิบก้อนเท่านั้น
กู้เฉินพลันหยิบกระบี่ที่ห้อยอยู่ที่เอวออกมา เห็นได้ชัดว่าเขาตั้งใจที่จะลงมือแล้ว ตามปกติ เปิดก่อนได้เปรียบ ดังนั้นเขาจะเปิดก่อนโดยธรรมชาติ
กระบี่ถูกดึงออกจากฝัก กู้เฉินไม่ลังเลที่จะะโออกจากพุ่มไม้ วิ่งตรงไปหากระทิงดำที่อยู่ใกล้ที่สุดก่อน
“กระบี่ดาราสะบั้น!”
เมื่อเข้าใกล้กระทิงดำ กู้เฉินกุมกระบี่ด้วยมือข้างเดียว ตวัดออกไป ซึ่งนี้เป็วิชากระบี่ดารา มีอยู่ด้วยกันสามกระบวนท่า กระบี่ดาราสะบั้น เป็กระบวนท่าที่หนึ่ง มีพลังโจมตีไม่เลวทีเดียว
จบบทที่ 17