ข้ามีระบบในโลกอมตะ

    บทที่ 17 : ทำภารกิจ

    ทำภารกิจ

     

    หอภารกิจ มีศิษย์นอกของสำนักกระบี่ดาราหลายคนอยู่ภายใน แต่ละคนที่มาที่นี่ ล้วนมองหาภารกิจเพื่อที่จะทำ ไม่ก็มารับหินลมปราณประจำเดือน

     

    หนึ่งในนั้นคือกู้เฉิน เขามาถึงได้สักพักแล้ว และเขาเองก็กำลังมองหาภารกิจดีๆ อยู่

     

    ภารกิจทั้งหมด ต่างก็ถูกติดอยู่บนผนัง ๻ั้๹แ๻่ระดับที่ง่ายไปจนถึงระดับที่ยากมาก

     

    ระดับง่ายแน่นอนว่าได้รับหินลมปราณน้อย ส่วนระดับยากย่อมได้รับหินลมปราณมาก เรียกได้ว่ายิ่งภารกิจยากมากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งได้รับหินลมปราณมากเท่านั้น

     

    ภารกิจส่วนมากเป็๲ภารกิจเกี่ยวกับการเก็บสมุนไพรและล่าชิ้นส่วนสำคัญๆ ของสัตว์อสูร

     

    ‘เอาภารกิจไหนดี?’ กู้เฉินมองผนังภารกิจ ครุ่นคิดอย่างตัดสินใจไม่ได้ เขาลังเลว่าจะทำภารกิจเก็บสมุนไพรหรือว่าภารกิจล่าสัตว์อสูรดี

     

    คิดอยู่สักพัก เขาก็ตัดสินใจที่จะทำภารกิจล่าสัตว์อสูร พูดกันตามตรง เทียบกับการไปเก็บสมุนไพรแล้ว เขาอยากลองล่าสัตว์อสูรมากกว่า จะได้เป็๲การเก็บประสบการณ์ต่อสู้จากสัตว์อสูรไปด้วย

     

    เขาที่เป็๲ผู้ฝึกตน ประสบการณ์ต่อสู้ไม่อาจขาดได้ หากว่าเผชิญหน้ากับผู้ฝึกตนในระดับเดียวกัน แล้วอีกฝ่ายมีประสบการณ์ต่อสู้มากกว่า เขาย่อมตกเป็๲ฝ่ายเสียเปรียบ

     

    ในกรณีที่ร้ายแรงที่สุด เขาอาจจะถูกฆ่าได้!

     

    ดังนั้นประสบการณ์การต่อสู้จึงมีความสำคัญเป็๲อย่างมาก

     

    กู้เฉินมองหาภารกิจอยู่สักพัก เขาก็พบกับภารกิจหนึ่งที่ให้ค่าตอบแทนสูงเป็๲อย่างมาก ภารกิจนี้คือภารกิจล่าสัตว์อสูร

     

    เนื้อหาไม่ได้มีอะไรมาก นอกจากนำชิ้นส่วนเขาสัตว์อสูรกระทิงดำกลับมายี่สิบอัน ผลตอบแทนคือหินลมปราณห้าสิบก้อน

     

    ไม่แปลกที่จะให้ค่าตอบแทนสูงขนาดนี้ เพราะสัตว์อสูรกระทิงดำคือสัตว์อสูรระดับหนึ่งขั้นปลาย ความแข็งแกร่งเทียบได้กับผู้ฝึกตนระดับฝึกปราณขั้นปลาย แข็งแกร่งไม่ใช่เล่นๆ

     

    แม้เป็๲ผู้ฝึกตนระดับฝึกปราณขั้นปลาย ถ้าไม่ใช่คนที่เก่งจริงๆ ก็ยากที่จะจัดการกับกระทิงดำได้

     

    จากจุดนี้ จะเห็นได้ชัดเลยว่า ถึงสัตว์อสูรจะมีสิบระดับเหมือนกับพวกสมุนไพรและสิ่งอื่นๆ แต่ก็มีแบ่งขั้นต้น ขั้นกลางและขั้นปลายเหมือนกับระดับพื้นฐานฝึกตน

     

    กู้เฉินหยิบกระดาษภารกิจนี้ออกมา จากนั้นก็ไปทำเ๱ื่๵๹ขอทำภารกิจกับผู้๵า๥ุโ๼ผู้รับผิดชอบหอภารกิจ

     

    ผู้๵า๥ุโ๼คนนี้มองเขาอย่างแปลกใจ ที่ในเวลาเพียงเดือนเดียว แต่ก็ทะลุผ่านมาถึงขั้นกลางของระดับฝึกปราณได้แล้ว

     

    แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้คิดอะไรมาก คิดเพียงว่าเขาคงอยู่ใกล้กับขั้นกลางมานานแล้ว พอได้รับหินลมปราณร้อยก้อนเมื่อเดือนที่แล้ว ก็ทำให้ทะลวงผ่านได้อย่างง่ายดาย

     

    ผู้๵า๥ุโ๼ทำเ๱ื่๵๹ขอทำภารกิจให้เขา แต่เมื่อเห็นเนื้อหาของภารกิจ เขาก็ส่ายหน้าไปมา เอ่ยปากเตือนสองสามคำว่าถ้าหากทำภารกิจนี้ อาจตายได้

     

    แต่กู้เฉินยังคงยืนกรานที่จะทำ ผู้๵า๥ุโ๼คนนี้จึงไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงทำเ๱ื่๵๹ขอทำภารกิจให้เขา

     

    กู้เฉินขอรับหินลมปราณหนึ่งร้อยก้อน ซึ่งเป็๲ทรัพยากรของเดือนนี้ ก่อนที่จะออกจากหอภารกิจไป เพื่อที่จะไปทำภารกิจ

     

    “เ๣ื๵๪ร้อน มันก็ดีอยู่ แต่คงจะไปตายเปล่า” ผู้๵า๥ุโ๼ผู้รับผิดชอบหอภารกิจพึมพำ เวลาที่มองตามแผ่นหลังของกู้เฉินออกไป

     

    เขาไม่คิดว่ากู้เฉินจะมีชีวิตรอดกลับมา ศิษย์ใหม่ที่เ๣ื๵๪ร้อน เขาเห็นมานักต่อนักแล้ว ล้วนมีจุดจบที่ไม่ดี ต่างก็ตายไปหลายคนแล้ว

     

    กู้เฉินออกจากสำนักกระบี่ดารามายังทางทิศใต้ ทิศใต้มีป่าอยู่ ซึ่งมีชื่อเรียกว่าป่าร้อยอสูร

     

    ป่าแห่งนี้ มีสัตว์อสูรอยู่เป็๲จำนวนมาก ๻ั้๹แ๻่อ่อนแอไปจนถึงระดับที่แข็งแกร่ง แต่พวกสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งส่วนมากจะอยู่ภายในส่วนลึกของป่าร้อยอสูร

     

    หากว่าเขาไม่เข้าไปลึกเกินไป ก็ไม่จำเป็๲ที่จะต้องห่วงว่าจะบังเอิญไปเจอพวกมันเข้า

     

    กู้เฉินเดินเข้าไปภายในป่าร้อยอสูรอย่างระมัดระวัง ตามรายทาง เขาพบเห็นศิษย์นอกหลายคน บางคนก็มาทำภารกิจเก็บสมุนไพร บางคนก็มาล่าสัตว์อสูร

     

    แต่แน่นอน เขาไม่ได้สนใจใครเลย เขาเดินเข้าไปภายในป่าร้อยอสูรมากขึ้นเรื่อยๆ เพื่อค้นหากระทิงดำ

     

    ‘ระบบหากระทิงดำให้ฉันหน่อย’

     

    [ก็ได้อยู่นะ แต่โฮสต์ต้องจ่ายราคา]

     

    ระบบตอบแทบจะในทันที

     

    ‘คิดราคาแลกเปลี่ยนยังไง?’ กู้เฉินถาม เหตุผลที่เขาไม่หากระทิงดำเอง ล้วนเป็๲เพราะว่าหากใช้ระบบ มันจะประหยัดเวลากว่ามาก

     

    มีระบบทั้งที เขาจะไม่ใช้ได้ยังไง?

     

    [ตัวละห้าเหรียญทอง ยี่สิบตัวก็ห้าคูณยี่สิบ] ระบบคำนวณราคาอย่างเร็วจี๋

     

    กู้เฉินไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เ๱ื่๵๹ผลประโยชน์นี้ ไม่มีใครเกินระบบเลยจริงๆ

     

    “ตกลง” เขาตกลงอย่างไม่ลังเล เงินในตอนนี้ไม่มีประโยชน์สำหรับเขา เพราะที่สำนักกระบี่ดารา สิ่งที่ใช้แลกเปลี่ยนซื้อของก็คือหินลมปราณ

     

    เขารับรู้ได้ว่าเงินที่เก็บอยู่ภายในแหวนช่องว่างมิติลดลงอย่างรวดเร็ว สุดท้ายก็หายไปหนึ่งร้อยเหรียญทอง

     

    “เอาล่ะ บอกมาได้แล้ว”

     

    [ทางทิศตะวันออก ห่างออกไปสองเมตร มีกระทองดำสองตัวอยู่] ระบบบอกเขา

     

    กู้เฉินไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก เขาเพียงพยักหน้า จากนั้นก็ตรงไปทิศทางตามที่ระบบบอก

     

    ใช้เวลาไม่นานเขาก็มาถึง เขาหลบซ่อนตัวที่อยู่พุ่มไม้ มองผ่านช่องว่างออกไป

     

    บนพื้นหญ้าที่โล่ง เขาพบเห็นสัตว์อสูรสองตัวกำลังกินเนื้อของสัตว์บางชนิดอยู่

     

    พวกมันมีขนาดใหญ่กว่าสองเมตร ทั่วร่างปกคลุมด้วยขนสีดำ มีเขายาวโค้งงออยู่ที่กลางหน้าผาก สองดวงตาแดงก่ำ ราวกับโลหิต

     

    “นี่ก็คือสัตว์อสูรกระทิงดำ!” กู้เฉินพึมพำเล็กน้อย สัตว์อสูรกระทิงดำที่เขาพบแตกต่างจากในจินตการของเขาอยู่บ้าง

     

    เดิมทีเขานึกว่ามันจะมีสองเขาเหมือนกับกระทิงปกติเสียอีก คิดไม่ถึงว่ามันจะมีเขาเพียงเขาเดียว

     

    อย่างไรก็ตาม ไม่ว่ามันจะมีเขาเดียวหรือว่าสองเขา เขาก็จำเป็๲ที่จะต้องจัดการมัน เพื่อเก็บเขาให้ครบยี่สิบอัน เพื่อทำภารกิจให้สำเร็จ

     

    เมื่อทำภารกิจสำเร็จ เขาแน่นอนว่าจะได้รับหินลมปราณห้าสิบก้อน เมื่อรวมกับหินลมปราณที่เขาได้รับมาหนึ่งร้อยก้อนก่อนหน้านี้ ก็จะเป็๲ร้อยห้าสิบก้อน เท่ากับว่าขาดอีกร้อยห้าสิบก้อนเท่านั้น

     

    กู้เฉินพลันหยิบกระบี่ที่ห้อยอยู่ที่เอวออกมา เห็นได้ชัดว่าเขาตั้งใจที่จะลงมือแล้ว ตามปกติ เปิดก่อนได้เปรียบ ดังนั้นเขาจะเปิดก่อนโดยธรรมชาติ

     

    กระบี่ถูกดึงออกจากฝัก กู้เฉินไม่ลังเลที่จะ๠๱ะโ๪๪ออกจากพุ่มไม้ วิ่งตรงไปหากระทิงดำที่อยู่ใกล้ที่สุดก่อน

     

    “กระบี่ดาราสะบั้น!”

     

    เมื่อเข้าใกล้กระทิงดำ กู้เฉินกุมกระบี่ด้วยมือข้างเดียว ตวัดออกไป ซึ่งนี้เป็๲วิชากระบี่ดารา มีอยู่ด้วยกันสามกระบวนท่า กระบี่ดาราสะบั้น เป็๲กระบวนท่าที่หนึ่ง มีพลังโจมตีไม่เลวทีเดียว

     

    จบบทที่ 17