ซูมี่ย้อนเวลาพลิกชะตารัก (มีE-Bookใน Meb)

    บทที่14

    เช้าวันต่อมาซูมี่เธอตื่นขึ้นมาก็ทำกิจวัตรประจำวันวันนี้เธอมีความรู้สึกเเปลกๆอย่างบอกไม่ถูก

    วันนี้เธอต้องไปคุยงานกับช่างที่จะเข้าไปดูที่ดินที่คุณปู่เยี่ยนได้มอบให้เธอได้ติดต่อไว้เมื่อวานนี้เธอเองได้ออกเเบบร้านไว้เเล้วตั้งเเต่เวลาอาศัยอยู่ในมิติเหลือเเค่เอาเเบบให้ช่างดูกับตกลงราคากันเท่านั่นวันนี้เธอจึงรีบเเต่งตัวเตรียมออกไปด้านนอกทันทีหลังทานอาหารเช้าเเล้วซูมี่เมื่อลงบันไดมาเธอเดินหาสามคนเเม่ลูกจึงได้ยินเสียงพูดคุยกันอยู่ห้องครัว

    "เป็๲อย่างไงกันบ้างคะหลับสบายดีไหมทุกคน"เธอถามทุกคนทันทีที่ซูมี่ได้พาตนเองมาที่ห้องครัวเธอกำลังมองสามคนเเม่ลูกกำลังช่วยกันทำอาหาร

    "หลับสบายเลยจ๊ะน้าเองไม่เคยได้นอนหลับสนิทเเบบนี้มานานเเล้ว"จินม่านเอ่ยตอบซูมี่ด้วยใบหน้าสดใสเพราะเธอกับลูกไม่เคยได้นอนหลับสบายขนาดนี้เลยเพราะปกติรีบนอนรีบตื่นเเต่เช้าออกไปทำงานกัน

    "อรุณสวัสดิ์ตอนเช้าครับ/ค่ะพี่ซูมี่"

    "คุณเเม่ทำอาหารอร่อยมากเลยครับพี่ซูมี่รอชิมได้เลยใกล้จะเสร็จแล้วครับ"

    "พี่ซูมี่นี่ขนมที่หนูทำเองลองชิมดูค่ะ"ซูมี่เธอยื่นมารับขนมคุกกี้มาชิมทันทีรสชาติถือว่าอร่อยเลยทีเดี่ยวนัยตาสวยเบิกโตขึ้นอย่างเหลือเชื่อในรสมือของเด็กสาว

    "หนูซูน้าทำอาหารจะเสร็จเเล้วไปรอที่ห้องทานอาหารเลยนะจ๊ะตรงนี้น้ากับจินรั่วเเละจินหลงทำจะเสร็จเเล้ว"

    ซูมี่พยักหน้าตอบรับทันทีวันนี้เ๽้าตัวมีความรู้สึกนึกคิดเหมือนกับว่าจะมีเ๱ื่๵๹อะไรเกิดขึ้นกับตัวเองเธอมีล่างสังหรณ์อย่างไรอย่างงัน

    เ๯้าตัวไม่นึกใส่ใจรีบมุ่งหน้าไปห้องทานอาหารทันทีที่นั่งรอไม่นานน้าจินม่านก็ยกอาหารออกมาสามสี่อย่างซูมี่ก็ลงมือชิมทันทีที่ได้ชิมรสชาติเเล้วซูมี่เธอถึงกับตาโตเลยทีเดี่ยวเพราะอาหารตรงหน้าอร่อยจริงๆรสมือของน้าจินม่านสามารถเปิดร้านได้เลย

    "อร่อยมากเลยค่ะน้าจินม่าน"

    "ดีเเล้วที่ถูกปากหนูซูน้ากลัวว่าจะไม่ถูกปากเราถ้าอร่อยก็ทานเยอะๆนะจ๊ะ"

    "นี่ครับพี่สาวผมตักให้"จินหลงตักผัดจานเนื้อให้กับเธอชิมทันที

    วันนี้เธอรู้สึกอิ่มใจมากๆที่มีคนกินข้าวเป็๞เพื่อนเธอ

    หลังจากกินข้าวเสร็จทั้งสี่คนช่วยกันเก็บโต๊ะจานชามไปล้างทั้งสามเเม่ลูกเเถบจะไม่ให้เธอช่วยอะไรเลยด้วยซ้ำเธอเองก็จนใจจึงปล่อยเลยตามเลย

     

    ณเวลาเดียวกัน

    "ไม่ไหวแล้วนะเเม่อยากพบซูมี่เเล้ว"

    "คุณเเม่ครับใจเย็นก่อนครับ"ซูเหวินรีบเอ่ยห้ามผู้เป็๲เเม่

    "จะให้เเม่รออีกนานขนาดไหนกันลูกก็รู้ว่าเเม่ไม่อยากที่จะรอให้เสียเวลาอีกเเล้วนะ"

    "งันเอาเเบบนี้ดีไหมผมว่าเราไปพบลูกพร้อมๆกันเลยดีไหมวันนี้เลย"

    "ไปกันตอนนี้เลยนะคะ"

    "เฮ้อ~ก็ได้ครับผมเเค่กลัวว่าน้องจะตื่น๻๠ใ๽เเล้วหนี้เราไปเเค่นั่นเองครับ"

    พวกเขาตั้งใจเเล้วว่าจะต้องเข้าพบซูมี่วันนี้ไปเลยหลังจากที่ตกลงกันเสร็จเรียบร้อยเเล้วทั้งสามคนพ่อเเม่ลูกรีบมุ่งหน้ามาที่หน้าบ้านของผู้เป็๞น้องสาวเเละลูกสาวในทันที

     

     

    ทางด้านซูมี่หลังจากเเยกย้ายที่ห้องอาหารเสร็จเธอว่างวันนี้จึงคิดว่าจะฝึกวาดรูปสักหน่อยเพราะเธอมีความรู้สึกว่าจิตใจวันนี้ของเธอมันกระวนกระวายเเปลกๆเธอจึงมานั่งวาดรูปที่สวนเเถวหน้าบ้านโดยมีจินหลงช่วยขนอุปกรณ์มาช่วยจัดเตรียมนั่นเอง

    ออดด~~

    ทันใดนั่นก็มีเสียงกดออดหน้าประตูห้องของเธอซูมี่คิดว่าคงเป็๲พนักงานขนของมาส่งเธอเป็๲เเน่เลย เพราะคุณปู่เยี่ยนบอกเธอเเล้วว่าจะมีคนมาส่งเอกสารให้วันนี้ร่างบางรีบเดินไปเปิดประตูโดยที่ลืมดูที่จอมอนิเตอร์

    "ลูกเเม่!"

     

    —————————-



     

    นิยายแนะนำ