The Forest ป่ามรณะ

        วันที่ 1

        บริเวณที่ตั้งเต็นท์ของอุทยานแห่งชาติในฤดูท่องเที่ยววันนี้คลาคล่ำด้วยนักท่องเที่ยวมากมายที่ต้องการมาซึมซับบรรยากาศของธรรมชาติป่าเขาซึ่งห่างไกลจากความซิวิไลซ์ของเมืองหลวง หลายคนนั่งสุมไฟพูดคุยหยอกล้อกัน บางคนนอนคุดคู้อยู่ในเต็นท์อย่างเกียจคร้าน บางคนหุงหาอาหารหรือต้มน้ำร้อนเพื่อชงกาแฟยามเช้า บางคนก็เพิ่งกลับจากการไปดูพระอาทิตย์ขึ้นบริเวณหน้าผาซึ่งห่างจากที่พักไปร่วมหลายกิโลเมตร

        ชายหนุ่มท่าทางห้าวหาญเดินนำหน้ากลุ่มที่เพิ่งกลับจากการไปดูพระอาทิตย์ขึ้นกลับมายังแคมป์ เขาตรงไปยังเต็นท์ผ้าใบหลังหนึ่งที่อยู่ท่ามกลางเต็นท์มากมายทั่วบริเวณก่อนจะมุดศีรษะเข้าไปภายใน

        “ไอ้อ้วนตื่นได้แล้ว นอนเป็นหมูเลยไอ้ห่า” พงษ์พัฒน์ตะโกนใส่ธนสินที่ยังคงนอนหลับอุตุอย่างไม่สะทกสะท้าน

        “ปล่อยมันนอนไปก่อนเถอะว่ะ จะไปเอาอะไรนักหนากับไอ้สินมัน วันๆ มันก็เอาแต่กินแล้วก็นอนอย่างนี้ เอ็งยังไม่ชินอีกเหรอวะไอ้พงษ์” กฤตนูตะโกนบอกเพื่อนหลังจากเดินตามมาติดๆ ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งข้างจิตราแฟนสาวของเขาเพื่อขอกาแฟดื่ม

        “ไอ้หมูบ้าเอ๊ย” พงษ์พัฒน์มุดศีรษะออกมา ก่อนจะสอดเท้าเข้าไปในเต็นท์ยันพุงของเพื่อนอีกครั้ง หน้าท้องของธนสินกระเพื่อมอย่างแรง แต่ดูเขาไม่สะทกสะท้าน ยังคงนอนหลับอย่างมีความสุขต่อ พงษ์พัฒน์ส่ายศีรษะอย่างระอา ก่อนจะผละมานั่งกับกฤตนูที่กองไฟ

        “เอาน้ำตาลไหมคะ” จิตราหันมาถามกฤตนูแฟนหนุ่มด้วยเสียงอ่อนหวาน

        คู่รักสองคนนี้ดูจะเหมาะสมกันที่สุด ฝ่ายชายเป็นนักฟุตบอลดาวเด่นของมหาวิทยาลัย ส่วนฝ่ายหญิงก็เป็นดาวของมหาวิทยาลัยสามปีซ้อน

        “ไม่เอาจ้ะ แค่ตาชงให้ก็หวานโดยไม่ต้องเติมน้ำตาลแล้วละจ้ะ” กฤตนูทำเสียงหวานออดอ้อนแฟนสาว

        “จะอ้วก” เสียงห้วนๆ ดังขึ้นข้างหลังคนทั้งสองอย่างประชดประชัน

        กฤตนูไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นใคร “ไอ้ญา ไอ้ห่า แกนี่ชอบพูดจาสุนัขไม่รับประทานอยู่เรื่อยเลยนะ ระวังจะหาผอสระอัวไม่ได้นะโว้ย” กฤตนูกระทบกระเทียบด้วยความเคืองที่ถูกล้อเลียน

        หญิงสาวท่าทางทอมบอยเดินมาทรุดตัวลงนั่งตรงข้ามพงษ์พัฒน์ก่อนจะมองค้อนกฤตนูด้วยความหมั่นไส้ “ก็เล่นมาหวานกันถึงบนนี้ ไม่อายลิงค่างบ้างหรือไงวะ”

        “แต่ข้าเห็นด้วยกับไอ้กฤตว่ะ อย่างเอ็งใครมันจะเอาไปทำเมียวะ ไอ้ญา ซวยตายโหง” พงษ์พัฒน์เอ่ยกลั้วเสียงหัวเราะ

        “ไอ้บ้าพงษ์ ไอ้ปากหมา” ชัญญาตะโกนใส่อย่างเดือดดาล ก่อนจะถอดรองเท้าขว้างข้ามศีรษะของคู่รักกาแฟเข้าเป้าที่ปากของพงษ์พัฒน์พอดี

        “โอ๊ย” พงษ์พัฒน์ส่งเสียงร้องโอดโอย เขาลุกขึ้นทันทีที่หายเจ็บทำท่าจะเข้าไปชกชัญญาท่ามกลางการห้ามทัพของเพื่อนๆ

        “เอาน่าไอ้พงษ์ พวกเอ็งสองคนนี่ก็พอกัน แกก็ปากไวจริงๆ เรื่องด่าไอ้ญานี่ขอให้บอกเถอะ” กฤตนูเอามือล็อกแขนเพื่อน แล้วตะโกนข้ามศีรษะชายหนุ่มไปว่าชัญญาที่โดนจิตราโอบรัดอยู่ “แกก็เหมือนกัน ปากว่ามือถึงจริงๆ”

        “เออ ข้าขอโทษ” พงษ์พัฒน์ที่เป็นลูกผู้ชายตัวจริงยอมจำนนต่อความผิด เขาสลัดตัวออกจากพันธนาการของเพื่อนแล้วทรุดตัวลงนั่งตามเดิม