บทที่ 28 ลิปสติกสำคัญกว่าชีวิตอีกเหรอ
"จู้ชิงชิง…จู้ชิงชิง…" เซี่ยเสี่ยวเล่ยที่หมดสติอยู่บนเตียง พึมพำชื่อนี้เหมือนกับโดนผีสิง น้ำเสียงน่าขนลุกเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและไม่อยากยอมแพ้
ทันใดนั้นระบบ 666 ก็แปลงร่าง ปรากฏตัวข้างเตียงของเซี่ยเสี่ยวเล่ย
เด็กหนุ่มหน้าตาดีขมวดคิ้ว วางมือลงบนหน้าผากของเซี่ยเสี่ยวเล่ย
"โฮสต์ตื่นเถอะ" เขาเรียกเบาๆ บนฝ่ามือเปล่งแสงสีฟ้าอ่อนเชื่อมต่อกับคลื่นสมองของเซี่ยเสี่ยวเล่ย
เขาพยายามดึงเซี่ยเสี่ยวเล่ยออกมาจากห้วงลึกแห่งความมืด
ออร่าแห่งความแค้นนี้ไม่ได้มาจากเซี่ยเสี่ยวเล่ย แต่มาจากเ้าของร่างเดิม
"ไม่คิดเลยว่าเ้าของร่างเดิมจะเกลียดจู้ชิงชิงมากขนาดนี้" ระบบ 666 เห็นว่าเซี่ยเสี่ยวเล่ยไม่มีทีท่าว่าจะตื่นก็ยิ่งร้อนใจ
ถ้าเป็แบบนี้ต่อไป จิตใจของเซี่ยเสี่ยวเล่ยจะรับไม่ไหว ความแค้นของเ้าของร่างเดิมจะทำให้พลังจิตของโฮสต์อ่อนแอ ถ้าควบคุมไม่ได้ สติของโฮสต์อาจถูกกลืนกิน
ระบบ 666 เรียกอยู่นาน แต่เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็ยังไม่ตื่น หน้าจอระบบของมันแสดงให้เห็นว่าค่าความแค้นของเ้าของร่างเดิมกำลังพุ่งสูงขึ้น ถ้าถึงจุดสูงสุด จิตของเ้าของร่างเดิมจะกลับเข้ามาในร่างนี้อีกครั้งแล้วกลืนกินสติและความทรงจำของโฮสต์
มันโทรหาบริษัทแม่มาเกือบนาทีแล้ว แต่อีกฝ่ายดันเงียบกริบ ไม่มีการตอบรับใดๆ
ระบบอยากจะด่าบริษัทแม่ว่าบริษัทงี่เง่าเหมือนที่เซี่ยเสี่ยวเล่ยเคยด่า! ในเวลาสำคัญแบบนี้หายหัวไปไหนกันหมด! ทำไมถึงปล่อยให้ความแค้นของเ้าของร่างเดิมแสดงออกมารุนแรงขนาดนี้? ไหนบอกว่าจัดการเรียบร้อยแล้วไง!
เห็นตัวเลขพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆระบบ 666 ก็นึกอะไรขึ้นได้ เหมือนมันจะเจอวิธีดีๆแล้ว
เสี่ยงเป็เสี่ยง! โฮสต์จ๋าาาาา~ ขอให้การวิเคราะห์ของผมถูกต้องนะ!
ระบบ 666 เชื่อมต่อกับคลื่นสมองของเซี่ยเสี่ยวเล่ย แล้วเขย่าตัวเธออย่างแรงพร้อมกับะโ "โฮสต์จ๋าาาาา~ตื่นเร็ว! ลิปสติก YSL รุ่นที่คุณชอบออกสีใหม่แล้วนะ!"
ทันใดนั้นเอง มันก็เห็นว่าตัวเลขที่พุ่งสูงขึ้นเริ่มช้าลง เหมือนกับว่าสติของเซี่ยเสี่ยวเล่ยกำลังต่อสู้กับความเคียดแค้น
ระบบ 666 ดีใจมากที่วิธีนี้ได้ผล แต่ในขณะเดียวกันก็อดไม่ได้ที่จะแอบแขวะเซี่ยเสี่ยวเล่ย ลิปสติกนี่สำคัญกว่าชีวิตอีกเหรอโฮสต์ของผม?
มันะโต่อ "เป็โทนสีที่คุณชอบ ผสมระหว่างสีแดงมะเขือเทศกับสีน้ำตาลนม!"
ตัวเลขหยุดนิ่ง
"ผมซื้อมาให้แล้วนะ! ตื่นขึ้นมาลองทาเร็ว!"
ถึงตอนนี้ ในที่สุดตัวเลขก็เริ่มลดลง ตอนแรกก็ขยับลงช้าๆ จากนั้นก็ลดลงฮวบๆ
ระบบ 666 เฝ้าอยู่ข้างกายเซี่ยเสี่ยวเล่ยไม่ยอมห่าง ในที่สุดเธอก็ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ
"โฮสต์?" ระบบ 666 เรียกอย่างลังเล
"อืม" เซี่ยเสี่ยวเล่ยตอบสะลึมสะลือ ดวงตาของเธอยังคงดูสับสน
"คุณกลับมาแล้ว!" ระบบ 666 เข้าไปกอดเซี่ยเสี่ยวเล่ย
ที่แท้ความรู้สึกเวลาโดนกอดหรือถูกกอดของมนุษย์มันเป็แบบนี้นี่เอง
เซี่ยเสี่ยวเล่ยยังคงดูสับสน จนกระทั่งถูกโอบกอด การััทำให้สติของเธอค่อยๆได้สติกลับมา สายตาก็เริ่มชัดเจน
เหมือนกับว่าเมื่อกี้เธอตกลงไปในห้วงลึก ถูกความเหงาและความกลัวกดทับเอาไว้ จนกระทั่งได้ยินเสียงหนึ่งบอกกับเธอว่า…
"ลิปสติก YSL ที่ออกสีใหม่อยู่ไหน?"
"…" ระบบ 666 ที่กำลังกอดเซี่ยเสี่ยวเล่ยอยู่ไม่รู้จะพูดอะไร
"นายเป็ใคร…" ตอนนี้เซี่ยเสี่ยวเล่ยถึงค่อยสังเกตเห็นว่าเธอถูกคนกอดอยู่ ความรู้สึกคุ้นเคยทำให้เธอคาดเดา แล้วพูดออกมาโดยไม่รู้ตัว "ระบบ 666 เหรอ?"
"ใช่แล้ว โฮสต์" ระบบ 666 ปล่อยเธอแล้วตอบ
เซี่ยเสี่ยวเล่ยมองเด็กหนุ่มหน้าตาดีตรงหน้า อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ "AI ปัญญาอ่อนของฉันหน้าตาดีจัง"
"…" ระบบ 666
โฮสต์นี่ใจเย็นซะจริง
มันกำลังจะอธิบายเื่ที่เพิ่งเกิดขึ้น แต่แล้วก็ได้ยินเสียงเปิดประตู
เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็ได้ยินเหมือนกัน เสียง "แกร๊ก" ดังขึ้น ประตูห้องถูกเปิดออกจากข้างนอก
พอหันไปมอง คนที่ยืนอยู่ตรงประตูก็คือเหลียงเฉิน
ในขณะเดียวกันระบบ 666 ที่แปลงร่างเป็เด็กหนุ่มก็หายตัวไปอย่างรวดเร็ว