"ฮึ!” ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวงแค่นเสียงด้วยความกริ้ว
เขาเป็นถึงหัวหน้าแห่งสำนักศักดิ์สิทธิ์เพียงกระดิกนิ้วเท้า แคว้นใต้ทั้งแคว้นต้องสั่นสะเทือน
ไหนเลยจะมีผู้ใดบังอาจดูแคลนเขาถึงเพียงนี้!
เห็นทีกายาศักดิ์สิทธิ์มาหาเรื่องนั้นเป็นเพียงข้ออ้างการที่มันต้องการแสดงอำนาจเหนือเหยากวงต่างหากที่เป็นเรื่องจริง!
"เช่นนั้นก็มา!" ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวงคำรามลั่นแท่นบูชาโบราณในวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่ไกลๆ สั่นสะเทือน
กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ที่เปล่งประกายแสงทิพย์พุ่งทะยานออกจากห้วงอากาศมาปรากฏเบื้องหน้าเขา!
นี่คืออาวุธศักดิ์สิทธิ์สืบทอดแห่งเหยากวงหลอมสร้างจากหยกทิพย์นภาเก้าแผ่น กระบี่จันทราเงิน!
"ถึงขั้นต้องใช้อาวุธศักดิ์สิทธิ์เลยหรือ!"
"ดูท่าเรื่องในวันนี้คงจบไม่ดีเสียแล้ว!"
เหล่าผู้อาวุโสแห่งเหยากวงต่างสีหน้าแปรเปลี่ยนสายตาเหลือบมองไปยังยอดเขาที่ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวงพำนักอยู่ซึ่งแววตานั้นแฝงความหมายบางอย่าง
มู่เสินฉวนไม่เอ่ยวาจาใดอีกแผ่ซ่านจิตสังหารไปทั่วบริเวณ
ครรภ์กระบี่ต้าหลัวซึ่งเปี่ยมพลังศักดิ์สิทธิ์สีทองเข้มในมือถูกสะบัดอย่างต่อเนื่องปลดปล่อยประกายแสงศักดิ์สิทธิ์อันน่าหวาดหวั่นออกมา!
ตูม! ตูม!
แม้แต่ผืนฟ้ายังถูกคมกระบี่อันแหลมคมเฉือนออกเป็นสองซีกเพื่อแบ่งแยกท้องนภา
"สังหาร!"
ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวงคำรามก้องกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ในมือพลันปลดปล่อยแสงศักดิ์สิทธิ์นับอนันต์ออกมา!
ตูม!
การปะทะกันของสองการโจมตีก่อเป็นเสียงกัมปนาทลั่นท้องนภาสะเทือนไปทั่วทั้งเมืองโบราณจันทราสีเงิน!
นี่คือสุดยอดการต่อสู้ที่หาใดเปรียบมิได้ในใต้หล้าเมื่อไร้ซึ่งเซียน!
อานุภาพของมันก็ร้ายกาจหาใดเทียบ
เพียงชั่วพริบตา ทั้งสองก็เข้าประจันหน้ากัน
ระลอกคลื่นพลังไร้รูปร่างกวาดกระหน่ำไปทั่วสารทิศเพียงเศษเสี้ยวของแรงปะทะก็สามารถสังหารผู้ฝึกตนทั่วไปได้!
"เปิดค่ายกลพิทักษ์สำนัก!"
"เปิดค่ายกล!"
ผู้อาวุโสแห่งเหยากวงคำรามลั่นรวบรวมเคล็ดลับสร้างค่ายกลคุ้มกัน ป้องกันประกายแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ตกลงมา!
ตูม! ตูม!
ทั้งสองต่อสู้ขึ้นไปยังชั้นฟ้าที่เก้า!
หว่างคิ้วมู่เสินฉวนส่องแสงเจิดจ้าใช้จิตสัมผัสอันมหาศาลควบคุมครรภ์กระบี่ต้าหลัว ปลดปล่อยประกายกระบี่สะท้านโลกา!
มือใหญ่ชี้ไปยังท้องนภาเบื้องบนปรากฏภาพนิมิตกายาศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง!
ทางซ้ายคือดอกบัวแห่งความโกลาหลทางขวาคือราชันย์เซียนครองเก้าสวรรค์
ทะเลแห่งความโกลาหลและร่างเงาราชันย์เซียนใหญ่ยักษ์จนยึดครองน่านฟ้าครึ่งหนึ่ง!
ในขณะนั้นเขากลายเป็นราชันย์เซียนผู้ไร้เทียมทานร่ายกระบวนหมัดเทพ พลังจู่โจมหาที่สุดมิได้!
ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวงเปล่งประกายศักดิ์สิทธิ์ออกมาจากทั่วร่างประดุจเทพแห่งโลกอันรุ่งโรจน์ นัยน์ตาฉายภาพนิมิตน่าหวาดหวั่นแสงศักดิ์สิทธิ์ไร้เทียมทานส่องสว่างไปทั่วฟ้าดินย้อมโลกให้กลายเป็นสีศักดิ์สิทธิ์ แผ่ซ่านไปทั่วทั้งสี่ทิศแปดด้าน!!
ตู้ม!
ความเร็วของทั้งสองราวกับภูตผีเพียงก้าวเดียวก็ก้าวข้ามผ่านไปได้ไกลนับพันลี้
แรงระลอกคลื่นจากการต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวดังกึกก้องไปทั่วทั้งเมืองโบราณจันทราสีเงินทำให้ผู้ฝึกตนมากมายเงยหน้าขึ้นมองด้วยสีหน้าหวาดๆ
"สวรรค์!"
"นั่นมัน...ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวง!"
"ผู้ใดกันที่มาท้าทายเขา?"
"ดอกบัวแห่งความโกลาหล!"
"ราชันย์เซียนครองเก้าสวรรค์!"
"กายาศักดิ์สิทธิ์จากทะเลไร้สิ้นสุดมาแล้ว!"
ท้องฟ้าแตกสลายอย่างต่อเนื่องกระแสปั่นป่วนในห้วงมิติสีดำมืดแผ่ขยายไปทั่วราวกับเทพพิโรธหมายจะทำลายล้างโลกหล้า!
"คำราม!" มู่เสินฉวนแผดเสียงลั่นปลดปล่อยเสียงคำรามมังกรก้องฟ้า
คลื่นเสียงสั่นสะเทือนแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ถาโถมเข้ามาจนแตกกระจายมือขวางอเป็นกรงเล็บ แล้วเข้าโจมตีด้วยวิชากรงเล็บมังกร!
โครม!
ร่างของประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวงกระเด็นออกไปกระอักโลหิตคำใหญ่ด้วยสีหน้าตกตะลึง
ไฉนพลังศักดิ์สิทธิ์ของกายาศักดิ์สิทธิ์จึงได้ร้ายกาจถึงเพียงนี้แม้แต่แสงศักดิ์สิทธิ์โกลาหลแห่งเหยากวงที่ว่ากันว่าไร้ผู้ต้านทานยังถูกฉีกทึ้ง!
"แสงสวรรค์ไร้ประมาณ!"
ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวงทรงตัวอยู่ได้คำรามก้อง แสงศักดิ์สิทธิ์พลุ่งพล่านรอบกายประหนึ่งเตาศักดิ์สิทธิ์ที่กำลังเผาไหม้อย่างรุนแรง
กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ในมือถูกกระตุ้นด้วยวิชานี้ก่อเกิดอักขระวิถีและหลักการแห่งสวรรค์และปฐพี หมายจะสังหารทั่วทั้งสิบทิศ!
ครืน!
นัยน์ตาของมู่เสินฉวนคมกริบหาได้มีแววเกรงกลัวไม่ ราวกับกำลังวิ่งอยู่ในความว่างเปล่า ใต้เท้าสะเทือนสะท้านท้องฟ้าแตกแยกเป็นวงกว้าง ร่ายรำเพลงยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์แปรเปลี่ยนเป็นการสังหารอันยิ่งใหญ่เข้าปะทะ!
แสงศักดิ์สิทธิ์นับไม่ถ้วนที่กระหน่ำเข้ามาถูกเขาทำลายจนสลายไปหมดสิ้น!
ในชั่วพริบตาต่อมาหมัดเทพของเขาเปล่งแสงสีทองวาบ สาดส่องทั่วฟ้าดิน กระแทกลงมาอย่างรุนแรง!
"ตูม!"
มันทำลายทุกกฎเกณฑ์และหลักการแห่งฟ้าดินด้วยกำลัง!
ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวงกรีดร้องร่างกายถูกเจาะทะลวงเป็นรูโหว่เบ้อเริ่ม เลือดสาดกระเซ็น!
สีหน้าของเขาหวาดผวากระตุ้นอักขระวิถีที่สลักไว้ในกายใช้แสงศักดิ์สิทธิ์ซ่อมแซมอวัยวะภายในและเลือดเนื้อ!
แม้ผู้ฝึกตนในระดับเทพสวรรค์จะสามารถงอกแขนขาใหม่ได้แต่ก็ต้องใช้เวลา
ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวงกลายร่างเป็นลำแสงพุ่งทะยานไปยังขอบฟ้าเบื้องหน้า!
"จะไปไหน!" มู่เสินฉวนตวาดเสียงดัง กายาทองคำอมตะขับเคลื่อนวิชาเทพคุนเผิงเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงสุดในพริบตา พร้อมซัดหมัดใส่ร่างที่กำลังหลบหนี!
"อะไรน่ะ!" ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวงหวาดผวาขึ้นมาเฉียบพลัน
เขาไม่เคยเห็นความเร็วเช่นนี้มาก่อนนี่คือวิชาลับอะไรกัน?
ก่อนที่เขาจะได้ตอบสนองแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ส่องสว่างก็กลืนกินร่างเขาอีกคราในชั่วพริบตา
พลังที่น่าสะพรึงกลัวกระแทกใส่กระดูกจนแตกสลายร่วงหล่นจากเก้าชั้นฟ้าประหนึ่งกระสุนปืนใหญ่กระแทกใส่เทือกเขาสูงพันจั้งเบื้องล่างจนราบเป็นหน้ากลอง
"อั่ก!" ประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวงกระอักเลือดไม่หยุดสลัดเศษซากปรักหักพังออกจากร่าง ผมเผ้ารุงรัง ร่างกายสะบักสะบอม
"อ๊าก!" ดวงตาเขาแดงก่ำแผดเสียงคำรามลั่น เผาผลาญพลังแห่งวิถีในกายอย่างบ้าคลั่งเร่งสมานร่างกายที่บาดเจ็บ
การเผาผลาญแก่นแท้เช่นนี้จะลดระดับพลังแน่นอน!
แต่ในสถานการณ์นี้เขาไม่ใส่ใจสิ่งใดต่อไปแล้ว!
หากต้องรับการโจมตีที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้อีกสองสามครั้งเขาตายแน่!
แสงศักดิ์สิทธิ์นับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากร่างประมุขแดนศักดิ์สิทธิ์เหยากวงพลังวิถีแผ่ขยายออกไป สมานบาดแผลส่วนใหญ่ในพริบตาพลังเริ่มไต่ระดับขึ้นจนเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว!
ในพริบตาต่อมาแสงศักดิ์สิทธิ์สายหนึ่งก็ร่วงลงมายังเทือกเขาบังเกิดเป็นการต่อสู้ครั้งใหญ่อีกครา!
ตูม! ตูม!
เสียงสะท้อนดังสนั่นไปทั่วท้องฟ้า
การต่อสู้เข้าสู่ช่วงชี้เป็นชี้ตายทั้งสองสังหารกันในเทือกเขา ปลดปล่อยฝีมืออย่างเต็มที่ด้วยวิชาวิถีสะท้านฟ้า
ภูเขาสูงนับพันจั้งเหล่านั้นประหนึ่งทำจากกระดาษถูกทำลายในการโจมตีของคนทั้งสองในชั่วพริบตา
ความโกลาหลแผ่ซ่านไปทั่วนภาเหนือดินแดนนี้คลื่นพลังกระแทกซัดสาดขึ้นสู่ฟากฟ้า ประหนึ่งดวงดาวจะร่วงหล่นลงมา!
เมืองโบราณจันทราสีเงินที่ซึ่งมีป่าโบราณกว้างใหญ่ไพศาลไร้สิ้นสุด มีอสูรร้ายแฝงตัวอยู่นับไม่ถ้วนส่วนใหญ่เป็นสัตว์อสูรโบราณ นานๆ ครั้งจะปรากฏอสูรแปลกประหลาดระดับเอกะออกมาคำราม
แต่ยังไม่ทันที่เสียงจะแผ่ขยายออกไปได้ถึงร้อยลี้พวกมันก็ถูกบดขยี้เป็นหมอกโลหิตไปเสียแล้ว!