ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

“เทียนหง!”หงซิน หรงฉี และเฉาเซิงร้องไห้ออกมา ตอนนี้พวกมันไม่สนใจความโกรธแล้ว เนื่องเพราะหัวใจเต็มไปด้วยความประหวั่นพรั่นพรึงอย่างรุนแรง
เทียนหงเป็นผู้ฝึกยุทธระดับหกที่เก่งกล้ายังถูกถังฮวนสังหารด้วยดาบเดียว? มีบ้างที่ยอดฝีมือในผู้ฝึกยุทธระดับห้าที่มีพลังในการสังหารผู้ฝึกยุทธระดับหก ทว่าไม่ใช่เรื่องง่ายดายเช่นนี้ เพราะเทียนหงเองได้เลื่อนขั้นเป็นผู้ฝึกยุทธระดับหกมาเป็นเวลาสองปีแล้ว “หวืด!”
ถึงกระนั้นถังฮวนไม่ได้หยุดมือแม้แต่น้อย เขายังคงกวัดแกว่งดาบยาว ร่างที่แห้งกรังของเทียนหงปลิวออกไปชนกับขวานยาวที่หงซินฟาดฟันมา หากเป็นเช่นนี้ เทียนหงจะถูกผ่าออกเป็นสองซีกอย่างแน่นอน!
เมื่อหงซินเห็นดังนั้นจึงลดขวานยาวลง ในที่สุดสามารถหลบการโจมตีได้ แต่คราวนี้มันถูกกดดันจนถึงจุดที่แทบจะกระอักเลือด “อ๊ะ!”
หงซินยังไม่ทันได้หายใจ ถังฮวนพลันกระโจนขึ้นกลางอากาศ ใช้ดาบสายรุ้งในมือฟาดฟันลงมาด้วยพลังที่ไม่อาจต้านทาน เสียงหวีดแหลมจากดาบสีแดงเพลิงเปลี่ยนเป็นแสงสีแดงขนาดมหึมา ไหลรินลงมาราวกระแสน้ำหลาก “ย๊ากกก!” ดวงตาของหงซินเบิกกว้างร้องคำรามราวกับสัตว์ร้าย ทันใดนั้นมันยกขวานด้ามยาวขึ้นด้วยพลังเกือบทั้งหมดที่มี
"โอวววววว!"
เพียงชั่วลมหายใจเสียงฟ้าสะเทือนจากการปะทะกันทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือน พลังปราณแท้ที่น่าสะพรึงกลัวพร้อมกับความมุ่งมั่นกวาดออกมาจากทุกทิศทาง พื้นที่โดยรอบที่ขวานและดาบปะทะกันปรากฏระลอกคลื่นเล็กน้อยที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า “อึ๊กก!”
ในเวลาเดียวกันหงซินเริ่มส่งเสียงครางอู้อี้ แขนของมันชาหนึบ ขวานยาวตกลงบนพื้นและร่างกายที่ว่าแข็งแกร่งกลับถูกคลื่นความร้อนที่พุ่งเข้ามาคอยกดดันซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันย่อมรู้ว่าถังฮวนเป็นนักหลอมอาวุธ แต่มันไม่เคยเห็นนักหลอมอาวุธรุ่นเยาว์คนไหนที่หลังจากเปิดใช้งานพลังอัคคีพิสุทธิ์แล้วจะสามารถสร้างความร้อนที่รุนแรงได้เช่นนี้ มันรู้สึกราวกับว่าถูกวางไว้ในเตาหลอม หากว่าต้องอยู่ที่นี่นานกว่านี้อีกแม้เพียงชั่วครู่ คาดว่าตนคงจะถูกเผาเป็นเถ้าถ่านแล้ว แต่ก่อนที่เขาจะหลีกเลี่ยงคลื่นแห่งความร้อนนี้ได้ ฉากที่น่าตกใจยิ่งกว่าได้ปรากฏขึ้น
“หวืด!”
ดาบยาวสีแดงเพลิงถูกกลืนเข้าไปในความร้อนที่เอ่อล้นออกมาอีกครั้ง มันแผ่เป็นวงกว้างเหมือนเงาตามรูปแบบของมัน ความต่อเนื่องในกระบวนท่าดาบของถังฮวนเหมือนจะไม่มีช่องว่าง ฟันและฟัน แล้วก็เป็นรัศมีวงกลมสมบูรณ์แบบ ที่ลึกซึ้งมากจนหาที่เปรียบไม่ได้ “ถังฮวน หยุดก่อน!”
เสียงตะโกนดังออกมาจากด้านหลัง ในช่วงเวลาวิกฤตนั้นหรงฉีและเฉาเซิงได้สติในที่สุด จากที่ตกใจสุดขีดเพราะยากจะยอมรับได้ต่างพากันรีบวิ่งเข้าใส่ถังฮวน ในขณะเดียวกันกระโจนขึ้นไปในอากาศ ดาบยาวที่เอวของหรงฉีถูกชักออกมา เหมือนกับสายรุ้งสีฟ้าพุ่งตรงไปทางด้านหลังของถังฮวน
เฉาเซิงเองรีบเร่งขึ้นเช่นกัน กระบองหนามแหลมคมในมือที่หนาเท่าหัวแม่มือและยาวเป็นเมตรมีแสงสีดำพุ่งทะลุไปที่สะโพกซ้ายถังฮวนด้วยความเร็วดุจสายฟ้า
"อ๊ากกกกกกกกกกก!" ดาบยาวสีแดงเพลิงนั้นไม่ได้ผ่าครึ่งเอวของหงซิน ทว่าได้ผ่าท้องมันจนหมดแล้ว ดังนั้นแม้ว่าจะมีอะไรที่ดีกว่ายาอายุวัฒนะก็ไม่สามารถช่วยมันได้
“หงซิน!” ดวงตาของหรงฉีและเฉาเซิงเต็มไปด้วยความโกรธ เหมือนเปลวไฟแห่งความโกรธในดวงตากำลังจะพุ่งออกมา
ขณะที่หันหลังให้หรงฉีและเฉาเซิง ถังฮวนหัวเราะในใจขณะที่ขยับขาครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยท่าทางแปลก ๆ ไม่ทันไรทั้งสองคนได้คลาดสายตาจากเป้าหมายแล้ว “หวืดด!”
ในตอนนั้นเสียงแหวกอากาศเล็กน้อยได้ดังออกมา มันเป็นเสียงดาบยาวของถังฮวนที่กำลังตวัดออก หรงฉีและเฉาเซิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องถอยหนี แต่ถังฮวนที่เพิ่งหันกลับมาโดยไม่หยุด ดาบยาววาดเป็นแนวโค้งในอากาศ จากนั้นฟันลงไปที่หรงฉีซึ่งอยู่ห่างจากตัวเขาออกไป “หวืดด!”
คลื่นความร้อนทะลักทลายออกมาจากดาบอย่างต่อเนื่อง ส่งเสียงหวีดหวิวและเคลื่อนที่ไปพร้อมกับพลังปราณแท้อันกล้าแกร่ง ไม่ต้องรอให้ดาบสัมผัสโดนตัว แขนของถังฮวนพลันขยับขึ้น ดาบยาวพุ่งขึ้นและฟาดฟันลงอีกครั้ง สามครั้งสามคราที่ขยับ เกิดคลื่นความร้อนสามระรอก โดยพลังปราณที่รุนแรงอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ พุ่งออกไปพร้อมดาบยาวและฟันเข้าที่หัวของหรงฉี นี่คือ 'คลื่นสังหาร!' จากกระบวนท่าดาบเพลิงนภา! นี่เป็นท่าที่ทรงพลังที่สุดในสี่กระบวนท่าของดาบเพลิงนภาที่ใช้ออก ภายใต้การกระตุ้นของ 'เพลิงสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์' นั้นพลังช่างต่างจากตอนที่อยู่ในการประลองยุทธ์นัก ในพริบตาคลื่นความร้อนที่หนาแน่นจนน่าตกตะลึงแปรเปลี่ยนเป็นลูกบอลไฟขนาดมหึมาที่ลุกโชนอย่างรุนแรงกระจายไปทั่วท้องฟ้าและปกคลุมผืนดิน “ย๊าก!” “ย๊าก!” “ฟุ่บ…”
เมื่อรู้สึกถึงความน่าสยดสยองที่อยู่ทางด้านหลัง สีหน้าของหรงฉีแปรเปลี่ยนด้วยความตกใจ มันข่มความกลัวอย่างรุนแรงไว้ในใจแล้วผลักดันปราณแท้ของตัวเองไปถึงขีดสุดในทันที ดาบยาวในมือต้านรับอย่างบ้าคลั่ง รังสีดาบพุ่งออกมาตัดกันต่อหน้ามัน และกลั่นตัวเป็นม่านแสงสีเขียวของดาบในทันที เกือบจะเวลาเดียวกัน เฉาเซิงที่อยู่ด้านข้างก็กระโดดไปข้างหน้าเล็กน้อย หนามแหลมในมือราวกับดาวที่ตกจากฟากฟ้า พุ่งทะลุผ่านเข้าไปท่ามกลางคลื่นความร้อน
"ตูม!"
ต่อมาเสียงระเบิดที่ทำเอาหูอื้ออึงได้ก็ดังก้องไปทั่ว การปะทะอันรุนแรงนี้ มาพร้อมกับความผันผวนอย่างหนักจากพลังปราณแท้ที่กล้าแกร่ง ความร้อนที่แผดเผาแผ่ออกมาเหมือนคลื่นที่โหมกระหน่ำ เฉาเซิงรู้สึกถึงพลังบ้าดีเดือดที่ส่งตรงมาจากกระบองหนามจนต้องถอยไปข้างหลัง อย่างไรก็ตาม ม่านสีเขียวนั้นแตกสลายทันที ส่วนร่างของหรงฉีนั้นถูกกระแทกลอยออกไปพร้อมกับดาบของเขา “อึ๊กก!”
ตอนที่ลอยอยู่กลางอากาศหรงฉีกระอักเลือดออกมา จากนั้นร่างกระแทกลงพื้นอย่างแรงห่างออกไปไกลกว่าสิบเมตร มันจ้องมองไปที่ร่างทางด้านหลังเห็นคลื่นความร้อนที่ก่อตัวเป็นรูปทรงที่มั่นคง ใบหน้าหล่อเหลาของมันบิดเบี้ยวน่ากลัว ขณะที่ส่งเสียงร้องออกมาอย่างยากลำบาก "เฉาเซิง วิ่ง - -"
คำพูดสั้น ๆ เป็นพลังเฮือกสุดท้ายของหรงฉี ทันทีที่เขาพูดจบ หรงฉีหัวพับตกลงด้านข้างไม่ขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวอีก ดวงตาที่อ้างว้างของมันบ่งบอกว่าชีวิตได้หลุดลอยไปแล้ว
“หรงฉี!” เมื่อเห็นเช่นนี้เฉาเซิงเหมือนถูกผูกมัดด้วยกระบวนท่า มันยังยืนมึนงงอยู่ที่นั่น ทั้งไม่ได้วิ่งหรือจู่โจม ใบหน้าที่แข็งกระด้างกระตุกเล็กน้อย น้ำตาไหลจากหางตา ความสำนึกผิดที่ไม่อาจควบคุมได้ปรากฏขึ้นในแววตานั้น
ถ้าเขาไม่เปิดเผยตัวตนของถังฮวน ผลลัพธ์เช่นนี้จะหลีกเลี่ยงได้หรือไม่? น่าเสียดายที่โลกนี้ไม่มีคำว่า 'ถ้า' ในช่วงเวลาสั้น ๆ สหายทั้งสามที่มาที่นี่กับมันล้วนเสียชีวิตทั้งหมด
“เจ้าไม่หนีไปหรือ?” ถังฮวนยกดาบยาวชี้ตรงไปยังเฉาเซิง เมื่อเห็นมันยังยืนอยู่ตรงนั้นไม่ไหวติง ดวงตาของถังฮวนถึงกับเผยให้เห็นความรู้สึกผิดปกติ
"เราพบกันในกองทัพ ร่วมเป็นร่วมตายด้วยกันมาหลายปี ต่อสู้กับเผ่าพันธุ์ปีศาจมาหลายสิบปีแล้ว พวกเราทุกคนต่างรอดมาได้เพราะโชคดี วันนี้พวกเจ้าสามคนตายไปแล้ว แล้วข้าจะอยู่คนเดียวได้ยังไง ?”
ท่าทางของเฉาเซิงแข็งทื่อเหมือนท่อนไม้ สายตากวาดไปยังศพของหงซิน เทียนหง และหรงฉี คล้ายกำลังพูดกับตัวเอง แต่ก็คล้ายจะตอบกลับถังฮวนเช่นกัน ถังฮวนขมวดคิ้วเมื่อได้ยินดังนั้น
สำหรับเผ่ามนุษย์ หงซิน เทียนหง หรงฉีและเฉาเซิ่ง ถือเป็นวีรบุรุษในการต่อต้านเผ่าพันธุ์ปีศาจ ในที่สุดพวกเขาก็ตระหนักได้ว่าไม่คุ้มค่าที่จะเอาชีวิตรอดจากสมรภูมิเครื่องบดเนื้อ แต่สุดท้ายกลับต้องมาตายในที่ทุรกันดาร เพื่อแก้แค้นให้หงจินและหงเทา อย่างไรก็ตาม ในการต่อสู้นี้ ถังฮวนจะไม่แสดงความเมตตาใดๆ เพราะหากพวกมันไม่ตาย คนที่จะต้องตายคือถังฮวนเอง!
-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 168 กุดหัวสามศัตรูต่อเนื่อง

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 168 กุดหัวสามศัตรูต่อเนื่อง

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้