เหนือพิภพ สยบสวรรค์ (ภาค 2 สยบสวรรค์)

ตอนที่ 695 ร้านกลไกหมื่นชิ้น

“เอาละ! เพื่อเป็นการตอบแทนเจ้าข้าจะเป็นคนพาเจ้าเข้าไปด้านในเองตัวข้านั้นพอที่จะรู้จักกับช่างฝีมือภายในนี้อยู่บ้าง บางที่เจ้าอาจจะได้รับราคาสุดพิเศษก็เป็นได้!”ชายหนุ่มเห็นว่าเจิ้งฟู่มาที่นี้เพื่อทำธุระ เขาจึงชวนเจิ้งฟู่เข้าไปด้านในร้านรับสร้างอาคารที่ด้านหน้านี้เนื่องจากชายหนุ่มเจียงหลงพอที่จะรู้จักคนในนี้อยู่บ้างเขาจึงคิดว่าจะช่วยเจิ้งฟู่หน่อย.......

“ขอบคุณศิษย์พี่!”เจิ้งฟู่ยกมือขึ้นมาประสนที่หน้าอกของตน จากนั้นก็กล่าวคำขอบคุณ......

ตึก!! ตุบ!!

“คาราวะคุณชายเจียงหลง!ไม่ทราบวันนี้คุณชายต้องการให้ร้านของเราสร้างสิ่งใดให้อย่างนั้นเหรอขอรับ?! “ร้านกลไกหมื่นชิ้น” ของเรายินดีให้บริการอย่างเต็มที่!” ทันใดนั้น ชายวัยกลางคนร่างผอมแต่งตัวดูดีก็เดินตรงเข้ามาหาเจิ้งฟู่และเจียงหลงก่อนที่ชายวัยกลางคนร่างผมจะกล่าวทักทายชายหนุ่มเจียงหลงอย่างสนิทสนมและคุ้นเคย.......

“จริงๆแล้วไม่ใช่ข้าหรอกที่ต้องการใช้บริการแต่เป็นศิษย์น้องของข้าต่างหากท่านผู้อาวุโสหวู่หานข้าน้อยเพียงแค่พาเขามาเท่านั้น!”ชายหนุ่มเจียงหลงตอบกลับชายวัยกลางคนร่างผอมคนนี้กลับไปในทันที ด้วยท่าทางและคำพูดที่ดูสุภาพนอบน้อม......

ซึ่งหากมองด้วยตาป่าวแล้วชายวัยกลางคนร่างผมนี้อาจจะดูอ่อนแอแต่แท้จริงแล้วเขาเป็นถึงผู้ฝึกตนระดับสวรรค์ก่อเกิดขั้นสูงสุดเลยทีเดียวและเจิ้งฟู่เองก็สัมผัสได้ถึงระดับพลังของชายคนนี้......

อ่า!!

“ถ้าเช่นนั้นก็เชิญคุณชายทั้งสองเข้าไปด้านในร้านกลไกหมื่นชิ้นก่อนเถอะเราจะได้หาที่สบายๆคุยธุระของพวกเรากัน!” เมื่อชายวัยกลางคนเห็นว่าคนที่มาใช้บริการไม่ใช่เจียงหลงแต่เป็นคนที่อยู่ข้างๆชายวัยกลางคนหวู่หานก็รีบใช้มองดูและตรวจสอบเจิ้งฟู่ในทันที ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างพอใจและกล่าวเชิญทั้งสองเข้าไปคุยกันด้านในร้าน......

อื้ม!!

ณ ห้องรับแขกส่วนตัวภายในร้านกลไกหมื่นชิ้น........

“สวัสดีอีกครั้งข้าหวู่หานเป็นเจ้าหน้าที่ดูแลและบริการลูกค้าที่ร้านกลไกหมื่นชิ้นแห่งนี้ไม่ทราบคุณชายต้องการให้ร้านกลไกหมื่นชิ้นสร้างอะไรให้?!”เมื่อเข้ามาในห้องรับแขกแล้วชายวัยกลางคนหวู่หานก็เริ่มพูดเข้าประเด็นในทันที......

“คาราวะท่านผู้อาวุโสหวู่หานที่ข้าน้อยมาที่นี้ในวันนี้ก็เพราะข้าน้อยต้องการให้ท่านปรับปรุงและขยายร้านอาหารของข้าใหม่ซึ่งจากคำกล่าวของใครหลายๆคนบอกว่าที่ร้านกลไกหมื่นชิ้นนี้มีฝีมือในการสร้างอาคารและบ้านเรือนเป็นอย่างยิ่งข้าน้อยจึงได้มาที่นี้!” เจิ้งฟู่เองก็ไม่คิดที่จะพูดอะไรให้มันอ้อมค้อมเช่นกันเขาพูดเข้าประเด็นหลักของเขาที่มาที่นี้ในทันที......

“ปรับปรุงและขยายร้านอาหาร?ไม่ทราบว่าร้านอาหารของท่านอยู่ที่ใด? แล้วต้องการให้ทางเราสร้างมันให้ออกมาเป็นแบบไหน?”ชายวัยกลางยังคงถามต่อถึงความต้องการของเจิ้งฟู่.......

“ข้าเองก็คิดไม่ออกเหมือนกันแต่ข้าเชื่อในฝีมือของพวกท่าน ว่าพวกท่านจะทำให้ร้านอาหารของข้าออกมาดีและเป็นที่น่าประทับใจ!”เจิ้งฟู่ไม่ได้คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย เขาจึงแล้วแต่ทางร้านกลไกหมื่นชิ้นจะจัดการให้ขอเพียงแค่ร้านอาหารออกมาดูดีก็พอ.......

“เรื่องนั้นไม่มีปัญหาขอรับ!แต่ข้าขอทราบงบประมาณของคุณชายได้หรือไม่?” ชายวัยกลางคนยิ้มและพูดออกมาอย่างมั่นใจว่าพวกเขาสามารถทำได้แต่เขาอยากรู้ว่าเจิ้งฟู่ต้องงบประมาณในการก่อสร้างเอาไว้มากน้อยเพียงใด......

“ท่านผู้อาวุโสพอจะประมาณการให้ข้าน้อยได้หรือไม่ว่ามีราคาสูงต่ำเพียงใด?”เจิ้งฟู่ไม่ได้ห่วงเรื่องค่าใช้จ่ายเท่าไหร่นัก เพราะในตอนนี้เขามีผลึกสวรรค์ม่วงระดับสูงมากกว่าห้าร้อยก้อนซึ่งเทียบได้กับผลึกสวรรค์ม่วงระดับต่ำห้าสิบล้านก้อน........

“ถ้าเป็นบ้านที่มีขนาดทั่วไปก็อยู่ที่ผลึกสวรรค์ม่วงระดับต่ำห้าพันก้อนขึ้นอยู่กับขนาดของพื้นที่ที่ต้องการให้ก่อสร้างด้วยแต่หากเป็นบ้านหรูขนาดใหญ่ก็มีราคาตั้งแต่หนึ่งแสนหรือถึงห้าแสนผลึกสวรรค์ม่วงระดับต่ำส่วนร้านอาหารที่เป็นอาคารใหญ่อย่างเช่นร้านอาหารสวรรค์ครบรสร้านอาหารหนึ่งในฟ้าหรือร้านอาหารหอคอยสวรรค์ ที่เป็นร้านอาหารระดับสูงของเมืองหลวงแห่งนี้ก็มีราคาสร้างอยู่ที่สองล้านหรือห้าล้านผลึกสวรรค์ม่วงระดับต่ำ!”ชายวัยกลางกล่าวอธิบายอย่างช้าๆและชัดๆซึ่งราคาที่ชายวัยกลางบอกมานั้นเล่นเอาชายหนุ่มเจียงหลงตกใจเลย......

“ราคาสูงมาก! แต่หากเทียบกับคุณภาพแล้วมันก็คุ้มค่าทีเดียวเพราะข้าเองก็เคยไปที่ร้านอาหารสวรรค์ครบรสและร้านอาหารหนึ่งในฟ้ามาก่อนสถานที่เหล่านั้นล้วนแต่ถูกสร้างมาจากวัสดุที่ยอดเยี่ยมและถูกตบแต่งอย่างสวยงาม!”ชายหนุ่มเจียงหลงอดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมาเกี่ยวกับราคาที่สูงก่อนจะบอกว่าเขาเคยไปร้านอาหารสองในสามที่ชายวัยกลางคนพูดมา ซึ่งมันเป็นสถานที่ที่ดีและสวยงามมาก.......

“นั่นคือผลงานของทางร้านกลไกหมื่นชิ้นของเราคุณชายเจียงหลง!” ชายวัยกลางพยักหน้าและตอบชายหนุ่มเจียงหลงอย่างภาคภูมิใจว่าสถานที่เหล่านั้นเป็นผลงานของร้านกลไกหมื่นชิ้นสร้างขึ้นมาเองก่อนจะหันไปหาเจิ้งฟู่และพูดขึ้นว่า “หากสหายน้อยยังคิดไม่ออกพวกเราสามารถไปดูพื้นที่จริงแล้วประมาณราคากันก่อนก็ได้ข้ายินดีบริการให้เป็นพิเศษ!” ชายวัยกลางคนไม่รู้ว่าเจิ้งฟู่นั้นเป็นใครมาจากไหนแต่เมื่อเป็นเพื่อนกับเจียงหลง เขาจึงบริการให้อย่างเต็มที่......

“ขอบคุณท่านผู้อาวุโส!เช่นนั้นข้าน้อยต้องรบกวนท่านผู้อาวุโสแล้ว!” ข้อเสนอของชายวัยกลางทำให้เจิ้งฟู่ยิ้มออกมาอย่างพอใจเพราะเขาเองก็ตัดสินใจไม่ถูกเหมือนกัน.......

“เช่นนั้นพวกท่านทั้งสองรอข้าสักครู่นะ!ข้าขอไปเตรียมตัวและเรียกช่างฝีมือของเราไปประเมินงานที่ร้านอาหารของท่านก่อน!”ชายวัยกลางพยักหน้าและยิ้มให้ก่อนจะขอตัวไปจัดการเตรียมความพร้อมในการออกไปประเมินงานในครั้งนี้ก่อน.......

เชิญท่านผู้อาวุโส!

สิบห้านาทีผ่านไป......

แอ๊ด!!!!!

ในขณะที่ประตูห้องรับแขกเปิดออกคนสองคนก็เดินเข้ามา ซึ่งคนแรกคือชายวัยกลางคนหวู่หาน ส่วนอีกคนเป็นชายวัยกลางคนมีเคราร่างกายสูงใหญ่เต็มไปด้วยมัดกล้าม.......

“ขอโทษที่ต้องให้รอ!และนี่คือช่างฝีมือที่จะไปประเมินราคาในครั้งนี้กับพวกเราด้วย”เมื่อมาถึงชายวัยกลางคนหวู่หานก็กล่าวขอโทษที่ตัวเองไปนาน พร้อมกับกล่าวแนะนำคนที่อยู่ข้างๆตนว่าเขาคือช่างฝีมือที่จะไปประเมินราคาช่วยในครั้งนี้......

“สวัสดีหนุ่มน้อยทั้งสองคน!ข้ามีนามว่า “เฉินปิง” เป็นช่างฝีมืออยู่ที่ร้านกลไกหมื่นชิ้นแห่งนี้ และข้าจะรับหน้าที่เป็นผู้ประเมินราคาและเป็นคนออกแบบสิ่งก่อสร้างให้กับพวกเจ้าทั้งสอง!”ชายวัยกลางคนร่างใหญ่กล้ามโตกล่าวแนะนำตัวเองอย่างหนักแน่นและคมชัด......

“คาราวะท่านผู้อาวุโสเฉินปิงขอบคุณท่านผู้อาวุโสที่ยอมสละเวลาให้กับข้าน้อยเป็นข้าน้อยเองที่ต้องการให้ท่านช่วยในครั้งนี้!”เจิ้งฟู่เดินก้าวออกไปข้างหน้าเล็กน้อยเพื่อกล่าวทักทายชายวัยกลางคนเฉินปิงพร้อมกับบอกว่าเขาคือคนที่มาสั่งงาน......

อ่า!!

ท่าทางและคำพูดของเจิ้งฟู่ทำเอาชายวัยกลางคนเฉินปิงอึ้งเล็กน้อยเพราะเขาไม่คิดว่าเจิ้งฟู่จะสุภาพกับเขาแบบนี้ แถมยังไม่ถือสาต่อคำพูดห้วนๆของเขาอีกด้วย......

“ไม่ต้องสุภาพกับข้าขนาดนั้นก็ได้ข้าก็แค่ช่างฝีมือคนหนึ่งเท่านั้น แต่สำหรับเจ้าที่ดูเหมือนจะเป็นคนพูดตรงไหตรงมาแล้วข้าละชอบคนแบบนี้ที่สุด เจ้าไม่ต้องห่วงเรื่องราคาเลย ข้าจะลดราคาให้กับเจ้าเป็นพิเศษแถมจะสร้างออกมาให้ดีที่สุดด้วย แต่ก็ขึ้นอยู่ว่าเจ้าจะจ่ายไหวหรือป่าวเท่าไหร่แหละนะ!ฮ่า ฮ่า ฮ่า!” ชายวัยกลางคนเฉินปิงกล่าวพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างชอบใจเพราะเขาชอบคนที่พูดตรงไปตรงมาแบบนี้  เขาจึงคิดที่จะลดราคาให้กับเจิ้งฟู่ด้วย......

“ขอบคุณท่านผู้อาวุโสเฉินปิงที่กรุณา เอาละ!พวกเราไปยังร้านอาหารของข้ากัน!”เจิ้งฟู่ยิ้มขึ้นมาที่มุมปากของเขาอย่างพึงพอใจซึ่งเขาคิดเอาไว้แล้วว่าชายคนนี้เป็นคนที่นิสัยแบบนี้ เขาจึงได้พูดสุภาพด้วยและพูดอย่างตรงไปตรงมา........

หลังจากที่ตกลงกันเสร็จแล้วเจิ้งฟู่ก็กลับขึ้นรถม้าของเขา โดยที่มีชายหนุ่มเจียงหลงนั่งไปกับเขาด้วยส่วนชายวัยกลางคนหวู่หานกับเฉินปิงนั้นนั่งรถม้าอีกคันตามไป ซึ่งระยะห่างจากร้านกลไกหมื่นชิ้นไปที่ร้านอาหารแทนคุณนั้นต้องใช้เวลาในการเดินทางราวๆครึ่งชั่วโมงได้.......

...............................

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป......

หลังจากที่เดินทางอยู่ครึ่งชั่วโมงในที่สุดเจิ้งฟู่ก็กลับมาถึงร้านอาหารแทนคุณที่เขาร่วมลงทุนกับชายชราคิง......

หือ?

“ร้านอาหารแห่งนี้อย่างนั้นเหรอที่ศิษย์น้องร่วมลงทุนอยู่?”ทันทีที่มาถึงหน้าร้านอาหารแล้ว ชายหนุ่มเจียงหลงก็พลันเปิดปากถามขึ้นอย่างสงสัยและอยากรู้อยากเห็น.......

“ถูกต้องแล้วศิษย์พี่!ที่นี่แหละคือร้านอาหารที่ข้าร่วมลุงทุนถึงแม้ว่ามันจะอยู่ในเขตคนจนที่ไม่เจริญเท่ากับเขตอื่นๆแต่ข้าเชื่อว่าในอีกไม่นานที่นี่จะต้องเจริญไม่แพ้กันแน่!” เจิ้งฟู่พยักหน้าตอบและยิ้มให้กับชายหนุ่มเจียงหลง......

“ที่นี้เป็นย่านที่น่าสงสารที่สุดแล้วในเมืองบัญชาสวรรค์แห่งนี้!น้องชาย! นี่เจ้าคิดจะสร้างร้านอาหารที่นี้จริงๆอย่างนั้นเหรอ?ว่าแต่อาคารไม้เก่าๆหลังนั้นใช่ไหมที่เจ้าอยากให้ข้าปรับปรุงและขยายทันให้ใหญ่ขึ้น?แล้วพื้นที่รอบๆข้างละ เป็นของเจ้าด้วยหรือป่าว?!” ชายวัยกลางคนเฉินปิงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูเศร้าๆก่อนจะถามว่าอาคารไม้เก่าที่เบื้องหน้านี้ใช่ไหมที่ต้องการให้ตนปรับปรุงและขยายขนาดให้ใหม่.......

“ถูกต้องแล้วขอรับท่านผู้อาวุโส! อาคารไม้เก่านี้แหละที่ข้าอยากให้ท่านเปลี่ยนมัน!” เจิ้งฟู่พยักหน้าและตอบกลับชายวัยกลางคนเฉินปิงไปก่อนจะหยิบแผนภาพที่ดินออกมาให้ดู “พื้นที่ทั้งหมดนี้เป็นพื้นที่ที่ท่านสามารถใช้ได้ท่านผู้อาวุโสมีความคิดเห็นอย่างไร?” ก่อนหน้าที่เจิ้งฟู่จะออกจากร้านอาหารไปเขาได้มอบเงินส่วนหนึ่งให้กับชายชราคิงเอาไว้เพื่อให้เขาซื้อที่ดินที่อยู่รอบๆนี้......

อ่า!!

“ที่ดินทั้งหมดนี้เป็นของเจ้าอย่างนั้นเหรอ?อื้ม!พื้นที่ขนาดเท่ากับร้านอาหารชื่อดังที่ข้าได้พูดไปก่อนหน้านี้เลยหากเจ้าต้องการให้ข้าสร้างร้านอาหารของเจ้าให้ออกมาสวยงามเช่นนั้น เจ้าต้องมีเงินทุนที่เยอะพอสมควรเลยนะ!”ชายวัยกลางคนเฉินปิงเห็นพื้นที่แล้วเขาก็มองเห็นภาพอาคารหลังใหม่อยู่ในหัวเขาแล้วทว่ามันติดอยู่ที่เจิ้งฟู่จะให้ทุนเขาเท่าไหร่.....

“ท่านผู้อาวุโสพอจะบอกราคาคราวๆได้หรือไม่?”เจิ้งฟู่รู้ว่าราคาที่ชายวัยกลางคนคนนี้คิดจะต้องสูงมากแน่ๆเพราะเขาจำได้ว่าราคาที่ชายวัยกลางคนหวู่หานเคยบอกเขาก่อนหน้านี้.......

“ราคาคราวๆอย่างนั้นเหรอ? เอิ่ม!ก็สักประมาณสามล้านผลึกสวรรค์ม่วงละมั้ง แต่ราคาจะสูงต่ำก็ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าต้องการของตกแต่งคุณภาพดีแค่ไหนละนะ! แต่หากว่าเจ้ามีเงินไม่ถึง เจ้าสามารถทำร้านอาหารแบบราคาประหยัดได้นะราคาเพียงแค่ห้าแสนผลึกสวรรค์ม่วงเท่านั้นแต่ว่าความยอดเยี่ยมของมันก็จะลดน้อยลงไปไม่ต่างอะไรไปจากร้านอาหารธรรมดาทั่วไปในเขตกลาง!”

เมื่อให้ชายวัยกลางคนเฉินปิงตีราคา เขาก็ตีราคาตามที่เขาคิดออกมาในทันทีซึ่งราคาที่เขาเสนอออกในทันทีแรกนั้นทำเอาชายหนุ่มเจียงหลงถึงกับเบิกตากว้างจนแทบจะหลุดออกมาเลยเพราะผลึกสวรรค์ม่วงจำนวนมากขนาดนั้นไม่ใช่ว่าจะหากันได้ง่ายๆเลย แม้แต่ตระกูลระดับต่ำที่พอจะมีฐานะอยู่บ้างพวกเขาจะผลิตผลึกสวรรค์ม่วงได้เพียงแค่เดือนละไม่กี่หมื่นเองหรือต่อให้เป็นตระกูลระดับกลางก็อาจจะต้องใช้เวลาหลายปีในการเก็บรวบรวมผลึกสวรรค์ม่วงจำนวนเท่านี้......

ทว่าราคาอันหลังนั้นได้ทำให้ชายหนุ่มเจียงหลงสงบใจลงได้เพราะราคาห้าแสนผลึกสวรรค์ม่วงนั้นถือว่ายังพอรับได้ในระดับหนึ่ง แต่ว่าชายหนุ่มก็ยังเป็นกังวลอยู่ดีว่าเจิ้งฟู่จะไม่มีเงินมากพอที่จะจ่ายได้แม้แต่ตัวเขาเองก็มีผลึกสวรรค์ม่วงไม่มากขนาดนั้น........

“ผลึกสวรรค์ม่วงระดับต่ำสามล้านก้อน? นั่นก็เท่ากับผลึกสวรรค์ม่วงระดับสูงสามก้อนสินะ!? ตกลง!! ท่านผู้อาวุโส! ข้ามีให้ทุนท่านสี่สิบก้อนผลึกสวรรค์ม่วงระดับสี่หรือเท่ากับสี่ล้านผลึกสวรรค์ม่วงระดับต่ำ ท่านคิดว่าจะทำร้านอาหารของข้าออกมาได้ดีขนาดนั้น?!”เจิ้งฟู่คิดคำนวณอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะเอ่ยปากตอบตกลงออกไปซึ่งเขาได้เพิ่มเงินเข้าไปอีกหนึ่งล้านก้อนผลึกสวรรค์ม่วงระดับต่ำ เพื่อให้ชายวัยกลางคนเฉินปิงทำให้ร้านอาหารของเขาออกมาดีที่สุด.......

หือ?