Call me the best chef เรียกผมว่าสุดยอดเชฟ

    ตอนที่ 32 : ผมไม่มีพลัง

    “หึ หึ หึ” คุโระหัวเราะออกมา

     

    “เจ้าหนุ่ม เกิดอะไรขึ้นกับเจ้ากัน” ราชานภาขมวดคิ้วถามขึ้นมาอย่างสงสัย

     

    “ก็ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ” คุโระตอบด้วยรอยยิ้มพร้อมกับพุ่งไปที่ ราชานภาเขาเรียดมีดต้องสาปออกมาฟาดคลื่นพลังไปทางราชานภา

     

    “บู๊มมมมม” ราชานภาไม่ได้ตกใจเขาปัดป้องพลังออกไปง่ายๆทันที

     

    “เราว่าเขากำลังถูกเจ้าควันสีดำนั้นควบคุมร่างกายอยู่” ราชามังกรเพลิงพูดขึ้นมาอย่างใจเยน

     

    “เราก็คิดเหมือนกับท่านราชามังกรเพลิง” ราชาวานรพูดขึ้นมา

     

    “เอาอย่างไร สังหารเขาเลยดีหรือไม่” ราชากระทิงเหล็กที่เงียบอยู่นานพูดขึ้นมา เขาเป็นคนชอบการต่อสู้มาก เขาชอบคำพูดของคุโระก่อนจะต่อสู้มาก

     

    “หืม” ราชาคนอื่นๆไม่ตอบพวกเราครุ่นคิดจะปล่อยให้เป็นแบบนี้บ่อยๆก็ไม่ได้ด้วย

     

    “ใครที่ทำร้ายเขา เราจะหยุดมันผู้นั้นไว้เอง” ราชินีจิ้งจอกพูดขึ้นมาอย่างโหดเหี้ยมพร้อมปล่อยแรงกดดันออกมา

     

    “เจ้าคิดจะทำอะไรของเจ้ากัน” ราชากระทิงเหล็กถูกสยบด้วยพลังของราชินีจิ้งจอก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาแพ้เขาปล่อยพลังออกมาทันที

     

    ทั้งสองปะทะพลังกันด้วยพลังกดดัน เรื่องนี้ทำให้ราชาทุกคนปวดหัว

     

    “อะไรกันทำไมพวกเจ้ามาทะเลาะกันเองล่ะ เมินข้าอย่างนั้นหรือ” เสียงคุโระลอยมาเข้าหูราชากระทิงเหล็ก

     

    “ปัง” คุโระใช้ขาของเขาเตะไปที่หัวของราชากระทิงเหล็กไม่ทันตั้งตัว

     

    “ฟิ้ววว ตู๊มมมมม” ราชากะทิงเหล็กปลิวไปชนต้นไม้ยักษ์โค่นลงทันทีทันที

     

    แต่ว่าขาของคุโระกระดูกแหลกละเอียดเรื่องนี้บอกให้รู้ว่าร่างกายของมนุษย์และมอนสเตอร์แตกต่างกันมากแค่ไหน

     

    ราชินีจิ้งจอกเก้าหางเอามือปิดปากตัวเองด้วยความตกใจขณะมองไปที่ขาของคุโระ ราชาคนอื่นๆก็แปลกใจมากทั้งๆที่กระดูกเขาแหลกแต่เขาไม่รู้สึกเจ็บมั้งเลยงั้นหรอ

     

    “หวืด หวืด” หมอกสีดำค่อยๆลอยเข้ามาใกล้ขาของคุโระและรักษาขาของคุโระจนกลับเป็นปกติทันที

     

    “ไม่น่าเชื่อ หมอกนั้นรักษาของเด้กนั้นได้” ราชาวานรพูดออกมา ถึงการรักษาจะเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับราชาแต่มนุษย์ก็ไม่ควรทำได้ มนุษย์ทำได้แค่ใช้เวทย์มนต์รักษาหรือรอให้แผลหายเท่านั้น

     

    “ฮ่า ฮ่า ฮ่า กล้าหาญ แข็งแกร่ง บ้าดีเดือด แบบนี้ข้าชอบ” ราชากระทิงเหล็กพุ่งเข้ามาหาคุโระพร้อมกับกำหมัดซัดเข้าไปที่คุโระจนทำให้เขาปลิวไปหลายสิบเมตร

     

    “ฮ่า ฮ่า ฮ่า” คุโระที่ถูกต่อยกระเด็นออกไปแล้วพุ่งกลับมาเอาทะฟาดสวนกลับไปที่ราชากระทิงเหล็กปลิวไปอีกครั้ง

     

    แขนขาคุโระที่หักก็ถูกหมอสีดำรักษาทันที ยิ่งคุโระบาดเจ็บมากเท่าไหร่พลังของเขาก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเรือย ตอนนี้เขายืนแลกหมัดกับราชากระทิงเหล็กเหล็กอยู่นั้นเอง

     

    “ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ราชากระทิงเหล็กและคุโระยืนโจมตีกันและกันไม่หยุดพร้อมกับหัวเราะไปด้วย

     

    “เริ่มจะหนักมือขึ้นเรื่อยๆแล้วสิ ถึงเจ้าไบซันยังไม่ได้เอาจริงก็เถอะแต่เจ้าหนูนั้นก็เริ่มจะทำให้ไบซันเริ่มเอาจริงทีละนิดแล้ว” ราชาอินทรีย์พูดขึ้นมา ราชาทุกคนก็เห็นด้วยกับคำพูดนี้

     

    “หึ เจ้าหนูเจ้ามีน้ำยาแค่นี้อย่างนั้นรึ ถ้ามีแค่นี้ก็จงตายซะ” ราชากระทิงเหล็กพูดขึ้นมา

     

    “ปัง” ราชากระทิงเหล็กซัดคุโระปลิวไปที่ร้านอาหารของเขา

     

    “หืม” คุโระหลุดจากควบคุมทันที ที่เข้าใกล้ร้านอาหารของเขา เขารู้สึกเจ็บปวดร่งกายของเขามาก

     

    “เกิดอะไรขึ้นกัน” คุโระรู้สึกปวดหัว

     

    “มันมาได้ยังไง” คุโระเห็นมีดต้องสาปที่เขาเก็ยไปปรากฏขึ้นในมือของเขา

     

    “เป็นไปได้ยังไง เจ้าหลุดจากการควบคุมของข้าได้ยังไง” มีดต้องสาปตกใจมากเมื่อกี้เขาควบคุมคุโระได้สมบูรณ์แบบแล้วนี่น่า

     

    “ตายซะเจ้าหนู” ราชากระทิงเหล็กพุ่งเข้ามาหวังเผด็จศึกคุโระ

     

    “หืม” คุโระขมวดคิ้วทันใดนั้น

     

    “ครืนนนนน” แรงกดดันสยบของร้านก็ทำงาน

     

    เหล่าราชาทุกคนรู้สึกถึงพลังนี้ทันที โดยเฉพาะภัยคุกคามอย่างราชากระทิงเหล็กเขารู้ศึกเต็มๆตัวเขานอนราบเรียบกับพื้นทันทีด้วยพลังสยบของระบบ เขาไม่สามารถต่อต้านได้เลย เขาตกใจมากอยู่ภายในใจของเขา

     

    ราชาที่เหลือก็หันไปมองคุโระ หากเขาลงมือกับราชากระทิงเหล็กละก็พวกเขาก็จะมือทันที

     

    “มันเกิดอะไรขึ้นกันทำไมนายถึงเข้ามาทำร้ายฉัน” คุโระพูดขึ้นมาด้วยความสงสัย

     

    ราชาที่เหลือตกใจกับคำพูดของคุโระ

     

    นี้เขากำลังพูดตลกอะไรกัน คนที่เริ่มก่อนคือนายไม่ใช้หรอ

     

    โดยเฉพาะราชากระทิงเหล็กเขารู้สึกตกใจกับคำพูดของคุโระมากที่สุดแกเตะฉันปลิวแต่กลับบอกไม่รู้เรื่องอย่างงั้นหรอ

     

    “ก็นายเสียสติน่ะสิ” ราชินีอสรพิษพูดออกมา พร้อมหยิบลูกแก้วบันทึกภาพเหตุการณ์การต่อสู้ออกมาให้คุโระดู

     

    ผ่านไป 10นาที

     

    “หืม จริงหรอเนี่ย” คุโระขมวดคิ้วพร้อมกับมองมีดต้องสาปในมือ

     

    “เป็นแกนี่เอง” คุโระจับขึ้นมามอง และเขาก็เก็บกลับไป

     

    คุโระลุกขึ้นแล้วก้มหัวให้กับราชาทุกคน

     

    “ผมต้องขอโทษทุกท่านด้วย ที่แสดงกิริยาที่ไม่น่าดูให้พวกท่านเห็นซะแล้ว” คุโระพูดขณะก้มหัวขอโทษ

     

    “ไม่เป็นไรเพราะเรารู้ว่าเจ้ากำลังถูกควบคุมอยู่ หากเป็นเจ้าที่ยังมีสติอยู่ก็คงไม่คิดทำอะไรบ้าๆแบบนี้แน่นอน” ราชานภาและราชาที่ที่เหลือพยักหน้าเข้าใจ

     

    “ขอบคุณคุณด้วยที่ปกป้องผมไว้” คุโระก้มหัวให้กับราชินีจิ้งจอกเก้าหาง

     

    “แน่นอนนายติดหนี้ฉัน 1 ครั้งแล้ว” เธอพูดขณะหน้าแดงด้วยความเขิน

     

    “ไม่ล่ะ ผมเป็นเพียงพ่อครัวเท่านั้นครับ ไม่มีพลังพอจะเป็นคู่มือของท่านแน่นอน” คุโระพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม

     

    ไม่มีพลังกะผีล่ะสิ ในหัวราชาทุกคนคิดออกมาพร้อมกัน