The Lord Of The Battlefield (จบบริบูรณ์)

        บทที่80 มากันแล้ว

        เทวามีอาการบาดเจ็บสะสมมากจนเกินไปเขาเหนื่อยล้าทั้งๆที่ดื่มน้ำยาStamina Potionระดับสูงของเขาไปอีกหลายขวดก็ยังคงเหนื่อยล้าอยู่ดี นี่คือผลเสียจากการใช้สารปลดล็อคยีนจำนวนมาก

        เทวาในตอนนี้จำอ่อนแอจนน่ากลัว

        เขาต้องใช้เทวาพักฟื้นสักสองสามวันจึงจะฟื้นฟูพลังของตนเองขึ้นมาได้

        ครึกๆๆๆ

        ทันใดนั้นแผ่นดินก็สะเทือน

        คนทั้งหมดในชั้นใต้ดินก็แหงนมองขึ้นไปด้านบนพวกเขาเห็นว่าชั้นใต้ดินนี้กำลังจะถล่มลงมาแล้ว นั่นไม่ใช่เรื่องแปลกใจอะไรเพราะว่าชั้นใต้ดินนี้ได้รับผลกระทบจากการต่อสู้ของเทวาและเดธ(เซบาสเตียน)โครงสร้างพื้นฐานของที่นี่แม้ว่าเดธจะสร้างให้มันแข็งแรงมากแต่มันก็ไม่สามารถรองรับสำหรับการต่อสู้ของทั้งสองได้

        เทวาตอนนี้ไม่มีแรงจึงนอนเป็นผักอยู่บนพื้น

        เซบาสเตียนรู้หน้าที่ดีเขากางฝ่ามือออก

        ครึก!

        พลังจิตมหาศาลของเซบาสเตียนตรึงทั้งชั้นใต้ดินเอาไว้พลังจิตของเซบาสเตียนทรงพลังอย่างมากพลังจิตขึ้นกับจิตใจและสำหรับจิตใจของสิ่งมีชีวิตจักรกลพิเศษอย่างเซบาสเตียนก็น่ากลัวอย่างมากนั่นทำให้พลังจิตของเขาทรงพลังกว่ามนุษย์ที่แม้จะมีพลังสมาธิสูงก็ยังสู้เซบาสเตียนไม่ได้

        มือข้างหนึ่งของเซบาสเตียนกลายเป็นกระบอกปืน

        ก้อนแสงรวมกันที่ปลายกระบอกปืน

        รูปแบบโจมตีบลาสต์อิมแพค!!!

        ซูมมมมมมมมมมมมมมมมม

        ลำแสงยิงออกไปแบบกระจายตัวมันทำให้พื้นดินด้านบนถูกทำลาย

        ในเวลาแค่สามวินาทีก็ปรากฏปล่องที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางสิบเมตรปรากฏที่เหนือศีรษะของทุกคนปล่องนี้ทะลุขึ้นไปถึงด้านบนจนทำให้พวกเขาเห็นท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยหมู่ดาว

        บลาสต์อิมแพคคือท่าโจมตีไกลที่มีประสิทธิภาพของเซบาสเตียนมันรวดเร็วและยังทรงพลัง แตกต่างจากท่าโจมตีขั้นสูงสุดอย่างบลาสต์เดสทรอยเยอร์อยู่มากบลาสต์เดสทรอยเยอร์นั้นเป็นการโจมตีแบบรวมศูนย์และมีพลังในการทะลุทะลวงสูงมากมันเป็นท่าที่ทรงพลังที่สุดของเซบาสเตียนแต่ข้อเสียคือมันช้าและต้องใช้เวลาในการรวมพลังพอสมควรดังนั้นมันจึงไม่เหมาะที่จะนำมาใช้หากเป็นการต่อสู้ที่สูสีและศัตรูที่ว่องไว

        แต่ข่าวดีคือเซบาสเตียนมีพลังจิตที่สามารถตรึงเป้าหมายได้ทำให้เขาสามารถใช้บลาสต์เดสทรอยเยอร์ได้มากขึ้นตามสถานการณ์

        โครมมมมมมมมมมม

        พื้นดินรอบด้านพังทลายลงมาเซบาสเตียนใช้พลังของตนเองผลักเศษหินเศษดินที่ร่วงลงมาไปด้านข้าง เวลาผ่านไปชั้นหินและดินที่อยู่ด้านบนก็กองลงมากับพื้นจนหมดสิ้นกลุ่มควันที่ปรากฏก็ถูกพลังของเซบาสเตียนพัดปลิวออกไป ตอนนี้ทุกอย่างสงบลง

        “คนๆนั้นเทวาระวัง!”ซายูริอุทานเมื่อเห็นเซบาสเตียน

        เธอยังคงจดจำเซบาสเตียนในฐานะผู้ร้ายอยู่ดังนั้นเธอจึงตกใจกับการเห็นเซบาสเตียนยิ่งตอนนี้เซบาสเตียนยืนอยู่ใกล้กับเทวายิ่งทำให้เธอตกใจกลัว

        “ไม่ต้องกังวลซายูริจังเจ้านี่ไม่อันตรายแล้ว”เทวาที่นอนแอ้งแม้งอยู่กับพื้นกล่าวกับซายูริอย่างใจเย็น

        “เทวานายเป็นอะไรไป?”ซายูริที่ได้ยินเสียงเทวาก็ร้องออกมาแล้ววิ่งเข้าไปดูอาการเขา

        เรื่องที่เข้าใจผิดนั้นคาเรนเคลียร์ทุกอย่างให้กับเทวาแล้วดังนั้นซายูริจึงกลับมาเป็นเหมือนเดิมแม้ว่าในใจของเธอจะมีบางเรื่องที่ยังตะขิดตะขวงใจอยู่ก็ตามมันคงใช้เทวาอีกเล็กน้อยกว่าเธอจะยอมรับทุกสิ่งทุกอย่างได้

        ในโลกใบนี้นั้นการที่ผู้ชายมีภรรยาหลายคนนั้นเป็นเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องแปลกนั่นเพราะการมีอยู่ของมอนสเตอร์และการต่อสู้ของมนุษย์ด้วยกันเองทำให้สังคนในยุคนี้นั้นค่อนข้างเปิดเผยการที่ผู้ชายมีภรรยาหลายคนจึงไม่ใช่เรื่องแปลกด้วยประชากรที่เหลืออยู่และมีผู้หญิงปาเข้าไปถึงร้อยละหกสิบห้าทำให้มีบุรุษที่โดดเด่นนั้นมีภรรยาได้หลายคน

        ยิ่งเป็นบุรุษที่แข็งแกร่งมากเท่าไหร่ก็ยิ่งเป็นที่หมายปองของสาวๆเพราะมันหมายความว่าบุตรที่พวกเธอได้รับจากบุรุษคนนั้นก็จะยอดเยี่ยมตามกรรมพันธุ์การถ่ายทอดยีนที่ดีของมนุษย์กลายพันธุ์ผ่านลูกหลานนั้นได้รับการวิเคราะห์และสรุปผลมาแล้วเมื่อยี่สิบห้าปีก่อน

        พ่อแม่ที่มียีนกลายพันธุ์ยอดเยี่ยมลูกหลานก็ต้องมียีนกลายพันธุ์ที่ยอดเยี่ยม!

        คำกล่าวนี้ได้รับการยอมรับมาแล้วหลายสิบปี!

        ดังนั้นในตระกูลใหญ่ๆบางตระกูลจึงมีหัวหน้าตระกูลที่มีหลายภรรยา

        สำหรับเทวา?แน่นอนว่าเขายอดเยี่ยมอย่างมาก ในรุ่นเดียวกันนั้นไม่มีใครเทียบเท่าเขาได้รุ่นก่อนหรือย้อนกลับไปอีกสักรุ่นก็เขาก็ยังแข็งแกร่งกว่าศักยภาพของเทวานั้นยอดเยี่ยมมากแม้แต่เขาก็ยังไม่รู้ตัวว่าเขาเป็นที่นิยมของสาวๆที่โรงเรียนมากขนาดไหน

        เขาอาจจะไม่หล่อแต่เขามีเสน่ห์ที่ผู้หญิงแพ้ทางคือเขาทำอาหารหลอกล่อพวกเธอได้เก่งการต่อสู้ของเขาก็ยอดเยี่ยมมากมันหมายความว่าเขาดูแลพวกเธอได้ในด้านอื่นๆนั้นเทวาว่าเทวาจะไม่ได้แสดงความสามารถมากนักแต่เขาก็ยังเป็นที่จับตามองของผู้หญิงในชั้นเรียนของตนเอง

        สำหรับซายูริเทวาเป็นคนพิเศษ

        เธอสนใจเทวาอย่างมากและโดยที่เธอไม่รู้ตัวเธอก็ตกบ่วงรักของเขาไปเสียแล้ว

        ซายูรินั่งลงข้างเทวา

        “ไม่เป็นอะไรมากหรอกแค่เหนื่อยและก็มีอาการบาดเจ็บสะสมเท่านั้นเธอก็น่าจะเห็นแล้วนิว่าฉันทรมานแค่ไหนกว่าผ่านมาได้ หากไม่ใช่เธอฉีกยาให้ฉันแล้วล่ะก็ฉันก็คงจนต้องทุกข์ทรมานอย่างแน่นอน”เทวากล่าวพลางบีบน้ำเสียงให้น่าสงสาร

        แววตาของเขายังเหมือกนับลูกหมาตกน้ำเพื่อเรียกร้องความเห็นใจ

        “นายเจ็บมากมั้ยมีอะไรให้ฉันช่วยอีกก็บอกนะ”ซายูริเป็นห่วงเทวาอย่างมากจึงกุมมือของเขาขึ้นมา

        “ไม่ต้องหรอกขอแค่เธออยู่กับฉันตลอดไปก็มีคุณค่ามากแล้ว”เทวากล่าว

        ทันใดนั้นคาเรนก็เดินเข้ามาก่อนจะจงใจเหยียบเท้าของเทวาอย่างแรง

        ปึก

        “จ้ากกกกกกกกก”เทวาร้องลั่นเพราะความเจ็บปวด

        ร่างการที่อ่อนแอของเขานั้นรับไม่ได้กับการกระทำที่รุนแรงนี้

        “สมน้ำหน้าตอแหลเก่งนัก”คาเรนพูดเบาๆแต่เทวาก็ได้ยิน

        เทวาแสร้งเป็นไม่ได้ยิน

        “เอาล่ะพวกเธอทั้งสองก็เคลียร์กันแล้วนะ ฉันจะแนะนำเจ้านี่ให้รู้จัก”เทวากล่าวพลางชี้ไปยังเซบาสเตียนที่ยืนสงบนิ่งประดุจขุนเขาอยู่ห่างออกไปไม่ไกล

        “เจ้านี่คือสิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างขึ้นมาร่างกายของเขามีรูปแบบพิเศษและคล้ายจักรกลแต่ไม่ได้สร้างจากโลหะ ในความจริงเขาจะมาฆ่าฉันแต่ฉันก็เปลี่ยนเจ้านี่ให้กลายเป็นพวกของเราอย่างถาวร”เทวากล่าว

        “เขาจะไม่ทรยศเราเหรอ?”คาเรนเอ่ยถามหรี่สายตามองเซบาสเตียน

        “เขาจะไม่มีวันทรยศเราอย่างแน่นอนเรื่องนี้ฉันขอยืนยัน”เทวากล่าวเพราะว่าชิปเอไอนี้ได้มาจากระบบมันไม่มีทางเป็นไปได้เลยที่จะเห็นช่องทางที่เซบาสเตียนทรยศเขา

        “อธิบาสง่ายๆเลยนะเจ้านี่ก็เหมือนกับหุ่นยนต์ แต่เดิมมันมีระบบสั่งการสมมุติสีแดงแต่ฉันทำลายระบบสีแดงนี้แล้วใส่ระบบสั่งการสีฟ้าของฉันเข้าไปแทน ดังนั้นตอนนี้เจ้านี่ก็เหมือนกับคนละคนกับตอนที่มันจะฆ่าฉันแบบนี้พวกเธอเข้าใจแล้วนะ”เทวาอธิบาย

        “แล้วถ้าคนอื่นก็ทำแบบเดียวกันกับนายล่ะ?”คาเรนถาม

        “นั่นก็ไม่ได้เหมือนกันระบบสีฟ้าของฉันนั้นพิเศษ มันยากที่จะทำลายหรือเปลี่ยนแปลง ฉันขอไม่บอกว่าได้ระบบคำสั่งสีฟ้ามายังไงแต่ขอให้รู้ไว้ว่ามันมีแค่อันเดียวในโลกใบนี้”เทวากล่าวอย่างหนักแน่น

        ดังนั้นซายูริและคาเรนจึงวางใจเซบาสเตียน

        “เซบาสเตียนมาทักทายทั้งสองคนสิต่อจากนี้ไปพวกเธอจะกลายเป็นนายหญิงของแก”เทวากล่าวกับเซบาสเตียน

        “สวัสดีนายหญิงใหญ่นายหญิงรองขอรับกระผม”เซบาสเตียนทักทาย

        “นายหญิงใหญ่นายหญิงรอง?”ซายูริเลิกคิ้ว

        “คูณผู้หญิงคนนี้ทรงพลังอย่างมากดังนั้นเธอก็ต้องเป้นนายหญิงใหญ่ส่วนคุณผู้หญิงคนนี้มีพลังที่อ่อนด้อยกว่าก็คือนายหญิงรอง”เซบาสเตียนกล่าวพาซื่อ

        “นี่นายวัดว่าใครใหญ่ใครรองจากพลังเนี่ยนะ”เทวายิ้มแห้ง

        “นายหญิงใหญ่เหรอพูดได้ดี...พูดได้ดี”คาเรนยืดอกกระดานของเธอขึ้นอย่างภาคภูมิใจ

        (ร่างโลลิโนไม่ตมนะครับแต่ร่างโตนี่ตู้มต้าม)

        ซายูริแม้จะสะกิดใจอยู่บ้างแต่ก็ยอมรับเพราะอย่างไรก็ตามเธอก็ถือว่ามาทีหลังดังนั้นไม่มีสิทธิ์ไปอะไรกับเรื่องนี้

        “ส่วนเรื่องที่กระผมโจมตีนายหญิงใหญ่หวังว่านายหญิงใหญ่จะไม่เอาความนะครับ”เซบาสเตียนกล่าวกับคาเรน

        “ฉันจะยกโทษให้ก็ได้ถึงอย่างไรนายก็พูดได้เข้าหูของฉัน”

        “ขอบคุณครับ”

        หมับๆ

        เทวากอดคาเรนกับซายูริเข้ามาหาตนเองอย่างฉับพลันแม้ว่าเขาจะอ่อนแอแต่เขาก็ยังมือไว

        “ว้าย!”ซายูริตกใจกับมือของเทวา

        แต่คาเรนนั้นชินแล้วจึงไม่ได้อะไรมาก

        เทวากอดทั้งสองสาวเข้ามาแล้วยิ้มนี่คือความใฝ่ฝันของเขาที่จะสร้างฮาเร็มของตนเอง ในตอนนี้เขามีมันแล้วในภายภาคหน้าจะเป็นยังไงนั้นเขาไม่สนใจแต่ในตอนนี้แค่ทั้งสองยังอยู่กับเขาเขาก็พอใจมากแล้วและทั้งสองนั้นยังเป็นผู้หญิงที่ยอดเยี่ยมอีกด้วย

        พวกเธอเปรียบเหมือนกับเพชรในกองกรวด(หมายถึงผู้หญิงที่สวยดูดีและมีเสน่ห์ท่ามกลางผู้หญิงทั้งหมด) การได้พวกเธอมานั้นถือว่าเป็นวาสนาของเทวา

        “ฉันรักพวกเธอ...ทั้งสองคน”เทวายิ้มอ่อนโยน

        คาเรนได้ยินก็อายกับคำบอกรักของเทวาสำหรับคาเรนเธอสามารถมองคำโกหกของคนอื่นได้อย่างง่ายดาย เทวาอาจจะเป็นผู้ชายสารเลวหลายใจแต่เขาไม่เคยโกหกและยังคำว่ารักของเขายังเป็นคำที่มาจากใจไม่ได้เป็นเพราะแค่ต้องการครอบครองร่างกายของเธอ

        มันทำให้เธอรู้สึกดีทุกครั้งที่ได้ยินเขาบอกรัก

        ซายูรินั้นแม้ว่าจะอ่อนประสบการณ์และอ่อนต่อโลกแต่เธอก็รู้ว่าอะไรจริงไม่จริงเทวาอาจจะพูดเหลวไหลไปบ้างและกระทำตามอำเภอใจแต่เขาก็น่ารักและเอาใจใส่เธอเขายังจีบเธออยู่แทบทุกวันที่โรงเรียนโดยไม่สนใจสายตาใครนี่ทำให้เขาพิเศษมากสำหรับซายูริและเธอก็รู้สึกดีกับคำบอกรักของเขา

        เทวากอดทั้งสองแน่นและหอมแก้มที่ขาวเนียนซ้ายขวา

        หากผู้ชายคนอื่นๆมาเห็นคงไม่พ้นต้องการเป็นอิจฉาจนถึงขนาดแช่งชักหักกระดูกเทวาไปอย่างแน่นอน

        “ว้ายคนฉวยโอกาส”ซายูริกล่าวและใบหน้าแดงซ่าน

        “ฮี่ๆ”เทวาหัวเราะจมูกบาน

        ครึกๆๆ

        ทันใดเซบาสเตียนและคาเรนก็ใบหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยนั่นเพราะว่าทั้งสองสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่ด้านบน หากเทวายังสภาพดีอยู่เขาก็คงจะรับรู้ได้แต่ตอนนี้เขาอ่อนแอมากเขาจึงไม่อาจรับรู้เรื่องที่เกิดขึ้น

        “มีอะไรเหรอ?”เทวาถาม

        “สิ่งมีชีวิตจำนวนมากกำลังตรงมายังเส้นทางนี้”คาเรนกล่าวเพราะเธอสัมผัสได้แค่คร่าวๆเพราะมันอยู่ไกลมาก

        “เดี๋ยวกระผมจะสอดแนมเอง”เซบาสเตียนกล่าว

        ทันใดนั้นเขาก็ยื่นฝ่ามือหงายขึ้นเวลานั้นก็ปรากฏแมลงจักรกลที่เป้นเหมือนกับแมงมุมแต่มีปีกตัวเล็กๆที่ฝ่ามือของเขาแมลงจักรกลตัวนี้บิดขึ้นไปด้านบนด้วยความเร็วสูง ในเวลาไม่นานนักเซบาสเตียนก็ฉายภาพโฮโลแกรมที่เบื้องหน้าของคนทั้งหมดมันเป็นภาพที่แมลงจักรกลตัวนั้นถ่ายเอาไว้

        ภาพที่เห็นคือกองทัพมอนสเตอร์จำนวนนับล้านตัวกำลังเดินทัพตรงมายังทิศทางของพวกเขา

        สีหน้าของคนทั้งหมดเปลี่ยนไป

        “โอ้กองทัพมอนสเตอร์ล่ะ ดูจากทิศทางมันคงกำลังมุ่งไปยังเมืองC16สินะ”เทวากล่าว

        จุดที่พวกเขาอยู่นี้ไม่ห่างจากเมืองC16มากนักดังนั้นไม่ใช่เรื่องแปลกที่เทวาจะกล่าวเช่นนี้

        “กองทัพมอนสเตอร์กำลังบุกเมืองเรื่องนี้ดูท่าไม่ใช่เรื่องเล่นๆแล้วจากพลังที่ฉันสัมผัสได้ในกองทัพของพวกมันมีระดับดยุคและมาสควิสอยู่ เมืองC16อันตรายแล้ว”คาเรนกล่าว

        “พกวเรารีบไปกันก่อนเถอะฉันคิดว่าสถานการณ์ในโลกนี้กำลังจะวุ่นวายแล้ว”การบุกของกองทัพมอนสเตอร์แบบฉับพลันนี้ทำให้เทวาค่อนข้างกังวล

        ทั้งหมดจึงเร่งรีบเดินทางกลับไปยังเมืองB5

        แม้ว่าระยะทางในจุดที่พวกเขาอยู่และเมืองB5จะห่างกันค่อนข้างมากแต่พวกเขาก็แข็งแกร่งมากพอที่จะกลับไปยังเมืองB5ได้อย่างรวดเร็วและปลอดภัย

        ความจริงคาเรนอาสาจะไปกำจัดกองทัพมอนสเตอร์คนเดียวแต่เทวาห้ามเอาไว้เพราะว่ามันอันตรายเกินไปเขายังไม่รู้ว่ากองทัพมอนสเตอร์มีลูกเล่นอะไรหรือไม่จึงไม่คิดให้เธอไปเสี่ยงแบบนั้นและที่สำคัญคือเขาไม่มีมีญาติสนิทมิตรสหายที่เมืองC16แล้วเขาจะสนใจเมืองนั้นไปทำไม

        เขาไม่ใช่คนดีมากขนาดนั้น

..........................................