อีดาวในเวลานี้ ยืนนิ่งอยู่ที่หน้าบ้านของตนเอง ในใจอยากจะหันหลังแล้วเดินจากไป ทว่า...ก็ไม่รู้จะไปไหนได้แล้ว สุดท้ายเธอเลยต้องก้มหน้า กำหมัดกัดฟันเดินเข้าไป และอย่างที่คิดเพียงแค่ก้าวเท้าเหยียบธรณีประตู เสียงด่าทอหยาบคายของเดือนก็ดังสนั่นลั่นบ้าน “ซมซานกลับมาจนได้สินะบางอย่างดี โถ ๆ กูนึกอยู่แล้ว ว่ามึงต้องแอบไปอยู่บ้านนังดวง ถ้าไปอยู่เงียบ ๆ คงไม่ใช่มึงสินะ ล่อผัวชาวบ้านไปตั้งสองคนสบายหอยเลยสิ อีลูกเวร” ผู้เป็มารดาแสยะยิ้มเยาะเย้ยบุตรสาวด้วยความสะใจ ส่วนอีดาวนั้นได้แต่ก้มหน้านิ่งเงียบ ในใจรู้สึกเ็ปยิ่งนัก แต่จะให้เอ่ยปากโต้เถียงอย่างได้ เพราะสิ่งที่แม่ตัวเองพูดมันคือความจริงทุกอย่าง
ยามนั้นอีดาวยืนนิ่ง ๆ ให้เดือนก่นด่าอยู่เกือบชั่วโมง โดยที่ไม่ปริปากโต้เถียงเลยแม้แต่คำเดียว จนเดือนเริ่มเหนื่อยไปเองนั่นแหละเธอถึงได้หยุดปาก
“กินน้ำก่อนไหมแม่...ถ้าจะเจ็บคอนะ”
“เออ...ได้ก็ดี ไปหยิบในตู้เย็นมา ไม่ได้ด่ามึงนานเจ็บคอฉิบหาย” อีดาวเอ่ยถาม ก่อนที่ดวงจะบอกให้เดินไปหยิบน้ำในตู้เย็นมา ซึ่งในตอนที่อีดาวเดินไปนั้น เธอก็เริ่มรู้สึกแปลก ๆ เพราะยามนี้ไม่เห็นผัวตัวเอง เออ... หมายถึงผัวของเดือน หรือก็คือไอ้เชิด อยู่ในบ้านเลย เมื่อเดินกลับมานั่งให้เดือนด่าต่อ อีดาวเลยเอ่ยปากถามขึ้น
“ผัวมึงไปไหน? เอ๊ย! หมายถึงผัวแม่ไปไหน ไม่สิ หมายถึงไอ้เหี้ยนั้นไปไหนอ่ะเหรอ กูไล่ตะเพิดมันไปนานแล้ว สันดานอย่างมันเลี้ยงไม่เชื่อง หลังจากที่มึงหนีไปกรุงเทพไม่นาน กูก็จับได้ว่ามันแอบไปเอาเด็กร้านคาราโอเกะที่ตลาด ไอ้หน้าส้นตีน! พอจับได้ดันตอแหลว่าเด็กมันยั่ว ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น” เดือนพูดไปกอดอก พร้อมสีหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ
“อืม...ดีแล้วแม่ ไล่มันไปอ่ะดีแล้ว ขืนอยู่แม่กับดาวคงได้ทะเลาะกันอีกแน่ ๆ”
“แต่คดีที่มึงก่อไว้ มันยังไม่จบง่าย ๆ นะอีดาว ต่อไปนี้กูจะกักบริเวณมึง ให้มึงอยู่แต่ในบ้าน เพราะถ้าออกไปข้างนอก เดี๋ยวก็ไปแรดยั่วผู้ชายจนเกิดเื่เกิดราวอีก” อีดาวพอได้ยินมารดา ลั่นวาจาแบบนั้นมันก็นิ่งงันไปชั่วขณะ ก่อนจะพยักหน้ารับอย่างแช่มช้า
“เออ...อยู่ในแต่ในบ้านก็ได้วะ อย่างน้อยก็มีที่กินที่นอน อีกอย่างตอนนี้กูก็ไม่อยากออกไปไหนด้วย...” อีดาวคิดในใจเงียบ ก่อนที่มันจะลุกจากโซฟา และเตรียมเอาสัมภาระขึ้นไปเก็บที่ห้อง ทว่า...ในเวลานั้นมันก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
“อะ...เออ...มะ...แม่....มะ...เหมือนดาว ดะ...ได้ข่าวว่า...อะ...ไอ้แปะฮงมันตายแล้วเหรอ”
“ไอ้แปะฮง? อืม...มันตายแล้ว ตายตอนที่มึงหนีไปกรุงเทพนั่นแหละ ถามทำไม”
“มะ...ไม่มี อะไร ตะ..ตอนกลับมาเห็นคนในตลาดเค้าพูดกัน”
“ใครพูดวะ ไอ้แปะมันก็ตายไปตั้งหลายเดือนแล้วยังจะไปพูดถึงมันอีก”
“ละ...แล้ว...มัน...มันเป็อะไรตายแม่ ตะ...ตำรวจเค้าว่าไง”
“มึงเป็อะไรอีดาว? รู้สึกมึงจะสนอกสนใจเื่นี้เหลือเกินนะ มึงไม่ชอบไอ้แปะ เพราะมันชอบหื่นใส่มึงไม่ใช่เรอะ”
“กะ...ก็ใช่แม่ ตะ....แต่อย่างน้อย ๆ ก็คนเคยรู้จักกัน แล้วอีกอย่างดาวก็หายไปนาน รู้ข่าวไว้ก็ไม่เสียหายจริงไหม”
“กูก็ไม่รู้อะไรมากหรอก แต่เห็นตำรวจบอกว่ามันหัวใจวาย ตอนตายอยู่ในสภาพเปลือยล่อนจ้อน คนเค้าเดากันว่ามันออฟเด็กมาเอาตอนเมียไม่อยู่ แล้วตอนเอาน่าจะหัวใจวายตายพอดี สมน้ำหน้าแก่แล้วไม่เจียมสังขาร...”
“อะ...อ้อ แบบนี้นี่เอง”
“จริงสิ แล้วตำรวจบอกว่าอีเด็กออฟมันขโมยเงินไอ้แป๊ะหนีไปด้วยนะ ปานนี้ยังตามจับตัวไม่ได้เลย และเหมือนตำรวจจะเลิกตามเื่นี้แล้วด้วย อีเด็กนี่มันร้าย....อ้าว อีดาวอีลูกเวร! หลอกให้กูเล่า แล้วมึงก็เดินหายไปเฉยเลย” ยังไม่ทันที่เดือนจะเมาส์จบอีดาวก็เดินขึ้นมาที่ห้องของมันเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
“ฟู่----รอดไปที ดีที่ตำรวจเลิกตามเื่นี้แล้วไม่งั้นกูได้เข้าไปนอนในคุกแน่ แต่เอาจริง ๆ กูก็ไม่ผิดสักหน่อย ไอ้แปะมันหลอกฟันกู กูเอาเงินมันมาเป็ค่าเสียหายก็ถูกแล้ว ส่วนที่มันหัวใจวายมันก็เป็เอง กูไม่ได้ฆ่ามันสักหน่อย” อีดาวทิ้งตัวลงนอนก่อนเอ่ยพึมพำเบา ๆ ไปมา ยามนั้นมันรู้สึกสบายตัวยิ่งนัก เตียงนอนกับห้องที่แสนคิดถึงอยู่ตรงนี้แล้ว ที่นี่คือบ้านที่มันเกิด และเติบโตมา จะไม่มีใครมาเอาเปรียบ หรือรังแกอีดาวได้อีกต่อไป
ทุกอย่างในชีวิตของอีดาวดูเหมือนจะจบลงอย่างสวยงาม ทว่า...ความซวยกับเวรกรรมที่เคยก่อขึ้น ก็ตามติดเข้ามาหามันรวดเร็วราวกับจรวดbm21
“...อึก โอกกกกกกกกก....กกกก!!” ในวันหนึ่งขณะที่อีดาวกำลังนั่งกินขนม ดูโทรทัศน์อย่างสบายใจ จู่ ๆ มันก็เกิดอาการคลื่นไส้อย่างรุนแรง ตอนแรกอีดาวคิดว่าตนเองแพ้อาหาร ทว่า...อาการโอ้กอ้ากกลับไม่หยุด แถมจมูกยังเริ่มเหม็นกลิ่นอาหารที่เคยชอบ ซึ่งอาการแบบนี้ เดือนผู้เป็แม่มองปราดเดียวก็ทราบในทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น 'อีดาวแพ้ท้องนั้นเอง...'
“เอาแล้วลูกกู หางานให้กูอีกแล้ว...มึงไม่ได้ป้องกันเหรออีดาว?”
“ปะ...ป้องกันนะแม่ ตอนเอากับไอ้อาจารย์เหี้ยนั้นดาวฉีดยาคุมนะ”
“แล้วกับคนอื่นล่ะ....”
“กับคนอื่น? ตอนเอากับไอ้เถิด มะ..หมายถึงผัวน้าดวง ไอ้เถิดมันยอมใส่ถุงนะ...ตะ...แต่...”
“แต่..?”
“แต่ไอ้แป เอ่อ...หมายถึงไอ้เปี๊ยก กับไอ้เชิด ยะ...ยสตน...”
“งั้นก็นั่นแหละหนึ่งในพ่อของลูกมึง ไอ้เชิดมึงเลิกคิดจะไปตามมันมารับผิดชอบได้เลย ส่วนอีกคน...”
“ไอ้เปี๊ยกทำไมแม่...?”
“ตบปากซะมึง อย่าเรียกท่านว่าไอ้ ตอนนี้ท่านบวชเป็พระแล้ว ต้องเรียกว่าพระเปี๊ยก จะให้ไปสึกท่านมารับผิดชอบมึง กูไม่ทำให้นะบาปตายห่า อีกอย่างเห็นท่านบอกจะบวชตลอดชีวิตด้วย”
พออีดาวได้ยินแบบนั้น ก็ถึงกับทรุดเข่าลงกับพื้น ชายคนเดียวที่มีใจให้มัน และน่าจะเป็คนเดียวที่ยอมรับเด็กในท้องเป็ลูก กลับหันหลังให้ทางโลก และเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์ไปเรียบร้อยแล้ว
“ไม่ต้องคิดมาก ไม่มีพ่อมึงก็เลี้ยงลูกได้ กูก็ตัวคนเดียวยังเลี้ยงมึงโตมาได้” อีดาวพอได้ยินแบบนั้น น้ำตาก็เริ่มไหลลงมาอาบสองแก้ม ในชีวิตที่ผ่านอีดาวไม่เคยคิดเลยสักนิด ว่าตัวมันจะเดินทางมาถึงจุดนี้ จุดที่จะต้องท้องไม่มีพ่อ และต้องเลี้ยงดูลูกตามลำพังในอนาคต
“แม่....ดาว ขอโทษ ฮือ ๆ ๆ ดาวขอโทษ”
“เก็บคำขอโทษมึงไว้ แล้วเอาไปสอนลูกมึงตอนโตเถอะ ถ้าเป็ผู้หญิงก็ให้มันรักนวลสงวนตัว อย่าใจง่าย อย่าสำส่อน ถ้าเป็ผู้ชายก็บอกให้มันรักเดียวใจเดียว อย่ามักมาก และ รู้จักให้เกียรติผู้หญิงเข้าใจไหม...
“ฮือ ๆ ดาวเข้าใจแล้ว....” อีดาวพยักหน้าก่อนจะกอดขาเดือนผู้เป็มารดา และร้องไห้ออกมาไม่หยุด...
1. อย่าให้สังคมเพื่อนมาเป็ตัวแปรในการตัดสินใจเื่เพศ เด็กสาวหลายคนมักพลาดพลั้งเพราะถูกเพื่อนกดดัน รู้สึกเป็ปมด้อยที่ยังไม่เคยผ่านการมีเพศสัมพันธ์มาก่อน จนทำให้ตัดสินใจผิด และพลาดจนตั้งครรภ์จากอารมณ์ชั่ววูบเพียงครั้งเดียว
2. รักนวลสงวนตัว คำนี้ยังใช้ได้ดีอยู่เสมอไม่ว่าจะยุคสมัยใด นอกจากปัญหาการตั้งครรภ์ก่อนวัยอันควรแล้ว หากหญิงสาวไม่รักนวลสงวนตัวอาจได้รับของขวัญในวัยใจแตกเป็โรคร้ายที่ติดตัวไปตลอดก็เป็ได้
3. ศึกษาและทำความเข้าใจเื่เพศอย่างไม่ต้องเขินอาย หมดยุคที่หญิงสาวต้องมานั่งขวยเขินเมื่อพูดถึงเื่เพศกันแล้ว สาวยุคใหม่ต้องเปิดใจศึกษาและทำความเข้าใจเื่เพศอย่างเปิดเผย ทั้งเื่การวางตัวในวัยเจริญพันธุ์ การป้องกันอย่างถูกวิธีหากมีเพศสัมพันธ์ ความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับการหลั่งนอกของเพศชายว่าสามารถทำให้ตั้งครรภ์ได้เช่นกัน
4. ทำความรู้จักเครื่องมือคุมกำเนิด ซึ่งต้องเข้าใจทั้งของเพศหญิงและเพศชาย รู้ถึงวิธีใช้ที่ถูกต้องป้องกันได้อย่างปลอดภัย รู้ถึงผลข้างเคียงของยาคุมกำเนิด รู้ว่าแม้จะใช้ถุงยางอนามัยก็ยังมีสิทธิ์ท้องได้ ไม่ได้ป้องกันได้แน่นอน 100 เปอร์เซ็นต์ รวมถึงควรรู้ว่าหากพลาดพลั้งมีเพศสัมพันธ์โดยไม่ได้ป้องกัน ต้องใช้ยาคุมกำเนิดชนิดใด และต้องใช้ภายใน 3 วันนับจากวันที่มีเพศสัมพันธ์เท่านั้น
5. เปิดใจปรึกษาครอบครัว ไม่มีใครเข้าใจและรักเราเท่ากับพ่อแม่และคนในครอบครัวอีกแล้ว เมื่อพลาดพลั้งมีเพศสัมพันธ์ไป ประกอบกับยังไม่มีความรู้และความเข้าใจที่เพียงพอต่อการแก้ปัญหานี้ ควรรีบปรึกษาพ่อแม่ ผู้ปกครอง หรือผู้ใหญ่ในครอบครัวที่ไว้ใจ เพราะคำแนะนำและวิธีการแก้ปัญหาที่ท่านมอบให้ล้วนมาจากความหวังดี และประสบการณ์จากการที่ได้ “อาบน้ำร้อนมาก่อน” แล้วทั้งนั้น จึงน่าจะเป็ทางออกที่ดีที่สุด หรืออย่างน้อยก็ดีกว่าแก้แบบลองผิดลองถูกด้วยตนเองการตั้งครรภ์ก่อนวัยอันควรจะไม่กลายเป็ปัญหาเลย หากได้รับความร่วมมือ ร่วมแรง และร่วมใจจากทุกฝ่าย ทั้งตัววัยรุ่นเอง เพื่อน ครอบครัว โรงเรียน และสังคม ล้วนสามารถช่วยแก้ปัญหานี้ด้วยกันได้ทั้งนั้น เริ่มต้นที่เปิดใจ เรียนรู้ให้เข้าใจ เพื่อให้ปัญหาเื่เพศกลายเป็เื่ที่พูดคุย แนะนำ ป้องกัน และแก้ไขได้ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป และวกกลับไปที่การตั้งครรภ์ก่อนวัยอันควรอย่างไม่รู้จบ
อ้างอิงกระทรวงสาธารณสุข
อวสาน...
3K
