" ก็ถ้าเริ่มต้นก็ที่มหาลัยของพวกผมมีมอนเตอร์บุกโจมตีอะพี่ พวกผมเลยพากันหลบหนีพวกมันไปเรื่อยๆ จนได้หลงเข้าไปในดันเจี้ยน จากนั้นก็สู้พลางหนีเรื่อยๆจากนั้นก็รู้เรื่องเลเวลก็เก็บเลเวลกันด้วย "
บิวที่เป็นหัวหน้าทีมได้กล่าวตอบภูมิแล้วก็ได้มีเสียงพูดของนิกเสริมอีก
พวกเขาได้นั่งคุยสอบถามเรื่องต่างๆ ของกันและกันพร้อมกับล้อมวงกินอาหารจนกระทั่งพวกเขาเริ่มสนิทกันมากขึ้น
เมื่อกินข้าวเที่ยงเสร็จภูมิจึงอาสาพาพวกเขาไปเพิ่มเลเวลให้เป็นเลเวลกัน 20 หมดทุกคนก่อน เพราะเขาคิดว่าพวกเขาทั้ง5เลเวลน้อยเกินไปและมันอันตรายมากถ้าจะเดินทางในดันเจี้ยนสีฟ้าแห่งนี้
พวกเขาได้ออกเดินทางไปยังจุดที่มีมอนเตอน์เลเวล 20 ในแผนที่ของภูมิ ซึ่งมันก็อยู่ไม่ไกล พวกเขาได้เจอมอนเตอร์ตัวอื่นๆ จนกระทั่งพวกเขาได้เดินทางมาถึงจุดหมายซึ่งเป็นป่าแถบตีนเขา มีไก่ปูฟ้าอาศัยอยู่มันมีรูปร่างเป็นไก่งวงความเร็วมันอยู่ระดับกลางแต่พลังโจมตีของมันสูงมากและมันเป็นสายมิเนอร่าด้วย
ในการต่อสู้นั้นภูมิก็ได้ให้นุชสร้างงูดินรัดขาของมอนเตอร์เอาไว้แล้วเขาก็เป็นคนทำให้พวกมันบาดเจ็บจนเกือบตายแล้วให้พวกบิวนั้น ฆ่ามันอย่างง่ายดายแต่ทว่าด้วยปาร์ตี้ของพวกที่มีกัน5คนทำให้การเก็บเลเวลของพวกเขาเป็นไปได้ช้ามาก เขาจึงได้เปลี่ยนแผนให้มี2คนเลเวล20ก่อน จากนั้นพวกบิวได้ตกลงกันให้น้ำและแพรเลเวล20ก่อน
พวกเขาเก็บเลเวลกันจนค่ำจนแพรและน้ำเลเวลกลายเป็น20 เมื่อได้เวลาภูมิก็ออกกำลังกายตามปกติเหมือนเช่นเคยทำถึงวัน และในตอนที่เขากำลังทำการเรียกเหงื่ออยู่นั้นนุชก็ได้เดินเข้ามาหา
"พี่นุชว่าถ้าเป็นแบบนี้นุชว่าเลเวลพี่จะต้องขึ้นช้าๆ แน่ๆ หนูกลัวว่ามันจะมีปัญหาตามมา"
นุชกล่าวขึ้นด้วยสีหน้ากังวลเป็นอย่างมาก
"แล้วเราจะทำยังไงละพวกเขาก็ไม่น่าจะสู้มอนเตอร์ในดันเจี้ยนนี้ไหวซะด้วย เท่าที่เราเห็นไม่มีตัวไหนต่ำกว่าเลเวล20เลย"
ภูมิกล่าวถามนุชด้วยเสียงที่ได้ยินเพียงสองคน
"เอาอย่างงี้ไหมหนูจะดูแลพวกเขาเองเพราะยังไงเลเวลห่างกันเกิน3เลเวลก็ปาร์ตี้กันไม่ได้อยู่แล้ว แม้จะช้าหน่อยแต่พี่ก็จะได้เพิ่มเลเวลไวขึ้น"
นุชเสนอความคิดเห็นของตัวเองออกมาให้ภูมิฟัง
"อืมก็ดีนะ ถ้าอย่างนั้นพวกเราต้องพาพวกเขาทั้ง5คนไปใกล้ๆ ประตูก่อนเพื่อ มีอะไรจะได้ออกไปได้ทันที"
ในขณะที่ร่างกายขยับท่วงท่าเขาก็พูดกับนุชไปด้วย
"อืมเอาตามนั้นพี่ พวกหนูจะเก็บเลเวลแถวๆ หน้าประตูดันเจี้ยน แล้วถ้ามีปัญหาอะไรหนูจะติดต่อพี่ทันที"
หลังจากตกลงกันเองเรียบร้อยภูมิก็ได้ให้นุชอธิบายแทนเขาให้พวกน้องๆ ทั้ง5คนฟัง ทั้ง5คนก็ไม่ได้คิดอะไรมากเพราะพวกเขาคิดว่าแค่พวกภูมิและนุชยอมช่วยเพิ่มเลเวลให้พวกเขาก็ดีมากแล้ว
ในตอนเช้าภูมิก็พาน้องไปส่งยังหน้าประตูดันเจี้ยนแต่ทว่า
"หยุด"
ภูมิได้พูดขึ้นเบาๆ พร้อมกับทำสัญญาณมือเหมือนในหนังอย่างรวดเร็ว ทุกคนมีท่าที่งุนงงสับสนเพราะอยู่ดีๆ ภูมิก็ได้บอกให้พวกเขาหยุดซึ่งไม่เคยเป็นแบบนี้มา
ก่อน แต่ก่อนที่จะมีใครได้สอบถามอะไรภูมิก็ได้พูดขึ้นซะก่อน
"พวกนายเป็นใคร ทำไมถึงได้หลบซ่อน "
"ถูกเจอตัวแล้วสินะ เก่งไม่เบาเลยนี้ "
เสียงกล่าวตอบทุ่มต่ำดังออกมาจากหลังต้นไม้ที่เต็มไปด้วยหิมะ จากนั้นก็มีชายฉะกันออกมาจากหลังไม้แต่ละต้นตรงหน้าของภูมิซึ่งห่างออกไปไม่ประมาณ5เมตร พวกเขาได้ทยอยออกมาทีละๆ จนกระทั่งครบ10คน พวกเขาสวมใส่ชุดขาวทั้งตัวเพื่ออำพรางร่างกายให้กลมกลืนไปกับหิมะ
"ฉันว่าพวกฉันซ้อนตัวได้เนียนแล้วนะ แต่นายเก่งกว่าที่มองออก"
ชายที่โผล่ออกมาคนแรกพูดขึ้นทันทีหลังจากพวกของมันออกมาจากที่หลบซ่อน
"ไม่ได้มีแค่นี้หรอกมั่ง ถูกไหม"
ภูมิได้พูดขึ้นในขณะเดียวกันเขาก็ได้ส่งสัญญาณให้นุชพาพวกเด็กๆ หนีไปเพราะเขารับรู้ได้ว่าพวกมันมีเยอะมากและอาจจะเป็นไปได้ว่าพวกมันมาจัดการเขาโดยตรง
พวกนุชค่อยๆ ขยับถอยหลังออกมาห่างๆ แต่ทว่าพวกเขาก้าวได้เพียงไม่กี่ก้าว ชายที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้ากลุ่มชุดขาวก็ได้ส่งสัญญาณมือให้โจมตี
จากนั้นพวกมันก็ได้ออกจากที่ซ้อนไม่ว่าจะเป็นใต้พื้นดิน พุ่มไม้ หรือบนต้นไม้ รวมแล้วมีเกือบๆ 50คน
"วิ่ง"
นุชได้ตะโกนออกมาสุดเสียงจากนั้นพวกของบิวก็ออกวิ่งตามนุชไปอย่างรวดเร็ว แต่ทว่าภูมิกลับไม่ได้วิ่งไปกับพวกเขากลับกันเขาได้ยืนจ้องมองพวกมันทั้งหลายด้วยสายตาเรียบนิ่งก่อนจะพูดขึ้นเมื่อเห็นพวกมันเริ่มซิงโครไนซ์ เขาต้องการถ่วงเวลาให้พวกนุชนั้นเอง
"พวกนายเป็นคนของ ไอ้บุญทิ้ง สินะ"
"ก็แกทำอะไรเอาไว้ละ ไปฆ่าหลานกับน้องชายของเขา แล้วก็ยังจัดการพวกเขาจนเกือบหมดยังดีที่มีคนรอดมาได้พวกเราถึงได้รู้ว่าใครเป็นคนฆ่า เขาก็ส่งพวกฉันมาจัดการแกนะสิ "
ภูมิเมื่อได้ยินสิ่งที่มันพูดนั้นเขาก็นิ่งเฉย แล้วหัวหน้าพวกชุดเขียวที่กลมกลืนไปกับป่าไม้ จากนั้นพวกมันก็ได้พูดขึ้น
"แกไม่ต้องถ่วงเวลาหรอกยังไงพวกมันก็หนีไม่รอดหรอกเพราะพวกฉันได้วางกำลังคนเอาไว้หมดแล้ว"
เมื่อจบคำ ลูกน้องของมันก็ได้พุ่งมาถึงเขาพอดี ภูมิได้เปิดซิงโครไนซ์ เมื่อคนแรกมาถึงภูมิก็ออกหมัดต่อยใส่คนแรกที่เข้ามาถึงจนร่างของมันปลิวกระเด็นไปไกลหลายเมตรและคนอื่นๆ ที่ตามหลังมาก็ได้พุ่งเข้ามาแทนที่ อย่างรวดเร็ว