หมอสูติทะลุมิติ ยอดหัตถ์เทวะ

บทที่ 36 นวดฟื้นฟูช่องท้องน้อย สยบความหนาวเหน็บองค์หญิงแดนหิมะ 

ไอควันกรุ่นกลิ่นสมุนไพรอบอวลลอยละล่องเหนือน้ำแร่ธรรมชาติภายใน 'ตำหนักโอสถธารน้ำอุ่น' พระราชวังฤดูร้อน แสงจันทร์วันเพ็ญสาดส่องผ่านบานหน้าต่างไม้แกะสลัก ทอดเงาทาบทับผิวน้ำในสระหยกขาวที่กำลังกระเพื่อมไหวเป็นระลอกคลื่นสีทอง เสียงหยดน้ำกระทบผิวน้ำดังกังวานแผ่วเบาผสานกับเสียงหอบหายใจกระเส่าหวานของ 'องค์หญิงเยี่ยซวง' สตรีงามเลอโฉมแห่งแคว้นทุ่งหิมะแดนเหนือ

ภายนอกตำหนักโอสถ บรรยากาศทางการเมืองระหว่างสองแคว้นยังคงตึงเครียดอย่างยิ่งยวด หากองค์หญิงเยี่ยซวงต้องสิ้นชีพลง ณ แคว้นต้าชิง กองทัพม้าหิมะนับแสนนายจากแดนเหนือย่อมยกทัพบุกประชิดชายแดนจนเกิดกลียุค ทว่าหากหมอเซียวสามารถรักษาโรคร้ายที่กัดกินมดลูกของนางมาตลอดสามปีให้หายขาดได้ แคว้นทุ่งหิมะย่อมสยบยอมและกลายเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่งที่สุดของต้าชิงอย่างไม่ต้องสงสัย

หมอเซียว หรือ 'เซียวเฉิน' ค่อยๆ ช้อนประคองร่างระหงเปลือยเปล่าอันงดงามไร้ที่ติขององค์หญิงสาวขึ้นมาจากสระน้ำแร่อุ่น ละอองน้ำแร่เกาะพราวบนผิวขาวผ่องผุดผ่องดั่งหิมะบริสุทธิ์ หมอเซียวใช้ผ้าไหมอุ่นหนานุ่มซับหยดน้ำตามเรือนร่างของนางอย่างทะนุถนอม ก่อนจะวางร่างของนางนอนหงายลงบนตั่งหินหยกอุ่นปรับระดับที่ปูด้วยฟูกไหมสีแดงชาดหนานุ่ม

สายตาของหมอเซียวที่มองสำรวจสรีระขององค์หญิงเยี่ยซวง เต็มไปด้วยความสุขุมและสายตาแห่งปรมาจารย์แพทย์สูตินรีเวชผู้เชี่ยวชาญ

แม้ว่าการแช่น้ำแร่อุ่นในเบื้องต้นจะช่วยสลายความเย็นยะเยือกที่เกาะกุมตามผิวหนังชั้นนอกออกไปได้บ้าง ทว่าเมื่อหมอเซียววางปลายนิ้วลงสัมผัสที่หน้าท้องน้อยใต้สะดือสามนิ้ว... เขากลับสัมผัสได้ถึง 'ก้อนพังผืดน้ำแข็งดั่งก้อนศิลา' ที่ยังคงเกาะกุมรอบโพรงมดลูกและรังไข่ทั้งสองข้างอย่างเหนียวแน่น!

"องค์หญิงเยี่ยซวง..." หมอเซียวเอ่ยเสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์ "การแช่น้ำแร่อุ่นเป็นเพียงการเบิกทางภายนอกเท่านั้น ทว่าภายในอุ้งเชิงกรานและโพรงมดลูกของท่าน เส้นลมปราณเริ่นม่ายและเส้นลมปราณชงม่ายอันเป็นรากฐานแห่งการสืบพันธุ์ยังคงถูกพังผืดน้ำแข็งเกาะกุมจนแข็งตัว หากไม่ทำการ 'นวดกดจุดสลายก้อนพังผืดเชิงลึกด้วยขี้ผึ้งสมุนไพรมังกรเพลิงเก้าสุริยัน' เลือดประจำเดือนที่คั่งค้างมานานถึงสามปีจะไม่สามารถระบายออกมาได้ และมดลูกของท่านจะเน่าเปื่อยในที่สุดพ่ะย่ะค่ะ"

องค์หญิงเยี่ยซวงนอนหอบหายใจรวยรินอยู่บนตั่งหยก ใบหน้างดงามแดงระเรื่อด้วยเลือดฝาดและความเขินอายที่ต้องนอนเปลือยเปล่าต่อหน้าบุรุษหนุ่มรูปงาม ดวงตาน้ำแข็งที่เคยเย่อหยิ่งบัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยความเว้าวอน

"หมอเซียว... ตลอดชีวิตยี่สิบสี่ปีของข้าในแคว้นทุ่งหิมะ... ข้าถูกราชสำนักบังคับให้ฝึกฝน 'คัมภีร์หิมะศักดิ์สิทธิ์เก้าชั้นฟ้า' ตั้งแต่วัยเยาว์" องค์หญิงเยี่ยซวงเอ่ยเล่าด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "พวกเขาบอกว่าความหนาวเหน็บคือเกียรติยศ แต่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้เลยว่า... ทุกค่ำคืนในแดนเหนือ ข้าต้องทนทุกข์ทรมานจากความเย็นยะเยือกที่กัดกินมดลูกจนนอนไม่หลับ ข้าสูญเสียความเป็นสตรีไปจนสิ้น... ข้าเชื่อใจเจ้า... จงทำตามที่เจ้าเห็นสมควรเถิด... ร่างกายของข้า... มอบให้เจ้าดูแลแล้ว..."

คำสารภาพจากก้นบึ้งของหัวใจสตรีผู้โดดเดี่ยว ทำให้หมอเซียวพยักหน้ารับด้วยความเข้าอกเข้าใจ

หมอเซียวเปิดตลับกระเบื้องเคลือบสีชาด หยิบ 'ขี้ผึ้งสมุนไพรมังกรเพลิงเก้าสุริยัน' อันปรุงขึ้นจากว่านเพลิงมังกร น้ำมันงูเหลือมทอง และสมุนไพรร้อนแปดชนิด ชโลมลงบนฝ่ามือหนาทั้งสองข้างอย่างชุ่มฉ่ำ แล้วถูฝ่ามือเข้าหากันจนเกิดความร้อนผ่าวและกลิ่นหอมสมุนไพรอบอวลไปทั่วทั้งห้องบำบัด

หมอเซียวเริ่มต้น 'หัตถการนวดฟื้นฟูสามจุดยุทธศาสตร์' ในทันที!

ขั้นตอนแรก: การนวดคลายก้อนไตเต้าทรวงและกระตุ้นจุดสะท้อนสมองส่วนกลาง

หมอเซียววางฝ่ามืออุ่นร้อนลงบน 'ปทุมถันคู่โตมหึมา' สีขาวผ่องขององค์หญิงเยี่ยซวง สองมือหนาเริ่มออกแรงบีบเค้น นวดเฟ้น และคลึงเป็นวงกลมรอบเต้าทรวงที่เคยแข็งตึงดั่งก้อนหิน ปลายนิ้วหนากดเน้นลงบนจุดหรูเกินและจุดต้านจงกึ่งกลางร่องอก

"อ๊ะ!... อ๊าาา... หมอเซียว!..."

องค์หญิงเยี่ยซวงสะดุ้งสุดตัว แอ่นแผ่นอกอวบอิ่มขึ้นรับสัมผัส ความร้อนจากขี้ผึ้งสมุนไพรแทรกซึมเข้าสู่ท่อน้ำนมและเส้นเลือดฝอยในพริบตา ก้อนไตแข็งที่เคยอุดตันจนปวดร้าวเริ่มหลอมละลายกลายเป็นความนุ่มนิ่ม หมอเซียวใช้นิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้หนีบคลึงยอดปทุมถันสีชมพูอ่อนที่กำลังชูชัน ดึงยืดและหมุนวนเบาๆ เพื่อกระตุ้นให้ต่อมใต้สมองหลั่งสารแห่งความผ่อนคลายและขยายหลอดเลือดมดลูก

"อื๊อยยย... ยอดอกของข้า... เสียว... เสียวเหลือเกินหมอเซียว... อึก... ความปวดตึงที่หน้าอกมลายหายไปหมดแล้ว... อ๊าาา!..." องค์หญิงสาวบิดกายเร่า หลุดเสียงครางหวานกระเส่าอย่างไม่อาจสะกดกลั้น

ขั้นตอนที่สอง: การนวดสลายพังผืดอุ้งเชิงกราน แนวกระดูกหัวหน่าว และเส้นลมปราณขาทั้งสองข้าง

เมื่อเต้าทรวงคลายตัวและนุ่มนิ่มสมบูรณ์ หมอเซียวจึงเลื่อนมือลงสู่ท่อนล่าง เขาจับสองเรียวขายาวแน่นตึงดั่งลำเทียนขององค์หญิงเยี่ยซวงให้แยกกว้างออกจากกันในท่าชันเข่า เปิดเผยเนินเนื้อโหนกนูนสีขาวนวลและร่องกำเนิดสีหวานที่กำลังสั่นระริก

หมอเซียวชโลมขี้ผึ้งมังกรเพลิงลงบนฝ่ามือเพิ่มอีกระลอก แล้ววางฝ่ามือหนาทาบลงบน 'ช่องท้องน้อย จุดชี่ไห่ จุดกวนหยวน จุดเสินเชวี่ย และแนวกระดูกหัวหน่าว'

หมอเซียวลงน้ำหนักมือนวดกดจุด หมุนวนสลายก้อนพังผืดที่ยึดติดรอบรังไข่อย่างแม่นยำ ฝ่ามือหนากดลึกเข้าไปในกล้ามเนื้อท้องน้อย ดันคลื่นความร้อนให้แทรกซึมเข้าสู่โพรงมดลูกชั้นใน ก่อนจะลูบไล้ลงตามแนวร่องพับขาหนีบทั้งสองข้างเพื่อเปิดทางเดินเลือดลมไปยังจุดเซวียไห่และจุดซานอินเจียวที่บริเวณท่อนขา จากนั้นจึงประคองแผ่นหลังบอบบางขึ้น นวดกดจุดมิ่งเหมินที่แนวกระดูกสันหลังส่วนเอวเพื่อกระตุ้นเปลวไฟแห่งชีวิต

กล้ามเนื้อต้นขาด้านในและอุ้งเชิงกรานที่เคยแข็งเกร็งจากการควบม้าฝ่าพายุหิมะในแดนเหนือ ค่อยๆ คลายตัวลงอย่างนุ่มนวลภายใต้ฝ่ามือหนาอันทรงพลังของหมอเซียว

"กรี๊ดดดด!... หมอเซียว!... ร้อน... ท้องน้อยของข้ามันร้อนวาบเหมือนมีลูกไฟหมุนวนอยู่ข้างใน... อ๊ายยยย!..."

องค์หญิงเยี่ยซวงหวีดร้องครางลั่น สองมือเรียวจิกผ้าปูเตียงแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด สะโพกผายกลมกลึงส่ายร่อนไปมาตามจังหวะการกดนวด ความร้อนอันมหาศาลแทรกซึมเข้าไปสลายผลึกน้ำแข็งที่เกาะกุมมดลูกมานานนับปีจนละลายกลายเป็นไออุ่นแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย

ขั้นตอนที่สาม: หัตถการกระตุ้นจุดฮุ่ยอินและยอดเกสรร่องรักเพื่อเปิดทวารกำเนิด

และเพื่อปลุกเร้าสัญชาตญาณสตรีที่หลับใหลให้ตื่นรู้อย่างสมบูรณ์แบบ...

หมอเซียวเลื่อนปลายนิ้วหนาที่ชุ่มชโลมไปด้วยน้ำมันโอสถอุ่น ลงไปยังกึ่งกลางร่องสวาทสีหวาน ปลายนิ้วสะกิดวนรอบยอดเกสรสีชมพูระเรื่อ และกดคลึงจุดฮุ่ยอินบริเวณหว่างขาเบาๆ เป็นจังหวะจะโคน

แพล่บ... แจ๊ะ... แจ๊ะ...

"อ๊าาา!... ตรงนั้น... อย่าแตะตรงนั้น... อึก... เสียว... เสียวจนข้าจะขาดใจแล้วหมอเซียว!..."

องค์หญิงเยี่ยซวงกรีดร้องครางระรัว ร่างกายเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง กล้ามเนื้อร่องมดลูกขมิบตอดรัดปลายนิ้วของหมอเซียวถี่ระรัวดั่งสายฟ้าฟาด ธารน้ำหวานใสบริสุทธิ์ฉีดพุ่งพวยพุ่งออกมาจากส่วนลึก ชโลมฝ่ามือหนาของหมอเซียวจนเปียกชุ่มโชก!

และในวินาทีอันน่าอัศจรรย์นั้นเอง...

กึ่งกลางธารน้ำหวานใสที่พวยพุ่งออกมา... พลันปรากฏ 'หยาดเลือดสีแดงสดบริสุทธิ์' หยดรินออกมาทีละหยด ผสมผสานกับน้ำหวานจนกลายเป็นสีชมพูระเรื่อ!

"เลือดประจำเดือน!... เลือดประจำเดือนของข้า... ไหลออกมาแล้ว!..." องค์หญิงเยี่ยซวงเบิกตากว้าง จ้องมองหยาดเลือดประจำเดือนแรกในรอบสามปีด้วยความตกตะลึงและตื้นตันใจจนน้ำตาแห่งความปลาบปลื้มไหลรินอาบแก้มสองข้าง!

ความรู้สึกเจ็บปวดทรมานที่เคยแบกรับมาตลอดชีวิตมลายหายไปจนสิ้น นางรับรู้ได้ทันทีว่าบัดนี้ร่างกายของนางได้กลับคืนสู่ความเป็นสตรีที่สมบูรณ์พร้อมแล้วอย่างแท้จริง

"ยินดีด้วยพ่ะย่ะค่ะองค์หญิง..." หมอเซียวเอ่ยด้วยรอยยิ้มพญาอินทรีอันทรงเสน่ห์ "เส้นลมปราณมดลูกของท่านเปิดออกแล้ว และเลือดลมกลับมาไหลเวียนอย่างสมบูรณ์แบบร้อยส่วน!"

ทว่าอารมณ์ความกระสันและความร้อนรุ่มในกายสาวที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น บัดนี้กลับพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดจนไม่อาจหยุดยั้งได้!

องค์หญิงเยี่ยซวงที่นอนหอบหายใจรวยริน ร่องรักยังคงกระตุกขมิบตอดรัดและหลั่งรินน้ำหวานออกมาไม่ขาดสาย นางเอื้อมสองมือเรียวเข้าล็อกข้อมือหนาของหมอเซียว ดึงฝ่ามือของชายหนุ่มให้แนบชิดกับร่องรักที่เปียกชุ่มเยิ้ม

ดวงตาน้ำแข็งที่เคยเย่อหยิ่ง บัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยความกำหนัดและเสน่หาอย่างถึงที่สุด องค์หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานพร่าที่เว้าวอนจากก้นบึ้งของหัวใจ:

"หมอเซียว... มดลูกของข้าได้รับความอุ่นแล้ว... แต่มันยังว่างเปล่าและต้องการเจ้า... ได้โปรด... ใช้ตัวตนอันยิ่งใหญ่ของเจ้า สอดใส่เข้ามาเติมเต็มและหลอมละลายข้าเดี๋ยวนี้เถิด!..."

หมอเซียวสบตากับองค์หญิงแดนหิมะ นัยน์ตาคมกริบฉายประกายแวววาวแห่งผู้กำชัยชนะ... ศึกรักอันร้อนแรงระดับมหากาพย์เพื่อหลอมละลายธารน้ำแข็งแดนเหนือ กำลังจะเปิดฉากขึ้นในบทต่อไป!

โปรดติดตามตอนต่อไป