ร้านนี้สินะ หน้าร้านมีลัญญาลักรูปดาบอยู่ด้วย ผมเปิดประตูไม้เข้าไป ได้ยินเสียงกระดิ่งเล็กที่ติดอยู่บนประตู ตรงนั้นมีคุณลุงคนนั้นยืนอยู่และหันมาทักท้ายผม
"ไง พ่อหนุ่มคนนั้นไม่ใช่หรอน่ะ"
ผมตอบกลับลุงด้วยความสนิทสนม
"ลุงครับ พอดีผมจะไปที่หมู่บ้านเคว ก็เลยจะมาซื้ออุปกรณ์ที่ร้านนี้"
"ถ้างั้นสิ่งที่้าคงเป็พวกชุดเกราะกับสเบียงสินะ ลองไปเลือกดูตรงแถวนั้นเลย"
ลุงชี้ไปทางที่มีชั้นว่างของบนนั้นมีชุดเกราะและของป้องกันหลายอย่าง พอเดินไปดูก็เห็นมีแต่เกราะขนาดที่ตัวถ้าใส่ไปคงขยับตัวไม่ได้แน่ แต่จะว่าไปเราอยากได้ชุดที่ไม่สะดุดตา ถ้าไปที่หมู่บ้านเควด้วยชุดนี้คงโดนหาว่าเป็คนอันตรายด้วยสิ
"ลุงพอจะมีเสื้อขายให้ผมไหมครับ"
ลุงเดินขึ้นไปชั้นบนของร้าน สักพักก็ลงมาพร้อมเสื้อสีเทาและกางเกงขายาวสีนำ้เงิน และยื้นมาให้ผม
"เอ่อ.... นี่คือ.... "
"ชุดนี้ฉันใส่ไม่ได้แล้ว เอาไปสิ"
ในตอนนั้นผมรู้สึกเกรงใจเลยรับมาและวางเงินทั้งหมดที่ผมมีให้ไป และผมได้ขอเสบียงด้วย เมื่อได้ของเรียบร้อยแล้วผมก็กำลังเดินออกจากร้าน จึงนึกบ้างอย่าขึ้นได้
"ลุงชื่ออะไรหรอครับ ผมเนล"
"แซน"
"ไว้เจอกันนะครับ ลุงแซน"
ผมหยิบใบคำร้องที่รับไปขึ้นมาดู พอเห็นระยะทางจากแผนที่ ในใบคำร้องบอกก็ไกลเอาเื่อยู่เหมือนกัน แต่ก็นึกขึ้นได้ผมได้เวทสร้างสิ่งมีชีวิตมางั้นใช้สร้างรถม้าละกัน ทันทีที่ผมร่ายเวทเสร็จก็มีรถม้าและม้าปรากฏขึ้น ผมก็ขนเสบียงขึ้นรถทันทีเหมือนว่าผมสามาถรควบคุมม้าตัวนี้ได้คงเพราะสร้างจากพลังเวทของเราสินะ งั้นออกเดินไปหมู่บ้านเควได้!!
9K
