โลกหมื่นมิติ

   หลังจากฆ่าหัวหน้าก็อบลินไปแล้วไผ่ใช้เวลาไล่ล่าพวกที่เหลืออยู่กว่าหนึ่งชั่วโมงแต่ก็ไม่สามารถฆ่าพวกมันได้หมดเนื่องจากพวกมันวิ่งหนีไปคนละทิศละทางหลังจากที่เห็นว่าหัวหน้าของพวกมันถูกฆ่า

   ไผ่กลับมาที่ค่ายหลังจากเห็นว่าไม่สามารถไล่ล่าสังหารพวกมันได้หมด สาเหตุมีเพียงเรื่องเดียวเท่านั้นก็คือสมบัติ

   “โห! มีสมบัติเยอะเหมือนกันนะเนี่ย”ไผ่พูดอย่างตื่นเต้นเมื่อเดินเข้ามาในห้องห้องหนึ่งที่มีสมบัติมากมายอยู่ด้านใน แม้ว่าสมบัติตรงหน้าจะไม่ได้มากมายอะไรถ้าเทียบกับสมบัติที่ไผ่มี แต่มันก็ควรจะดีใจไม่ใช่หรอถ้าจะมีเงินเพิ่มมาขึ้นแม้จะน้อยนิดก็ตาม

   ไผ่รวบรวมสมบัติทั้งหมดเข้าแหวนมิติจากนั้นก็นำศพของเผ่ามนุษย์ที่ถูกฆ่ามารวมกันก่อนจะขุดไฟเผาเพื่อไม่ให้ศพเหล่านี้ถูกเหล่าสัตว์อสูรกิน

   หลังจากจัดการทุกอย่างที่นี่เรียบร้อยแล้วไผ่ก็ออกเดินทางต่อไป

   ไผ่สัมผัสได้ว่ายิ่งเขาต่อสู้มากเท่าไหร่ประสิทธิภาพความเร็วในการดูดซับโอสถก็ยิ่งมากขึ้นอีกทั้งยังไม่จำเป็นต้องเสียเวลาปรับสมดุลรากฐานเลย

.

.

   สองอาทิตย์ต่อมา

   ตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมาไผ่ต่อสู้เพื่อขัดเกลาประสบการณ์การต่อสู้ของตัวเองทุกวันแม้ว่าจะบาดเจ็บหนักทุกวันไผ่ก็ไม่คิดจะหยุดพัก

   หลังจากที่เข้ามาลึกขึ้นในป่าสิ่งมีชีวิตสัตว์อสูรและมอนเตอร์ก็แข็งแกร่งมากขึ้น ไผ่แทบจะไม่เจอพวกที่มีระดับต่ำกว่าระดับทองเลยทำให้การต่อสู้เริ่มยากลำบากมากขึ้น

   “ถ้าเป็นเช่นนี้ต่อไปก่อนจะกลับคงจะสามารถไปถึงระดับทองได้อย่างแน่นอน”ไผ่พึมพำด้วยรอยยิ้มมุมปากหลังจากพึ่งผ่านการต่อสู้อย่างดุเดือดมา

   “สมกับเป็นเผ่าออร์คความแข็งแกร่งทางร่างกายสูงมากถ้าหากว่าเราไม่มีร่างจักรพรรดิมังกรคงจะไม่สามารถสู้กับพวกมันได้แน่”ไผ่มองรอบๆที่มีศพของเผ่าออร์คหลายสิบตัวนอนตายอยู่ ภายหมู่ศพเหล่านี้มีระดับทองมากถึง5ตัวด้วยกัน

   “ร่างกายของเราเกินขีดจำกัดแล้วคงต้องหาที่พักก่อนไม่เช่นนั้นจะอันตรายเกินไป”คิดได้ดังนั้นไผ่กินยารักษาเข้าไปหนึ่งเม็ดและเตรียมจะจากไปแต่ก็ต้องหยุดเท้าหลง

   ไผ่ขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะมองไปทิศทางหนึ่งจากนั้นไผ่ก็เห็นหญิงสาวหน้าตางดงาม ดวงตากลมโตสวมชุดสีแดง ดูจากหน้าตาอายุไม่ต่างจากเขามากนักอาจจะมากกว่าเขาไม่เกิน3ปี 

   หญิงสาวเดินมาพร้อมกับชายหนุ่มหน้าตาดีชุดสีขาวและกลุ่มชายใส่ชุดสูทสีดำอีก4คน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนกลุ่มนี้ต้องมาจากตระกูลใหญ่อย่างแน่นอน

   “ทั้งหมดนี่เป็นฝีมือของนายหรอ”น้ำเสียงอันไพเราะของหญิงสาวเอยถามขึ้น

   “เปล่าครับ เป็นคนอื่นช่วยผมไว้ตอนที่ผมกำลังถูกพวกมันโจมตีสังหาร”ไผ่ตอบปฎิเสธไปเพราะเขาไม่ต้องการเป็นจุดสนใจอีกทั้งการตอบแบบนี้ก็เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา

   “งั้นหรอ”หญิงสาวพูดขึ้นพร้อมทั้งจ้องมองไผ่ด้วยแววตาสงสัย แต่นางก็ไม่ได้ถามอะไรอีกเพราะสภาพร่างกายของไผ่ก็ย่ำแย่จริง

   “เหอะ! ลีน่าเธอคิดว่าคนที่อยู่เพียงระดับเงินจะสามารถทำแบบนี้ได้งั้นหรอ”น้ำเสียงอันเย่อหยิ่งของชายหนุ่มดังขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์

   “นาย…”ในขณะที่หญิงสาวกำลังจะพูดเสียงของไผ่ดังขัดขึ้นมาก่อน

   “ผมขอตัวก่อนครับ”ไผ่ไม่อยากเสียงเวลาอยู่ที่นี่จึงพูดกับทั้งสองคนก่อนจะทะยานร่างหายตัวไป

   ‘เร็วมาก ระดับเงินไม่มีทางมีความเร็วเช่นนี้ได้ ช่างเป็นคนที่น่าสนใจจริงๆ’หญิงสาวหรี่ตามองด้วยความสนใจเมื่อเห็นความเร็วของไผ่

   ‘บัดซบ อย่าให้ฉันเห็นหน้าแกอีกครั้งก็แล้วกันไม่งั้นเราได้เห็นดีกัน’ชายหนุ่มข้างคำรามในใจด้วยความโกรธเมื่อเห็นสายตาที่ผู้หญิงที่เขาหมายปองมองคนอื่นแบบนั้น

   “ต้องรีบหาที่พักรักษาตัวให้เร็วที่สุด ถ้าเกิดเจอเหตุการณ์แบบเมื่อครู่อีกแล้วอีกฝ่ายเปิดฉากโจมตีเราไม่มีทางรับมือได้แน่”ไผ่พึมพำขณะวิ่งออกมา

   คิดได้ดังนั้นไผ่จึงกระโดดขึ้นไปบนต้นไม้สูงเพื่อมองหาสถานที่หลบซ้อนเพื่อรักษาตัวเอง

   ไผ่มองไปรอบๆก่อนจะเห็นภูเขาสูงใหญ่ลูกหนึ่งอยู่ไม่ไกล “ความรู้สึกนี้มัน” ไม่รอช้าไผ่พุ่งไปยังยอดเขาทันที

   ในระหว่างทางที่พุ่งไปทางภูเขาไผ่ก็เห็นกลุ่มคนกำลังมุ่งหน้าไปทางภูเขาเช่นเดียวกับเขา เมื่อมาถึงเชิงเขาไผ่ก็ยิ่งเห็นผู้คนมากมายกำลังปีนขึ้นไปบนยอดเขา

   “จากความรู้สึกที่เราสัมผัสได้อาจจะมีดินแดนลึกลับปรากฎขึ้นมาสินะ แต่สภาพร่างกายของเราในตอนนี้มันคงจะอันตรายเกินไปคงต้องรักษาตัวก่อน”หลังจากนั้นไผ่ก็มองหาจุดที่ไม่ค่อยมีคนกระโดดขึ้นไปบนต้นไม้ขนาดใหญ่

   เมื่อหาสถานที่เหมาะสมได้แล้วไผ่จึงกลืนโอสถรักษาระดับDเข้าไปหนึ่งเม็ด จากนั้นก็นำหินพลังงานจำนวนมากจากแหวนมิติมาพร้อมทั้งเริ่มดูดซับพลังงานของมันเข้าไปเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บ

   เนื่องจากความสามารถในการดูดซับหินพลังงานของไผ่นั้นเร็วมากอีกทั้งร่างจักรพรรดิมังกรอันแข็งแกร่งทำให้บาดแผลตามร่างกายของไผ่เริ่มรักษาตัวเองด้วยความเร็วที่มองเห็นด้วยตาเปล่า

   หนึ่งชั่วโมงต่อมา

   ไผ่ค่อยๆลุกขึ้นพร้อมกับเผยรอยยิ้มมุมปากพร้อมทั้งกำหมัดชกอากาศด้านหน้า “อาการบาดเจ็บสาหัวขนาดนี้กลับใช้เวลารักษาเพียงแค่ชั่วโมงเดียว ไม่แปลกใจเลยที่ในชีวิตก่อนเจ้านั่นจะแข็งแกร่งขนาดนั้น ความสามารถในการรักษาตัวเองของร่างจักรพรรดิมังกรช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว”

   “ไปดูหน่อยแล้วกันว่าข้างบนนั่นมีอะไร”ไผ่พึมพำแล้วกระโดดลงจากต้นไม้พุ่งขึ้นไปบนยอดเขาทันที.