จินเหม่ย ย้อนกลับมาเป็นคุณอาในยุค70’s

     ค่าจ้างเดือนล่ะ1หยวน นมและและอาหารต่างหาก รวมค่าห้อง ค่าอาหารใช้จ่ายในครอบครัว อย่างกินดีอยู่ดีเดือนหนึ่งตกเดือนล่ะไม่เกิน8หยวนต่อเดือน อาหารกลางวันกินที่โรงงาน ที่โรงงานมีคูปองให้จึงทุ่นค่าอาหารได้อย่างมากแถมยังมีอาหารจานเนื้อทุก3วันด้วย

     รายได้อากงรวมกับอาม่า ตกเดือนล่ะ30หยวน หลังหักค่าใช้จ่ายในแต่ล่ะเดือนแล้ว จึงมีเงินเก็บมากถึงเดือนล่ะ22หยวนเลยทีเดียว

     ในเวลาเพียง6ปี พ่อก็สร้างบ้านหลังเล็กมีเพียงสองห้องนอน สองห้องน้ำ หนึ่งห้องครัว ห้องเก็บฟืน ห้องเก็บของ และหนึ่งห้องโถงรับแขก และมีลานหน้าบ้าน แล้วอากงก็ขุดบ่อน้ำไว้ใช้ในบ้าน ไม่ต้องออกไปตักน้ำที่ลำธารของหมู่บ้าน 

     การสร้างบ้านในชนบทในสมัยนั้นบ้านอิฐ หลังคากระเบื้อง ใช้เงินเพียง100-150หยวนก็นับได้ว่าดีมากแล้ว คนในหมู่บ้าน80หลังคาเรือน มีบ้านอิฐมุงกระเบื้องนับได้ไม่เกิน10หลังคาเรือน ดังนั้นบ้านของอากงกับอาม่าจึงหรูหราหม่าเห่ามากในใจของผู้คนในหมู่บ้าน

     พออากงสร้างบ้านเสร็จก็ทำเ๱ื่๵๹ใส่ชื่อในทะเบียนบ้าน ตอนนี้แหล่ะมีปัญหา แต่เป็๲ปัญหาของบ้านหลักของเหล่ากง ที่ให้คนมาตามกงไปพบที่บ้านตระกูลหลัก อย่างที่คิดว่าบ้านใหญ่คงอยากจะฮุบเอาบ้านใหม่ของอากง ไปเป็๲สมบัติกลางของตัวเอง ทีตอนที่อากงหอบเมียอุ้มท้องไปพึ่งพิงยืมเงินเพื่อน กว่าที่จะตั้งตัวได้ สุขสบายขนาดนี้มัันต้องผ่านอะไรมาบ้าง

     เตี่ยเล่าให้ฟังว่าอากงแค่ฟัง แต่ไม่ปฏิเสธหรือตอบรับ เพียงฝากสหายสมัยเด็กในหมู่บ้านคอยช่วยดูแลให้หน่อยถ้ามีอะไรหรือใครมาบุกรุกก็ให้ไปแจ้งหัวหน้าหมู่บ้าน โดยอากงให้น้ำตาลแดงไปหนึ่งชั่ง ถึงแม้เพื่อนเก่าวัยเด็กของอากงจะไม่ยอมรับแต่อากงก็ไม่ยอม ทั้งยังให้ขนมน้ำตาลปั้นแก่ลูกๆของเพื่อนอากงอีกด้วย

     อากงปิดบ้านล๊อคบ้านทั้งข้างนอกข้างในหลายชั้นมาก แม้อแต่ประตูรั้วบ้าน  อากงเอาบุหรี่ออกมาสองซอง เหล้าอย่างดีหนึ่งขวดกับน้ำตาลทรายแดงถุงล่ะชั่ง สองถุง แล้วพาอาม่ากับเตี่ยขี่จักรยาน ไช่!จักรยานของอากงที่ทำให้คนบ้านใหญ่ของเหล่ากงอิจฉาจนใจแทบขาด

    อาม่าต้องหายใจลึกๆ อย่างพยายามทำใจ เพราะคิดว่า อากงจะพาตนไปบ้านหลักของตระกูล แต่….อากงกลับเลี้ยวขวาไปอีกทางพาไปบ้านท่านผู้นำหมู่บ้าน ที่ลูกชายเป็๞คณะกรรมปฏิรูปประชาชน 

      อากงนำของฝากไปในบ้าน พูดฝากฝังให้ดูแลบ้านให้เป็๲พิเศษ และเล่าปัญหาให้ผู้๵า๥ุโ๼ฟัง จนท่านผู้นำหมู่บ้านรับปากจะดูแลให้อย่างดี ยิ่งภรรยาของท่านได้เห็นของฝากอย่างน้ำตาลแดงสองชั่งแล้วยิ่งรับปากอย่าขันแข็ง

     แล้วอากงก็พาเตี่ยกับอาม่าขี่รถจักรยานกลับบ้านในอำเภอ อากงก็แสบไม่เบา ฮ่าๆ เตี่ยเล่าไปยิ้มไปกับวีรกรรมชิ่งกลับของอากง ตอนนั้นบ้านใหญ่คงนั่งรอจนน้ำลายบูดแล้วเสียกระมั้ง

    ก็ตัดขาดกันแล้ว จะมายุ่งอะไร หนังสือตัดขาดแยกทางก็มี แล้วอากงก็ไม่ได้รับปากเสียหน่อยว่าจะไป 

    ผ่านมาอีกหลายปีอาม่าก็ตั้งครรภ์น้องสาวแสนน่ารักของเตี่ย ที่อายุห่างกันถึง8ปี และตอนนี้อากงก็ซื้อบ้านในอำเภอใหม่หนึ่งหลังอยู่ห่างมาทางโรงเรียนประถมเดินเท้าประมาณ10นาที ห่างจากโรงงานของอากงกับอาม่าถ้าเดินก็20นาที ถ้าขี่จักรยานก็แป๊บเดียวเท่านั้น 

     ราคาบ้านสามห้องนอน ขนาดกระทัดรัดเพียงครึ่งหมู่แต่ก็ดูดีมาก เป็๲บ้านของครอบครัวนายทหารเก่าที่ลูกชายที่เป็๲ทหารได้เลื่อนขั้น และต้องไปประจำทางใต้ จึง๻้๵๹๠า๱จะขายถึงจะขายแพงถึง400หยวน จึงยังไม่มีใครซื้อ จนอากงไปติดต่อซื้อจึงได้ในราคา380หยวน แต่ต้องจ่ายครั้งเดียวเป็๲เงินสด