บทที่ 100
มือสังหารผู้แข็งแกร่ง
การโจมตีปริศนาพุ่งทะยานลงมาจากบริเวณด้านบน
“ ตรึง!!! ” แรงจากการโจมตีทำให้ทั่วทั้งบริเวณสั่นสะเทือน
พื้นที่บริเวณด้านบนหลังคาเสียหายไปมากกว่าครึ่งแรงระเบิดเสียงดังบริเวณรอบๆ
เพราะว่าพื้นที่ความเสียหายมันมากกว่าสองร้อยห้าสิบเมตรเลยทำให้สกิลที่ปิดบังเสียงและปิดกั้นเสียงไม่สามารถปิดกั้นเสียงทั้งหมด
เดย์กระโดดออกมาจากจุดนั้น
ร่างกายของเขากระโดดออกมาแล้วก็มองตรงไปบริเวณด้านหน้าหลังจากตั้งหลักได้แล้ว
เมื่อมองตรงไปบริเวณด้านหน้าพบเห็นเข้ากับร่างของคนผู้หนึ่งที่ปรากฏกายออกมาช่วยเหลือพวกมือสังหารพวกมันเอาไว้
โดยผู้ที่ปรากฏกายออกมาบริเวณด้านหน้าในตอนนี้เป็นมือสังหารอีกผู้นึงมันเป็นบุรุษที่มีร่างกายสูงใหญ่
ทั่วทั้งร่างกายสวมใส่ชุดมือสังหารเช่นเดียวกันแต่แตกต่างตรงที่ภายในมือของมันถือดาบเล่มยาวไม่ได้ถือมีดสั้น
เดย์มองเห็นว่าคนผู้นี้ปกปิดใบหน้าของตนเองเอาไว้ด้วยผ้าจึงไม่รู้อายุแล้วก็ใบหน้าแน่ชัด
มีแต่เพียงแค่อย่างเดียวที่สามารถสัมผัสได้นั่นก็คือพลังเวทย์จำนวนมหาศาลที่ปลดปล่อยออกมาจากร่าง
จากที่มองดูพลังเวทย์ที่ปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของมันก็พอจะคาดการณ์ได้ว่ามันมีระดับความแข็งแกร่งมากกว่าพวกมือสังหารพวกนั้นหลายเท่า
เดย์มองเห็นพวกนักผจญภัยมาเป็นจำนวนมากคนๆนี้มีมายาอาจอยู่ในระดับเท่านักผจญภัยระดับB
เดย์จ้องมองด้วยแววตาที่จริงจังเข้าทำการเปิดใช้งานสกิล “วิเคราะห์ ”
[ ชื่อ ???อายุ ?? ]
[ สกิลหลักผู้ถือครองสกิลนักฆ๋า ]
[ สกิลของท่าน- ความสามารถทักษะดาบ LV13 - พลังเวทย์ LV15 - ย่างกายพันเงา LV18 - เพิ่มความรวดเร็ว LV15 -ร่างกายแข็งแกร่ง LV16 - ซ่อนเร้นตัวตน LV18- ประสานสัมผัส LV16 ]
สกิลวิเคราะห์วิเคราะห์ออกมาเป็นขีดความสามารถปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้า
มันทำให้เขาได้ล่วงรู้ความแข็งแกร่งของผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้
หลังจากที่มองเห็นความแข็งแกร่งของผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้ารู้ได้ทันทีว่ามันไม่ใช่ระดับธรรมดาทั่วไป
คนผู้นี้มีขีดความสามารถอยู่ในระดับสูงความรู้สึกบริเวณรอบๆร่างกายของมันเองก็แตกต่างจากพวกมือสังหารก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง
มันมีความรู้สึกเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกมาจากทั่วทั้งร่างกายนี่คือสิ่งที่มันแตกต่างออกไปอย่างชัดเจน
เดย์แสดงใบหน้าจริงจังถ้าต้องปะทะกับคนผู้นี้จริงๆเค้ารู้ได้ทันทีว่าเป็นคู่ต่อสู้ที่ไม่ควรจะประมาท
ชายผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าขยับเขยื้อน มันหันไปสั่งการกับลูกน้องของมันที่อยู่ด้านหลังด้วยน้ำเสียงโทนต่ำ“ ถอยกลับไปซะภารกิจต่อจากนี้ตัวของข้าจะเป็นคนดูแลทั้งหมด ”
ลูกน้องมันที่อยู่บริเวณด้านหลังบาดเจ็บสาหัสก้มศีรษะรับคำสั่ง
พวกมันทำการถอนตัวออกจากบริเวณนี้เหลือเพียงแค่ชายผู้นั้นเพียงผู้เดียวเท่านั้น
เดย์ไม่รีบร้อนในการลงมือแม้จะเห็นพวกมือสังหารพวกนั้นถอยไปแล้วแต่เขาก็ยังคงยืนอย่างสงบนิ่งมองผู้ที่อยู่ด้านหน้าของตนเอง
คนผู้นั้นขยับเขยื้อนดวงตาของมันเหลือบมาจ้องมองเดย์แล้วก็พูดขึ้น“ นักผจญภัย… ”
“ จำเป็นจะต้องจัด… ”
ร่างกายของคนผู้นั้นหายไปในพริบตาที่มันพูดจบ
เพียงแค่พริบตาเดียวเท่านั้นร่างกายของมันเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงร่างกายที่อยู่บริเวณด้านหน้าเคลื่อนที่มาปรากฏกายบริเวณด้านหลังของเดย์
ร่างกายของมันเคลื่อนที่มาปรากฏกายอยู่บริเวณด้านหลัง
เดย์ที่กำลังยืนอยู่ประสาทสัมผัสทำงานอย่างเฉียบคม แต่เมื่อสัมผัสได้อีกทีคนผู้นั้นก็มาอยู่บริเวณด้านหลังแล้ว
ดาบเหล็กพุ่งทะยานจากด้านหลังมาอย่างรวดเร็วพุ่งตรงเข้าหาร่างกายเดย์
เดย์แสดงใบหน้าตื่นตระหนกตกใจเขาก้มร่างกายของตนเองหลบการโจมตีนั้นได้อย่างฉิวเฉียด “ พรึบ!!! ”
ดาบผ่าศีรษะของเขาไปเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น เรียกได้ว่าตัวของเขาถ้าหลบช้ากว่านี้เพียงแค่เล็กน้อยดาบนั้นคงจะตัดหัวไปเรียบร้อยแล้ว
เดย์ร่างกายก็ตอบสนองอย่างรวดเร็วเขากระโดดออกมาจากจุดนั้นในทันทีหลังจากหลบการโจมตีได้
มือสังหารปริศนาผู้นั้นก็พุ่งตามมาเพื่อหวังจะโจมตี
เดย์หันใบหน้าและร่างกายของตนเองไปบริเวณด้านหลังมองร่างกายของมือสังหารที่พุ่งตรง
เขายกฝ่ามือของตนเองขึ้นพร้อมกับใช้งานสกิล “ แรงกดดัน… ”
[ ระบบ :เปิดใช้งานสกิลแรงกดดัน]
สกิลถูกเปิดใช้งานออกมาแรงกดดันจำนวนมหาศาลเพิ่มขึ้นบริเวณรอบๆ
ร่างกายของผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าแรงกดดันเพิ่มมากขึ้นร่างกายของมันน้ำหนักเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว
ในตอนนี้เพียงแค่ครั้งเดียวการเคลื่อนไหวของมันเองก็เชื่อช้าลง
มือสังหารผู้นั้นแสดงใบหน้าตกใจเล็กน้อยที่ร่างกายของมันนั้นมีการเคลื่อนไหวที่ช้าลงดวงตาเต็มไปด้วยความสับสน
เดย์ถือโอกาสให้ฉวยโอกาสในตอนที่ชายผู้นั้นมีการเคลื่อนไหวที่ช้าลงทำการตอบโต้กลับไปอย่างรวดเร็ว
เดย์พุ่งทะยานเข้าไปหาร่างกายของมัน ดาบพลังเวทย์ภายในมือของตนเองที่ถูกนำออกมาจากกระเป๋ามิติตวัดไปด้านหน้า
มันยกการป้องกันขึ้นมาร่างกายของมันเคลื่อนไหวช้าลง
น้ำหนักที่เพิ่มขึ้นทำให้ยกการป้องกันได้เชื่องช้าลงอย่างเห็นได้ชัด
มันป้องกันไม่ทันดาบเวทย์ของเดย์ฟันเข้าไปที่กลางร่างกายของมัน“ ฉึก!!! ”
การโจมตีนี้ฟันเข้าไปกลางร่างกายชายผู้นั้นโลหิตจำนวนมากกระเด็นออกมาจากบาดแผลที่ถูกสร้างขึ้น
ร่างกายของมันที่อยู่บริเวณด้านหน้าค่อยๆจางหายไป
คนผู้นั้นใช่ความสามารถบางอย่างทำให้ร่างกายของมันนั้นหายไปจากบริเวณด้านหน้าถอยหายออกไปนับสิบเมตร
คนผู้นั้นถอยไปตั้งหลักพร้อมกับบาดแผลบริเวณหน้าอกของมันที่โดนดาบฟันเข้าไปหนึ่งแผล
แม้จะโดนการโจมตีแบบนั้นเข้าไปแต่มันยังแสดงท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาวยังคงแสดงใบหน้าเย็นชา
มันยกมือของตนเองขึ้นมาสัมผัสเข้าที่บาดแผลบริเวณหน้าอกแล้วก็พูดขึ้นอย่างรวดเร็ว“ นักผจญภัยไลน์ชื่อสร้างบาดแผลให้กับข้าได้แบบนี้ถือว่าเป็นเรื่องหายาก ”
“ ความสามารถนั้นน่าสนใจดี ”
“ ไม่เคยเห็นผู้ใดที่จะมีความสามารถแบบนั้นมาก่อนเลย”
“ แต่ว่าคงจะจบลงแค่นี้ ”อยู่อยู่ความรู้สึกบริเวณรอบๆร่างกายของชายผู้นั้นก็เปลี่ยนไป
มานาจำนวนมหาศาลถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของมัน
พลังเวทย์จำนวนมากแผ่กระจายไปทั่วทั้งบริเวณอาการ
เดย์รู้สึกประหลาดใจที่มีพลังเวทย์จำนวนมากมายมหาศาลแบบนี้ถูกปลดปล่อยออกมาและปกคลุมพื้นที่บริเวณรอบๆ
“ ตึ้ง!!! ”
[ ระบบ : แรงกดดันปลดปล่อยออกมาอาณาเขตมายา ]
“ อาณาเขตมายา… ”
หลังจากนั้นอยู่อยู่เมื่อเขามองตรงไปบริเวณด้านหน้าก็มองเห็นว่าร่างกายของชายที่อยู่ด้านหน้าเพิ่มจำนวนขึ้นเป็นหลายสิบคน
เดย์รู้สึกตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ขณะที่ร่างกายของเขายังไม่ทันได้ขยับเลยแม้แต่น้อยร่างกายของผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันก็หายไป
“ ฉึก!!!ฉึก!!! ฉึก!!! ”
แห่จำนวนมากปรากฏขึ้น เดย์ยังไม่ทันได้ขยับเขาโดนดาบของคนผู้นั้นทิ่มแทงจนทั่วทั้งร่างกายเกิดบาดแผลนับสิบแห่ง
“ อะไรกัน? ”
ทุกอย่างมันเกิดขึ้นรวดเร็วเป็นอย่างมากร่างกายยังไม่ทันได้ขยับเลยด้วยซ้ำกลับโดนดาบทิ่มแทงเข้ามาจนบังเกิดบาดแผลมาก
เดย์ร่างกายก้าวถอยหลังไปดวงตาเต็มไปด้วยความสับสน “ อะไรกัน”
“ ภายใต้การควบคุมของข้าไม่มีผู้ใดรอดออกไปได้สักคน”
“ เตรียมตัวตายซะ!!! ”ดาบพุ่งทะยานเข้ามาจากบริเวณด้านหลังหมายปลิดชีพเดย์ในครั้งเดียว
เดย์ที่กำลังยืนอยู่บริเวณตรงกลางแสดงใบหน้าจริงจัง “ถ้าแบบนั้น ”
“ เพี๊ยะ!!! ปั้ง!!!! ”บางอย่างถูกปลดปล่อยออกมา
จบบท