ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

บทที่ 172

ปะทะเข้ากับลัทธิมาร

[ท่านได้รับเควสปะทะกับลัทธิมาร]

[ลัทธิมารปรากฏกาย]

พวกลัทธิมารได้ปรากฏกายออกมาเราลัทธิมารปรากฏกายออกมาบริเวณด้านหน้าหลังจากที่ออกมาจากป่า ในตอนนี้พวกลัทธิมารได้มาดักรออยู่บริเวณด้านหน้า

หลังจากที่ออกมาจากป่าแห่งนั้นก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกอันแปลกประหลาดที่ปรากฏขึ้นบริเวณรอบๆ

แน่นอนว่ามันเป็นอย่างที่ตัวของเขาคิดเอาไว้จริงๆ ตรงที่ว่าพวกมันได้มาล้อมพื้นที่บริเวณรอบๆ ภายในสถานที่แห่งนี้เอาไว้หมดแล้ว

ดวงตาควาทมองบริเวณรอบๆ ร่างกายของตนเองอย่างรวดเร็ว ในตอนนี้มองไปที่พวกลัทธิมารที่ปรากฏกายออกมาล้อมรอบร่างกายของเขาเอาไว้

พวกลัทธิมารที่ปรากฏกายออกมาล้อมรอบร่างกายเอาไว้ พวกลัทธิมารที่ปรากฏกายออกมาล้อมรอบร่างกายเอาไว้ล้วนแล้วเป็นพวกลัทธิมารที่สวมใส่เสื้อคลุมสีดำสนิท

ตัวของพวกมันถูกปกคลุมไปด้วยออร่าพลังเวทย์ที่เป็นสีดำอันน่าแปลกประหลาด ตัวของพวกมันที่ปรากฏกายออกมาบริเวณรอบๆ ร่างกายแสดงเจตนาของพวกมันอย่างชัดเจนว่าไม่เป็น

ในตอนนี้เดย์ที่กำลังยืนอยู่กวาดสายตามองบริเวณรอบๆ “มองดูจากจำนวนที่พวกมันปรากฏกายออกมาจำนวนทั้งหมดน่าจะมีราวๆ สักประมาณห้าสิบคน”

“แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้มีจำนวนเพียงแค่นี้สินะ พวกที่มองเห็นบริเวณรอบๆ น่าจะเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้นที่พวกมันปรากฏกายออกมาภายในสถานที่แห่งนี้”

“มันน่าจะมีพวกที่ยังคงเดินทางมาไม่ถึงและกำลังเดินทางตามมาสมทบอีก” เขากำลังคิดภายในใจของตนเองเกี่ยวกับพวกที่มันปรากฏกายออกมารอบๆ ร่างกายในตอนนี้

พวกลัทธิมารมันไม่ใช่พวกคนที่มันจะมีจำนวนน้อยหน่อย ตามที่ได้ยินมาลัทธินี้ก่อตั้งมาเป็นเวลาหลายปี ด้วยจำนวนนับร้อยปีที่ก่อตั้งมาทำให้สมาชิกของมันน่าจะมีจำนวนที่มากตามไปด้วย

เพราะแบบนั้นจึงกล่าวได้ว่าตัวของพวกมันภายในสถานที่แห่งนี้เป็นเพียงแค่หน่วยย่อยเท่านั้น

แม้จะรู้ว่าพวกที่อยู่บริเวณรอบๆ พวกมันจะเป็นเพียงแค่หน่วยย่อยที่เข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้ แต่ว่าตัวของเขาเองก็ไม่ประมาท

รู้ดีว่าพวกมันทั้งหมดมีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับเทียบเท่ากับพวกนักผจญภัยที่อยู่ในระดับเอเกือบจะทั้งหมด

“พวกนายมาที่สถานที่แห่งนี้ทำไมอย่างนั้นเหรอ”

“มาล้อมรถม้าของคนอื่นเอาไว้ไม่ให้คนอื่นเดินทางออกไปจากสถานที่แห่งนี้มีจุดประสงค์อะไร? ” เดย์ทำการตั้งคำถามขึ้นมาถามกับพวกที่อยู่บริเวณรอบๆ ร่างกายในตอนนี้

อ้อนว่าตัวของพวกมันขยับร่างกายเข้าใกล้มาแสดงเจตนาที่ไม่ค่อยหวังดีสักเท่าไหร่ เมื่อมองเห็นพวกมันค่อยๆ ก้าวเดินเข้ามาใบหน้าเดย์พอยิ่งสงบนิ่งแล้วก็เย็นชามากขึ้น

ดวงตาที่เย็นชาของเขามองไปที่พวกมันที่กำลังล้อมรอบ

ในขณะที่เขาเอ่ยถามออกไปแล้วมองเห็นว่าพวกมันเริ่มขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จึงทำหนึ่งในพวกมันที่เป็นผู้นำของลัทธิมารที่นำกลุ่มย่อยมาที่สถานที่แห่งนี้ก้าวเดินออกมา

ชายผู้นั้นเป็นชายร่างกายใหญ่โต ตัวของมันมีส่วนสูงประมาณร้อยเก้าสิบเซนติเมตร มันค่อยๆ ถอดผ้าคลุมของมันออกเผยให้เห็นร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม

ชายผู้นี้เป็นชายวัยประมาณสามสิบกลางมันมีใบหน้าที่ดูดุดัน มันมีแววตาสีเข้มจ้องมองมาที่ตัวของเดย์เเล้วก็ทำการพูดขึ้นมา “พวกข้าเดินทางมาที่สถานที่แห่งนี้เพื่อต้องการรับคนของพวกข้ากลับไป”

มันทำการพูดขึ้นมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเรียบเฉย เมื่อมันทำการกล่าวออกมาแบบนั้นเดย์เหลือบสายตาไปมองเหล่าเด็กๆ ที่อยู่บริเวณด้านหลัง

“คนของพวกนายคงจะหมายถึงพวกเด็กพวกนั้นสินะ”

“ใช่แล้ว!!! พวกข้าเดินทางมาที่สถานที่แห่งนี้เพื่อรับตัวของพวกมันกลับไปเท่านั้น”

“แน่นอนว่าไม่ได้มีจุดประสงค์หรือว่าไม่ได้มีความปรารถนาอยากจะปะทะกับตัวของเจ้าภายในสถานที่แห่งนี้”

“พวกเราเพียงแค่เดินทางมาเพื่อต้องการจะมานำเอาคนขององค์กรของพวกเราให้เดินทางกลับที่องค์กรของพวกเราเท่านั้น”

“เพราะแบบนั้นส่งเด็กพวกนั้นมาและทุกอย่างจะจบลงตัวของข้าจะปล่อยตัวของเจ้าออกไปจากสถานที่แห่งนี้โดยที่ไม่ยุ่งเกี่ยวและก็ไม่ได้ลงมือทำร้ายตัวของเจ้า” มันทำการพูดคุยด้วยถ้อยคำที่สงบนิ่ง

คนผู้นี้ไม่ได้ใจร้อนมองเห็นก็รู้ได้ในทันทีรูปลักษณ์ที่ดุดันภายนอกของมันเป็นเพียงแค่รูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้น

ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่พวกสิ้นคิดที่สมองนั้นมีแต่เพียงแค่พวกมัดกล้ามเนื้อ

แต่ถึงแม้ว่ามันจะพูดคุยด้วยเหตุผลแบบนั้นแต่ตัวของเขาเองก็ไม่คิดจะมอบพวกเด็กเหล่านี้ให้กับพวกมันอย่างแน่นอน

เดย์แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเรียบเฉย ก่อนที่จะค่อยๆ เปิดช่องว่างมิติออกมา นำเอาดาบเล่มหนึ่งออกมาจากช่องว่างมิติ

พวกที่อยู่ด้านหน้ามองเห็นว่าคนหนุ่มที่อยู่ด้านหน้าของพวกมันนำเอาดาบออกมาจากช่องว่างของมิติพวกมันก็รู้ได้ในทันทีว่าตอนนี้พวกมันคงจะต้องปะทะกับผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้

เดย์แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจัง การยกดาบของตนเองภายในมือขึ้นและก็พูดขึ้นมา “ถ้าอยากจะได้ตัวของเด็กพวกนี้ไปก็เข้ามา”

เมื่อสิ้นสุดคำพูดนั้นผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าไม่ ชายร่างกายใหญ่โตพุ่งทะยานออกมาอย่างรวดเร็วมันพุ่งตรงเข้าใส่ร่างของเดย์ทันที

มันพุ่งตรงเข้าไปก็ใช้หมัดขนาดยักษ์ของตนเองง้างออก ทำการใช้หมัดของตนเองพุ่งทะยานใบบริเวณด้านหน้า

การโจมตีพุ่งตรงเข้าไปหาร่างกายของเดย์ หมัดของมันพุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็วพุ่งตรงเข้าใส่ใบหน้าเดย์

เดย์ที่กำลังยืนอยู่ใช้ดาบภายในมือของตนเองขึ้นมาตั้งรับการโจมตี การโจมตีของผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้ากระแทกเข้ามาที่ดาบที่อยู่ภายในมืออย่างรุนแรง

ตรึง!!! พลังเวทย์จำนวนมหาศาลของปลดปล่อยออกมา หลังจากการปะทะนั้นเดสามารถประเมินได้ในทันทีผู้ที่อยู่ด้านหน้ามีระดับพลังเหนือกว่าพวกที่อยู่ในระดับนักผจญภัยระดับเอ

ถึงแม้ว่าพลังของมันจะไม่ก้าวข้ามไปจนถึงนักผจญภัยระดับเอสแต่มันเองก็ถือว่าเป็นคนที่แข็งแกร่งกว่านักประจนภัยระดับเอธรรมดาทั่วไป

ในตอนนี้ตัวของมันแสดงแววตาที่เต็มไปด้วยความจริงจัง ชายร่างกายใหญ่โตใช้แววตาที่เต็มไปด้วยความจริงจังจ้องมองมาที่ชายหนุ่มที่อยู่บริเวณด้านหน้า

คิ้วทั้งสองข้างของมันขมวดเข้าหากัน แน่นอนว่าคนที่สามารถต้านทานพลังการโจมตีของมันได้ยอมเป็นคนที่ไม่

มันประมาทชายหนุ่มผู้นี้ไป ในตอนแรกมันไม่สามารถประเมินได้ว่าพลังของชายหนุ่มผู้นี้อยู่ในระดับไหน ในตอนนี้สามารถตระหนักรู้ได้ว่าพลังของเด็กหนุ่มผู้นี้ไม่ได้ด้อยไปความมันเลยแม้แต่นิดเดียว

เดย์ใช้พละกำลังอันมหาศาลตอบโต้กลับมา เรี่ยวแรงมากมายมหาศาลถูกเรียกเร้นออกมาและก็ผลักดันร่างกายของชายผู้นั้น

ชายใหญ่โตโดนพละกำลังของผู้ที่มีร่างกายเล็กกว่าผลักดันจนตัวของมันนั้นโดนข่มเอาไว้

แววตาของมันเต็มไปด้วยความประหลาดใจเมื่อมองเห็นว่าความสามารถของตนเองโดนข่มเอาไว้ ชายร่างกายใหญ่โตที่เป็นคนจากลัทธิมารคิดภายในใจของตนเองอย่างรวดเร็ว “อะไรกัน… พลังของมันมากกว่าตัวของข้าอย่างงั้นหรอ” มันตั้งคำถามขึ้นภายในใจของตนเอง

มันตั้งคำถามขึ้นภายในใจของตนเอง ในขณะที่มันกำลังคิดแบบนั้นเดย์มองเห็นช่องว่างที่มันนั้นเปิดช่องว่างออกมาอย่างชัดเจน

เดย์ใช้ดาบของตนเองรวบรวมพลังเวทที่จะตวัดออกมากลายเป็นคลื่นการโจมตี

คลื่นดาบพุ่งทะยานเข้าไปใส่ผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้า ผู้นั้นมองเห็นการโจมตีพุ่งตรงเข้าหามัน มันใช้มือทั้งสองข้างของตนเองยกขึ้นมาตั้งรับการโจมตี

คลื่นเวทมนตร์ทะยานร่างกายชายร่างกายใหญ่โตผู้นั้นโดนการโจมตีเข้าไปอย่างเต็มๆ ตรึง!!! ชายผู้นั้นสามารถรับการโจมตีได้ด้วยมือเปล่าพลังเวทย์อัดกระแทกเข้าใส่ร่างกายของมันแต่สลาย

ก่อนที่เสื้อคลุมที่อยู่บริเวณด้านนอกที่มันสวมใส่ทับเอาไว้มันจะค่อยๆ ขาดออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นว่าภายในเสื้อคลุมสีดำที่ปกปิดร่างกายของมันชายผู้นั้นสวมใส่ชุดเกราะเล็กหนึ่งชุดเกราะเอาไว้

มันเป็นชุดเกราะเหล็กสีดำสนิทมีลวดลายสีแดงดูแล้วไม่น่าจะใช้ไอเท็มธรรมดาทั่วไป

หลังจากที่ได้มองเจ้าชุดเกราะนั้นเดย์ก็รู้ได้ในทันทีว่าชุดเกราะนั้นมันเป็นชุดเกราะที่เป็นไอเท็มที่อยู่ในระดับแพลตตินั่มอย่างแน่นอน

ชายร่างกายใหญ่โตหมุนหัวไหล่ของตนเองไปมา “มาเริ่มกันเถอะ…”

จบบท